ଭସ୍ମଦିଗ୍ଧଶରୀରାଯ ଭାନୁସୋମାଗ୍ନିହେତଵେ ଶ୍ଵେତାଯ ଶ୍ଵେତଵର୍ଣାଯ ତୁହିନାଦ୍ରିଚରାଯ ଚ
ଭସ୍ମ ଲଗାଇଥିବା ଶରୀର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିର କାରଣ, ଧଳା, ଧଳା ବର୍ଣ୍ଣ, ହିମପାହାଡ଼ ଚରଣ କରୁଥିବା—ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସୁଶ୍ଵେତାଯ ସୁଵକ୍ତ୍ରାଯ ନମଃ ଶ୍ଵେତଶିଖାଯ ଚ ଶ୍ଵେତାସ୍ଯାଯ ମହାସ୍ଯାଯ ନମସ୍ତେ ଶ୍ଵେତଲୋହିତ
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧଳା, ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ, ଧଳା ଚୂଡ଼ା, ଧଳା ମୁହଁ, ବଡ଼ ମୁହଁ, ଧଳା ଓ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର—ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସୁତାରାଯ ଵିଶିଷ୍ଟାଯ ନମୋ ଦୁନ୍ଦୁଭିନେ ହର ଶତରୂପଵିରୂପାଯ ନମଃ କେତୁମତେ ସଦା
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଉଦ୍ଧାରକ ହର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ତୁମେ ଡ଼଼ମ୍ରୁ ସ୍ୱରୂପ, ଶତରୂପ ଓ ଅରୂପ ହେଉଛ, ସଦା ପତାକାଧାରୀ ହେଉଛ।
ଋଦ୍ଧିଶୋକଵିଶୋକାଯ ପିନାକାଯ କପର୍ଦିନେ ଵିପାଶାଯ ସୁପାଶାଯ ନମସ୍ତେ ପାଶନାଶିନେ
ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ, ପିନାକ ଧାରୀ, ଜଟାଧାରୀ, ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ଓ ଭଲରେ ବନ୍ଧିବାରେ ସମର୍ଥ, ବନ୍ଧନ ନାଶକ ଭଗବାନ୍, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ସୁହୋତ୍ରାଯ ହଵିଷ୍ଯାଯ ସୁବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯାଯ ସୂରିଣେ ସୁମୁଖାଯ ସୁଵକ୍ତ୍ରାଯ ଦୁର୍ଦମାଯ ଦମାଯ ଚ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା, ହବି ଯୋଗ୍ୟ, ପବିତ୍ରତମ, ଜ୍ଞାନୀ, ଶୁଭ ମୁହଁ ଓ ଶୁଭ ରୂପ ଧାରୀ, ଅଜୟ, ଦମନ କରିଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
କଙ୍କାଯ କଙ୍କରୂପାଯ କଙ୍କଣୀକୃତପନ୍ନଗ ସନକାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ସନାତନ ସନନ୍ଦନ
ବକ ରୂପୀ, ବକ ଭାବେ ଅବତାର ନେଇଥିବା, ସର୍ପକୁ ଅଳଂକାର କରିଥିବା, ସନକ, ଶାଶ୍ୱତ, ସନନ୍ଦନ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ସନତ୍କୁମାରସାରଙ୍ଗମ୍ ଆରଣାଯ ମହାତ୍ମନେ ଲୋକାକ୍ଷିଣେ ତ୍ରିଧାମାଯ ନମୋ ଵିରଜସେ ସଦା
ସନତ୍କୁମାର, ସାରଥି, ଅରଣ୍ୟବାସୀ, ମହାତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦେଖୁଥିବା, ତିନି ଆଶ୍ରୟ ଧାରୀ, ସଦା ପବିତ୍ର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଶଙ୍ଖପାଲାଯ ଶଙ୍ଖାଯ ରଜସେ ତମସେ ନମଃ ସାରସ୍ଵତାଯ ମେଘାଯ ମେଘଵାହନ ତେ ନମଃ
ଶଂଖପାଳ, ଶଂଖ, ରଜୋଗୁଣ, ତମୋଗୁଣ, ସାରସ୍ୱତ, ମେଘ, ମେଘ ଉପରେ ଚଳିଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ସୁଵାହାଯ ଵିଵାହାଯ ଵିଵାଦଵରଦାଯ ଚ ନମଃ ଶିଵାଯ ରୁଦ୍ରାଯ ପ୍ରଧାନାଯ ନମୋନମଃ
ଶୁଭ ବାହନ, ବିବାହ ଦାତା, ବିବାଦରେ ବିଜୟ ଦେଇଥିବା, ଶିବ, ରୁଦ୍ର, ପ୍ରଧାନ, ପୁନିପୁନି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ତ୍ରିଗୁଣାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଚତୁର୍ଵ୍ଯୂହାତ୍ମନେ ନମଃ ସଂସାରାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମଃ ସଂସାରହେତଵେ
ତିନି ଗୁଣ ଧାରୀ, ଚାରି ପ୍ରକାର ରୂପ ଧାରୀ, ସଂସାର ସ୍ୱରୂପ, ସଂସାରର କାରଣ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ମୋକ୍ଷାଯ ମୋକ୍ଷରୂପାଯ ମୋକ୍ଷକର୍ତ୍ରେ ନମୋନମଃ ଆତ୍ମନେ ଋଷଯେ ତୁଭ୍ଯଂ ସ୍ଵାମିନେ ଵିଷ୍ଣଵେ ନମଃ
ମୋକ୍ଷ, ମୋକ୍ଷ ରୂପ, ମୋକ୍ଷ ଦାତା, ଆତ୍ମା, ଋଷି, ସ୍ୱାମୀ, ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଭଗଵତେ ତୁଭ୍ଯଂ ନାଗାନାଂ ପତଯେ ନମଃ ଓଙ୍କାରାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ସର୍ଵଜ୍ଞାଯ ନମୋ ନମଃ
ଭଗବାନ୍, ସର୍ପମାନଙ୍କର ନାଥ, ଓଁକାର, ସର୍ବଜ୍ଞ, ପୁନିପୁନି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ସର୍ଵାଯ ଚ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମୋ ନାରାଯଣାଯ ଚ ନମୋ ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭାଯ ଆଦିଦେଵାଯ ତେ ନମଃ
ସମସ୍ତ ସ୍ୱରୂପ, ନାରାୟଣ, ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ଆଦିଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତ୍ଵଜାଯ ପତଯେ ପ୍ରଜାନାଂ ଵ୍ଯୂହହେତଵେ ମହାଦେଵାଯ ଦେଵାନାମ୍ ଈଶ୍ଵରାଯ ନମୋ ନମଃ
ଅଜନ୍ମା, ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି କାରଣ, ଦେବମାନଙ୍କର ମହାଦେବ, ଶାଶ୍ୱତ ଶାସକ, ପୁନିପୁନି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଶର୍ଵାଯ ଚ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ସତ୍ଯାଯ ଶମନାଯ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଚୈଵ ଭୂତାନାଂ ସର୍ଵଜ୍ଞାଯ ନମୋ ନମଃ
ଶର୍ବ, ସତ୍ୟ, ଶାନ୍ତିଦାତା, ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଭୂତ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ପୁନିପୁନି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ମହାତ୍ମନେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ପ୍ରଜ୍ଞାରୂପାଯ ଵୈ ନମଃ ଚିତଯେ ଚିତିରୂପାଯ ସ୍ମୃତିରୂପାଯ ଵୈ ନମଃ
ମହାତ୍ମା, ପ୍ରଜ୍ଞା ସ୍ୱରୂପ, ଚେତନା, ଚିତ୍ତ ରୂପ, ସ୍ମୃତି ରୂପ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଜ୍ଞାନାଯ ଜ୍ଞାନଗମ୍ଯାଯ ନମସ୍ତେ ସଂଵିଦେ ସଦା ଶିଖରାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନୀଲକଣ୍ଠାଯ ଵୈ ନମଃ
ଜ୍ଞାନ, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ, ସଦା ସଚେତନ, ଶିଖର, ନୀଳକଣ୍ଠ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଅର୍ଧନାରୀଶରୀରାଯ ଅଵ୍ଯକ୍ତାଯ ନମୋନମଃ ଏକାଦଶଵିଭେଦାଯ ସ୍ଥାଣଵେ ତେ ନମଃ ସଦା
ଅର୍ଧନାରୀ ଶରୀର ଧାରୀ, ଅପ୍ରକଟ, ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର। ଏଗାରଟି ରୂପ ଧାରୀ, ଅଚଳ, ସଦା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମଃ ସୋମାଯ ସୂର୍ଯାଯ ଭଵାଯ ଭଵହାରିଣେ ଯଶସ୍କରାଯ ଦେଵାଯ ଶଙ୍କରାଯେଶ୍ଵରାଯ ଚ
ସୋମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଭବ, ଭବ ନାଶକ, ଯଶସ୍ୱୀ କରିଥିବା, ଦେବ, ଶଙ୍କର, ଈଶ୍ୱର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽଂବିକାଧିପତଯେ ଉମାଯାଃ ପତଯେ ନମଃ ହିରଣ୍ଯବାହଵେ ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତେ ହେମରେତସେ
ଅମ୍ବିକାଙ୍କର ପତି, ଉମାଙ୍କର ପତି, ସୁନାର ହାତ ଧାରୀ, ସୁନା ମୂଳ ଧାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନୀଲକେଶାଯ ଵିତ୍ତାଯ ଶିତିକଣ୍ଠାଯ ଵୈ ନମଃ କପର୍ଦିନେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନାଗାଙ୍ଗାଭରଣାଯ ଚ
ନୀଳ କେଶ ଧାରୀ, ଧନୀ, ଧଳା କଣ୍ଠ ଓ ଜଟାଧାରୀଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ନାଗକୁ ଅଳଙ୍କାର ଭାବେ ପିନ୍ଧିଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ଵୃଷାରୂଢାଯ ସର୍ଵସ୍ଯ ହର୍ତ୍ରେ କର୍ତ୍ରେ ନମୋନମଃ ଵୀରରାମାତିରାମାଯ ରାମନାଥାଯ ତେ ଵିଭୋ
ବୃଷଭ ଉପରେ ବସିଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି ଓ ସଂହାର କରୁଥିବା, ଶୂରବୀର, ବୀରମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ରାମଙ୍କ ନାଥ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ରାଜାଧିରାଜାଯ ରାଜ୍ଞାମଧିଗତାଯ ତେ ନମଃ ପାଲାଧିପତଯେ ପାଲାଶାକୃନ୍ତତେ ନମଃ
ରାଜାମାନଙ୍କର ରାଜା, ରାଜାମାନେ ଯାହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ରକ୍ଷକମାନଙ୍କର ନାଥ, ରକ୍ଷକମାନଙ୍କର ଶାଖା କାଟିଦେଇଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ।
ନମଃ କେଯୂରଭୂଷାଯ ଗୋପତେ ତେ ନମୋନମଃ ନମଃ ଶ୍ରୀକଣ୍ଠନାଥାଯ ନମୋ ଲିକୁଚପାଣଯେ
ବାହୁରେ କେୟୂର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଗୋପମାନଙ୍କର ନାଥ, ଶ୍ରୀକଣ୍ଠନାଥ ଓ ଗଦାଧାରୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ପ୍ରଣାମ।
ଭୁଵନେଶାଯ ଦେଵାଯ ଵେଦଶାସ୍ତ୍ର ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ସାରଙ୍ଗାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ରାଜହଂସାଯ ତେ ନମଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ଦେବ, ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ସାର, ଧନୁର୍ଧରୀ, ରାଜହଂସ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ।
କନକାଙ୍ଗଦହାରାଯ ନମଃ ସର୍ପୋପଵୀତିନେ ସର୍ପକୁଣ୍ଡଲମାଲାଯ କଟିସୂତ୍ରୀକୃତାହିନେ
ସୁନାର କଙ୍ଗନ ଓ ହାର ପିନ୍ଧିଥିବା, ସର୍ପକୁ ଉପବୀତ ଭାବେ ଧାରଣ କରିଥିବା, ସର୍ପ କୁଣ୍ଡଳ ମାଳା ଓ ନାଗକୁ କଟିରେ ବାନ୍ଧିଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ।
ଵେଦଗର୍ଭାଯ ଗର୍ଭାଯ ଵିଶ୍ଵଗର୍ଭାଯ ତେ ଶିଵ ଵିରରାମେତି ସଂସ୍ତୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଣା ସହିତୋ ହରିଃ
ବେଦକୁ ଅନ୍ତରେ ଧାରଣ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉତ୍ସ ଓ ଗର୍ଭ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ଏହିପରି ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ହରି ମିଶି 'ବୀରରାମ' ବୋଲି ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଏତତ୍ସ୍ତୋତ୍ରଵରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍ ଯଃ ପଠେଚ୍ଛ୍ରାଵଯେଦ୍ଵାପି ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ ଵେଦପାରଗାନ୍
ଏହି ଉତ୍ତମ ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ତୋତ୍ର ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରେ। ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ଏହାକୁ ପଢନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି—
ସ ଯାତି ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଲୋକେ ପାପକର୍ମରତୋ ଽପି ଵୈ ତସ୍ମାଜ୍ଜପେତ୍ପଠେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଞ୍ଛୁଭାନ୍
ସେଉଁଠି ପାପ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ତେଣୁ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ନିତ୍ୟ ପଢିବା, ଜପ କରିବା କିମ୍ବା ଶୁଭ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଣାଇବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵପାପଵିଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଵିଷ୍ଣୁନା ପରିଭାଷିତମ୍
ସମସ୍ତ ପାପର ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ, ଏହି କଥା ବିଷ୍ଣୁ କହିଥିଲେ।