ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ନମ ଉଗ୍ରାଯ ଭୀମାଯ ନମଃ କ୍ରୋଧାଯ ମନ୍ଯଵେ ନମୋ ଭଵାଯ ଶର୍ଵାଯ ଶଙ୍କରାଯ ଶିଵାଯ ତେ

ଉଗ୍ରଙ୍କୁ, ଭୟଙ୍କରଙ୍କୁ, କ୍ରୋଧୀଙ୍କୁ, ରୋଷୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଭବଙ୍କୁ, ଶର୍ବଙ୍କୁ, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ, ଶିବଙ୍କୁ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

କାଲକାଲାଯ କାଲାଯ ମହାକାଲାଯ ମୃତ୍ଯଵେ ଵୀରାଯ ଵୀରଭଦ୍ରାଯ କ୍ଷଯଦ୍ଵୀରାଯ ଶୂଲିନେ

ସମୟର ସମୟ, ସମୟ, ମହାସମୟ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୀର, ବୀରଭଦ୍ର, ବୀର ନାଶକ, ଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ମହାଦେଵାଯ ମହତେ ପଶୂନାଂ ପତଯେ ନମଃ ଏକାଯ ନୀଲକଣ୍ଠାଯ ଶ୍ରୀକଣ୍ଠାଯ ପିନାକିନେ

ମହାଦେବ, ବଡ଼, ପଶୁମାନଙ୍କ ଠାକୁର, ଏକାକୀ, ନୀଳକଣ୍ଠ, ଶ୍ରୀକଣ୍ଠ, ପିନାକଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଽନନ୍ତାଯ ସୂକ୍ଷ୍ମାଯ ନମସ୍ତେ ମୃତ୍ଯୁମନ୍ଯଵେ ପରାଯ ପରମେଶାଯ ପରାତ୍ପରତରାଯ ତେ

ଅନନ୍ତ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁର କ୍ରୋଧ, ପରମ, ପରମେଶ୍ୱର, ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ପରାତ୍ପରାଯ ଵିଶ୍ଵାଯ ନମସ୍ତେ ଵିଶ୍ଵମୂର୍ତ୍ତଯେ ନମୋ ଵିଷ୍ଣୁକଲତ୍ରାଯ ଵିଷ୍ଣୁକ୍ଷେତ୍ରାଯ ଭାନଵେ

ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ, ବିଶ୍ୱ ରୂପୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜସ୍ବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

କୈଵର୍ତାଯ କିରାତାଯ ମହାଵ୍ଯାଧାଯ ଶାଶ୍ଵତେ ଭୈରଵାଯ ଶରଣ୍ଯାଯ ମହାଭୈରଵରୂପିଣେ

ନାଉକା ଚାଳକ, ଶିକାରୀ, ମହା ରୋଗ, ଚିରଂଜୀବୀ, ଭୈରବ, ଶରଣ, ମହାଭୈରବ ରୂପୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ନୃସିଂହସଂହର୍ତ୍ରେ କାମକାଲପୁରାରଯେ ମହାପାଶୌଘସଂହର୍ତ୍ରେ ଵିଷ୍ଣୁମାଯାନ୍ତକାରିଣେ

ନରସିଂହ ନାଶକ, କାମ, କାଳ, ପୁରା ହନ୍ତା, ମହା ପାଶ ଭଙ୍ଗକାରୀ, ବିଷ୍ଣୁମାୟା ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ତ୍ର୍ଯଂବକାଯ ତ୍ର୍ଯକ୍ଷରାଯ ଶିପିଵିଷ୍ଟାଯ ମୀଢୁଷେ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯାଯ ଶର୍ଵାଯ ସର୍ଵଜ୍ଞାଯ ମଖାରଯେ

ତ୍ରୟମ୍ବକ, ତିନି ଅକ୍ଷର, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, କୃପାଳୁ, ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ, ଶର୍ବ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ଯଜ୍ଞ ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ମଖେଶାଯ ଵରେଣ୍ଯାଯ ନମସ୍ତେ ଵହ୍ନିରୂପିଣେ ମହାଘ୍ରାଣାଯ ଜିହ୍ଵାଯ ପ୍ରାଣାପାନପ୍ରଵର୍ତିନେ

ଯଜ୍ଞର ଠାକୁର, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଅଗ୍ନିରୂପୀ, ମହା ଘ୍ରାଣ, ଜିଭା, ପ୍ରାଣ ଓ ଅପାନ ଚଳାଇଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ତ୍ରିଗୁଣାଯ ତ୍ରିଶୂଲାଯ ଗୁଣାତୀତାଯ ଯୋଗିନେ ସଂସାରାଯ ପ୍ରଵାହାଯ ମହାଯନ୍ତ୍ରପ୍ରଵର୍ତିନେ

ତିନି ଗୁଣର ମାଲିକ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଗୁଣ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ଯୋଗୀ, ସଂସାରର ଧାରା ଭାବେ ବହୁଥିବା, ବିଶ୍ୱ ଯନ୍ତ୍ରକୁ ଚଳାଇଥିବା ମହାଶକ୍ତିକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ନମଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନିସୂର୍ଯାଯ ମୁକ୍ତିଵୈଚିତ୍ର୍ଯହେତଵେ ଵରଦାଯାଵତାରାଯ ସର୍ଵକାରଣହେତଵେ

ଚନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ଥିବା, ମୁକ୍ତିର ବିଭିନ୍ନତାର କାରଣ, ଦୟାଳୁ ଓ ଅବତାର ନେଇଥିବା, ସମସ୍ତ କାରଣର ମୂଳକୁ ମୁଁ ଶିର ନମାଏ।

କପାଲିନେ କରାଲାଯ ପତଯେ ପୁଣ୍ଯକୀର୍ତ୍ତଯେ ଅମୋଘାଯାଗ୍ନିନେତ୍ରାଯ ଲକୁଲୀଶାଯ ଶଂଭଵେ

ଖପର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ପୁଣ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, କ୍ଷୟ ନ ହେଉଥିବା, ଅଗ୍ନି ଦୃଷ୍ଟି ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଲକୁଳିଶ ଓ ଶିବଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ଭିଷକ୍ତମାଯ ମୁଣ୍ଡାଯ ଦଣ୍ଡିନେ ଯୋଗରୂପିଣେ ମେଘଵାହାଯ ଦେଵାଯ ପାର୍ଵତୀପତଯେ ନମଃ

ସର୍ବୋତ୍ତମ ଚିକିତ୍ସକ, ମୁଣ୍ଡ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଯୋଗର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ମେଘ ଉପରେ ବସିଥିବା, ଦେବତା, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ଅଵ୍ଯକ୍ତାଯ ଵିଶୋକାଯ ସ୍ଥିରାଯ ସ୍ଥିରଧନ୍ଵିନେ ସ୍ଥାଣଵେ କୃତ୍ତିଵାସାଯ ନମଃ ପଞ୍ଚାର୍ଥହେତଵେ

ଅପ୍ରକଟ, ଶୋକ ଶୂନ୍ୟ, ଦୃଢ଼, ଦୃଢ଼ ଧନୁଷ୍ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଅଚଳ, ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ପାଞ୍ଚ ଅର୍ଥର କାରଣ ହେଉଥିବା ଠାକୁରଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ଵରଦାଯୈକପାଦାଯ ନମଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧମୌଲିନେ ନମସ୍ତେ ଽଧ୍ଵରରାଜାଯ ଵଯସାଂ ପତଯେ ନମଃ

ବରଦାନ ଦେଇଥିବା, ଏକ ପାଦ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧ ମୁଣ୍ଡରେ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଯଜ୍ଞର ରାଜା, ବୟସର ମାଲିକଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

ଯୋଗୀଶ୍ଵରାଯ ନିତ୍ଯାଯ ସତ୍ଯାଯ ପରମେଷ୍ଠିନେ ସର୍ଵାତ୍ମନେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନମଃ ସର୍ଵେଶ୍ଵରାଯ ତେ

ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ନାୟକ, ଚିରନ୍ତନ, ସତ୍ୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା; ତୁମକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁ।

ଏକଦ୍ଵିତ୍ରିଚତୁଃପଞ୍ଚକୃତ୍ଵସ୍ ତେ ଽସ୍ତୁ ନମୋନମଃ ଦଶକୃତ୍ଵସ୍ତୁ ସାହସ୍ରକୃତ୍ଵସ୍ତେ ଚ ନମୋନମଃ

ତୁମକୁ ଏକଥର, ଦୁଇଥର, ତିନିଥର, ଚାରିଥର, ପାଞ୍ଚଥର ଓ ଦଶଥର ନମସ୍କାର ହେଉ; ହଜାରଥର ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଽପରିମିତଂ କୃତ୍ଵା-ନନ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନମୋନମଃ ନମୋନମୋ ନମୋ ଭୂଯଃ ପୁନର୍ଭୂଯୋ ନମୋନମଃ

ଅସଂଖ୍ୟ ଥର, ଅନନ୍ତ ଥର ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରି, ପୁନି ପୁନି, ଆଉ ଆଉଥର ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ନାମ୍ନାମଷ୍ଟଶତେନୈଵଂ ସ୍ତୁତ୍ଵାମୃତମଯେନ ତୁ ପୁନସ୍ତୁ ପ୍ରାର୍ଥଯାମାସ ନୃସିଂହଃ ଶରଭେଶ୍ଵରମ୍

ଏଭଳି ଅଠଶଏ ଅମୃତମୟ ନାମରେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରି, ପୁନି ନରସିଂହ ଶରଭେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ।

ଯଦା ଯଦା ମମାଜ୍ଞାନମ୍ ଅତ୍ଯହଙ୍କାରଦୂଷିତମ୍ ତଦା ତଦାପନେତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵଯୈଵ ପରମେଶ୍ଵର

ମୋ ଅତି ଅହଂକାର ଦ୍ୱାରା ଦୂଷିତ ଅଜ୍ଞାନ ଯେତେବେଳେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ, ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ତୁମେ ନିଜେ ଏହାକୁ ଦୂର କର।

ଏଵଂ ଵିଜ୍ଞାପଯନ୍ପ୍ରୀତଃ ଶଙ୍କରଂ ନରକେସରୀ ନନ୍ଵଶକ୍ତୋ ଭଵାନ୍ ଵିଷ୍ଣୋ ଜୀଵିତାନ୍ତଂ ପରାଜିତଃ

ଏଭଳି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରି, ନରସିଂହ କହିଲେ: 'ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ଅଶକ୍ତ, ଜୀବନର ଶେଷରେ ପରାଜିତ ହେଲ।'

ତଦ୍ଵକ୍ତ୍ରଶେଷମାତ୍ରାନ୍ତଂ କୃତ୍ଵା ସର୍ଵସ୍ଯ ଵିଗ୍ରହମ୍ ଶୁକ୍ତିଶିତ୍ଯଂ ତଦା ମଙ୍ଗଂ ଵୀରଭଦ୍ରଃ କ୍ଷଣାତ୍ତତଃ

ତାପରେ, ମୁଖ ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତ ଦେହକୁ ନଷ୍ଟ କରି, ବୀରଭଦ୍ର ସେ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀକୁ ତୁରନ୍ତ ଶାନ୍ତ କଲେ।

ଅଥ ବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ସର୍ଵେ ଵୀରଭଦ୍ର ତ୍ଵଯା ଦୃଶା ଜୀଵିତାଃ ସ୍ମୋ ଵଯଂ ଦେଵାଃ ପର୍ଜନ୍ଯେନେଵ ପାଦପାଃ

ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବତା କହିଲେ: 'ହେ ବୀରଭଦ୍ର, ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଦେବମାନେ ବଞ୍ଚିଗଲୁ, ବର୍ଷାରେ ଗଛ ଯେପରି।'

ଯସ୍ଯ ଭୀଷା ଦହତ୍ଯଗ୍ନିର୍ ଉଦେତି ଚ ରଵିଃ ସ୍ଵଯମ୍ ଵାତୋ ଵାତି ଚ ସୋ ଽସି ତ୍ଵଂ ମୃତ୍ଯୁର୍ଧାଵତି ପଞ୍ଚମଃ

ଯାହାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଅଗ୍ନି ଜଳେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜେ ଉଦୟ ହୁଏ, ବାତାସ ବହେ—ସେ ତୁମେ; ମୃତ୍ୟୁ ପଞ୍ଚମ ଭାବେ ଦୌଡ଼ିଯାଏ।

ଯଦଵ୍ଯକ୍ତଂ ପରଂ ଵ୍ଯୋମ କଲାତୀତଂ ସଦାଶିଵମ୍ ଭଗଵଂସ୍ତ୍ଵାମେଵ ଭଵଂ ଵଦନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ

ଯେଉଁଠାରେ କିଛି ପ୍ରକଟ ନୁହେଁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶ, କାଳ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ଚିରନ୍ତନ ଶିବ—ହେ ପ୍ରଭୁ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନେ ତୁମକୁ ଏହି ଭାବରେ କହନ୍ତି।

କେ ଵଯମେଵ ଧାତୁକ୍ଯେ ଵେଦନେ ପରମେଶ୍ଵରଃ ନ ଵିଦ୍ଧି ପରମଂ ଧାମ ରୂପଲାଵଣ୍ଯଵର୍ଣନେ

ଏହି ପଞ୍ଚଭୂତ ଓ ଅନୁଭୂତିର ଜଗତରେ ଆମେ କିଏ? ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ରୂପ, ସୌନ୍ଦର୍ୟ କିମ୍ବା ବର୍ଣ୍ଣନା ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯିବା ନୁହେଁ।

ଉପସର୍ଗେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ତ୍ରାଯସ୍ଵାସ୍ମାନ୍ ଗଣାଧିପ ଏକାଦଶାତ୍ମନ୍ ଭଗଵାନ୍ ଵର୍ତତେ ରୂପଵାନ୍ ହରଃ

ସମସ୍ତ ବିପଦରେ, ହେ ଗଣନାୟକ, ଏକାଦଶ ରୂପଧାରୀ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଭଗବାନ ହରା ଅନେକ ରୂପରେ ବିଦ୍ୟମାନ।

ଈଦୃଶାନ୍ ତେ ଽଵତାରାଣି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶିଵ ବହୂଂସ୍ତମଃ କଦାଚିତ୍ ସଂଦିହେନ୍ ନାସ୍ମାଂସ୍ ତ୍ଵଚ୍ଚିନ୍ତାସ୍ତମଯା ତଥା

ହେ ଶିବ, ଆପଣଙ୍କର ଏପରି ଅନେକ ଅବତାର ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ, କେତେବେଳେ ଅନ୍ଧକାର ଆସିପାରେ, କିନ୍ତୁ ଆମେ ତାହାରେ ପଡ଼ୁନାହିଁ, କାରଣ ଆମର ମନ ଆପଣଙ୍କ ଚିନ୍ତନରେ ଆଲୋକିତ ହୋଇଯାଏ।

ଗୁଞ୍ଜାଗିରିଵରତଟା-ମିତରୂପାଣି ସର୍ଵଶଃ ଅଭ୍ଯସଂହର ଗମ୍ଯଂ ତେ ନ ନୀତଵ୍ଯଂ ପରାପରା

ଗୁଞ୍ଜା ପାହାଡ଼ର ଢାଳରେ ଆପଣ ଯେତେ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସେସବୁ ରୂପ ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତୁ; ଆପଣଙ୍କ ଗମ୍ୟସ୍ଥାନ କେବେ ଉଚ୍ଚ-ନୀଚ୍ଚ ବିଭେଦରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୁଏନାହିଁ।