ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ପ୍ରଵିଶନ୍ତି ମହାଦେଵଂ ରୁଦ୍ରଂ ତେ ତ୍ଵପୁନର୍ଭଵାଃ

ସେମାନେ ମହାଦେବ, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ଏବଂ ପୁନର୍ଜନ୍ମକୁ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ।

ତତସ୍ତସ୍ମିନ୍ଗତେ କଲ୍ପେ ପୀତଵର୍ଣେ ସ୍ଵଯଂଭୁଵଃ ପୁନରନ୍ଯଃ ପ୍ରଵୃତ୍ତସ୍ତୁ କଲ୍ପୋ ନାମ୍ନାସିତସ୍ତୁ ସଃ

ତାପରେ, ସେଇ କଳ୍ପ ଶେଷ ହେଲାପରେ, ପୀତବର୍ଣ୍ଣ କଳ୍ପରେ, ସ୍ୱୟଂଭୂଃ ପୁଣି ଏକ ନୂତନ କଳ୍ପ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଯାହାକୁ ଅସିତ ନାମ ଦିଆଯାଇଥିଲା।

ଏକାର୍ଣଵେ ତଦା ଵୃତ୍ତେ ଦିଵ୍ଯେ ଵର୍ଷସହସ୍ରକେ ସ୍ରଷ୍ଟୁକାମଃ ପ୍ରଜା ବ୍ରହ୍ମା ଚିନ୍ତଯାମାସ ଦୁଃଖିତଃ

ସେଇ ସମୟରେ, ଏକମାତ୍ର ସମୁଦ୍ରରେ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ବିତିଗଲାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଜନସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଚିନ୍ତା କରିଲେ।

ତସ୍ଯ ଚିନ୍ତଯମାନସ୍ଯ ପୁତ୍ରକାମସ୍ଯ ଵୈ ପ୍ରଭୋଃ କୃଷ୍ଣଃ ସମଭଵଦ୍ଵର୍ଣୋ ଧ୍ଯାଯତଃ ପରମେଷ୍ଠିନଃ

ସେଇ ପ୍ରଭୁ ଯେତେବେଳେ ପୁଅ ଆଶା କରି ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ, ପରମେଷ୍ଠୀଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କ ରଙ୍ଗ କଳା ହେଇଗଲା।

ଅଥାପଶ୍ଯନ୍ମହାତେଜାଃ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତଂ କୁମାରକମ୍ କୃଷ୍ଣଵର୍ଣଂ ମହାଵୀର୍ଯଂ ଦୀପ୍ଯମାନଂ ସ୍ଵତେଜସା

ତାପରେ, ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଖିଲେ, ଏକ କଳା ରଙ୍ଗର, ବିଶାଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନିଜ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ ଶିଶୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।

କୃଷ୍ଣାଂବରଧରୋଷ୍ଣୀଷଂ କୃଷ୍ଣଯଜ୍ଞୋପଵୀତିନମ୍ କୃଷ୍ଣେନ ମୌଲିନା ଯୁକ୍ତଂ କୃଷ୍ଣସ୍ରଗନୁଲେପନମ୍

ସେ ଶିଶୁ କଳା ବସ୍ତ୍ର, କଳା ପଗଡି, କଳା ଉପବୀତ, କଳା ମୁଣ୍ଡା, କଳା ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।

ସ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାତ୍ମାନମ୍ ଅଘୋରଂ ଘୋରଵିକ୍ରମମ୍ ଵଵନ୍ଦେ ଦେଵଦେଵେଶମ୍ ଅଦ୍ଭୁତଂ କୃଷ୍ଣପିଙ୍ଗଲମ୍

ସେଇ ମହାତ୍ମା, ଭୟଙ୍କର କିନ୍ତୁ ଅଭୟ, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ କଳା-ପିଙ୍ଗଳ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା ନମସ୍କାର କଲେ।

ପ୍ରାଣାଯାମପରଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ହୃଦି କୃତ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରମ୍ ମନସା ଧ୍ଯାନୁଯୁକ୍ତେନ ପ୍ରପନ୍ନସ୍ତୁ ତମୀଶ୍ଵରମ୍

ପ୍ରାଣାୟାମରେ ଲୀନ, ଶ୍ରୀମାନ୍, ହୃଦୟରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ରଖି, ମନେ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେଇ ଭଗବାନଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ।

ଅଘୋରଂ ତୁ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମରୂପଂ ଵ୍ଯଚିନ୍ତଯତ୍ ତଥା ଵୈ ଧ୍ଯାଯମାନସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପରମେଷ୍ଠିନଃ

ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଅଘୋରଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାର ଆକୃତିରେ ଭାବିଲେ; ଏପରି ଭାବେ, ପରମେଷ୍ଠୀ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲେ—

ପ୍ରଦଦୌ ଦର୍ଶନଂ ଦେଵୋ ହ୍ଯ୍ ଅଘୋରୋ ଘୋରଵିକ୍ରମଃ ଅଥାସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵତଃ କୃଷ୍ଣାଃ କୃଷ୍ଣସ୍ରଗନୁଲେପନାଃ

ଅଘୋର, ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବ, ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ; ପରେ, ତାଙ୍କ ପାଖରୁ କଳା ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଥିବା କଳା ଶିଶୁମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।

ଚତ୍ଵାରସ୍ତୁ ମହାତ୍ମାନଃ ସଂବଭୂଵୁଃ କୁମାରକାଃ କୃଷ୍ଣଃ କୃଷ୍ଣଶିଖଶ୍ଚୈଵ କୃଷ୍ଣାସ୍ଯଃ କୃଷ୍ଣଵସ୍ତ୍ରଧୃକ୍

ଚାରି ଜଣ ମହାତ୍ମା ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ: କୃଷ୍ଣ, କୃଷ୍ଣଶିଖା, କୃଷ୍ଣାସ୍ୟ, ଓ କୃଷ୍ଣବସ୍ତ୍ରଧ୍ରିକ।

ତତୋ ଵର୍ଷସହସ୍ରଂ ତୁ ଯୋଗତଃ ପରମେଶ୍ଵରମ୍ ଉପାସିତ୍ଵା ମହାଯୋଗଂ ଶିଷ୍ଯେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦଦୁଃ ପୁନଃ

ତାପରେ, ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେମାନେ ପୁଣି ଏହି ମହାଯୋଗକୁ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶିଖାଇଲେ।

ଯୋଗେନ ଯୋଗସମ୍ପନ୍ନାଃ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ମନସା ଶିଵମ୍ ଅମଲଂ ନିର୍ଗୁଣଂ ସ୍ଥାନଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ଵିଶ୍ଵମୀଶ୍ଵରମ୍

ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେମାନେ ମନରେ ଶୁଦ୍ଧ, ଗୁଣହୀନ ଶିବଙ୍କ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାଥଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କଲେ।

ଏଵମେତେନ ଯୋଗେନ ଯେ ଽପି ଚାନ୍ଯେ ମନୀଷିଣଃ ଚିନ୍ତଯନ୍ତି ମହାଦେଵଂ ଗନ୍ତାରୋ ରୁଦ୍ରମଵ୍ଯଯମ୍

ଏହିପରି ଏହି ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି; ସେମାନେ ଅବିନାଶୀ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ତତସ୍ତସ୍ମିନ୍ ଗତେ କଲ୍ପେ କୃଷ୍ଣଵର୍ଣେ ଭଯାନକେ ତୁଷ୍ଟାଵ ଦେଵଦେଵେଶଂ ବ୍ରହ୍ମା ତଂ ବ୍ରହ୍ମରୂପିଣମ୍

ତାପରେ, ସେଇ କଳ୍ପ ଶେଷ ହେଲାପରେ, ଭୟଙ୍କର କଳିଯୁଗରେ, ବ୍ରହ୍ମା ତାହାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମସ୍ୱରୂପ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।

ଅନୁଗୃହ୍ଯ ତତସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ବ୍ରହ୍ମାଣମଵଦଦ୍ଧରଃ ଅନେନୈଵ ତୁ ରୂପେଣ ସଂହରାମି ନ ସଂଶଯଃ

ତାପରେ, ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ହରା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଏହି ରୂପରେ ମୁଁ ସଂହାର କରେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।'

ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିକାନ୍ ଘୋରାଂସ୍ ତଥାନ୍ଯାନପି ପାତକାନ୍ ହୀନାଂଶ୍ଚୈଵ ମହାଭାଗ ତଥୈଵ ଵିଵିଧାନ୍ଯପି

ହେ ମହାଭାଗ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ଭୟଙ୍କର ପାପ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ପାପ, ଛୋଟ ବଡ଼ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ମୁଁ ନଶ୍ୱ କରେ।

ଉପପାତକମପ୍ଯେଵଂ ତଥା ପାପାନି ସୁଵ୍ରତ ମାନସାନି ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣାନି ଵାଚିକାନି ପିତାମହ

ଏଭଳି ଉପପାପ ଓ ମନରେ ହେଉଥିବା ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ମ, ମୁଖରେ କହାଯାଉଥିବା ଭୟଙ୍କର ପାପକୁ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ଦୂର କରେ, ହେ ପିତାମହ।

କାଯିକାନି ସୁମିଶ୍ରାଣି ତଥା ପ୍ରାସଂଗିକାନି ଚ ବୁଦ୍ଧିପୂର୍ଵଂ କୃତାନ୍ଯେଵ ସହଜାଗନ୍ତୁକାନି ଚ

ଦେହରେ କରାଯାଇଥିବା, ମିଶ୍ରିତ, ଅନ୍ୟଥା ହୋଇଯିବା, ଚିନ୍ତାପୂର୍ବକ କିମ୍ବା ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ମୁଁ ନଶ୍ୱ କରେ।

ମାତୃଦେହୋତ୍ଥିତାନ୍ଯେଵଂ ପିତୃଦେହେ ଚ ପାତକମ୍ ସଂହରାମି ନ ସଂଦେହଃ ସର୍ଵଂ ପାତକଜଂ ଵିଭୋ

ମାଆଙ୍କ ଦେହରୁ ହୋଇଥିବା, ବାପାଙ୍କ ଦେହରୁ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ମୁଁ ଦୂର କରେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ହେ ପ୍ରଭୁ।

ଲକ୍ଷଂ ଜପ୍ତ୍ଵା ହ୍ଯଘୋରେଭ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମହା ମୁଚ୍ଯତେ ପ୍ରଭୋ ତଦର୍ଧଂ ଵାଚିକେ ଵତ୍ସ ତଦର୍ଧଂ ମାନସେ ପୁନଃ

ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଅଘୋର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ହେ ପ୍ରଭୁ; ମୁଖରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପ ପାଇଁ ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ, ମନରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପ ପାଇଁ ପୁଣି ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ।

ଚତୁର୍ଗୁଣଂ ବୁଦ୍ଧିପୂର୍ଵେ କ୍ରୋଧାଦଷ୍ଟଗୁଣଂ ସ୍ମୃତମ୍ ଵୀରହା ଲକ୍ଷମାତ୍ରେଣ ଭ୍ରୂଣହା କୋଟିମଭ୍ଯସେତ୍

ଚିନ୍ତାପୂର୍ବକ କରାଯାଇଥିବା ପାପ ପାଇଁ ଚାରିଗୁଣା, କ୍ରୋଧରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପ ପାଇଁ ଆଠଗୁଣା ଜପ ଦରକାର। ବୀର ହତ୍ୟା ପାଇଁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର, ଗର୍ଭହତ୍ୟା ପାଇଁ ଦଶ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।

ମାତୃହା ନିଯୁତଂ ଜପ୍ତ୍ଵା ଶୁଧ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ଗୋଘ୍ନଶ୍ଚୈଵ କୃତଘ୍ନଶ୍ ଚ ସ୍ତ୍ରୀଘ୍ନଃ ପାପଯୁତୋ ନରଃ

ମାଆଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦଶ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କଲେ ଶୁଦ୍ଧି ପାଏ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଗାଁ ହତ୍ୟାକାରୀ, କୃତଘ୍ନ, ନାରୀ ହତ୍ୟାକାରୀ କିମ୍ବା ପାପରେ ଲିପ୍ତ ପୁରୁଷ—

ଅଯୁତାଘୋରମଭ୍ଯସ୍ଯ ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ସୁରାପୋ ଲକ୍ଷମାତ୍ରେଣ ବୁଦ୍ଧ୍ଯାବୁଦ୍ଧ୍ଯାପି ଵୈ ପ୍ରଭୋ

—ଅଘୋର ମନ୍ତ୍ର ଦଶ ହଜାର ଥର ଜପ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମଦ୍ୟପାନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଜାଣି କିମ୍ବା ଅଜାଣି, ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କଲେ ଶୁଦ୍ଧି ପାଏ।

ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଦେହସ୍ ତଦର୍ଧେନ ଚ ଵାରୁଣୀମ୍ ଅସ୍ନାତାଶୀ ସହସ୍ରେଣ ଅଜପୀ ଚ ତଥା ଦ୍ଵିଜଃ

ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୁକ୍ତି ପାଏ; ଭାରୁଣୀ ପିଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଥର ଜପ କଲେ ଶୁଦ୍ଧି ପାଏ। ନହୁଁଲେ ନହାଇ ଖାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ହଜାର ଥର ଜପ କଲେ, ଦ୍ୱିଜ ଯଦି ଜପ କରେନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଶୁଦ୍ଧି ପାନ୍ତି।

ଅହୁତାଶୀ ସହସ୍ରେଣ ଅଦାତା ଚ ଵିଶୁଧ୍ଯତି ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଵାପହର୍ତା ଚ ସ୍ଵର୍ଣସ୍ତେଯୀ ନରାଧମଃ

ଅହୁତ ଖାଇଥିବା କିମ୍ବା ଦାନ ନଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ହଜାର ଥର ଜପ କଲେ ଶୁଦ୍ଧି ପାଏ; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରି କରିଥିବା କିମ୍ବା ସୁଉତ୍ତମ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଚୋରି କରିଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ପୁରୁଷ—

ନିଯୁତଂ ମାନସଂ ଜପ୍ତ୍ଵା ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ଗୁରୁତଲ୍ପରତୋ ଵାପି ମାତୃଘ୍ନୋ ଵା ନରାଧମଃ

—ମନରେ ଦଶ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଗୁରୁଙ୍କ ଶୟନସ୍ଥଳ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିଥିବା କିମ୍ବା ମାଆଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ପୁରୁଷ—

ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନଶ୍ ଚ ଜପେଦେଵଂ ମାନସଂ ଵୈ ପିତାମହ ସଂପର୍କାତ୍ପାପିନାଂ ପାପଂ ତତ୍ସମଂ ପରିଭାଷିତମ୍

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ମନରେ ଜପ କରିବା ଉଚିତ, ହେ ପିତାମହ। ପାପୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସଂସ୍ପର୍ଶରୁ ହେଉଥିବା ପାପ ମଧ୍ୟ ଏହି ପାପ ସମାନ।

ତଥାପ୍ଯଯୁତମାତ୍ରେଣ ପାତକାଦ୍ଵୈ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ ସଂସର୍ଗାତ୍ପାତକୀ ଲକ୍ଷଂ ଜପେଦ୍ଵୈ ମାନସଂ ଧିଯା

ତଥାପି, ଦଶ ହଜାର ଥର ଜପ କଲେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ପାପୀଙ୍କ ସହିତ ସଂସ୍ପର୍ଶ ପାଇଁ ମନରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ବକ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।