ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸੂਤਾ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਸੂਰਜ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਖੀ ਅਤੇ ਸੁਣੀ ਗਈ ਹੈ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰਥਕ ਅਧਿਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ—ਜੋ ਕਮਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ—ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੁਖ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨਚਾਹੇ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਹੋ ਸਕਣ। ਤਦ, ਆਤਮ-ਵਿਆਪਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੇ ਦੇਵਤਾ, ਦੈਤ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ? ਇਸ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕਥਾ ਦੱਸੋ। ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਹਨੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਜਲਾਂ ਦਾ, ਕੁਬੇਰ ਨੂੰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਪਾਵਕ ਨੂੰ ਵਾਸੁਆਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ। ਦੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦਾ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੂੰ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਦੈਤਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਾਇਆ। ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਮਾਸ-ਭੋਜੀਆਂ ਦਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਬਣਾਇਆ। ਵੀਰਭਦਰ ਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਦਾ, ਭਿਆਨਕ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੂੰ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦਾ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਆਦਰਿਤ ਹੈ। ਨੀਲਾ-ਲਾਲ ਇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ, ਵਿਨਾਇਕ ਨੂੰ—ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ—ਵਿਘਨਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਮਾ ਨੂੰ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਵਾਣੀ ਦੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਦੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਬਣਾਇਆ। ਹਿਮਵਤ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ, ਜਹਨਵੀ ਨੂੰ ਨਦੀਆਂ ਦੀ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਕੀਤਾ। ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅਸ਼ਵੱਠਾ ਅਤੇ ਪਲਕਸ਼ਾ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ। ਚਿਤਰਰਥ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਅਤੇ ਕਿਨਨਰਾਂ ਦਾ, ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ—ਜੋ ਤੀਬਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਸਰਪਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਤਕਸ਼ਕਾ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਬਣਾਇਆ। ਸੁਪਰਨ ਨੂੰ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ, ਉਚੈਹਸ਼੍ਰਵਾਸ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ, ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਾਂ ਦਾ, ਬਲਦ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਾ, ਸ਼ਰਭਾ ਨੂੰ ਵਣ-ਜੀਵਾਂ ਦਾ, ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਫੌਜਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਲਕੁਲੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਾਇਆ। ਸੁਧਰਮਾ, ਸ਼ੰਖਪਦ, ਕੇਤੁਮੰਤ ਅਤੇ ਹੇਮਰੋਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਥੁ ਨੂੰ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸਭ ਦਾ, ਅਤੇ ਚਤੁਰ-ਰੂਪੀ, ਸਭ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ—ਜੋ ਬਲਦ-ਧਾਰੀ ਹੈ—ਮੁਖੀ ਬਣਾਇਆ। ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਧਰਮ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਰੋਤ ਦੁਆਰਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬਣੇ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਫਿਰ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰੋਮਹਰਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪੁੱਛਿਆ। "ਹੇ ਵਧੀਆ ਵਕਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਦੱਸਿਆ; ਹੁਣ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਬਾਰੇ ਨਿਰਣੈ ਵੀ ਦੱਸੋ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੂਤਾ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਚਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। "ਜੋ ਇਸ ਮਾਮਲੇ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ—ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦਾ ਗਤੀ-ਚਕ੍ਰ। ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਸ-ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਟਿਕੇ ਹਨ—ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਅੱਗ ਦੀ ਤਿੰਨ-ਵਿਧੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਦਿਵ੍ਯ, ਭੌਤਿਕ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੱਗ ਦੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ-ਸੰਬੰਧੀ ਅੱਗ ਦੀ—ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਟ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਨ ਤੋਂ—ਇਹ ਸਭ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਟ, ਰਾਤ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਜਦੋਂ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਬਚਿਆ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੁਕ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਸਵੈ-ਜਨਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅੱਗ ਦੀ ਲੂਣੀ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ, ਪ੍ਰਕਟ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ। ਫਿਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਅੱਗ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਅੱਗ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਅੱਗ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਗਨੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਦਯੁਤ, ਜਲ, ਅਤੇ ਕਮਲ-ਜਨਮ ਦੀ ਅੱਗ ਸਮਝੋ; ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਵਿਦਯੁਤ, ਪਾਚਕ, ਸੂਰਜੀ, ਅਤੇ ਜਲ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਅੱਗਾਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਕਮਲ-ਜਨਮ ਅੱਗ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਗ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਲੂਣੀ ਅੱਗ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਾਚਕ ਅੱਗ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਵਿਦਯਮਾਨ ਚਾਨਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੋ ਚਿੱਟਾ, ਗੋਲ, ਅਤੇ ਠੰਢਾ ਰੂਪ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਪੈਰ ਨਾਲ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜੀ ਚਮਕ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਅੱਗ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਤੋਂ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਫਿਰ ਉਗਦਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਦੀ ਤਾਪ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਅੱਗ ਦੇ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਅੱਗ ਜਲਦੀ ਹੈ; ਚਾਨਣ ਅਤੇ ਤਾਪ ਦੇ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਅੱਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਉਪਰਲੇ ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਂਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ 'ਚ ਅੱਗ। ਸੂਰਜ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਗਦਾ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਪਾਣੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਨਾਲ ਤਾਮਰ-ਰੰਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਫਿਰ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਚਿੱਟੀ ਅਤੇ ਚਮਕਦੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜੀ ਉਗਣ ਤੇ ਡੁੱਬਣ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਪਾਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ, ਵੰਡ, ਅਤੇ ਚਲਚਲਾਉਣ ਦੀ ਕਥਾ, ਗ੍ਰਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਤਿੰਨ-ਵਿਧੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਬਾਰੇ, ਰੋਮਹਰਸ਼ਣਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।