ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ଇତ୍ଥଂଭୂତଂ ତଦା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭଵଂ ଭସ୍ମଵିଭୂଷିତମ୍ ହୃଷ୍ଟୋ ନମଶ୍ଚକାରାଶୁ ଦେଵଦେଵଂ ଜନାର୍ଦନଃ

ଏପରି ଭାବେ ଭସ୍ମ ଭୂଷିତ ଭବଙ୍କୁ ଦେଖି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ତୁରନ୍ତ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।

ଦୁଦ୍ରୁଵୁସ୍ତଂ ପରିକ୍ରମ୍ଯ ସେନ୍ଦ୍ରା ଦେଵାସ୍ତ୍ରିଲୋଚନମ୍ ଚଚାଲ ବ୍ରହ୍ମଭୁଵନଂ ଚକମ୍ପେ ଚ ଵସୁଂଧରା

ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତିନି ଆଖିଅଁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକ କମ୍ପିଗଲା ଏବଂ ଧରିତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ ହେଲା।

ଦଦାହ ତେଜସ୍ତଚ୍ଛଂଭୋଃ ପ୍ରାନ୍ତଂ ଵୈ ଶତଯୋଜନମ୍ ଅଧସ୍ତାଚ୍ଚୋର୍ଧ୍ଵତଶ୍ଚୈଵ ହାହେତ୍ଯକୃତ ଭୂତଲେ

ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ତେଜସ୍ୱିତା ତଳେ ଓ ଉପରେ ଏବଂ ଭୂମିରେ ଶତ ଯୋଜନ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଲା। ପୃଥିବୀରେ 'ହାଁ ହେ' ବୋଲି ଚିତ୍କାର ହେଲା।

ତଦା ପ୍ରାହ ମହାଦେଵଃ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ ଶଙ୍କରଃ ସମ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ପ୍ରଣଯାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଂ କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟଂ ସ୍ଥିତମ୍

ତାପରେ ମହାଦେବ ଶଙ୍କର ହସି ହସି ବଡ ସ୍ନେହରେ ଅଞ୍ଜଳି ମୁଡ଼ି ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ଦଢ଼ିଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖି କଥା କହିଲେ।

ଜ୍ଞାତଂ ମଯେଦମଧୁନା ଦେଵକାର୍ଯଂ ଜନାର୍ଦନ ସୁଦର୍ଶନାଖ୍ଯଂ ଚକ୍ରଂ ଚ ଦଦାମି ତଵ ଶୋଭନମ୍

ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଏହି ଦେବତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ମୁଁ ବୁଝିପାରିଛି। ମୁଁ ତୁମକୁ ସୁଦର୍ଶନ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚକ୍ର ଦେଉଛି।

ଯଦ୍ରୂପଂ ଭଵତା ଦୃଷ୍ଟଂ ସର୍ଵଲୋକଭଯଂକରମ୍ ହିତାଯ ତଵ ଯତ୍ନେନ ତଵ ଭାଵାଯ ସୁଵ୍ରତ

ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା ଯେଉଁ ରୂପ ତୁମେ ଦେଖିଛ, ସେ ତୁମର ଭଲ ପାଇଁ ଏବଂ ତୁମର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛି, ହେ ସୁବ୍ରତ।

ଶାନ୍ତଂ ରଣାଜିରେ ଵିଷ୍ଣୋ ଦେଵାନାଂ ଦୁଃଖସାଧନମ୍ ଶାନ୍ତସ୍ଯ ଚାସ୍ତ୍ରଂ ଶାନ୍ତଃ ସ୍ଯାଚ୍ ଛାନ୍ତେନାସ୍ତ୍ରେଣ କିଂ ଫଲମ୍

ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶାନ୍ତି ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଦୁଃଖର କାରଣ ହୁଏ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ। ଶାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ ହୁଏ, ଶାନ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରର ଉପକାର କ'ଣ?

ଶାନ୍ତସ୍ଯ ସମରେ ଚାସ୍ତ୍ରଂ ଶାନ୍ତିରେଵ ତପସ୍ଵିନାମ୍ ଯୋଦ୍ଧୁଃ ଶାନ୍ତ୍ଯା ବଲଚ୍ଛେଦଃ ପରସ୍ଯ ବଲଵୃଦ୍ଧିଦଃ

ଯୁଦ୍ଧରେ ଶାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ହେଉଛି ଶାନ୍ତି। ତପସ୍ବୀମାନେ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ହେଉଛି ଶକ୍ତି। ଯୋଦ୍ଧା ଶାନ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଶକ୍ତି କମାଇ ନିଜର ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇଥାଏ।

ଦେଵୈରଶାନ୍ତୈର୍ଯଦ୍ରୂପଂ ମଦୀଯଂ ଭାଵଯାଵ୍ଯଯମ୍ କିମାଯୁଧେନ କାର୍ଯଂ ଵୈ ଯୋଦ୍ଧୁଂ ଦେଵାରିସୂଦନ

ଦେବତାମାନେ ଯେତେବେଳେ ଅଶାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ମୋର ଅବିନାଶୀ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ହେ ଦେବଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ରର କ'ଣ ଦରକାର?

କ୍ଷମା ଯୁଧି ନ କାର୍ଯଂ ଵୈ ଯୋଦ୍ଧୁଂ ଦେଵାରିସୂଦନ ଅନାଗତେ ଵ୍ଯତୀତେ ଚ ଦୌର୍ବଲ୍ଯେ ସ୍ଵଜନୋତ୍କରେ

ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ କ୍ଷମା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ହେ ଦେବଶତ୍ରୁ ନାଶକ। ଭବିଷ୍ୟତ, ଅତୀତ, ଦୁର୍ବଳତା କିମ୍ବା ନିଜ ଲୋକମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କ୍ଷମା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଅକାଲିକେ ତ୍ଵଧର୍ମେ ଚ ଅନର୍ଥେ ଵାରିସୂଦନ ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଦଦୌ ଚକ୍ରଂ ସୂର୍ଯାଯୁତସମପ୍ରଭମ୍

ଯେତେବେଳେ ସମୟ ଠିକ୍ ନୁହେଁ, ଅଧର୍ମ କିମ୍ବା ବିପଦ ଆସେ, ହେ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ଏପରି କହି ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦଶ ହଜାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସମାନ ଚକ୍ର ଦେଇଦେଲେ।

ନେତ୍ରଂ ଚ ନେତା ଜଗତାଂ ପ୍ରଭୁର୍ଵୈ ପଦ୍ମସନ୍ନିଭମ୍ ତଦାପ୍ରଭୃତି ତଂ ପ୍ରାହୁଃ ପଦ୍ମାକ୍ଷମିତି ସୁଵ୍ରତମ୍

ସେ ଏକ ନୟନ ଦେଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନେତୃତ୍ୱ ଅଛି, ଯାହା ପଦ୍ମ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ। ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ତାଙ୍କୁ 'ପଦ୍ମାକ୍ଷ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ହେ ସୁବ୍ରତ।

ଦତ୍ତ୍ଵୈନଂ ନଯନଂ ଚକ୍ରଂ ଵିଷ୍ଣଵେ ନୀଲଲୋହିତଃ ପସ୍ପର୍ଶ ଚ କରାଭ୍ଯାଂ ଵୈ ସୁଶୁଭାଭ୍ଯାମୁଵାଚ ହ

ନୀଳଲୋହିତ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନୟନ ଓ ଚକ୍ର ଦେଇ, ତାଙ୍କର ଶୁଭ୍ର ହାତ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶ କରି କଥା କହିଲେ।

ଵରଦୋ ଽହଂ ଵରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵରାନ୍ଵରଯ ଚେପ୍ସିତାନ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵଶୀକୃତୋ ନୂନଂ ତ୍ଵଯାହଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ

ମୁଁ ଦେବାନୁଗ୍ରହ କରେ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଭଲ ବର ଚାହୁଁଛ, ତାହା ଚୟନ କର। ତୁମ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମରେ ବଶ ହୋଇଛି, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।

ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଦେଵଦେଵେନ ଦେଵଦେଵଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତମ୍ ତ୍ଵଯି ଭକ୍ତିର୍ମହାଦେଵ ପ୍ରସୀଦ ଵରମୁତ୍ତମମ୍

ଦେବତାଙ୍କର ଦେବତାଙ୍କ ଏପରି କହିବା ପରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ: 'ମୋତେ ତୁମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଦିଅ, ହେ ମହାଦେବ, ମୋତେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବର ଦିଅ।'

ନାନ୍ଯମିଚ୍ଛାମି ଭକ୍ତାନାମ୍ ଆର୍ତଯୋ ନାସ୍ତି ଯତ୍ପ୍ରଭୋ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଦଯାଵାନ୍ ସୁତରାଂ ଭଵଃ

ମୁଁ ଆଉ କିଛି ଚାହେଁନି; ତୁମ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ କେବେ ଦୁଃଖ ନାହିଁ, ହେ ପ୍ରଭୁ। ଏହି କଥା ଶୁଣି ସେ ବହୁତ ଦୟାଳୁ ହେଲେ।

ପସ୍ପର୍ଶ ଚ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଶ୍ରଦ୍ଧାଂ ଶୀତାଂଶୁଭୂଷଣଃ ପ୍ରାହ ଚୈଵଂ ମହାଦେଵଃ ପରମାତ୍ମାନମଚ୍ଯୁତମ୍

ଶୀତଳ ଚନ୍ଦ୍ର ଭୂଷିତ ମହାଦେବ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଲେ, ଏବଂ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମାକୁ, ଏପରି କହିଲେ।

ମଯି ଭକ୍ତଶ୍ ଚ ଵନ୍ଦ୍ଯଶ୍ ଚ ପୂଜ୍ଯଶ୍ଚୈଵ ସୁରାସୁରୈଃ ଭଵିଷ୍ଯସି ନ ସଂଦେହୋ ମତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ସୁରୋତ୍ତମ

ମୋର କୃପାରେ, ତୁମେ ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତ ହେବ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ତୁମକୁ ପୂଜିବେ ଓ ସମ୍ମାନ କରିବେ, ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଯଦା ସତୀ ଦକ୍ଷପୁତ୍ରୀ ଵିନିନ୍ଦ୍ଯୈଵ ସୁଲୋଚନା ମାତରଂ ପିତରଂ ଦକ୍ଷଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ସୁରେଶ୍ଵରୀ

ଯେତେବେଳେ ସତୀ, ଦକ୍ଷଙ୍କର କନ୍ୟା, ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ତାଙ୍କର ମାଆ ଓ ବାପା ଦକ୍ଷଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବେ, ସେ ସମୟରେ ସେ ସୁରେଶ୍ୱରୀ ହେବେ।

ଦିଵ୍ଯା ହୈମଵତୀ ଵିଷ୍ଣୋ ତଦା ତ୍ଵମପି ସୁଵ୍ରତ ଭଗିନୀଂ ତଵ କଲ୍ଯାଣୀଂ ଦେଵୀଂ ହୈମଵତୀମୁମାମ୍

ହେ ସୁଶୀଳ, ସେ ସମୟରେ ହେମବତୀ ଦେବୀ, ତୁମର ଶୁଭ ଭଉଣୀ ଉମା, ମଧ୍ୟ ତୁମର ହେବେ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ।

ନିଯୋଗାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସାଧ୍ଵୀଂ ପ୍ରଦାସ୍ଯସି ମମୈଵ ତାମ୍ ମତ୍ସଂବନ୍ଧୀ ଚ ଲୋକାନାଂ ମଧ୍ଯେ ପୂଜ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯସି

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ସେ ସଦ୍ଗୁଣବତୀକୁ ତୁମେ ମୋତେ ଦେବେ; ଏଭଳି ମୋ ସହ ସମ୍ପର୍କ ହେବା ପରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ପୂଜ୍ୟ ହେବେ।

ମାଂ ଦିଵ୍ଯେନ ଚ ଭାଵେନ ତଦାପ୍ରଭୃତି ଶଙ୍କରମ୍ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସେ ଚ ପ୍ରସନ୍ନେନ ମିତ୍ରଭୂତମିଵାତ୍ମନା

ସେ ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ମୁଁ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ରୂପରେ, ଦୟାଳୁ ଏବଂ ମିତ୍ରସ୍ୱଭାବରେ, ନିଜ ପରି ଦେଖିପାରିବ।

ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାନ୍ତର୍ଦଧେ ରୁଦ୍ରୋ ଭଗଵାନ୍ନୀଲଲୋହିତଃ ଜନାର୍ଦନୋ ଽପି ଭଗଵାନ୍ ଦେଵାନାମପି ସଂନିଧୌ

ଏପରି କହି, ନୀଳ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଭଗବାନ ରୁଦ୍ର ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ଏବଂ ଭଗବାନ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ମଧ୍ୟ, ଦେବମାନେ ଥିବା ସମୟରେ,

ଅଯାଚତ ମହାଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ମୁନିଭିଃ ସମମ୍ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସ୍ତଵଂ ଦିଵ୍ଯଂ ପଦ୍ମଯୋନେ ସୁଶୋଭନମ୍

ମୁନିମାନେ ସହିତ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ ଯେ, ମୁଁ ଯେଉଁ ଦିବ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଦ୍ମଯୋନିଙ୍କ ପାଇଁ କହିଛି, ତାହା ଦିଅନ୍ତୁ।

ଯଃ ପଠେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ଵାପି ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ଵା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାନ୍ ପ୍ରତିନାମ୍ନି ହିରଣ୍ଯସ୍ଯ ତତ୍ ତସ୍ଯ ଫଲମ୍ ଆପ୍ନୁଯାତ୍

ଯେଉଁଠି ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼େ, ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୁଣାଏ, ସେଉଁଠି ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାମ ପାଇଁ ସୁନାର ଫଳ ମିଳେ।

ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରେଣ ଫଲଂ ଭଵତି ତସ୍ଯ ଵୈ ଘୃତାଦ୍ଯୈଃ ସ୍ନାପଯେଦ୍ରୁଦ୍ରଂ ସ୍ଥାଲ୍ଯା ଵୈ କଲଶୈଃ ଶୁଭୈଃ

ସେ ଲୋକ ଏହା ଦ୍ୱାରା ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ; ଏବଂ ଯଦି ସେ ଶୁଭ ପାତ୍ର କିମ୍ବା କଳଶରେ ଘିଅ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଏ,

ନାମ୍ନାଂ ସହସ୍ରେଣାନେନ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଶିଵମୀଶ୍ଵରମ୍ ସୋ ଽପି ଯଜ୍ଞସହସ୍ରସ୍ଯ ଫଲଂ ଲବ୍ଧ୍ଵାସୁରେଶ୍ଵରୈଃ

ଏହି ହଜାର ନାମ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଦାନବପତିମାନେ ପରି ହଜାର ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।

ପୂଜ୍ଯୋ ଭଵତି ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରୀତିର୍ଭଵତି ତସ୍ଯ ଵୈ ତଥାସ୍ତ୍ଵିତି ତଥା ପ୍ରାହ ପଦ୍ମଯୋନେର୍ଜନାର୍ଦନମ୍

ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୂଜ୍ୟ ହୁଏ, ତାଙ୍କର କୃପା ମିଳେ; ଏଭଳି ପଦ୍ମଯୋନି ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ କହିଲେ।

ଜଗ୍ମତୁଃ ପ୍ରଣିପତ୍ଯୈନଂ ଦେଵଦେଵଂ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍ ତସ୍ମାନ୍ନାମ୍ନାଂ ସହସ୍ରେଣ ପୂଜଯେଦ୍ ଅନଘୋ ଦ୍ଵିଜାଃ

ସେମାନେ ଦେବଦେବ ଜଗତ୍‌ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ପଛେ ଚାଲିଗଲେ; ଏହିକାରଣରୁ, ହେ ନିର୍ମଳ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ହଜାର ନାମ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।