ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਿਆ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ, ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਉਸ ਦੇਵੀ ਕਾਰਜ ਲਈ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਨਾ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਡਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੋਜਨ, ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਕੇਕ ਅਤੇ ਮਿਠੀਆਂ ਲੱਡੂਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, "ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਰਹਿਣ।" ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲਈ ਸੁੰਘਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਵਿਨਾਇਕ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੁਖੀ, ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਨੰਦੀ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੁਖੀਆਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਤੇ ਉਸ ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਨੰਦੀ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਮੌਤ ਦੇ ਆਸਰੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਚਲੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗਣ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਹਾਥੀ, ਬੈਲ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਉਹ, ਆਪਣੀ ਅਟੁੱਟ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਚਲੇ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਆਪਣੇ ਵਾਹਨ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੁੜੀ ਵਾਂਗ ਰੰਗਤ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਪ੍ਰਭੂ ਸੁਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਗਿਆ, ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਗਰੁੜ ਵੀ ਸਰਪਾਂ ਵਾਂਗ ਗਿਆ। ਸਿੱਧਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, "ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ!" ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਯਮ, ਅਗਨਿ, ਕੁਬੇਰ, ਵਾਯੁ, ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ, ਜਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਈਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਭਵ ਵੀ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਵੀਰਭਦਰ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਰਥ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਆਪਣੇ ਖੜੇ ਵਾਲਿਆਂ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ, ਮਹਾਕਾਲ, ਅਤਿਅੰਤ ਤੇਜਸ਼ਵੀ, ਇਕ ਹੋਰ ਮਹਾਦੇਵ ਵਾਂਗ, ਰਥ ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਰਥ 'ਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਕੰਦਾ ਵੀ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਚਲਾ। ਗਣੇਸ਼, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣ ਗਿਆ, ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਈਸ਼ਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਕਾਲੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਤੀਖੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਰਾਤ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਹੋਈ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਕੇ ਮਸਤ ਹੋਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਲਦੀ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਘੁੰਮਦੀਆਂ, ਨਸ਼ੀਲੇ ਭੂਤਾਂ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਹਾਥੀ ਦੀ ਖਾਲ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਗਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚਲ ਪਈ। ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸਾਚ, ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਰਪ-ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਹਿਮਾਲਾ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਮਾਤਾਵਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਨਾਸਕ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਵਾਰੀਆਂ, ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਰਥ ਵੱਲ ਗਈਆਂ। ਦੁਰਗਾ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਤਾਕਤਵਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਅੰਕੁਸ਼, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਫੰਦਾ, ਕੁਹਾੜੀ, ਚੱਕਰ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਹਥਿਆਰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਰਸਤਾ ਸਾੜਦੀ ਹੋਈ, ਨੌਜਵਾਨ ਪਰ ਮਹਾਨ, ਉਹ ਭਗਵਤੀ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਚਲੀ। ਫਿਰ, ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਨੇਤਾ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਸ਼ੇਰਾਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਬੈਲਾਂ ਨਾਲ ਚਲੇ। ਹਲ, ਕਟਾਰੀਆਂ, ਮੂਸਲ, ਗਦਾਵਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਜੋ ਆਪੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚਲੇ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ, ਪਦਮ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਮਸਤਕ ਨਿਵਾ ਕੇ, "ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ!" ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਡੰਡਾ ਫੜ ਕੇ, ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਚਾਰਣ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਦਿਤਾ। ਭਗਵਾਨ, ਭ੍ਰਿੰਗੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਵਾਹਨ ਉੱਤੇ ਮਹੇਂਦਰ ਵਾਂਗ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਕੇਸ਼ਾ, ਨੰਗਾ, ਮਹਾਕੇਸ਼ਾ, ਮਹਾਜਵਰ, ਸੋਮਵੱਲੀ, ਸਵਰਣ, ਸੋਮਪਾ ਅਤੇ ਸੇਨਕਾ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸਨ। ਸੋਮਧ੍ਰਿਕ, ਸੂਰਯਵਾਚ, ਸੂਰਯਪੇਸ਼ਣਕ, ਸੂਰਯਾਖ, ਸੂਰਿਨਾਮਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਕੁਡਾ, ਕਕੁਦੰਤ, ਕੰਪਨ, ਪ੍ਰਕੰਪਨ, ਇੰਦਰ, ਇੰਦਰਜਯ, ਮਹਾਬੀਰ ਅਤੇ ਭੀਮਕਾ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸਨ। ਉਹ ਜੋ ਸੌ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੰਜ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਪੇਟ ਵਾਲਾ, ਯਮ ਦੀ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਗਰਦਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਗਰਦਨ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ— ਦੋ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਪੰਜ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਮੁੰਡਿਆ, ਅੱਧਾ ਮੁੰਡਿਆ, ਲੰਮਾ, ਭੂਤ-ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ— ਜੋ ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਹੇਠ ਵੱਸਦਾ, ਅੰਗਾਰ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਢਿੱਲਾ, ਢਿੱਲੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਜਨਮਾ, ਮੰਗਲ ਵਾਂਗ— ਬੱਕਰੀ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਉੱਤੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੇਕ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਰਹਿਤ, ਲਕੜੀ ਰਹਿਤ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘਿਰੇ ਹੋਏ— ਇਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਉੱਤਮ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘੇਰ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਗਣ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਸਾਥੀ, ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇੱਕਠੇ ਹੋ ਗਏ।