ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਪਰੰਤੂ ਗਿਆਰਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?", ਤਾਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਹਸ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੇਰੀ ਅਜਨਮੀ ਮਾਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਰੁਦ੍ਰ ਇੱਥੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਏ ਹਨ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਹर्ष ਨਾਲ ਰੁੰਦ ਹੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ! ਮੈਂ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਾਂ। ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ! ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿਓ।" ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਪਿਤਾਮਹਾ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਮਾਇਆ ਸਮੇਤ, ਅਚਾਨਕ ਅੰਤਧਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸ਼ਿਲਾਦਾ! ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਾਹ ਜੰਮੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਲੱਖਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਮਰ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਦੁਲਭ ਹੈ; ਸੁਆੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵੀ ਮਰਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ। "ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਾਹ ਜੰਮੇ ਅਤੇ ਅਮਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਾਂ ਮਹਾਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।" ਪਰ, "ਜੋ ਅਜਨਮੀ ਤੇ ਅਮਰ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਦਯਾਲੂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਗਵਾਨ ਆਪਣੇ ਚਿੱਟੇ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਭਗਵਾਨ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਉੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ, ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਵਰ੍ਹੇ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਪਲ ਵਾਂਗ ਲੰਘ ਗਏ। ਤਪਸਿਆ ਕਰਦੇ-ਕਰਦੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਦੀਮਕਾਂ ਦਾ ਟੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਲਾਲ ਲਾਲ ਤਿੱਖੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀਆਂ ਕੀੜੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਮਾਸ, ਲਹੂ, ਚਮੜੀ ਸਭ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ, ਸਿਰਫ ਹੱਡੀਆਂ ਹੀ ਬਚੀਆਂ। ਐਸਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਦੇਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਛੁਹਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ! ਉਸ ਦੁਜਾ ਜੰਮੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਥਕਾਵਟ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ! ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਕੀ ਲੋੜ ਸੀ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਆਂਗਾ ਜੋ ਸਮੂਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਸਾਹਮਣੇ, ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਰੁੰਦ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਓਟ ਵਾਲੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਮੈਂ ਅਜਨਮੀ, ਅਮਰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਰੁਦ੍ਰ, ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਖ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, "ਹੇ ਦੁਜਾ ਜੰਮੇ! ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਤਪਸਵੀਆਂ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਵਤਾਰ ਲਈ ਪੂਜਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਂਗਾ, ਅਜਨਮੀ ਤੇ ਨੰਦੀ ਨਾਮ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਗਤ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੋਮ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਅੰਤਧਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਰੁਦ੍ਰ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਿਤਾ, ਵਧੀਆ ਯਜਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਸਥਲ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਥੇ ਜੰਮਿਆ, ਪ੍ਰਲਯ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਕਿੰਨਰਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਸਾਧਿਆਂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਗਾਏ; ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ, ਉਪਿੰਦਰ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਟਾ ਮੁਕਟ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਫਰਸਾ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ, ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਜੋ ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ, ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਦੰਦ, ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਵਜਰ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਤ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਗਰਜਦੀਆਂ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ— ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੰਗੀਤ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਨੱਚਿਆ। ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ! ਵਡੇਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਿਵ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਤੋਂ ਲਏ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹਰੀ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ਕਰ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਜੀਵ, ਚਮਕਦਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਭਾਸਕਰ, ਵਾਯੂ ਤੇ ਅੱਗ— ਈਸ਼ਾਨ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਯਕਸ਼, ਯਮ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਵਸੂ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸ਼ਚੀ, ਜ੍ਯੇਸ਼ਠਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਸ਼ਰਧਾ, ਲਾਜਾ, ਧੀਰਜ, ਨੰਦਾ, ਭਦਰਾ, ਸੁਰਭੀ, ਸੁਸ਼ੀਲਾ, ਸੁਮਨਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ੇੰਦ੍ਰ, ਧਰਮ ਤੇ ਧਰਮਪੁਤਰ— ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤੀ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਨੇ, ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਨਮਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤੀ— "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ! ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ! ਮੇਰੇ ਅਖੰਡ ਪੁੱਤਰ!" "ਤੂੰ ਜਗਤ ਦਾ ਰਖਿਆ ਕਰਤਾ ਹੈਂ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੋਰ ਕੀ ਆਖਾਂ? ਜਦ ਤੂੰ ਜਗਤ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।" "ਅਜਨਮੀ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੂੰ ਜਗਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈਂ, ਪਿਤਾਮਹ, ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਗਤ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ।" "ਪੁੱਤਰ! ਸੁਭਾਗੇ! ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਪਰਮਪਿਤਾ! ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਤਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਨੰਦੀ ਨਾਮ ਮਿਲਿਆ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ, ਹੇ ਨੰਦੀਨ! ਮੈਂ ਜਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਮੇਰੇ ਮਾਪੇ ਅੱਜ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ!