ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ, ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਜਨਮ ਛੱਡਣ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਦਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸਿੱਧਾ ਕਿਹਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਦੋਹਾਂ ਹਥਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹਿਆ। ਮਹਾਦੇਵ, ਜਿਸ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਬਲਦ ਹੈ, ਉਹ ਗਣਾਂ ਅਤੇ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ, ਦੇਵੀ, ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੇ ਬੋਲਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਅਜਰ ਹੋ, ਬੁਢੇਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ, ਸਦਾ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ।” ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੋ, ਢੁਕਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ; ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਗਣ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰਤ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ ਹੋ।” “ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰੇ ਹੋ, ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੋ; ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗੀ, ਮਹਾਨ ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦੀ ਮਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹੀ। ਫਿਰ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਨੇ ਉਹ ਮਾਲਾ ਮੈਨੂੰ ਪਾਈ; ਜਦ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਮਾਲਾ ਮੇਰੀ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾਈ, ਮੈਂ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਦਸ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੂਜੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵਾਂਗ, ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਮਾਲਾ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕੁਝ ਚੁੱਕਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਦੱਸੋ, ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।” ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਜਟਾ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, “ਇਹ ਨਦੀ ਬਣ ਜਾਵੇ।” ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਨੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਛੱਡਿਆ। ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰ, ਗੂੜ੍ਹਾ, ਸ਼ੁਭ ਪਾਣੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਅਤੇ ਕੁੰਭ ਫੁੱਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਮਹਾਂ ਨਦੀ ਵਗਣ ਲੱਗੀ। ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨਦੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਦੁੱਤੀ ਸੀ, ਕਿਹਾ, “ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਟਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਹੋ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਟੋਦਕਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਦੀ, ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ।” “ਜੋ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।” ਫਿਰ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ, ਦੇਵੀ ਰਾਹੀਂ, ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। “ਇਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ,” ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਗਲ ਲਾਇਆ, ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਘਿਆ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹੱਥ ਫੇਰੇ। ਮਾਂ ਦੀ ਮਮਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਦੁਧ ਦੀ ਧਾਰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਹਾਈ, ਅਤੇ ਪਰਮ ਪਵਿਤ੍ਰ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਰਹੀ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਦੁਧ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤਿੰਨ ਨਦੀਆਂ ਬਣ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, “ਇਹ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਹੋਵੇ।” ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਲਦ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਧੁਨੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਦੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਹ ਨਦੀ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਨੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੰਬੂ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਅਦਭੁਤ, ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸੀ। ਫਿਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਅਦਭੁਤ, ਦਿਵਿਆ ਮਕੁਟ ਪਾਈ। ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਦਿਵਿਆ ਕੁੰਦਲ ਪਾਈਆਂ, ਜੋ ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਬੈਰਲ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ, ਤਦ, ਸੂਰਜ ਨੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਬਦਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਰਖਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਮੈਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ, ਤਗੜੀ ਧਾਰ ਵਗਣ ਲੱਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੀ, ਇਹ ਨਦੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਰਨੋਦਕਾ, “ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ,” ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੰਬੂ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੀ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ, ਸ਼ੁਭ, ਮਕੁਟ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਪਵਿਤ੍ਰ ਨਦੀ ਵਗਣ ਲੱਗੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਜੰਬੂਨਦੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੰਜਨਦਾ ਹੈ, ਜਪਯੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨੇੜੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਪੰਜਨਦਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਜਪਯੇਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹਾਂ ਦੇਵ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੇ ਦੇਵੀ ਸ਼ਰਵਾਣੀ, ਉਮਾ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੀ ਅਜਨਮੀ ਧੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਮੈਂ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖਿਆ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਾਂ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਵਿਨਾਸੀ?” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਵਾਨੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਸਕਰਾ ਕੇ ਭਵਾ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਹਾੜੀ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।” ਫਿਰ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਸ਼ਰਵ, ਸਭ ਲੋੜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ, ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਸਿਰਫ਼ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੀ, ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਜ਼ਾਰ-ਹਜ਼ਾਰ ਹੱਥਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ-ਹਜ਼ਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਮਹਾਂ ਆਤਮਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਲੱਖਾਂ ਕਾਲ-ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਜਟਾ ਦੀ ਮਕੁਟ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ, ਸਦਾ ਜਾਗਦੇ ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ, ਅਣਗਿਣਤ ਭੀੜਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਗਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਣਗਿਣਤ ਅਤੇ ਉੱਚ-ਕੁਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਗਾਉਂਦੇ, ਦੌੜਦੇ, ਨੱਚਦੇ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਵੀ ਵਜਾਉਂਦੇ। ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਸਿੰਘਾਂ ਜਾਂ ਬਾਂਦਿਆਂ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਜੰਨਤ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਨਕਸ਼ਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵਾਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ। ਡੰਬ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ—ਪਨਵਾ, ਅਨਕਾ, ਗੋਮੁਖ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ, ਪਟਾਹਾ ਅਤੇ ਇਕ-ਚਮੜੀ ਵਾਲੇ ਡੰਬ। ਭੇਰੀ, ਮੁਰਜਾ, ਉੱਚੀ ਕਦਿੰਦੀਮਾ, ਮਰਦਲਾ, ਬਾਂਸਰੀ, ਵੀਨਾ, ਅਤੇ ਝੰਜ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ। ਦਰਦੁਰਾ, ਝੰਜ ਦੀਆਂ ਚੋਟਾਂ, ਕਛਪਾ ਅਤੇ ਪਨਵਾ ਵਜਾਉਂਦੇ, ਮਹਾਂ ਯੋਗੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।