ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਰਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਜਦੋਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਗਹਿਰੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਦਿਵਯ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਐਸਾ ਲਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਅਸਧਾਰਣ ਪਲ ਹੋਵੇ। ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਇੰਨੀ ਗਹਿਰੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਚਿਟਾ-ਕੁਹਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀੜੇ ਅਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਤੇਜ਼-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਕੀੜੇ ਰੰਗੇ ਰਹੇ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਮਾਸ, ਲਹੂ, ਜਾਂ ਚਮੜੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਇਕ ਦੀਵਾਰ ਵਾਂਗ ਅਸਪর্শ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਕੇਵਲ ਹੱਡੀਆਂ ਹੀ ਬਚੀਆਂ। ਐਸੇ ਹੀ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ। ਜਦੋਂ ਕਾਮ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਓਹੀ ਪਲ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਏ, ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਕਹੇ: "ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਤਪਸਿਆ ਕਿਸ ਲਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਆਂਗਾ ਜੋ ਸਭ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਮਤਲਬ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਾਲੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਸ਼ੰਕਰ, ਮੈਂ ਅਜਨਮਾ, ਅਮਰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।" ਪਹਿਲਾਂ, ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਮਮਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ: "ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਵਤਾਰ ਲਈ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।" "ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਂਗਾ, ਅਜਨਮਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨੰਦੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੋਮ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਖੜਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਰੁਦ੍ਰ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਪਿਤਾ ਸ਼ਿਲਾਦਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯਜਨ-ਵਿਦਿਆ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਉਸ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਤੋਂ, ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ। ਫਿਰ, ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਮੀਂਹ ਵਿਰਸਾਈ, ਦਿਵਯ ਜੀਵ, ਕਿੰਨਰ, ਸਿਧ, ਅਤੇ ਸਾਧਿਆ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਇਕੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ, ਉਪੇਂਦਰ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਵਾਈ। ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖਿਆ—ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਜਟਾ-ਮੁਕੁਟ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਚਾਰ ਹੱਥ, ਨੌਜਵਾਨ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ, ਕੁਟਾਰਾ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ— ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਜਿਸ ਕੋਲ ਵੱਜਰ (ਬਿਜਲੀ) ਸੀ, ਗਰਜਦਾਰ ਦੰਦ, ਵੱਜਰ-ਧਾਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ, ਵੱਜਰ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਦਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਭਿਆਨਕ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ— ਸਭ ਦੇਵਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੰਗੀਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਨੇ ਨਾਚ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਸ਼ੈਵ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਤੋਂ ਲਏ, ਮੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹਰੀ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ਕ੍ਰ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਜੀਵ, ਚਮਕਦਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ, ਭਾਸਕਰ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਅੱਗ— ਈਸ਼ਾਨ, ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ, ਯਕਸ਼, ਯਮ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਮਹਾ ਵਸੁ— ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸ਼ਚੀ, ਜੈਸ਼ਠਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਸ਼ਰਧਾ, ਲਾਜ, ਧੈਰਜ— ਨੰਦਾ, ਭਦਰਾ, ਸੁਰਭੀ, ਸੁਸ਼ੀਲਾ, ਸੁਮਨਾ, ਚਮਕਦਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ੇੰਦਰ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ— ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਬਹਿੜਕੇ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਸ਼ਿਲਾਦਾ, ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਇਹ ਵਿਲੱਖਣ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖ ਕੇ— ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਨੇਕ-ਚਰਿਤਰ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਅਮਰ ਪੁੱਤਰ—" "ਤੂੰ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ? ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ-ਵਿਆਪਕ ਹੈ।" "ਅਜਨਮਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਦਾਦਾ, ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ।" "ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਨੰਦੀ ਨਾਮ ਮਿਲਿਆ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ, ਹੇ ਨੰਦੀਨ। ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦਇਆ ਕਰ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ।" "ਹੇ ਨੰਦੀਨ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਉੱਤਰ ਆਏ, ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਹੇ ਨੰਦੀਨ, ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੀ ਰਖਿਆ ਲਈ ਉੱਤਰ ਆਇਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨੰਦੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਪੁੱਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਵੱਡੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ। ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਸਮਝ ਕੇ, ਹੇ ਨੰਦੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਿਹਾ—" "ਉਹ ਤੂੰ ਮਾਫ ਕਰ, ਬੱਚੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਬਾਤ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—" "ਅਥਵਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ—" ਸ਼ਿਲਾਦਾ, ਜੋ ਵਚਨ ਤੇ ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੇਖੋ, ਮੇਰੀ ਅਮਰ ਮਹਾਨ ਕਿਸਮਤ।" "ਕਿਉਂਕਿ ਨੰਦੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਆਇਆ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਦਾਨਵ, ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਕੌਣ ਹੈ?" "ਇਹ ਨੰਦੀ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਮੇਰੇ ਲਾਭ ਲਈ ਹੈ।" ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਝੋਪੜੀ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਆਦਮੀ ਖਜਾਨਾ ਲੱਭ ਲੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਦੀ ਝੋਪੜੀ 'ਚ ਪਹੁੰਚਾ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦਿਵਯ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।