ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਅਹੰਕਾਰ, ਭਰਮ, ਮੋਹ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਦੋਂ ਇਸ ਸਰਵੋਚ ਪਥ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਦਾ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ ਦੀ ਸਿਮਰਨ ਅਤੇ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦੁਜਾਤੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚਿੱਟੀ ਭਸਮ ਨਾਲ ਲਿਪਤੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਮਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਹੋ ਗਏ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਪੰਗ ਜਾਂ ਅਪਵਿੱਤਰ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਰੂਪਧਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਸਗੋਂ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਹੋਣ। ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਕੀ ਕਹੀਏ? ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਭਵ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਪਵਿੱਤਰ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਭਵ ਦਾ ਅਟੁੱਟ ਭਗਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਧੀਚਿ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਅਟਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਮਹਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਭਸਮ ਲਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਟੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਮੂੰਡੇ ਹੋਏ, ਨੰਗੇ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ, ਮਨ, ਵਚਨ ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਉਠਿਆ ਕਿ ਦਧੀਚਿ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਜਨਾਰਦਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਕਸ਼ੁਪਾ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ? ਅਤੇ ਦਧੀਚਿ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਤੋਂ ਵਜਰ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ? ਇਹ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸ਼ੈਲਾਦਿ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਕਸ਼ੁਪਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦਧੀਚਿ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਵਾਦ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਉੱਚਾ ਹੈ—ਇਹ ਗੱਲ ਸਭ ਥਾਈਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਏ: ਇੰਦਰ, ਅੱਗ, ਯਮ ਅਤੇ ਨਿਰਤੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਅਪਮਾਨਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।" ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਦੱਸਿਆ—ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਸਦਾ ਚਯਵਨ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੋ, ਸਦਾ ਪੂਜੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਵੀ ਉਚਿਤ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਦਧੀਚਿ, ਚਯਵਨੀ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰ, ਤਿੰਨੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰੁੱਖ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਜੇ। ਦਧੀਚਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਮੁੱਕ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਪਰ ਰਾਜਾ ਕਸ਼ੁਪਾ ਨੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਦਧੀਚਿ ਨੂੰ ਘਾਇਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਕਸ਼ੁਪਾ ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਸਨੇ ਵਜਰ ਇਕ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਜਰਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਜਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਜਰ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ, ਦਧੀਚਿ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ; ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਜਰ ਦੀ ਚੋਟ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਆ ਕੇ ਦਧੀਚਿ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। "ਹੇ ਦਧੀਚਿ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਉਮਾ ਪਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ। ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਅਜੈ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੋ ਜਾ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।" "ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਮੌਤ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ ਇਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਦੇਣ ਹੈ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ, ਤਿੰਨ ਅੱਗਾਂ, ਹਰ ਥਾਂ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹਾਨ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ।" "ਹਰ ਜੀਵ ਵਿਚ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ, ਕੁਦਰਤ ਵਿਚ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਸਤੂਆਂ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਫੁੱਲਾਂ ਵਿਚ, ਸੁਗੰਧ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ; ਪੋਸ਼ਣ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਤੱਕ, ਹਰ ਭਿੰਨਤਾ ਵਿਚ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਪਿਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਪੋਸ਼ਣ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਮਰ ਰੁਦ੍ਰ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਾਠ, ਯੋਗ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਭਵ, ਇਸ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।" "ਉਹ ਬੰਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਖੀਰਾ ਡੰਡੇ ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਉਠਣ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ। ਜੇਕਰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਪ, ਹਵਨ, ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਸ ਜਲ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਧੀਚਿ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹੀਰੇ ਵਰਗੀ ਅਟਲਤਾ, ਅਜੈਤਾ ਅਤੇ ਅਜੀਤਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦਧੀਚਿ ਨੇ ਅਜੈਤਾ ਅਤੇ ਹੀਰੇ ਵਰਗੀ ਅਟਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਵੱਜਿਆ, ਅਤੇ ਕਸ਼ੁਪਾ ਨੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਦਧੀਚਿ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਜਿਆ। ਪਰ ਉਹ ਵਜਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਧੀਚਿ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹੀਰੇ ਵਰਗੇ ਸਰੀਰ ਕਰਕੇ। ਦਧੀਚਿ ਦੀ ਅਜੈਤਾ ਤੇ ਅਜੀਤਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਸ਼ੁਪਾ ਨੇ ਫਿਰ ਹਰੀ ਮੁਕੁੰਦ, ਕੰਵਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ।