ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ସୋମୋ ଗଦାଂ ଧନେଶଶ୍ ଚ ଦଣ୍ଡଂ ଦଣ୍ଡଭୃତାଂ ଵରଃ ଈଶାନଶ୍ ଚ ତଥା ଶୂଲଂ ତୀଵ୍ରମୁଦ୍ଯମ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତଃ

ସୋମ ଗଦା ଧରି, ଧନେଶ ଦଣ୍ଡ ଧରି, ଦଣ୍ଡଧାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଈଶାନ ତୀବ୍ର ଶୂଳ ଉଠାଇ ଦଢ଼ି ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତେ ଅଚଳ ରହିଗଲେ।

ରୁଦ୍ରାଶ୍ ଚ ଶୂଲମାଦିତ୍ଯା ମୁଶଲଂ ଵସଵସ୍ ତଥା ମୁଦ୍ଗରଂ ସ୍ତମ୍ଭିତାଃ ସର୍ଵେ ଦେଵେନାଶୁ ଦିଵୌକସଃ

ରୁଦ୍ରମାନେ ତାଙ୍କର ତ୍ରିଶୂଳ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ଗଦା, ଓ ବସୁମାନେ ତାଙ୍କର ହାମ୍ମର ଧରିଥିଲେ; ସମସ୍ତ ଦିବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସୁଥିଲେ, ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଏକାଠି ଅଟକିଗଲେ।

ସ୍ତମ୍ଭିତା ଦେଵଦେଵେନ ତଥାନ୍ଯେ ଚ ଦିଵୌକସଃ ଶିରଃ ପ୍ରକମ୍ପଯନ୍ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ ଚକ୍ରମ୍ ଉଦ୍ଯମ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତଃ

ଅନ୍ୟ ଦିବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏଭଳି ଅଟକିଗଲେ; ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ହଲାଇ, ଚକ୍ର ଉଠାଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଇ ଦଉଡିଥିଲେ।

ତସ୍ଯାପି ଶିରସୋ ବାଲଃ ସ୍ଥିରତ୍ଵଂ ପ୍ରଚକାର ହ ଚକ୍ରଂ କ୍ଷେପ୍ତୁଂ ନ ଶଶାକ ବାହୂଂଶ୍ଚାଲଯିତୁଂ ନ ଚ

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ସେ ଶିଶୁ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡକୁ ଅଟୁଟ ରଖିଦେଲେ; ବିଷ୍ଣୁ ଚକ୍ର ଫିଙ୍ଗିବାକୁ ବା ହାତ ହଲାଇବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେନି।

ପୂଷା ଦନ୍ତାନ୍ ଦଶନ୍ ଦନ୍ତୈର୍ ବାଲମୈକ୍ଷତ ମୋହିତଃ ତସ୍ଯାପି ଦଶନାଃ ପେତୁର୍ ଦୃଷ୍ଟମାତ୍ରସ୍ଯ ଶଂଭୁନା

ପୂଷା ଦାନ୍ତ ଦିଅଇ ଦାନ୍ତ ଦିଅଇ ଶିଶୁକୁ ଦେଖି ଭ୍ରମିତ ହେଲେ; ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ପଡିବା ସହିତ, ପୂଷାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦାନ୍ତ ଖସିଗଲା।

ବଲଂ ତେଜଶ୍ ଚ ଯୋଗଂ ଚ ତଥୈଵାସ୍ତମ୍ଭଯଦ୍ ଵିଭୁଃ ଅଥ ତେଷୁ ସ୍ଥିତେଷ୍ଵେଵ ମନ୍ଯୁମତ୍ସୁ ସୁରେଷ୍ଵପି

ସେ ପ୍ରଭୁ ଦିବତାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି, ତେଜ, ଓ ଯୋଗକୁ ମଧ୍ୟ ଅଟକିଦେଲେ; ଏହିପରି ଦିବତାମାନେ ରାଗରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଇ ଉଭେଇ ରହିଲେ।

ବ୍ରହ୍ମା ପରମସଂଵିଗ୍ନୋ ଧ୍ଯାନମାସ୍ଥାଯ ଶଙ୍କରମ୍ ବୁବୁଧେ ଦେଵମୀଶାନମ୍ ଉମୋତ୍ସଂଗେ ତମାସ୍ଥିତମ୍

ବ୍ରହ୍ମା ବହୁତ ଚିନ୍ତିତ ହେଇ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ; ତାଙ୍କୁ ଉମାଙ୍କର କୋଳରେ ବସିଥିବା ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କଲେ।

ସ ବୁଦ୍ଧ୍ଵା ଦେଵମୀଶାନଂ ଶୀଘ୍ରମ୍ ଉତ୍ଥାଯ ଵିସ୍ମିତଃ ଵଵନ୍ଦେ ଚରଣୌ ଶଂଭୋର୍ ଅସ୍ତୁଵଚ୍ଚ ପିତାମହଃ

ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ତୁରନ୍ତ ଉଠି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ପାଦକୁ ଶିର ନମାଇଲେ; ପିତାମହ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।

ବୁଦ୍ଧିସ୍ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଲୋକାନାମ୍ ଅହଙ୍କାରସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଈଶ୍ଵରଃ ଭୂତାନାମିନ୍ଦ୍ରିଯାଣାଂ ଚ ତ୍ଵମେଵେଶ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତକଃ

ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି, ତୁମେ ଅହଂକାର, ଏ ଈଶ୍ୱର; ଭୂତମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆରମ୍ଭକାରୀ ମଧ୍ୟ ତୁମେ।

ତଵାହଂ ଦକ୍ଷିଣାଦ୍ଧସ୍ତାତ୍ ସୃଷ୍ଟଃ ପୂର୍ଵଂ ପୁରାତନଃ ଵାମହସ୍ତାନ୍ ମହାବାହୋ ଦେଵୋ ନାରାଯଣଃ ପ୍ରଭୁଃ

ମୁଁ ପୁରାତନ ତୁମର ଡାହାଣ ହାତରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି; ବାମ ହାତରୁ, ମହାବାହୁ, ଦେବ ନାରାୟଣ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି।

ଇଯଂ ଚ ପ୍ରକୃତିର୍ଦେଵୀ ସଦା ତେ ସୃଷ୍ଟିକାରଣ ପତ୍ନୀରୂପଂ ସମାସ୍ଥାଯ ଜଗତ୍କାରଣମାଗତା

ଏହି ପ୍ରକୃତି ଦେବୀ ସଦା ତୁମର ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ; ତୁମର ପତ୍ନୀର ରୂପ ଧରି, ସେ ଏହି ବିଶ୍ୱର କାରଣ ହୋଇଛନ୍ତି।

ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ମହାଦେଵ ମହାଦେଵ୍ଯୈ ନମୋନମଃ ପ୍ରସାଦାତ୍ତଵ ଦେଵେଶ ନିଯୋଗାଚ୍ଚ ମଯା ପ୍ରଜାଃ

ମହାଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ମହାଦେବୀକୁ ମଧ୍ୟ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର। ଦେବେଶ, ତୁମର କୃପା ଓ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ପ୍ରଜାମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି।

ଦେଵାଦ୍ଯାସ୍ତୁ ଇମାଃ ସୃଷ୍ଟା ମୂଢାସ୍ତ୍ଵଦ୍ଯୋଗମୋହିତାଃ କୁରୁ ପ୍ରସାଦମେତେଷାଂ ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଭଵନ୍ତ୍ଵିମେ

ଏହି ଦିବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି, କିନ୍ତୁ ଏବେ ସେମାନେ ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଭ୍ରମିତ; ଦୟା କର, ସେମାନେ ପୁର୍ବରୁ ଯେପରି ଥିଲେ, ସେପରି ହେଉ।

ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯୈଵଂ ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍ ସଂସ୍ତମ୍ଭିତାଂସ୍ତଦା ତେନ ଭଗଵାନ୍ ଆହ ପଦ୍ମଜଃ

ଏପରି ବ୍ରହ୍ମା ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଲେ; ପଦ୍ମଜ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରା ଅଟକିଥିବା ଦେବତାମାନେ ବିଷୟରେ କହିଲେ।

ମୂଢାସ୍ଥ ଦେଵତାଃ ସର୍ଵା ନୈଵ ବୁଧ୍ଯତ ଶଙ୍କରମ୍ ଦେଵଦେଵମ୍ ଇହାଯାନ୍ତଂ ସର୍ଵଦେଵନମସ୍କୃତମ୍

ସମସ୍ତ ଦିବତାମାନେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିପାରୁନାହାନ୍ତି, ଯିଏ ଦେବଦେବ ଭାବେ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦିବତାଙ୍କର ପୂଜିତ।

ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ଶରଣଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଦେଵାଃ ଶକ୍ରପୁରୋଗମାଃ ସନାରାଯଣକାଃ ସର୍ଵେ ମୁନିଭିଃ ଶଙ୍କରଂ ପ୍ରଭୁମ୍

ଦିବତାମାନେ, ଶକ୍ରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ନାରାୟଣ ଓ ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ ସହିତ, ଶୀଘ୍ର ଶଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶରଣକୁ ଯାଉ।

ସାର୍ଧଂ ମଯୈଵ ଦେଵେଶଂ ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍ ଅନଯା ହୈମଵତ୍ଯା ଚ ପ୍ରକୃତ୍ଯା ସହ ସତ୍ତମମ୍

ମୋ ସହିତ, ଦେବେଶ, ପରମାତ୍ମା, ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ଏହି ହେମବତୀ ପ୍ରକୃତି ସହିତ, ଉତ୍ତମ ସତ୍ତା ସହିତ ଯାଉ।

ତତ୍ର ତେ ସ୍ତମ୍ଭିତାସ୍ତେନ ତଥୈଵ ସୁରସତ୍ତମାଃ ପ୍ରଣେମୁର୍ ମନସା ସର୍ଵେ ସନାରାଯଣକାଃ ପ୍ରଭୁମ୍

ସେଠାରେ, ଅଟକିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବତାମାନେ, ନାରାୟଣ ସହିତ, ସମସ୍ତେ ମନରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।

ଅଥ ତେଷାଂ ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭୂଦ୍ ଦେଵଦେଵସ୍ତ୍ରିଯଂବକଃ ଯଥାପୂର୍ଵଂ ଚକାରାଶୁ ଵଚନାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରଭୁଃ

ତାପରେ, ଦେବଦେବ ତ୍ରିନୟନ ପ୍ରଭୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥାରେ, ସେମାନେ ପ୍ରତି ଦୟା କରି, ତୁରନ୍ତ ପୁର୍ବରୁ ଯେପରି ଥିଲେ, ସେପରି ହେବାକୁ କରିଦେଲେ।

ତତ ଏଵଂ ପ୍ରସନ୍ନେ ତୁ ସର୍ଵଦେଵନିଵାରଣମ୍ ଵପୁଶ୍ଚକାର ଦେଵେଶୋ ଦିଵ୍ଯଂ ପରମମଦ୍ଭୁତମ୍

ତାପରେ, ସମସ୍ତେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବା ପରେ, ଦେବତାମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଓ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ରୂପ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।

ତେଜସା ତସ୍ଯ ଦେଵାସ୍ତେ ସେନ୍ଦ୍ରଚନ୍ଦ୍ରଦିଵାକରାଃ ସବ୍ରହ୍ମକାଃ ସସାଧ୍ଯାଶ୍ ଚ ସନାରାଯଣକାସ୍ ତଥା

ତାଙ୍କର ତେଜରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମା, ସାଧ୍ୟମାନେ ଓ ନାରାୟଣ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅଭିଭୂତ ହେଲେ।

ସଯମାଶ୍ ଚ ସରୁଦ୍ରାଶ୍ ଚ ଚକ୍ଷୁରପ୍ରାର୍ଥଯନ୍ ଵିଭୁମ୍ ତେଭ୍ଯଶ୍ ଚ ପରମଂ ଚକ୍ଷୁଃ ସର୍ଵଦୃଷ୍ଟୌ ଚ ଶକ୍ତିମତ୍

ଯମ ଓ ସମସ୍ତ ରୁଦ୍ରମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆଗ୍ରହ କଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ ସବୁକିଛି ଦେଖିପାରିବା ଶକ୍ତି ସହିତ ପରମ ଦୃଷ୍ଟି ପ୍ରଦାନ କଲେ।

ଦଦାଵଂବାପତିଃ ଶର୍ଵୋ ଭଵାନ୍ଯାଶ୍ ଚ ଚଲସ୍ଯ ଚ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଚକ୍ଷୁସ୍ତଦା ଦେଵା ଇନ୍ଦ୍ରଵିଷ୍ଣୁପୁରୋଗମାଃ

ପାଣିର ମାଲିକ ଶର୍ବ ଭଗବାନ ଭବାନୀ ଓ ଚଳଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ। ସେମାନେ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଲାପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଆଦି ଦେବତାମାନେ—

ସବ୍ରହ୍ମକଃ ସଶକ୍ରାଶ୍ ଚ ତମପଶ୍ଯନ୍ମହେଶ୍ଵରମ୍ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯା ନେମିରେ ତୂର୍ଣଂ ଭଵାନୀ ଚ ଗିରୀଶ୍ଵରଃ

ବ୍ରହ୍ମା, ଶକ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମିଶି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଓ ପ୍ରମୁଖମାନେ ତୁରନ୍ତ ନମସ୍କାର କଲେ, ଭବାନୀ ଓ ପାହାଡ଼ର ଦେବତା ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କଲେ।

ମୁନଯଶ୍ ଚ ମହାଦେଵଂ ଗଣେଶାଃ ଶିଵସଂମତାଃ ସସର୍ଜୁଃ ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଂ ଚ ଖେଚରାଃ ସିଦ୍ଧଚାରଣାଃ

ମୁନିମାନେ, ଶିବଙ୍କ ଗଣପତିମାନେ ଓ ଯେଉଁମାନେ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ସେମାନେ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି କଲେ। ଆକାଶରେ ବସୁଥିବା ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କଲେ।

ଦେଵଦୁନ୍ଦୁଭଯୋ ନେଦୁସ୍ ତୁଷ୍ଟୁଵୁର୍ମୁନଯଃ ପ୍ରଭୁମ୍ ଜଗୁର୍ଗନ୍ଧର୍ଵମୁଖ୍ଯାଶ୍ ଚ ନନୃତୁଶ୍ଚାପ୍ସରୋଗଣାଃ

ଦେବତାଙ୍କର ଢୋଳ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ବାଜିଲା, ଋଷିମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଗାନ୍ଧର୍ବମାନେ ମଧୁର ଗୀତ ଗାଇଲେ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ।

ମୁମୁହୁର୍ଗଣପାଃ ସର୍ଵେ ମୁମୋଦାଂବା ଚ ପାର୍ଵତୀ ତସ୍ଯ ଦେଵୀ ତଦା ହୃଷ୍ଟା ସମକ୍ଷଂ ତ୍ରିଦିଵୌକସାମ୍

ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ପାର୍ବତୀ ମାଁ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ; ସେଇ ଦେବୀ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।

ପାଦଯୋଃ ସ୍ଥାପଯାମାସ ମାଲାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ସୁଗନ୍ଧିନୀମ୍ ସାଧୁ ସାଧ୍ଵିତି ସମ୍ପ୍ରୋଚ୍ଯ ତଯା ତତ୍ରୈଵ ଚାର୍ଚିତମ୍

ସେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଦ ତଳେ ଦିବ୍ୟ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା ରଖି, 'ଭଲ, ଭଲ' ବୋଲି କହିଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।

ସହ ଦେଵ୍ଯା ନମଶ୍ଚକ୍ରୁଃ ଶିରୋଭିର୍ ଭୂତଲାଶ୍ରିତୈଃ ସର୍ଵେ ସବ୍ରହ୍ମକା ଦେଵାଃ ସଯକ୍ଷୋରଗରାକ୍ଷସାଃ

ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ, ଯକ୍ଷ, ନାଗ ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ ମାଥା ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ ନମସ୍କାର କଲେ।