ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਅਤੇ ਪੁਰਹੁਤਾ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਹਨ। ਉਹੀ ਹਨ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਾਲਰੁਦ੍ਰ ਕਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਰਜਸ ਗੁਣ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ; ਸਤਗੁਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਵਿਸ਼ਣੂ; ਅਤੇ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਕਿਰਿਆ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਕੁਝ ਨਾ ਕਰਕੇ? ਅਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹੈ।" ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਾਵਾ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਤੇਜ਼ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਮੂਲ ਦੀ ਗੁਪਤ ਕਥਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ। ਜੋ ਯੋਗੀ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਮ ਵੈਰਾਗ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਠ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸਾਂ—ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਆਦਿ—ਨਾਲ ਸੰਜੁਕਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਇਹ ਯੋਗੀ, ਦਇਆ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਰਕ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਯੋਗ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਜਾਗਦੀ ਹੈ; ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਜੇਕਰ ਤੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦੁਆਰਾ ਸੱਚੀ ਹਕੀਕਤ, ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਯੋਗ ਬਾਰੇ ਬੋਲਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਮਿਲੇ, ਤਾ ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੋ।" "ਪ੍ਰਭੂ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਚਿੰਤਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਯੋਗ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਕਿਵੇਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਸ ਸਮੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ।" "ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਲਾਦੀ ਨੇ ਦੱਸੀ ਸੀ; ਹੁਣ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸੁਣੋ।" "ਵਿਆਸ ਦੇ ਅਵਤਾਰ, ਡਵਾਪਰ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਅਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਅਵਤਾਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇ ਤਿਸ਼ਯ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।" "ਹਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਾਰ ਚੇਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤਮਈਤਾ ਦੇ ਪਾਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਉਪ-ਚੇਲੇ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨ ਲੜੀਵਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵੈਸ਼ ਤੱਕ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਦਇਆ ਅਨੁਸਾਰ।" "ਹਰ ਡਵਾਪਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਵਿਅਾਸ ਹੋਏ, ਕਿੱਥੇ, ਕਿਹੜੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਕਿਹੜੇ ਕਲਪ ਵਿੱਚ—ਇਹ ਵੀ ਜਾਣੋ।" "ਵਰਾਹ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਵੈਵਸਵਤ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਹੁਣ ਦੇ ਵਿਅਾਸ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮੈਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦ, ਪੁਰਾਣ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ: ਕ੍ਰਤੁ, ਸਤਿਆ, ਭਾਰਗਵ, ਅੰਗੀਰਾ, ਸਵਿਤ੍ਰ, ਮ੍ਰਿਤਿਉ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ, ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ।" "ਫਿਰ ਸਾਰਸਵਤ, ਤ੍ਰਿਧਾਮਾ, ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਿਤ, ਸ਼ਤਤੇਜਾ, ਸਵਯੰਧਰਮਨ, ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ।" "ਤਾਰਕਸ਼ੁ, ਆਰੁਣੀ, ਦੇਵ, ਕ੍ਰਤੰਜਯ, ਰਿਤੰਜਯ, ਭਰਦਵਾਜ, ਗੌਤਮ—ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਵੀ।" "ਵਾਚਸ਼ਰਵਾ, ਸ਼ੁਸ਼ਮਾਯਣੀ, ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੁ, ਸ਼ਕਤੀ, ਸ਼ਾਕਤੇਯ, ਅਤੇ ਉੱਤਰਾ।" "ਜਾਤੂਕਰਨਯ, ਹਰਿ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਦਵੈਪਾਇਨ ਵਿਅਾਸ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਿਅਾਸ ਹਨ। ਹੁਣ ਕਲਿਯੁੱਗ ਦੇ ਯੋਗ ਅਚਾਰਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਸੁਣੋ।" "ਪ੍ਰਭੂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਿਅਾਸ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਅਣਗਿਣਤ ਹਨ, ਸਭ ਚੱਕਰਾਂ ਤੇ ਯੁੱਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲਿਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ।" "ਵੈਵਸਵਤ ਚੱਕਰ, ਵਰਾਹ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੋਰ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ।" "ਤੁਸੀਂ ਵਰਾਹ ਕਲਪ ਦੇ ਮਨਵੰਤਰਾ, ਉੱਚੇ ਚੱਕਰਾਂ ਅਤੇ ਵੈਵਸਵਤ ਚੱਕਰ ਦੇ ਸਿੱਧ ਪੁਰਖਾਂ ਦਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕਰੋ।" "ਮਨੂਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ: ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਸਵਾਯੰਭੂਵ, ਫਿਰ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼, ਉਤਤਮ, ਤਾਮਸ, ਰੈਵਤ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼, ਵੈਵਸਵਤ, ਸਾਵਰਣੀ, ਧਰਮ ਸਾਵਰਣਿਕ, ਪਿਸ਼ੰਗ, ਅਪਿਸ਼ੰਗਾਭ, ਸ਼ਬਲ, ਵਰਨਕ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ 'ਅ' ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਅਤੇ 'ਉ' ਉਤੇ ਖਤਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਸ਼ਵੇਤ, ਪਾਂਡੂ, ਰਕਤ, ਤਾਮ੍ਰ, ਪੀਤ, ਕਾਪਿਲ।" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸ਼ਿਆਮ, ਧੂਮ੍ਰ, ਸੁਧੂਮ੍ਰ, ਅਪਿਸ਼ੰਗ, ਪਿਸ਼ੰਗ, ਤ੍ਰਿਵਰਨ, ਸ਼ਬਲ।" "ਇਹ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਮਨੂ, ਰੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਕਲੰਧੁਰ ਕਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਨਾਮ ਅਤੇ ਰੰਗ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਰ ਸੁਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ: ਵੈਵਸਵਤ, ਋ਕਾਰ, ਮਨੂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਸੁਰੇਸ਼ਵਰ।" "ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤਵੇਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਕਲਪਾਂ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋਏ।" "ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵਰਾਹ ਕਲਪ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਅੰਤਰਾਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਯੋਗੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਜਾਣੋ।" "ਸਾਰੇ ਯੁੱਗਾਂ ਤੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ: ਪਹਿਲੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਵੇਤ; ਕਲੀ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ; ਸੁਤਰਾ ਅਤੇ ਮਦਨ।" "ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ, ਕਣਕਣ, ਲੋਕਾਕਸ਼ੀ, ਜੈਗੀਸ਼ਵਯ, ਦਧਿਵਾਹਨ।" "ਰਿਸ਼ਭ, ਉਗ੍ਰ, ਅਤ੍ਰਿ, ਸੁਬਾਲਕ, ਗੌਤਮ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ।" "ਵੇਦਸ਼ੀਰਸ਼, ਗੋਕਰਣ, ਗੁਫਾ-ਵਾਸੀ, ਜਟਾਮਾਲੀ, ਟਠਾਹਾਸਾ, ਦਾਰੁਕ, ਲਾਂਗਲੀ।" "ਸ਼ੂਲੀ, ਡੰਡੀਆ, ਮੁੰਡੀਸ਼ਵਰ, ਸਹਿਸ਼ਣੁ, ਸੋਮਸ਼ਰਮਾ, ਨਕੁਲੀਸ਼—ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਚਾਰਯ ਹਨ।" "ਵੈਵਸਵਤ ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਯੋਗ ਅਚਾਰਯਾਂ ਦੇ ਅਵਤਾਰ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਸੰਕਲਪ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਨਿਤ ਹੋਏ।" "ਡਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਵਿਅਾਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀ; ਹਰ ਡਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਯੋਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦੇ ਚਾਰ ਚੇਲੇ, ਜੋ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ, ਅਵਤਾਰ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਲੜੀ ਯੁੱਗਾਂ ਤੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਚਲਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।