ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਜਰਾਟ ਨੂੰ ਗਿਰਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਵਿਦਯੁਤ ਦੀ ਮਜਬੂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਕੇ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਫੈਦ ਦੇਹ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੀ ਮੌਤ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਭਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਦਾਰੂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਆਏ?” ਇਸ ਉੱਤੇ, ਸੁਭਾਗੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਜਨਮਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਦਾਰੂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੇ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸੀ, ਸੁਣਾਇਆ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਇਹ ਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਜਾਣੋ; ਇਸ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਕੋਈ ਅਵਸਥਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ; ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੁਭਾਗੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਸਮਾਂ ਬਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਵਜਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸ੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਸਜਿਆ; ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਯੋਗੀ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਯਜਨ, ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ, ਅਤੇ ਕਲੀ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦਾ ਧਵਜਾ ਹੈ। ਪੰਡਿਤ ਲੋਕ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਇਹ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਹਰੋਂ ਚੌਕੋਣੀ, ਪਦਮ ਵਿੱਚ ਅੱਠ-ਪਾਸੀ ਅਤੇ ਉਪਰੋਂ ਗੋਲ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋਵੇ। ਹਨੇਰਾ ਅੱਗ ਹੈ, ਰਜਸ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਤਵ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਰੂਪ ਇੱਕ ਹੈ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਉਸ ਦੇ ਪੱਖ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਨ ਯੋਗ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਸ਼ਾਨਾ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸਾ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਲਿੰਗ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਲਿੰਗ ਅੰਗੂਠੇ ਵਰਗਾ ਸੁੰਦਰ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ, ਪਦਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਚਾਈ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਅੱਠ ਜਾਂ ਸੋਲਾਂ ਪਾਸੀ ਹੋਵੇ। ਪਦਮ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੋਲ, ਦਿਵ੍ਯ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਦਾ ਅਧਾਰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਚੌੜਾ ਜਾਂ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਪਦਮ ਗਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਸਾਰੇ ਦਾ ਤੀਜਾ ਹਿੱਸਾ, ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਰਕਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਵਾਲਾ ਪੱਟਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਤਾਂਬੇ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਦਮ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਗੋਲ, ਚੌਕੋਣੀ, ਛੇ-ਪਾਸੀ ਜਾਂ ਤਿਕੋਣੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਿਰਵਿਘਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਤ੍ਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੂਜਾ-ਵੇਦਿਕ ਦੇ ਕੇਂਦਰ 'ਤੇ ਰਖੋ। ਉਹ ਪਾਤ੍ਰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਬੀਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਪੰਜ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਓ। ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਸਭ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਓ; ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਦੇਖੋਗੇ, ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅਸਾਨ ਨਹੀਂ। ਉਹਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਅਣਗਣ ਹੈ— ਉਹ ਜੰਗਲ-ਵਾਸੀ ਦੇਵਦਾਰੂ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਉਪਾਸਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੇਦਿਕਾਂ 'ਤੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਅਤੇ ਰੇਤ ਦੇ ਟਾਪਿਆਂ 'ਤੇ— ਕਈ ਸੁੰਦਰ ਕਾਈ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਕਈ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਕਈ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਕਈ ਅੰਗੂਠਿਆਂ ਦੇ ਨਕਿਆਂ 'ਤੇ ਖੜੇ— ਕਈ ਲੱਕੜ ਦੇ ਘਟੀਆਂ 'ਤੇ ਬੈਠੇ, ਕਈ ਪੱਥਰਾਂ 'ਤੇ, ਕਈ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਖੜੇ, ਕਈ ਹਰਣਾਂ ਵਾਂਗ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ— ਉਹ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਤਪ ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਵਸੰਤ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੇਵ, ਉਸ ਸ਼ੁਭ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ— ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਦਾਰੂ ਜੰਗਲ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਰਾਖ ਅਤੇ ਧੂੜ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਨੰਗਾ, ਅਤੇ ਅਜੀਬ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦਾ ਲੱਕੜ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਲਾਲ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹੱਸਦੇ, ਕਦੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ। ਕਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਨੱਚਦੇ, ਕਦੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗੂੰਜਦੇ; ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਭਿੱਖ ਮੰਗਦੇ। ਇਹ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਏ; ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਪਾਣੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਤਨੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸੁਭਾਗੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ— ਉਹ ਸਗੇਸ਼ੀਆਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ—” “ਕਰਮ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ; ਸਾਡੇ ਕਰਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਰਹੇ ਹਨ।” “ਹੇ ਹਰਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਰਸਤੇ ਸਮਝਣ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਆਉਣਾ ਜਾਂ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ।” “ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਹੋ, ਉਹ ਹੋ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ।” “ਭਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੰਗਲਮਈ ਨੂੰ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਰੋਤ ਅਤੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ; ਅਣਗਣ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।” “ਸੰਹਾਰਕ ਨੂੰ, ਪੀਲੇ-ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਨਾਸਵੰਤ ਅਤੇ ਨਾਸਵੰਤ ਨੂੰ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਧਾਰਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਆਧਾਰ, ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।