ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਦ੍ਰਸ਼ਯੰਤੀਆਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਮੁਸਕਾਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ ਕਹੀ, "ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ।" ਫਿਰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਹੀ, "ਪੁੱਤਰ, ਪੁੱਤਰ, ਪੂਜਾ ਕਰ।" ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਯਤਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਾਨਯੋਗ, ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਦਯਾਲੂ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਬੇਟਾ, ਤੂੰ ਸਾਧੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਨਿਸ਼ਚਯਤਾ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਸੁਣ—ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਨਾਸ ਨਾ ਕਰੀਂ।" "ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਸਭ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਸੁਣ ਪੁੱਤਰ, ਜੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੇਰਾ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਅਦ੍ਰਸ਼ਯੰਤੀਆਂ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਰੇਤ ਦਾ ਅਸਥਾਈ ਲਿੰਗ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਸ਼ਿਵਸੂਕਤ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਮੰਤ੍ਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਸੰਕਲਪ ਆਦਿ ਪਾਠ ਕੀਤੇ। ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਨੀਲਰੁਦ੍ਰ, ਸੁੰਦਰ ਰੁਦ੍ਰ, ਵਾਮੀਯ, ਪਵਮਾਨ ਅਤੇ ਪੰਜਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਪਾਠ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਹੋਤਾਰ, ਲਿੰਗਸੂਕਤ, ਅਥਰਵਸ਼ਿਰਸ ਅਤੇ ਅਠਵਾਂ ਅਰਘਯਾ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਪਿਤਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੁਆਰਾ ਖਾਏ ਗਏ, ਅਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਵੇਖਾਂ," ਉਹ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਰੋ ਰੋ ਕੇ, "ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਰੁਦ੍ਰ!" ਚੀਕ ਪਾ ਕੇ, ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ੰਕਰ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਦੇਖੋ, ਇਹ ਮੁੰਡਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਯਵਤੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠ ਹੈ।" ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਰਾਸ਼ਰਾ, ਪੂਰੀ ਦੇਹ ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਵੇਖ, "ਹੇ ਹਰਾ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ," ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ, ਉਮਾ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ; ਦਇਆ ਦਿਖਾਓ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਭੂ।" ਉਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ, ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਭੂ— —ਜੋ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਉਮਾ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਮੈਂ ਇਸ ਦੁਜਾ-ਜਾਤ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ।" "ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਦੇਖਣ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਨੀਲਲੋਹਿਤ, ਆਪਣੇ ਦਿਵਯ ਗਣਾਂ ਨਾਲ— —ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਰੁਦ੍ਰ ਆਦਿ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ, ਦਿਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਉਹ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਭਵਾਨੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਨੰਦੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। "ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ," ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। "ਜਿਸ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੌਣ, ਦੇਵ ਜਾਂ ਦਾਨਵ, ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ?" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਰਾਸ਼ਰਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾ, ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੋਨ-ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਦਿਵਯ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਵੇਖਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਬੁੱਲ-ਧਾਰੀ ਦੇਵ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸੀ: "ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਜੇ ਵਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ।" "ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਮਹਾਨ ਭਾਗਯਵਤੀ, ਮੰਗਲਮਈ, ਦੇਵੀ-ਸਮਾਨ ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ। ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।" ਫਿਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਰਾ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਉਮਾ ਅਤੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਅਤੇ, ਸਰਵ-ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ, ਮਹਾਨ-ਭਾਗਯਵਤੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਠਵਾਨ ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਪੁੱਤਰ, ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹੇ ਪਰਾਸ਼ਰਾ, ਮਹਾਨ-ਤੇਜਸਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਉੱਤਰਾਏ ਹੋਣ ਤੇ, ਰੱਖਿਆ ਹੋਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ।" "ਹੇ ਪਰਾਸ਼ਰਾ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਜ, ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਿਆ।" "ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਜਾਤਿ-ਵੰਸ਼ ਦੀ ਉੱਤਰਾਏ ਹੋਈ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਅਦ੍ਰਸ਼ ਅਰੁੰਧਤੀ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਮੇਰੇ ਲਈ।" "ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਵੰਸ਼ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਬਚ ਗਿਆ; ਧਰਮਵਾਨ ਸਦਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਦੁਆਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਰੋਤ ਅਤੇ ਮਾਲਕ, ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਵਰ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ venerable ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਐਸਾ ਕਹਿ, ਮਹਾਨ-ਸੰਯਮੀ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤੱਕ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ-ਧਾਰੀ, ਸ਼ਾਕਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯ, ਨੂੰ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਅੰਧਕ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਾਕਤੇਯ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਸ਼ਾਂਬੂ ਨੇ, ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ-ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਫਿਰ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਹੁਣ ਬਸ, ਇਹ ਵਧੇਰੇ ਗੁੱਸਾ; ਪ੍ਰਿਯਾ, ਇਸ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਰੋਕ।" "ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਅਪਰਾਧ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇਛਾ ਸੀ। ਗੁੱਸਾ ਕੇਵਲ ਮੂਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।