ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅੱਗ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਜਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਸਮਤਲ ਕੀਤਾ—ਉਸ ਦੇ ਉੱਤਾਰ-ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਅਤੇ ਖੱਡਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਜਲੇ ਹੋਏ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਾਰ ਲੋਕ—ਭੂ ਆਦਿ—ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਫਿਰ ਮੁਬਾਰਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਨਵੀਂ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰਚਨਾ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਮਾਇਆ ਉਪਜੀ। ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਉਪਜੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਜਨਮ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪੰਜ ਅਗਿਆਨ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ: ਅੰਧਕਾਰ, ਮੋਹ, ਮਹਾ ਮੋਹ, ਤਾਮਿਸ੍ਰਾ, ਅਤੇ ਅੰਧ। ਇਹ ਪੰਜ ਅਗਿਆਨ, ਸਵੈ-ਭੂ ਤੋਂ ਉਪਜੇ। ਅਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਜਕੜੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਮੁਖ ਰਚਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ 'ਅਸਫਲ' ਸਮਝ ਕੇ, ਮੁਖ ਰਚਨਾ ਜੀਵ-ਪਤੀ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਦੂਜੀ ਰਚਨਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ; ਮੁੱਖ ਰੁੱਖ ਉਪਜੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਗਲਾ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਤਿਰਛੀ ਰਚਨਾ ਉਪਜੀ; ਫਿਰ ਉਪਰ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਰਚਨਾ, ਜੋ ਸਾਤਵਿਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਵਹਿੰਦੀ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਦਯਾਲੂ ਰਚਨਾ, ਅਤੇ ਮੁਲ-ਤੱਤ ਰਚਨਾ ਫਿਰ ਤੋਂ; ਮਹਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ, ਪਹਿਲੀ ਨੂੰ ਮਹਤ, ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਮੁਲ-ਤੱਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਜੀ ਰਚਨਾ ਇੰਦ੍ਰਿਯੀ, ਚੌਥੀ ਮੁਖ; ਪੰਜਵੀਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ, ਛੇਵੀਂ ਦਿਵ੍ਯ; ਸੱਤਵੀਂ ਮਨੁੱਖੀ, ਅਠਵੀਂ ਦਯਾਲੂ, ਨੌਵੀਂ ਯੁਵਕ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁਦਰਤੀ ਅਤੇ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਸੰਨੰਦ, ਸੰਨਕ, ਅਤੇ ਸੰਨਾਤਨ—ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—ਉਪਜੇ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਕਰਮਤਾ ਦੁਆਰਾ ਉੱਚਾ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਏ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮਰੀਚੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅੰਗੀਰਸ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ, ਦਕ੍ਸ਼, ਅਤ੍ਰੀ, ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ—ਇਹ ਨੌਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—ਯੋਗ ਵਿਦਿਆ ਦੁਆਰਾ ਉਪਜਾਏ। ਇਹ ਨੌਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅਗਲੇ; ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ-ਵਾਦੀ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸੰਕਲਪ, ਧਰਮ, ਅਧਰਮ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ—ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਉਤਪੱਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਜਨਮ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ। ਸੰਨਾਤਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰਭੁ ਅਤੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਉਪਜਾਏ; ਦੋਵੇਂ ਦਿਵ੍ਯ, ਉਪਰ ਵਹਿੰਦੀ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮ-ਵਾਦੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਸਮ, ਸਭ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬਾਰੇ: ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਰਾਣੀ ਅਤੇ ਵਿਰਾਜ ਨੂੰ ਰਚਿਆ। ਸਵਾਯੰਭੂਵਾ ਤੋਂ, ਰਾਣੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ, ਜੋ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਉਪਜੀ, ਨੇ ਦੋ ਸੁਤ ਅਤੇ ਦੋ ਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਤਤਾਨਪਾਦਾ ਛੋਟਾ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਯਵ੍ਰਤ ਵੱਡਾ; ਆਕੂਤੀ ਵੱਡੀ ਧੀ, ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਛੋਟੀ ਧੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰੁਚਿ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਆਕੂਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵਡਿਆ ਦਕ੍ਸ਼, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਕ ਤੇ ਯੋਗੀ ਸੀ, ਨੇ ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਆਕੂਤੀ ਨੇ ਯਜ्ञ ਅਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਧੀਆਂ ਉਪਜਾਈਆਂ। ਦਕ੍ਸ਼ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਸੂਤੀ ਨੇ ਚੋਵੀ ਦੀਆਂ ਜਨਮ ਦਿੱਤੀਆਂ: ਸ਼ਰਧਾ, ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ, ਧ੍ਰਿਤੀ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਤੁਸ਼ਟੀ, ਮੇਧਾ, ਕ੍ਰਿਆ; ਬੁਧਿ, ਲੱਜਾ, ਵਪੁ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸਿੱਧੀ, ਕੀਰਤੀ, ਮਹਾਤਪਾ, ਖ੍ਯਾਤਿ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੰਭੂਤੀ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ, ਪ੍ਰੀਤੀ, ਅਤੇ ਕ੍ਸ਼ਮਾ; ਸਮ੍ਨਤੀ, ਅਨਸੂਯਾ, ਊਰਜਾ, ਸ੍ਵਾਹਾ, ਸੁਰਾਰਣੀ, ਅਤੇ ਸੁਵਧਾ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ। ਸ਼ਰਧਾ ਤੋਂ ਕੀਰਤੀ ਤੱਕ, ਤੀਹ noble daughters, ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਖ੍ਯਾਤਿ, ਮਰੀਚੀ ਨੇ ਸੰਭੂਤੀ, ਅੰਗੀਰਸ ਨੇ ਸਮ੍ਰਿਤੀ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤੀ, ਪੁਲਹ ਨੇ ਕ੍ਸ਼ਮਾ, ਕ੍ਰਤੁ ਨੇ ਸੰਨਤੀ, ਅਤ੍ਰੀ ਨੇ ਅਨਸੂਯਾ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਊਰਜਾ, ਵਿਭਾਵਸੁ ਨੇ ਸ੍ਵਾਹਾ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਸੁਵਧਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਸਤੀ, ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਉਪਜੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਧੀ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਕ ਹੈ। ਰਚਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਵੰਡੋ!" ਅਤੇ ਜਦ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਐਸਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੰਸ਼ ਹਨ, ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਗਿਆਰਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਉਪਜੇ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਨਾਰੀ ਤੱਤ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਨੀਲਲੋਹਿਤ ਪੁਰਸ਼ ਤੱਤ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਪੂਜਨਯ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਧਰਮਿਕ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਿਆ—"ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਮਰਥਕ, ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਧੀ ਵਜੋਂ ਲੈ; ਉਹ ਪੂਤ ਨਾਂਕ ਨਰਕ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇੱਥੇ ਧੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਇਹ ਸੁੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਮਾਤਾ; ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਸਤੀ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਕਹੀ ਜਾਵੇਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸਤੀ ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ। ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਸ਼ਰਧਾ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਕਰਕੇ, ਤੀਹ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਇੱਛਾ, ਅਭਿਮਾਨ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਸੰਤੋਸ਼, ਲੋਭ; ਗਿਆਨ, ਦੰਡ, ਸਮਝੌਤਾ, ਸਮਝ—ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਦੇ ਹਨ। ਜਾਗਰੂਕਤਾ, ਨਿਮਰਤਾ, ਨਿਰਣੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ; ਸੁਖ, ਖੁਸ਼ੀ, ਕੀਰਤੀ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ ਅਚਰਣ ਵਿੱਚ, ਦੰਡ ਅਤੇ ਸਮਝੌਤਾ, ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਸਮਝ—ਇਹ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਪੰਦਰਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ; ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਖ੍ਯਾਤਿ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ, ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।