ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਠਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਪਪੁਰਾਣਿਆਂ—ਜਿਵੇਂ ਸੌਰ ਪੁਰਾਣਾ ਆਦਿ—ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਕ੍ਰਮਬੱਧਤਾ ਵਿੱਚ ਸਪর্শ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ—ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਸੰਬੰਧੀ ਆਦਿ—ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸਪর্শ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਕਲਪਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਕਲਪਾਂ ਨਾਲ ਸਪর্শ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਚੁੰਘ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਦਰਭਾ ਦੀ ਚਟਾਈ ਵਿਛਾਏ। ਜਾਣੂ ਵਿਅਕਤੀ, ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰੱਖੇ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਜਨੇਊ ਪਾਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦਵਿਜਨ ਜਨੇਊ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਯਜ੍ਞ ਕਰੇ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਯਜ੍ਞ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚੇ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਜਾਤੀ ਨਹੀਂ। ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੂਰ ਦੀ ਜਨਨੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਭਾਗਯਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰੇ। ਬ੍ਰਹਮਾ-ਯਜ੍ਞ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਸਯੰਮ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਪੈਰ ਅਤੇ ਹੱਥ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭਸਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਭਸਮ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਓਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਭਸਮ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸਵੇਰੇ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ, 'ਜ੍ਯੋਤਿ: ਸੂਰ੍ਯ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, 'ਜ੍ਯੋਤਿਰਗ੍ਨਿ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਵੇਰੇ ਹੋਏ ਹੋਮ ਤੋਂ ਬਚੀ ਭਸਮ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੱਚ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਝੂਠ ਪਾਪ ਹੈ; ਇਸਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨੂੰ, ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਘੋਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਛਾਤੀ, ਵਾਮਦੇਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਅੰਗ, ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੈਰ, ਅਤੇ ਓਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਅਭਿਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਧੋਵੇ, ਭਸਮ ਨੂੰ ਮਲ ਲੈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ 'ਆਪੋ ਹਿਠਾ' ਆਦਿ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ, ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰ-ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਵਿਜਨ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਹ ਵਿਧੀ ਇੰਨੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ ਕਿ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਉਪਰੋਕਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਪੂਜਾ-ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ। ਉਹ ਪੰਜ-ਮੁਖੀ, ਦਸ-ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁੱਧ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸ਼ੋਭਾਵਾਨ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਅਗਨਿ-ਸੰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਅਪਣਾਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ ਓਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਜਿਥੇ ਜਰੂਰੀ ਹੋਵੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਨੇਊ ਵਿੱਚ 'ਨਮ: ਸ਼ਿਵਾਯ' ਮੰਤ੍ਰ ਵਿਦਮਾਨ ਹੈ; ਛੰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੰਤ੍ਰ, ਸੁਖਸ਼ਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਵਟ-ਵ੍ਰਿਕਸ਼ ਬੀਜ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਹਮ ਵੀ ਜਨੇਊ ਵਿੱਚ ਸੁਖਸ਼ਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਪੂਜਾ-ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਮਿਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੋ, ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ, ਛਿੜਕ ਕੇ ਆਦਿ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਓਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਛਿੜਕਣ ਵਾਲਾ ਪਾਤ੍ਰ, ਅਰਘਯ ਅਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਵਾਲੇ ਪਾਤ੍ਰ, ਸਭ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਲਗਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਚੁੰਘਣ ਵਾਲਾ ਪਾਤ੍ਰ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ, ਅਤੇ ਜਿਥੇ ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਢੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਪਾਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੋ, ਅਤੇ ਹਰ ਇਕ ਵਿੱਚ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਭਰੋ। ਓਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਸਮੱਗਰੀ ਪਾਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਵੇ; ਪੈਰ ਧੋਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੇਟੀਵਰ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਮਿਲਾਉ। ਜਾਇਫਲ, ਕਨਕੋਲ, ਕਪੂਰ, ਬਹੁਮੂਲਾ ਅਤੇ ਤਾਮਾਲਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੀਸ ਕੇ ਚੁੰਘਣ ਵਾਲੇ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਪਾਓ। ਸਾਰੇ ਪਾਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦਨ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲ ਵੀ ਪਾਓ। ਕੁਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਨੋਕਾਂ, ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ, ਜੌ, ਤਿਲ, ਘਿਉ, ਸਰੋਂ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਭਸਮ ਅਰਘਯ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਪਾਓ। ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਜੌ, ਚਾਵਲ, ਬਹੁਮੂਲਾ, ਤਾਮਾਲਾ ਅਤੇ ਭਸਮ ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਓਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਪਾਓ। ਪੰਜ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ, ਗਾਇਤ੍ਰੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਓਮ—which is the supreme essence of the Veda—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਓਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਪਾਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਮੱਗਰੀ 'ਈਸ਼ਾਨ' ਆਦਿ ਪੰਜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕੋ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪਾਸ, ਨੰਦੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਉਹ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਅਰਧਚੰਦ ਦੀ ਮুকਟ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ, ਹਰੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਮ੍ਰਿਦੁ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਭੂਸ਼ਿਤ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਚੰਗੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਚੰਗੇ ਵਰਤਾਂ ਵਾਲੀ, ਮਾਤਾ, ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲਗਨਸ਼ੀਲ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰੋ ਅਤੇ ਪੰਜ ਮਸਤਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਅਰਪਿਤ ਕਰੋ। ਚੰਦਨ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਕਰ, ਸਕੰਦ, ਵਿਨਾਇਕ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰੋ। ਓਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 'ਨਮ:' ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਓਮ ਨਾਲ 'ਕਮਲ-ਆਸਨ' ਤਿਆਰ ਕਰੋ। ਇਸ ਆਸਨ ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਪੰਖੁੜੀ 'ਅਣਿਮਾ' ਦੀ ਧੁਨੀ ਹੈ; ਦੱਖਣੀ 'ਲਘਿਮਾ' ਹੈ, ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ 'ਮਹਿਮਾ' ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਪੂਜਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।