ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਥਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁੰਤੀ ਸੀ। ਕੁੰਤੀ ਤੋਂ ਵ੍ਰੱਤਾ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਵ੍ਰੱਤਾ ਤੋਂ ਰਣਧ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਰਣਧ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਧ੍ਰਿਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਨਿਧ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਦਸ਼ਰਹਾ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦਲਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਦਸ਼ਰਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਪਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਿਆਪਤਾ ਤੋਂ ਜੀਮੂਤਾ ਜੰਮਿਆ। ਜੀਮੂਤਾ ਤੋਂ ਵਿਕ੍ਰਿਤੀ, ਅਤੇ ਵਿਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਭੀਮਰਥਾ ਜੰਮਿਆ। ਭੀਮਰਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਵਰਥਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਦਾਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਨਵਰਥਾ ਤੋਂ ਡ੍ਰਿਢਰਥਾ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ਕੁਨੀ। ਸ਼ਕੁਨੀ ਤੋਂ ਕਰੰਭਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਰਤਾ ਜੰਮਿਆ। ਦੇਵਰਤਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਦੇਵਰਤੀ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਸੀ। ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਧੁਰ ਸੀ, ਜੋ ਮਧੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਥਾਪਕ ਸੀ; ਮਧੁ ਤੋਂ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਆਇਆ। ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਅਨੁ ਜੰਮਿਆ, ਫਿਰ ਪੁਰੁਤਵਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ। ਪੁਰੁਤਵਨ ਅਤੇ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਭਦਰਾਵਤੀ ਤੋਂ ਅੰਸ਼ੁ ਜੰਮਿਆ। ਅੰਸ਼ੁ ਨੇ ਇੱਖਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹਿਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਸੱਤਵਾ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਸੱਤਵਾ ਤੋਂ ਸਤਵਤਾ, ਜੋ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਾਧਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਯਮਘ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਨਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ, ਰਾਜ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤਵਤਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਆਦਰਸ਼ੀ ਸੀ, ਤੋਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ: ਭਜਨਾ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਸੀ; ਦਿਵਿਆ; ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ; ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਪ। ਅੰਧਕ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਅਤੇ ਭਜਨਾ ਤੋਂ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਆਯੁਤਾਯੁ, ਸ਼ਤਾਯੁ, ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਹਰਸ਼ਕ੍ਰਿਤ ਜੰਮੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਰਾਜਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਨੇ ਉੱਚਤਮ ਤਪस्या ਕੀਤੀ, ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, "ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।" ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਭਰੂ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਪੁਰਾਣੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਇਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਸੁਣਦੇ ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਆਓ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵਰਨਨ ਕਰੀਏ। ਬਭਰੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ; ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਜ, ਫਿਰ ਸਠ, ਫਿਰ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਅੱਠ ਮਨੁੱਖ ਹੋਏ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਬਭਰੂ ਅਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਗੇ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਸ਼ੂਰ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਭਗਤ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸਨ। ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵੱਡੀ ਊਰਜਾ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸਾਤਵਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਭੋਜ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸਨ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੀਆਂ; ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਮਿਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ। ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ ਵੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਦੇਵਮੀਢੁਸ਼ਾ; ਫਿਰ ਅਨਮਿਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਨੀ, ਦੋਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ। ਅਨਮਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਘਨਾ ਸੀ; ਨਿਘਨਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ—ਪ੍ਰਸੇਨਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ—ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦਾ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਪਿਆਰਾ ਸੀ; ਵਿਵਸਵਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਯਮੰਤਕ ਨਾਮ ਦਾ ਮਣੀ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਮਣੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਮਣੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ; ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਗਿਆ। ਉਹ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹੱਥੋਂ, ਇਕੱਲਾ, ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾਇਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਨੀ ਦੇ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ, ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਵਾਕ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਯਕਾ ਸੀ। ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯੁਯੁਧਾਨਾ ਸੀ, ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਪੌਤਰਾ ਸੀ। ਯੁਯੁਧਾਨਾ ਤੋਂ ਅਸੰਗਾ ਜੰਮਿਆ; ਅਸੰਗਾ ਤੋਂ ਕੁਣੀ; ਕੁਣੀ ਤੋਂ ਯੁਗੰਧਰਾ। ਇਹ ਸੈਨੇਯਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਾਰਸ਼ਣੀ ਯੁਧਾਜਿਤ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਵਫਲਕਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਉਪਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸ਼ਵਫਲਕਾ, ਧਰਮਵਾਨ, ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਰੋਗ ਦਾ ਡਰ ਹੈ, ਨਾ ਕਦੇ ਸੁਕਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਵਫਲਕਾ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਗਾਂਦੀਨੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹਿਆ; ਕਾਸ਼ੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਕੁੜੀ, ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਲ ਰਹੀ, ਪਰ ਜੰਮੀ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਲਦੀ ਜੰਮ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ! ਤੂੰ ਦੇਰੀ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀ ਹੈ?" ਗਰਭ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁੜੀ ਗਾਂਦੀਨੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜੇ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਆਵਾਂਗੀ।" ਪਿਤਾ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੇ," ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ; ਉਹ ਦਾਨੀ, ਸ਼ੂਰ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨ-ਪ੍ਰੀਤ ਸੀ। ਸ਼ਵਫਲਕਾ ਅਤੇ ਗਾਂਦੀਨੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਪੁੱਤਰ ਅਕਰੂਰ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਅਤੇ ਸ਼ੈਵਾ ਦੀ ਧੀ ਰਤਨਾ ਨੂੰ ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਵਿਆਹਿਆ। ਰਤਨਾ ਤੋਂ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ—ਸੁਣੋ: ਉਪਮਨਯੂ, ਮਾਂਗੁਰਾ, ਵ੍ਰਤਾ, ਅਤੇ ਜਨਮੇਜਯ। ਗਿਰਿਰਕ੍ਸ਼ਾ, ਉਪੇਕ੍ਸ਼ਾ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ (ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ), ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਰਮ, ਗੋਧਨਾ, ਅਤੇ ਵਰਾ ਵੀ। ਆਵਾਹਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਵਾਹਾ, ਅਤੇ ਸੁਧਾਰਾ, ਜੋ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਅਕਰੂਰ ਨੂੰ ਉਗ੍ਰਸੇਨੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸਨ। ਦੇਵਵਾਨ ਅਤੇ ਉਪਦੇਵ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰੇ ਗਏ, ਜੰਮੇ; ਅਤੇ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਕੀਰਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਯਮਘ ਅਤੇ ਸਾਤਵਤਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਕਥਾ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।