ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ। ਉਹੀ ਪਰਭਾਸ਼ਾ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਹਵਾ ਹੈ, ਆਰਯਮਨ, ਸਵੀਤਰ, ਰਵੀ, ਧ੍ਰਿਤੀ, ਵਿਧਾਤਾ, ਮਾਂਧਾਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਨੀਰਸਤਿਰਥ, ਭੀਮਾ, ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਧਾਰੀ, ਕਮਲ ਜਿਹੀ ਕੋਖ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਕੋਖ ਵਾਲਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਆਕਾਸ਼, ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ, ਅਤਿ ਪੁਰਾਤਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਠੋਰਤਾ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਕਠੋਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਖਸ਼ਮ ਆਤਮਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦਵਾਈ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਨਹੀਂ, ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਧਨੀ ਹੈ। ਉਹ ਕੈਲਾਸ ’ਤੇ ਵੱਸਦਾ, ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ, ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ, ਵੰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬੰਨ੍ਹਨ ਵਾਲਾ, ਰੁੱਖ, ਨੇਵਲਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਛੋਟੇ ਗਲ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਘੁੱਟਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦਵਾਈ ਹੈ। ਉਹ ਸਿਧਾਂਤ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਲਕਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਛੰਦ ਤੇ ਵਿਆਕਰਨ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੱਜਣ ਵਾਲਾ, ਸਿੰਘ-ਦੰਦ ਵਾਲਾ, ਸਿੰਘ-ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਸਿੰਘ-ਸਵਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਆਪ ਸਮਾਂ, ਕੰਬਣ ਵਾਲਾ, ਰੁੱਖ-ਸਰੀਰ, ਮ੍ਰਿਗ-ਚਿੰਨ੍ਹੀ, ਝੰਡਾ-ਧਾਰੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ, ਧਨ ਦਾ ਧਾਰੀ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਅਡੋਲ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪਾਰੰਗਤ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ, ਅਡੋਲ, ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਚਲ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਅਟੱਲ, ਸਵੈ-ਸੰਯਮੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਅਡੋਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ, ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਯੁੱਧਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਿੰਡ, ਗੋਚਰ-ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਤੇ ਹਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਬਾਂਹਾਂ, ਗੁਫਾ-ਵਾਸੀ, ਦਵਾਰ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਾਂਧਾਰ, ਮਦਿਰਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਂ ਤੱਤ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਸੁਰ, ਅਗੋਚਰ ਤੇ ਗਿਆਨਯੋਗ, ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਤੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਪੈਰ ਵਾਲਾ, ਰਚਨਹਾਰ, ਘੇਰਾ, ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਵਾਲਾ, ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਵੈਸ਼ਿਆ ਤੇ ਸੈਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਕਾਇਮ, ਆਸਰਾ, ਸਾਥੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇਵ ਤੇ ਸੁਭਾਗੀ ਜੋੜਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਸ਼ਾਢ ਤੇ ਸੁਸ਼ਾਢ, ਸਕੰਦਾ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਹਰਾ, ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਉੱਚਤਮ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਅਵਿਨਾਸੀ, ਰਥ-ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਭੋਗੀ ਤੇ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦਾ, ਮਹਾਂ ਵੇਦ ਦਾ, ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ, ਨਿਰਜੀਵ, ਪਰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਤਰ, ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਅਤਿ ਗੰਭੀਰ ਹੈ। ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਦਾ, ਰਤਨ-ਅੰਗੀ, ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਮੂਲ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਅਮਰ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ। ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਈ ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਦਾ ਧਾਰੀ, ਮਹਾਂ ਤਪੀ, ਵੱਡੀ ਗਲ੍ਹਾ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਂ ਯੋਗੀ, ਜੋੜ, ਯੁਗਾਂ ਦਾ ਮੂਲ, ਤੇ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਯੁਗ-ਸਰੂਪ, ਮਹਾਂ ਰੂਪ, ਵਾਹਨ, ਗੰਭੀਰ, ਪਹਾੜ, ਨਿਆਂ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਿਨਾ ਪੈਰਾਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਅਡੋਲ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਨੇਕ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵੱਡੀ ਮਾਲਾ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਲੂਣਦਾਰ, ਕੂਆਂ, ਫੁੱਲ-ਸਰੀਰ, ਤੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਉਹ ਬਲਦ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਲਦ, ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਜਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸ੍ਰਾਵ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ, ਵੀਰ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਤੇ ਸਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਸ੍ਰਾਵ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਗੰਧ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਅੰਤਹੀਣ, ਸਾਰੇ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਪ੍ਰਚੁਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੂਰਨ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਥ-ਪਾਤ੍ਰ ਧਾਰੀ, ਖੋਪੜੀ-ਧਾਰੀ, ਉਪਰਲੇ ਦੰਦ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਨੌਜਵਾਨ, ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ, ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੁ ਹੈ। ਉਹ ਮੁੰਡਤ ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਵਿਅੰਗ, ਭਿਆਨਕ, ਡੰਡਾ-ਧਾਰੀ, ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀ-ਅੱਖਾਂ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਅਧਿਆਪਕ, ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਸਰਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਤਿੰਨ ਗੁਣੀ ਮਿਠੀ ਮੰਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਕਾਲਾ-ਭੂਰਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਲਾਠੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੌ ਫਾਹਿਆਂ ਦਾ ਧਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਲ, ਕਾਠਾ, ਲਵਾ, ਮਾਤ੍ਰਾ, ਮੁਹੂਰਤ, ਦਿਨ, ਰਾਤ, ਖਸ਼ਣ; ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਖੇਤ ਦਾ ਦਾਤਾ, ਬੀਜ, ਆਦਿ ਲਿੰਗ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਸਤਿਤਵ ਤੇ ਅਨਸਤਿਤਵ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਪਿਤਾ, ਮਾਂ, ਦਾਦਾ; ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਤਿੰਨ ਭਵਨ ਹੈ। ਉਹ ਮੁਕਤੀ, ਦਿਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ, ਉੱਚਤਮ ਮਾਰਗ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਖਰੀ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ, ਦੇਵਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਮੰਤਰੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਗਵਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਦਿਵਯ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਅਗੋਚਰ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸਵੈ-ਜਨਮ ਹੈ। ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਵਾਲਾ, ਵੈਦ, ਵਰ ਦਿੰਦੈ, ਨੌਜਵਾਨ, ਆਕਾਸ਼-ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ, ਪੂਜਿਆ, ਹਾਥੀ, ਬਾਘ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਿੰਘ ਤੇ ਮਹਾਂ ਬਲਦ ਹੈ। ਉਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚਤਮ, ਏਕਤਾ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ, ਪ੍ਰੀਤਮ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਰਚਨਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਢੋਣ ਵਾਲਾ, ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ, ਸਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭੂਰਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੋਹਰ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਆਸਰਾ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਧਨ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਅੱਖ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ-ਸਰੀਰ, ਮ੍ਰਿਗ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਰਚਨਹਾਰ, ਨਾਸਕ, ਪਾਲਕ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਆਪ ਹੀ ਹੈ।