ਬਲਾਓ ਦੇ ਘਰ ਮਾਲਿਕਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੌਲਸਤਿਆ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਇਹ ਨੌਂ ਸੰਖਿਆ, ਆਪਣੇ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਨਿਰਦਈ ਕਰਤੂਤਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪੌਲਸਤਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਬਾਘਾਂ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਭੂਤ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਸੱਪ, ਸੂਅਰ, ਹਾਥੀ, ਬਾਂਦਰ, ਕਿਨਨਰ ਅਤੇ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਵੀ ਹਨ। ਕ੍ਰਤੁ ਨੂੰ ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਅਤ੍ਰਿ ਦੀਆਂ ਦਸ ਪਤਨੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਪਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਘ੍ਰਤਾਚੀ ਦਸਵੀਂ ਅਪਸਰਾ ਸੀ। ਭਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਘ੍ਰਤਾਚੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ: ਭਦਰਾ, ਅਭਦਰਾ, ਜਲਦਾ, ਮੰਦਾ, ਨੰਦਾ, ਬਲਾ, ਅਬਲਾ, ਗੋਪਾਬਲਾ, ਤਾਮਰਸਾ ਅਤੇ ਵਰਕ੍ਰੀਡਾ—ਇਹ ਦਸ ਹਨ। ਅਤ੍ਰਿ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਤੀ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਸਵਰਭਾਨੂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗ੍ਰਸ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ। ਪਰ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਨੇ ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲਿਆ—“ਤੁਹਾਡਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ”—ਸੂਰਜ ਇੱਥੇ ਡਿੱਗਿਆ। ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ “ਪ੍ਰਭਾਕਰ”, ਚਾਨਣ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਆਖਿਆ। ਭਦਰਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਮਾ, ਇੱਕ ਉਜਵਲ ਪੁੱਤਰ, ਜਨਮਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ, ਜੋ “ਸਵਸਤਿਆਤ੍ਰੇਯas” ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਂ, ਦੋ ਵਿਖਿਆਤ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਉੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ। ਦੱਤਾ, ਅਤ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਅਤੇ ਅਮਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਭੈਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ—ਸ਼ਿਆਵਾ, ਪ੍ਰਤਵਸਾ, ਵਵਲਗੁਸ, ਅਤੇ ਗਹਵਰਾ—ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਆਤ੍ਰੇਯas ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ—ਕਾਸ਼ਯਪ, ਨਾਰਦ, ਪਰਵਤ, ਅਤੇ ਉੱਧਤ—ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਅਰੁੰਧਤੀ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਨਾਰਦ, ਜੋ ਉੱਚ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰਿ ਸੀ, ਦਕਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਤਾਰਕਾਮਯ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਭਿਆਨਕ ਸੁੱਕਾ ਪਿਆ, ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਅਨਾਜ, ਪਾਣੀ, ਜੜਾਂ, ਫਲ ਅਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਵਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਇਆ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਜੀਵਿਤ ਕੀਤਾ। ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਵਿੱਚ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਸ਼ਕਤੀ, ਨੇ ਅਦ੍ਰਸ਼ਯੰਤਿ ਵਿੱਚ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੂੰ ਜਨਮਿਆ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਖੂਨ ਤੋਂ ਕਾਲੀ ਨੇ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੂੰ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਦਵੈਪਾਯਨ (ਵਿਆਸ) ਜਨਮਿਆ। ਦਵੈਪਾਯਨ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਕਾ ਨੂੰ ਜਨਮਿਆ। ਪਿਵਰੀ ਤੋਂ ਉਪਮਨਯੂ ਜਨਮਿਆ; ਇਹ ਸ਼ੁਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ: ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ, ਸੰਭੂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਗੌਰਸ, ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਗੌਰਸ; ਧੀ ਕਿਰਤਿਮਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ। ਉਹ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਦੱਤਾ ਅਤੇ ਅਨੁਹਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਨੇ ਸ਼ਵੇਤਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਗੌਰਾ, ਸ਼ਿਆਮਾ, ਧੂਮਰਾ, ਅਤੇ ਅਰੁਣਾ ਨੂੰ ਜਨਮਿਆ। ਨੀਲਾ ਅਤੇ ਬਾਦਰੀਕਾ ਵੀ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਰਾਸ਼ਰ ਹਨ। ਇਹ ਅੱਠ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਹਨ। ਹੁਣ, ਇੰਦਰਪ੍ਰਮਿਤੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ: ਵਸਿਸ਼ਠ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਪਿੰਜਲਾ, ਘ੍ਰਤਾਚੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਜੋ ਤ੍ਰਿਮੂਰਤੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰਪ੍ਰਮਿਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਥੂ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਭਦਰਾ, ਅਤੇ ਭਦਰਾ ਤੋਂ ਵਾਸੁ। ਉਪਮਨਯੂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਪਮਨਯੂ ਦੇ ਕਈ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੌਣਡਿਨਯas ਹਨ। ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਏਕਾਰਸ਼ੇਯas ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਸੀਸ਼ਠas ਹਨ। ਇਹ ਦਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਸੀਸ਼ਠas ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ-ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਚ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਸਮਰਥ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਸੂਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਕਿ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਖਾ ਲਿਆ? ਇੱਕ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਰੁਧਿਰਾ ਨਾਮ, ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਖਾ ਲਿਆ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੇ, ਰੁਧਿਰਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਕਲਮਾਸ਼ਪਾਦ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਖਾ ਲਿਆ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਸਮੇਤ, “ਪੁੱਤਰ, ਪੁੱਤਰ, ਪੁੱਤਰ!” ਕਹਿ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲੈ ਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਜੀਵਾਂਗਾ।” ਉਹ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵਿਅੱਕਤ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੰਜੂ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ; ਉੱਥੇ, ਸੋਹਣੇ ਗਲਿਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਾਲ ਵਾਲੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਲ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਰੋਦੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਠਾ ਲਿਆ।