ତଵାହଂ ଦକ୍ଷିଣାଦ୍ଧସ୍ତାତ୍ ସୃଷ୍ଟଃ ପୂର୍ଵଂ ପୁରାତନଃ ଵାମହସ୍ତାନ୍ ମହାବାହୋ ଦେଵୋ ନାରାଯଣଃ ପ୍ରଭୁଃ
ମୁଁ ପୁରାତନ ତୁମର ଡାହାଣ ହାତରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି; ବାମ ହାତରୁ, ମହାବାହୁ, ଦେବ ନାରାୟଣ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଇଯଂ ଚ ପ୍ରକୃତିର୍ଦେଵୀ ସଦା ତେ ସୃଷ୍ଟିକାରଣ ପତ୍ନୀରୂପଂ ସମାସ୍ଥାଯ ଜଗତ୍କାରଣମାଗତା
ଏହି ପ୍ରକୃତି ଦେବୀ ସଦା ତୁମର ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ; ତୁମର ପତ୍ନୀର ରୂପ ଧରି, ସେ ଏହି ବିଶ୍ୱର କାରଣ ହୋଇଛନ୍ତି।
ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ମହାଦେଵ ମହାଦେଵ୍ଯୈ ନମୋନମଃ ପ୍ରସାଦାତ୍ତଵ ଦେଵେଶ ନିଯୋଗାଚ୍ଚ ମଯା ପ୍ରଜାଃ
ମହାଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ମହାଦେବୀକୁ ମଧ୍ୟ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର। ଦେବେଶ, ତୁମର କୃପା ଓ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ପ୍ରଜାମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି।
ଦେଵାଦ୍ଯାସ୍ତୁ ଇମାଃ ସୃଷ୍ଟା ମୂଢାସ୍ତ୍ଵଦ୍ଯୋଗମୋହିତାଃ କୁରୁ ପ୍ରସାଦମେତେଷାଂ ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଭଵନ୍ତ୍ଵିମେ
ଏହି ଦିବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି, କିନ୍ତୁ ଏବେ ସେମାନେ ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଭ୍ରମିତ; ଦୟା କର, ସେମାନେ ପୁର୍ବରୁ ଯେପରି ଥିଲେ, ସେପରି ହେଉ।
ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯୈଵଂ ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍ ସଂସ୍ତମ୍ଭିତାଂସ୍ତଦା ତେନ ଭଗଵାନ୍ ଆହ ପଦ୍ମଜଃ
ଏପରି ବ୍ରହ୍ମା ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଲେ; ପଦ୍ମଜ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରା ଅଟକିଥିବା ଦେବତାମାନେ ବିଷୟରେ କହିଲେ।
ମୂଢାସ୍ଥ ଦେଵତାଃ ସର୍ଵା ନୈଵ ବୁଧ୍ଯତ ଶଙ୍କରମ୍ ଦେଵଦେଵମ୍ ଇହାଯାନ୍ତଂ ସର୍ଵଦେଵନମସ୍କୃତମ୍
ସମସ୍ତ ଦିବତାମାନେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିପାରୁନାହାନ୍ତି, ଯିଏ ଦେବଦେବ ଭାବେ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦିବତାଙ୍କର ପୂଜିତ।
ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ଶରଣଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଦେଵାଃ ଶକ୍ରପୁରୋଗମାଃ ସନାରାଯଣକାଃ ସର୍ଵେ ମୁନିଭିଃ ଶଙ୍କରଂ ପ୍ରଭୁମ୍
ଦିବତାମାନେ, ଶକ୍ରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ନାରାୟଣ ଓ ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ ସହିତ, ଶୀଘ୍ର ଶଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶରଣକୁ ଯାଉ।
ସାର୍ଧଂ ମଯୈଵ ଦେଵେଶଂ ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍ ଅନଯା ହୈମଵତ୍ଯା ଚ ପ୍ରକୃତ୍ଯା ସହ ସତ୍ତମମ୍
ମୋ ସହିତ, ଦେବେଶ, ପରମାତ୍ମା, ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ଏହି ହେମବତୀ ପ୍ରକୃତି ସହିତ, ଉତ୍ତମ ସତ୍ତା ସହିତ ଯାଉ।
ତତ୍ର ତେ ସ୍ତମ୍ଭିତାସ୍ତେନ ତଥୈଵ ସୁରସତ୍ତମାଃ ପ୍ରଣେମୁର୍ ମନସା ସର୍ଵେ ସନାରାଯଣକାଃ ପ୍ରଭୁମ୍
ସେଠାରେ, ଅଟକିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବତାମାନେ, ନାରାୟଣ ସହିତ, ସମସ୍ତେ ମନରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଅଥ ତେଷାଂ ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭୂଦ୍ ଦେଵଦେଵସ୍ତ୍ରିଯଂବକଃ ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଚକାରାଶୁ ଵଚନାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରଭୁଃ
ତାପରେ, ଦେବଦେବ ତ୍ରିନୟନ ପ୍ରଭୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥାରେ, ସେମାନେ ପ୍ରତି ଦୟା କରି, ତୁରନ୍ତ ପୁର୍ବରୁ ଯେପରି ଥିଲେ, ସେପରି ହେବାକୁ କରିଦେଲେ।
ତତ ଏଵଂ ପ୍ରସନ୍ନେ ତୁ ସର୍ଵଦେଵନିଵାରଣମ୍ ଵପୁଶ୍ଚକାର ଦେଵେଶୋ ଦିଵ୍ଯଂ ପରମମଦ୍ଭୁତମ୍
ତାପରେ, ସମସ୍ତେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବା ପରେ, ଦେବତାମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଓ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ରୂପ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ତେଜସା ତସ୍ଯ ଦେଵାସ୍ତେ ସେନ୍ଦ୍ରଚନ୍ଦ୍ରଦିଵାକରାଃ ସବ୍ରହ୍ମକାଃ ସସାଧ୍ଯାଶ୍ ଚ ସନାରାଯଣକାସ୍ ତଥା
ତାଙ୍କର ତେଜରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମା, ସାଧ୍ୟମାନେ ଓ ନାରାୟଣ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅଭିଭୂତ ହେଲେ।
ସଯମାଶ୍ ଚ ସରୁଦ୍ରାଶ୍ ଚ ଚକ୍ଷୁରପ୍ରାର୍ଥଯନ୍ ଵିଭୁମ୍ ତେଭ୍ଯଶ୍ ଚ ପରମଂ ଚକ୍ଷୁଃ ସର୍ଵଦୃଷ୍ଟୌ ଚ ଶକ୍ତିମତ୍
ଯମ ଓ ସମସ୍ତ ରୁଦ୍ରମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆଗ୍ରହ କଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ ସବୁକିଛି ଦେଖିପାରିବା ଶକ୍ତି ସହିତ ପରମ ଦୃଷ୍ଟି ପ୍ରଦାନ କଲେ।
ଦଦାଵଂବାପତିଃ ଶର୍ଵୋ ଭଵାନ୍ଯାଶ୍ ଚ ଚଲସ୍ଯ ଚ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଚକ୍ଷୁସ୍ତଦା ଦେଵା ଇନ୍ଦ୍ରଵିଷ୍ଣୁପୁରୋଗମାଃ
ପାଣିର ମାଲିକ ଶର୍ବ ଭଗବାନ ଭବାନୀ ଓ ଚଳଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ। ସେମାନେ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଲାପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଆଦି ଦେବତାମାନେ—
ସବ୍ରହ୍ମକଃ ସଶକ୍ରାଶ୍ ଚ ତମପଶ୍ଯନ୍ମହେଶ୍ଵରମ୍ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯା ନେମିରେ ତୂର୍ଣଂ ଭଵାନୀ ଚ ଗିରୀଶ୍ଵରଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ଶକ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମିଶି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଓ ପ୍ରମୁଖମାନେ ତୁରନ୍ତ ନମସ୍କାର କଲେ, ଭବାନୀ ଓ ପାହାଡ଼ର ଦେବତା ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କଲେ।
ମୁନଯଶ୍ ଚ ମହାଦେଵଂ ଗଣେଶାଃ ଶିଵସଂମତାଃ ସସର୍ଜୁଃ ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଂ ଚ ଖେଚରାଃ ସିଦ୍ଧଚାରଣାଃ
ମୁନିମାନେ, ଶିବଙ୍କ ଗଣପତିମାନେ ଓ ଯେଉଁମାନେ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ସେମାନେ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି କଲେ। ଆକାଶରେ ବସୁଥିବା ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କଲେ।
ଦେଵଦୁନ୍ଦୁଭଯୋ ନେଦୁସ୍ ତୁଷ୍ଟୁଵୁର୍ମୁନଯଃ ପ୍ରଭୁମ୍ ଜଗୁର୍ଗନ୍ଧର୍ଵମୁଖ୍ଯାଶ୍ ଚ ନନୃତୁଶ୍ଚାପ୍ସରୋଗଣାଃ
ଦେବତାଙ୍କର ଢୋଳ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ବାଜିଲା, ଋଷିମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଗାନ୍ଧର୍ବମାନେ ମଧୁର ଗୀତ ଗାଇଲେ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ।
ମୁମୁହୁର୍ଗଣପାଃ ସର୍ଵେ ମୁମୋଦାଂବା ଚ ପାର୍ଵତୀ ତସ୍ଯ ଦେଵୀ ତଦା ହୃଷ୍ଟା ସମକ୍ଷଂ ତ୍ରିଦିଵୌକସାମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ପାର୍ବତୀ ମାଁ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ; ସେଇ ଦେବୀ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ପାଦଯୋଃ ସ୍ଥାପଯାମାସ ମାଲାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ସୁଗନ୍ଧିନୀମ୍ ସାଧୁ ସାଧ୍ଵିତି ସମ୍ପ୍ରୋଚ୍ଯ ତଯା ତତ୍ରୈଵ ଚାର୍ଚିତମ୍
ସେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଦ ତଳେ ଦିବ୍ୟ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା ରଖି, 'ଭଲ, ଭଲ' ବୋଲି କହିଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ସହ ଦେଵ୍ଯା ନମଶ୍ଚକ୍ରୁଃ ଶିରୋଭିର୍ ଭୂତଲାଶ୍ରିତୈଃ ସର୍ଵେ ସବ୍ରହ୍ମକା ଦେଵାଃ ସଯକ୍ଷୋରଗରାକ୍ଷସାଃ
ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ, ଯକ୍ଷ, ନାଗ ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ ମାଥା ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଅଥ ବ୍ରହ୍ମା ମହାଦେଵମ୍ ଅଭିଵନ୍ଦ୍ଯ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ ଉଦ୍ଵାହଃ କ୍ରିଯତାଂ ଦେଵ ଇତ୍ଯୁଵାଚ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ମହାଦେବଙ୍କୁ ହାତ ଜୋଡି ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଇଲେ ଏବଂ କହିଲେ, 'ହେ ପ୍ରଭୁ, ବିବାହ କରାଯାଉ।'
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପରମେଷ୍ଠିନଃ ଯଥେଷ୍ଟମିତି ଲୋକେଶଂ ପ୍ରାହ ଭୂତପତିଃ ପ୍ରଭୁଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ଭୂତମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରଭୁ ଲୋକନାଥଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଯେପରି ଚାହଁ, ସେହିପରି ହେଉ।'
ଉଦ୍ଵାହାର୍ଥଂ ମହେଶସ୍ଯ ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ସୁଵ୍ରତାଃ ବ୍ରହ୍ମଣା କଲ୍ପିତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ପୁରଂ ରତ୍ନମଯଂ ଶୁଭମ୍
ମହେଶଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ, ସେଠାରେ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଲୋକମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ରତ୍ନମୟ ଦିବ୍ୟ ଏକ ଶୁଭ ସହର ଦେଖିଲେ।
ଅଥାଦିତିର୍ଦିତିଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ ଦନୁଃ କଦ୍ରୁଃ ସୁକାଲିକା ପୁଲୋମା ସୁରସା ଚୈଵ ସିଂହିକା ଵିନତା ତଥା
ତାପରେ ଏଠାରେ ଆଦିତି, ଦିତି, ଦନୁ, କଦ୍ରୁ, ସୁକାଳିକା, ପୁଲୋମା, ସୁରସା, ସିଂହିକା ଓ ବିନତା ସାକ୍ଷାତ୍ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ସିଦ୍ଧିର୍ମାଯା କ୍ରିଯା ଦୁର୍ଗା ଦେଵୀ ସାକ୍ଷାତ୍ସୁଧା ସ୍ଵଧା ସାଵିତ୍ରୀ ଵେଦମାତା ଚ ରଜନୀ ଦକ୍ଷିଣା ଦ୍ଯୁତିଃ
ସିଦ୍ଧି, ମାୟା, କ୍ରିୟା, ଦୁର୍ଗା, ଦେବୀ ନିଜେ, ସୁଧା, ସ୍ୱଧା, ସାବିତ୍ରୀ, ବେଦମାତା, ରାଜନୀ, ଦକ୍ଷିଣା ଏବଂ ଦ୍ୟୁତି—
ସ୍ଵାହା ସ୍ଵାହାମତିର୍ ବୁଦ୍ଧିର୍ ଋଦ୍ଧିର୍ ଵୃଦ୍ଧିଃ ସରସ୍ଵତୀ ରାକା କୁହୂଃ ସିନୀଵାଲୀ ଦେଵୀ ଅନୁମତୀ ତଥା
ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱାହାମତି, ବୁଦ୍ଧି, ଋଦ୍ଧି, ବୃଦ୍ଧି, ସରସ୍ୱତୀ, ରାକା, କୁହୂ, ସିନୀବାଳୀ, ଦେବୀ ଅନୁମତି ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ—
ଧରଣୀ ଧାରଣୀ ଚେଲା ଶଚୀ ନାରାଯଣୀ ତଥା ଏତାଶ୍ଚାନ୍ଯାଶ୍ ଚ ଦେଵାନାଂ ମାତରଃ ପତ୍ନଯସ୍ ତଥା
ଧରଣୀ, ଧାରଣୀ, ଚେଲା, ଶଚୀ, ନାରାୟଣୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମାଆଁମାନେ ଓ ଜଣାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ଉଦ୍ଵାହଃ ଶଙ୍କରସ୍ଯେତି ଜଗ୍ମୁଃ ସର୍ଵା ମୁଦାନ୍ଵିତାଃ ଉରଗା ଗରୁଡା ଯକ୍ଷା ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ କିନ୍ନରା ଗଣାଃ
‘ଏହା ଶଙ୍କରଙ୍କ ବିବାହ’ ବୋଲି ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ଯାଇଥିଲେ—ସର୍ପ, ଗରୁଡ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର ଏବଂ ଅନେକ ଦଳ।
ସାଗରା ଗିରଯୋ ମେଘା ମାସାଃ ସଂଵତ୍ସରାସ୍ ତଥା ଵେଦା ମନ୍ତ୍ରାସ୍ ତଥା ଯଜ୍ଞାଃ ସ୍ତୋମା ଧର୍ମାଶ୍ ଚ ସର୍ଵଶଃ
ସମୁଦ୍ର, ପାହାଡ଼, ମେଘ, ମାସ, ବର୍ଷ, ଏହିପରି ବେଦ, ମନ୍ତ୍ର, ଯଜ୍ଞ, ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ—
ହୁଙ୍କାରଃ ପ୍ରଣଵଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରତିହାରାଃ ସହସ୍ରଶଃ କୋଟିରପ୍ସରସୋ ଦିଵ୍ଯାସ୍ ତାସାଂ ଚ ପରିଚାରିକାଃ
‘ହୁଁ’ ଉଚ୍ଚାରଣ, ‘ଓଁ’ ପବିତ୍ର ଶବ୍ଦ, ଅଗଣିତ ଦ୍ୱାରପାଳ, ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରା ଓ ସେମାନଙ୍କର ସହାୟିକାମାନେ—