ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

କାକପାଟୋ ଽପରଃ ଷଷ୍ଟ୍ଯା ଷଷ୍ଟ୍ଯା ସଂତାନକଃ ପ୍ରଭୁଃ ମହାବଲଶ୍ ଚ ନଵଭିର୍ ମଧୁପିଙ୍ଗଶ୍ ଚ ପିଙ୍ଗଲଃ

କାକପାଟ ଷଠିଜଣ ସହିତ, ପ୍ରଭୁ ସନ୍ତାନକ ଷଠିଜଣ ସହିତ, ମହାବଳ ନଉଜଣ ସହିତ, ମଧୁପିଙ୍ଗ ଓ ପିଙ୍ଗଳ।

ନୀଲୋ ନଵତ୍ଯା ଦେଵେଶଃ ପୂର୍ଣଭଦ୍ରସ୍ତଥୈଵ ଚ କୋଟୀନାଂ ଚୈଵ ସପ୍ତତ୍ଯା ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରୋ ମହାବଲଃ

ଦେବେଶ ନୀଳ ନବଉଞ୍ଜଣ ସହିତ, ପୂର୍ଣ୍ଣଭଦ୍ର ଏହିପରି, ଚତୁର୍ବକ୍ତ୍ର ମହାବଳ ସପ୍ତ ଲକ୍ଷ ସହିତ।

କୋଟିକୋଟିସହସ୍ରାଣାଂ ଶତୈର୍ ଵିଂଶତିଭିର୍ ଵୃତାଃ ତତ୍ରାଜଗ୍ମୁସ୍ ତଥା ଦେଵାସ୍ ତେ ସର୍ଵେ ଶଙ୍କରଂ ଭଵମ୍

ବିଶ ଶତ ହଜାର ଲକ୍ଷ ଗଣ ଘେରି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଶଙ୍କର ଭବନ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଗଲେ।

ଭୂତକୋଟିସହସ୍ରେଣ ପ୍ରମଥଃ କୋଟିଭିସ୍ତ୍ରିଭିଃ ଵୀରଭଦ୍ରଶ୍ଚତୁଃଷଷ୍ଟ୍ଯା ରୋମଜାଶ୍ଚୈଵ କୋଟିଭିଃ

ଭୂତ ଏକ ହଜାର ଲକ୍ଷ ସହିତ, ପ୍ରମଥ ତିନି ଲକ୍ଷ ସହିତ, ବୀରଭଦ୍ର ଚଉଷଠିଜଣ ସହିତ, ରୋମଜ ଅନେକ ଲକ୍ଷ ସହିତ।

କରଣଶ୍ଚୈଵ ଵିଂଶତ୍ଯା ନଵତ୍ଯା କେଵଲଃ ଶୁଭଃ ପଞ୍ଚାକ୍ଷଃ ଶତମନ୍ଯୁଶ୍ ଚ ମେଘମନ୍ଯୁସ୍ ତଥୈଵ ଚ

କରଣ ଏକୋଇଁଜଣ ସହିତ, ଶୁଭ କେବଳ ନବଉଞ୍ଜଣ ସହିତ, ପଞ୍ଚାକ୍ଷ, ଶତମନ୍ୟୁ ଓ ମେଘମନ୍ୟୁ।

କାଷ୍ଠକୂଟଶ୍ ଚତୁଃଷଷ୍ଟ୍ଯା ସୁକେଶୋ ଵୃଷଭସ୍ ତଥା ଵିରୂପାକ୍ଷଶ୍ ଚ ଭଗଵାନ୍ ଚତୁଃଷଷ୍ଟ୍ଯା ସନାତନଃ

କାଷ୍ଠକୂଟ ଚଉଷଠି ଗଣ ସହିତ, ସୁକେଶ, ବୃଷଭ ଏବଂ ଭଗବାନ ବିରୂପାକ୍ଷ — ଏହି ସମସ୍ତେ ଚଉଷଠି ଗଣ ସହିତ ଚିରକାଳୀନ।

ତାଲୁକେତୁଃ ଷଡାସ୍ଯଶ୍ ଚ ପଞ୍ଚାସ୍ଯଶ୍ ଚ ସନାତନଃ ସଂଵର୍ତକସ୍ ତଥା ଚୈତ୍ରୋ ଲକୁଲୀଶଃ ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରଭୁଃ

ତାଳୁକେତୁ, ଷଡାସ୍ୟ, ପଞ୍ଚାସ୍ୟ, ଚିରକାଳୀନ, ସଂବର୍ତ୍ତକ, ଚୈତ୍ର, ଲକୁଳୀଶ — ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରଭୁ।

ଲୋକାନ୍ତକଶ୍ ଚ ଦୀପ୍ତାସ୍ଯସ୍ ତଥା ଦୈତ୍ଯାନ୍ତକଃ ପ୍ରଭୁଃ ମୃତ୍ଯୁହୃତ୍ କାଲହା କାଲୋ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯକରସ୍ ତଥା

ଲୋକାନ୍ତକ, ଦୀପ୍ତାସ୍ୟ, ଦୈତ୍ୟାନ୍ତକ ପ୍ରଭୁ, ମୃତ୍ୟୁହୃତ, କାଳହା, କାଳ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟକର।

ଵିଷାଦୋ ଵିଷଦଶ୍ଚୈଵ ଵିଦ୍ଯୁତଃ କାନ୍ତକଃ ପ୍ରଭୁଃ ଦେଵୋ ଭୃଙ୍ଗୀ ରିଟିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଦେଵଦେଵପ୍ରିଯସ୍ ତଥା

ବିଷାଦ, ବିଷଦ, ବିଦ୍ୟୁତ, କାନ୍ତକ ପ୍ରଭୁ, ଦେବ, ଭୃଙ୍ଗୀ, ରିଟି, ଶ୍ରୀମାନ୍, ଦେବଦେବଙ୍କ ପ୍ରିୟ।

ଅଶନିର୍ ଭାସକଶ୍ ଚୈଵ ଚତୁଃଷଷ୍ଟ୍ଯା ସହସ୍ରପାତ୍ ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ଗଣପା ଅସଂଖ୍ଯାତା ମହାବଲାଃ

ଅଶନି, ଭାସକ ଏବଂ ଚଉଷଠି ଗଣ ସହିତ ସହସ୍ରପାତ — ଏହି ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗଣ, ଅସଂଖ୍ୟାତ ଏବଂ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।

ସର୍ଵେ ସହସ୍ରହସ୍ତାଶ୍ ଚ ଜଟାମୁକୁଟଧାରିଣଃ ଚନ୍ଦ୍ରରେଖାଵତଂସାଶ୍ ଚ ନୀଲକଣ୍ଠାସ୍ ତ୍ରିଲୋଚନାଃ

ସମସ୍ତେ ହଜାର ହାତ ଥିବା, ଜଟା ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ରରେଖା ରେ ଶୋଭିତ, ନୀଳକଣ୍ଠ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ।

ହାରକୁଣ୍ଡଲକେଯୂରମୁକୁଟାଦ୍ଯୈର୍ ଅଲଂକୃତାଃ ବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରଵିଷ୍ଣୁସଂକାଶା ଅଣିମାଦିଗୁଣୈର୍ଵୃତାଃ

ହାର, କୁଣ୍ଡଳ, କେୟୂର, ମୁକୁଟ ଓ ଅନ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି, ଅଣିମା ଆଦି ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।

ସୂର୍ଯକୋଟିପ୍ରତୀକାଶାସ୍ ତତ୍ରାଜଗ୍ମୁର୍ଗଣେଶ୍ଵରାଃ ପାତାଲଚାରିଣଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵଲୋକନିଵାସିନଃ

ଗଣେଶ୍ବରମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କୋଟି ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିଲେ, ପାତାଳରେ ଚଳିଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ବସିଥିବା।

ତୁଂବରୁର୍ନାରଦୋ ହାହା ହୂହୂଶ୍ଚୈଵ ତୁ ସାମଗାଃ ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ଵାଦ୍ଯାଂଶ୍ ଚ ତତ୍ରାଜଗ୍ମୁସ୍ତଦା ପୁରମ୍

ତୁମ୍ବରୁ, ନାରଦ, ହାହା, ହୂହୂ ଏବଂ ସାମଗା ଗାୟକମାନେ, ରତ୍ନ ଓ ବାଦ୍ୟ ନେଇ, ସେହି ସମୟରେ ସେହି ପୁରକୁ ଆସିଲେ।

ଋଷଯଃ କୃତ୍ସ୍ନଶସ୍ତତ୍ର ଦେଵଗୀତାସ୍ତପୋଧନାଃ ପୁଣ୍ଯାନ୍ ଵୈଵାହିକାନ୍ ମନ୍ତ୍ରାନ୍ ଅଜପୁର୍ ହୃଷ୍ଟମାନସାଃ

ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ, ତପସ୍ୟାରେ ଧନୀ, ଦେବଗୀତା ଗାଇ, ପବିତ୍ର ବିବାହ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟ।

ତତ ଏଵଂ ପ୍ରଵୃତ୍ତେ ତୁ ସର୍ଵତଶ୍ ଚ ସମାଗମେ ଗିରିଜାଂ ତାମ୍ ଅଲଂକୃତ୍ଯ ସ୍ଵଯମେଵ ଶୁଚିସ୍ମିତାମ୍

ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହେବା ପରେ, ଗିରିଜା, ଶୁଚି ସ୍ମିତା, ସ୍ୱୟଂ ନିଜ ହାତରେ ଶୋଭିତ ହେଲେ।

ପୁରଂ ପ୍ରଵେଶଯାମାସ ସ୍ଵଯମ୍ ଆଦାଯ କେଶଵଃ ସଦସ୍ଯାହ ଚ ଦେଵେଶଂ ନାରାଯଣମଜୋ ହରିମ୍

କେଶବ ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ପୁରକୁ ନେଇ ଲାଗିଲେ, ସଦସ୍ୟମାନେ ଦେବଦେବଙ୍କୁ, ନାରାୟଣ, ଅଜ, ହରିଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।

ଭଵାନଗ୍ରେ ସମୁତ୍ପନ୍ନୋ ଭଵାନ୍ଯା ସହ ଦୈଵତୈଃ ଵାମାଙ୍ଗାଦସ୍ଯ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣାଙ୍ଗାଦହଂ ପ୍ରଭୋ

ଭବାନୀ ଏବଂ ଦେବମାନେ ସହିତ ଆରମ୍ଭରେ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲା, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ବାମ ଅଂଗରୁ ତୁମେ, ଡାହାଣ ଅଂଗରୁ ମୁଁ, ମହାପ୍ରଭୁ।

ମନ୍ମୂର୍ତିସ୍ତୁହିନାଦ୍ରୀଶୋ ଯଜ୍ଞାର୍ଥଂ ସୃଷ୍ଟ ଏଵ ହି ଏଷା ହୈମଵତୀ ଜଜ୍ଞେ ମାଯଯା ପରମେଷ୍ଠିନଃ

ମୋର ଆକୃତି ହେଉଛି ହିମାଦ୍ରିର ନାଥ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟିତ, ଏହି ହେମବତୀ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମାୟାରେ ଜନ୍ମିଛି।

ଶ୍ରୌତସ୍ମାର୍ତପ୍ରଵୃତ୍ତ୍ଯର୍ଥମ୍ ଉଦ୍ଵାହାର୍ଥମ୍ ଇହାଗତଃ ଅତୋ ଽସୌ ଜଗତାଂ ଧାତ୍ରୀ ଧାତା ତଵ ମମାପି ଚ

ଶ୍ରୌତ ଓ ସ୍ମାର୍ତ୍ୟ କ୍ରିୟା, ବିବାହ ପାଇଁ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି; ଏହି ଜଗତର ଧାତ୍ରୀ, ତୁମେ ଓ ମୋ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।

ଅସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ମୂର୍ତିଭିର୍ ଵିହିତଂ ଜଗତ୍ କ୍ଷ୍ମାବଗ୍ନିଖେନ୍ଦୁସୂର୍ଯାତ୍ମପଵନାତ୍ମା ଯତୋ ଭଵଃ

ଏହି ଦେବ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅନେକ ଆକୃତିରେ ଏହି ଜଗତ ତିଆରି; ଭୂମି, ଅଗ୍ନି, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବାୟୁ, ଆକାଶ ତାଙ୍କୁଠୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।

ତଥାପି ତସ୍ମୈ ଦାତଵ୍ଯା ଵଚନାଚ୍ଚ ଗିରେର୍ମମ ଏଷା ହ୍ଯ୍ ଅଜା ଶୁକ୍ଲକୃଷ୍ଣା ଲୋହିତା ପ୍ରକୃତିର୍ଭଵାନ୍

ତଥାପି, ଶୈଳ ଏବଂ ମୋର କଥାରେ, ତାଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହି ଅଜା, ଧଳା, କଳା, ଲାଲ — ପ୍ରକୃତି ତୁମେ, ମହାପ୍ରଭୁ।

ଶ୍ରେଯୋ ଽପି ଶୈଲରାଜେନ ସଂବନ୍ଧୋ ଽଯଂ ତଵାପି ଚ ତଵ ପାଦ୍ମେ ସମୁଦ୍ଭୂତଃ କଲ୍ପେ ନାଭ୍ଯଂବୁଜାଦହମ୍

ତଥାପି, ଶୈଳରାଜ ସହିତ ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧ ତୁମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତୁମେ ପଦ୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, କଳ୍ପରେ ମୁଁ ନାଭିର ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଛି।

ମଦଂଶସ୍ଯାସ୍ଯ ଶୈଲସ୍ଯ ମମାପି ଚ ଗୁରୁର୍ଭଵାନ୍ ବାଢମ୍ ଇତ୍ଯଜମ୍ ଆହାସୌ ଦେଵଦେଵୋ ଜନାର୍ଦନଃ

ସେହିବେଳେ ଦେବଦେବ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ କହିଲେ, 'ଏହି ଗର୍ବିତ ପାହାଡ଼ ଓ ମୋ ପାଇଁ ଆପଣେ ଗୁରୁ ଅଟୁଟ୍‌।'

ଦେଵାଶ୍ ଚ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଦେଵଦେଵଶ୍ ଚ ଶଙ୍କରଃ ତତଶ୍ଚୋତ୍ଥାଯ ଵିଦ୍ଵାନ୍ସଃ ପଦ୍ମନାଭଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତାମ୍

ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷିମାନେ, ଦେବଦେବ ଶଙ୍କର ଓ ପଦ୍ମନାଭ ଉଠି ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।

ପାଦୌ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ କରାଭ୍ଯାଂ କମଲେକ୍ଷଣଃ ଅଭ୍ଯୁକ୍ଷଦ୍ ଆତ୍ମନୋ ମୂର୍ଧ୍ନି ବ୍ରହ୍ମଣଶ୍ ଚ ଗିରେସ୍ ତଥା

ପଦ୍ମନୟନ ତାଙ୍କ ହାତରେ ଦେବଙ୍କ ପାଦ ଧୋଇ, ପରେ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଓ ପାହାଡ଼ର ମୁଣ୍ଡରେ ଜଳ ଛିଟିଲେ।

ତ୍ଵଦୀଯୈଷା ଵିଵାହାର୍ଥଂ ମେନଜା ହ୍ଯନୁଜା ମମ ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସୋଦକଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦେଵୀଂ ଦେଵେଶ୍ଵରାଯ ତାମ୍

'ଏହା ମୋ ଭଉଣୀ, ମେନାଙ୍କ ଝିଅ, ତୁମ ସହ ବିବାହ ପାଇଁ ଦେଉଛି,' ବୋଲି ଜଳ ଦେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେବଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଲେ।

ସ୍ଵାତ୍ମାନମପି ଦେଵାଯ ସୋଦକଂ ପ୍ରଦଦୌ ହରିଃ ଅଥ ସର୍ଵେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ସର୍ଵଵେଦାର୍ଥପାରଗାଃ

ହରି ମଧ୍ୟ ଜଳ ସହିତ ନିଜକୁ ଦେବଙ୍କୁ ଦେଲେ। ତାପରେ ସମସ୍ତ ବଡ଼ ଋଷି, ସମସ୍ତ ବେଦ ଜଣା ମହାପୁରୁଷମାନେ,

ଊଚୁର୍ଦାତା ଗୃହୀତା ଚ ଫଲଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଵିଚାରତଃ ଏଷ ଦେଵୋ ହରୋ ନୂନଂ ମାଯଯା ହି ତତୋ ଜଗତ୍

କହିଲେ, 'ଦେବା, ଗ୍ରହୀତା, ଫଳ ଓ ବସ୍ତୁ—ସବୁ ଭାବିଲେ, ଏହି ଦେବ ହର ନିଶ୍ଚୟ ମାୟାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ।'