ਲਿਙ੍ਗਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਈ ਸੰਨਿਆਸੀ ਪੱਤਿਆਂ, ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਫਲਾਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀ ਮਰਨ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਇਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਰਨ-ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਨਿਆਸੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਤਕਲੀਫਾਂ, ਜਾਵਣ-ਆਉਣ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨੂੰ ਸਹੇ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨਾਲ ਇਕਤਾਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਫਿਰ ਤਿਆਗ ਰਾਹੀਂ, ਜਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਉਪਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ, ਯੱਗ, ਦਾਨ, ਹੋਮ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ਵੇਤ ਨੇ ਭੀ, ਜੀਵਨ-ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਮਹਾਦੇਵ, ਸ਼ੰਕਰ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਲਈ ਭਗਤੀ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ਵੇਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਨਾਮ ਸੀ ਸ਼ਵੇਤ, ਜੋ ਪਰਵਤ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਪੂਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਰੁਦ੍ਰਾਧਿਆਏ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ "ਨਮਸ" ਨਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸਤਤ ਭਗਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਕਾਲ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਲ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਸ਼ਵੇਤ ਨੇ, ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਤੁਰੰਤ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਜੋ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਕਾਲ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਭੀ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੌਤ ਮੇਰਾ ਕੀ ਬਿਗਾੜ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਮੈਂ ਖੁਦ ਮੌਤ ਦੀ ਮੌਤ ਹਾਂ?" ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਵੇਤ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਆ, ਆ, ਸ਼ਵੇਤ! ਇਸ ਕਰਮ ਦਾ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ? ਕੀ ਰੁਦ੍ਰ, ਭਗਵਾਨ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕਦੇ ਹਨ?" "ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਫੜੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਤੇਰਾ ਇਹ ਤੀਬਰ ਯੱਗ ਭੀ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਆਇਆ ਹਾਂ—ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਯਮ ਲੋਕ ਵੱਲ। ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਮੁੱਕ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।" ਭੈਰਵ ਦੇ ਇਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ: "ਹਾਏ! ਰੁਦ੍ਰ! ਰੁਦ੍ਰ! ਰੁਦ੍ਰ!" ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਲ ਵੱਲ ਡਰ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਕਾਲ, ਜੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਪ੍ਰਭੂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਤਾਂ ਤੂੰ ਕੀ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ? ਇਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਜੋ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੇਰਾ ਕੀ ਵੱਸ? ਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ, ਤਿਵੇਂ ਚਲਾ ਜਾ।" ਸ਼ਵੇਤ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਲ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਨੁਕੀਲੇ ਦੰਦ, ਡਰਾਉਣੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ, ਫਾਂਸੀ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਧਾੜਦਾ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਤਾਲੀਆਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜਕੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ! ਅੱਜ ਮੈਂ ਸ਼ਵੇਤ ਨੂੰ ਯਮ ਲੋਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰਾ ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਿਆ?" "ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ, ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ, ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਤੇਰਾ ਡਰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਸ਼ਵੇਤ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਰੁਦ੍ਰ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਉਹ ਅਡੋਲ ਮਹਾਦੇਵ—ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ?" ਇਸ ਵੇਲੇ ਆਪ ਹੀ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਆਏ, ਜੋ ਮਾਰਨ ਆਏ ਸਨ, ਮੌਤ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਸਮਰ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਹਰਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ। ਤੁਰੰਤ ਤ੍ਰੈਣੇਤ੍ਰ ਧਾਰੀ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ, ਆਪ, ਅੰਬਿਕਾ, ਨੰਦੀ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਉਤਪੱਤੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਰ ਕਰ ਕੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧਾੜ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੂੰ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ; ਉਹ ਅੰਬਿਕਾ ਅਤੇ ਉਮਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ, ਠੰਢੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਭਵਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪਈ। ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਮਾਰੀ ਗਈ, ਤਦ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਨੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, "ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ" ਆਖਿਆ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਅਗੂ, ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ। ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੌਤ ਦੇ ਨਸ਼ਟ, ਲੁਕਵੇਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜੈ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ—ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਭੋਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਵਧੇਰੇ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਤਿਆਗ ਕਰੋ ਅਤੇ ਭਵਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ; ਉਸ ਪ੍ਰਤੀ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੁਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਵਚਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਾਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਧਨੁਧਾਰੀ ਰੁਦ੍ਰ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਹੋਵੇ।" "ਕਿਹੜੀ ਤਪੱਸਿਆ, ਹੇ ਦੇਵ, ਜਾਂ ਕਿਹੜੇ ਯੱਗ, ਜਾਂ ਕਿਹੜੇ ਵਰਤਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤ ਬਣਦੇ ਹਨ?" "ਨਾ ਤਾਂ ਦਾਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਨਾ ਤਪੱਸਿਆ, ਨਾ ਗਿਆਨ, ਨਾ ਯੱਗ, ਹੋਮ, ਵਰਤ, ਵੇਦ, ਯੋਗ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਰਾਹੀਂ—ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਭਗਤੀ ਧਰਮ, ਅਰਥ ਅਤੇ ਕਾਮ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੌਤ ਉੱਤੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦਧੀਚਿ ਨੇ ਭੀ, ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਹਰੀ, ਅਮਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ।