ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ତତସ୍ତୈର୍ଗତୈଃ ସୈଷ ଦେଵୋ ନୃସିଂହଃ ସହସ୍ରାକୃତିଃ ସର୍ଵପାତ୍ ସର୍ଵବାହୁଃ ସହସ୍ରେକ୍ଷଣଃ ସୋମସୂର୍ଯାଗ୍ନିନେତ୍ରସ୍ ତଦା ସଂସ୍ଥିତଃ ସର୍ଵମାଵୃତ୍ଯ ମାଯୀ

ତାଙ୍କମାନେ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ସେଇ ଦେବତା ନରସିଂହ, ହଜାର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପି, ହଜାର ହାତ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ଚକ୍ଷୁ ସ୍ୱରୂପ ହୋଇ, ସମସ୍ତକୁ ଆବୃତ କରି ମାୟାଧୀନ ରହିଲେ।

ତଂ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠା ଲୋକା ଲୋକାଚଲେ ସ୍ଥିତାଃ ସବ୍ରହ୍ମକାଃ ସସାଧ୍ଯାଶ୍ ଚ ସଯମାଃ ସମରୁଦ୍ଗଣାଃ

ସେଠାରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ପାହାଡ଼ରେ ଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା, ସାଧ୍ୟ, ଯମ, ମରୁତ୍ଗଣ ସହିତ, ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।

ପରାତ୍ପରତରଂ ବ୍ରହ୍ମ ତତ୍ତ୍ଵାତ୍ ତତ୍ତ୍ଵତମଂ ଭଵାନ୍ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ତୁ ପରଂ ଜ୍ଯୋତିଃ ପରମାତ୍ମା ଜଗନ୍ମଯଃ

'ଆପଣେ ସମସ୍ତ ଉପରେ ଥିବା ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଉପରେ ଥିବା ସାର, ସମସ୍ତ ଆଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ପରମ ଆଲୋକ, ପରମ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପିଥିବା।'

ସ୍ଥୂଲଂ ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ସୁସୂକ୍ଷ୍ମଂ ଚ ଶବ୍ଦବ୍ରହ୍ମମଯଃ ଶୁଭଃ ଵାଗତୀତୋ ନିରାଲଂବୋ ନିର୍ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵୋ ନିରୁପପ୍ଲଵଃ

ସ୍ଥୂଳ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଯେଉଁଠି ଶବ୍ଦବ୍ରହ୍ମ ରହିଛି, ଏହା ମଙ୍ଗଳମୟ, କଥା ଦ୍ୱାରା ଅପରିଚ୍ଛେଦ୍ୟ, କୌଣସି ଆଧାର ନାହିଁ, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ରହିତ ଓ କୌଣସି ବିଘ୍ନ ନାହିଁ।

ଯଜ୍ଞଭୁଗ୍ଯଜ୍ଞମୂର୍ତିସ୍ତ୍ଵଂ ଯଜ୍ଞିନାଂ ଫଲଦଃ ପ୍ରଭୁଃ ଭଵାନ୍ମତ୍ସ୍ଯାକୃତିଃ କୌର୍ମମ୍ ଆସ୍ଥାଯ ଜଗତି ସ୍ଥିତଃ

ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ଭୋଗତା, ଯଜ୍ଞର ଆକୃତି, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଫଳ ଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁ। ତୁମେ ମାଛ ଓ କଚ୍ଛପ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି ସଂସାରରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଅଛ।

ଵାରାହୀଂ ଚୈଵ ତାଂ ସୈଂହୀମ୍ ଆସ୍ଥାଯେହଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ ଦେଵାନାଂ ଦେଵରକ୍ଷାର୍ଥଂ ନିହତ୍ଯ ଦିତିଜେଶ୍ଵରମ୍

ତୁମେ ବରାହ ଓ ସିଂହ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଦାନବରାଜାଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲ।

ଦ୍ଵିଜଶାପଚ୍ଛଲେନୈଵମ୍ ଅଵତୀର୍ଣୋ ଽସି ଲୀଲଯା ନ ଦୃଷ୍ଟଂ ଯତ୍ତ୍ଵଦନ୍ଯଂ ହି ଭଵାନ୍ ସର୍ଵଂ ଚରାଚରମ୍

ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ଶାପକୁ ଉପଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ତୁମେ ଲୀଳାରେ ଅବତରଣ କରିଛ। ତୁମେ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ଚରାଚର ତୁମେ ନିଜେ।

ଭଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ଭଵାନ୍ ରୁଦ୍ରୋ ଭଵାନେଵ ପିତାମହଃ ଭଵାନାଦିର୍ଭଵାନନ୍ତୋ ଭଵାନେଵ ଵଯଂ ଵିଭୋ

ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ରୁଦ୍ର, ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା। ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ତୁମେ, ଏବଂ ଆମେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ହେଉଛ।

ଭଵାନେଵ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ପ୍ରଲାପେନ କିମୀଶ୍ଵର ମାଯଯା ବହୁଧା ସଂସ୍ଥମ୍ ଅଦ୍ଵିତୀଯମଯଂ ପ୍ରଭୋ

ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ତୁମେ ନିଜେ, ଏଠାରେ ଅଧିକ କଥାର କଣ ଆବଶ୍ୟକ, ପ୍ରଭୁ? ତୁମର ମାୟାରେ ବହୁ ରୂପରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱରୂପ।

ସ୍ତୋଷ୍ଯାମସ୍ତ୍ଵାଂ କଥଂ ଭାସି ଦେଵଦେଵ ମୃଗାଧିପ ସ୍ତୁତୋ ଽପି ଵିଵିଧୈଃ ସ୍ତୁତ୍ଯୈର୍ ଭାଵୈର୍ନାନାଵିଧୈଃ ପ୍ରଭୁଃ

ଦେବଦେବ, ପଶୁପତି, ଆମେ କିପରି ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିବୁ? ବିଭିନ୍ନ ଷ୍ଟୁତି ଓ ଭାବରେ ସ୍ତୁତି କଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ସଦା ପ୍ରଭୁ ହେବାରୁ ରହିବ।

ନ ଜଗାମ ଦ୍ଵିଜାଃ ଶାନ୍ତିଂ ମାନଯନ୍ଯୋନିମାତ୍ମନଃ ଯୋ ନୃସିଂହସ୍ତଵଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପଠେଦ୍ଵାର୍ଥଂ ଵିଚାରଯେତ୍

ଯିଏ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଏହି ନୃସିଂହ ସ୍ତବ ପଢ଼ିବା କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଥ ଚିନ୍ତା କରିବ, ସେ ଶାନ୍ତି କିମ୍ବା ଆତ୍ମାର ନୂତନ ଜନ୍ମ ପାଇବ ନାହିଁ।

ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ଵା ଦ୍ଵିଜାନ୍ସର୍ଵାନ୍ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହୀଯତେ ତଦନ୍ତରେ ଶିଵଂ ଦେଵାଃ ସେନ୍ଦ୍ରାଃ ସବ୍ରହ୍ମକାଃ ପ୍ରଭୁମ୍

ଯଦି ସେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଏହା ଶ୍ରବଣ କରାଏ, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ; ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ, ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।

ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ସର୍ଵଂ ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯ ମୃଗରୂପିଣଃ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦଯସ୍ତୂର୍ଣଂ ସଂସ୍ତୂଯ ପରମେଶ୍ଵରମ୍

ସେମାନେ ଆସି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସ୍ତୁତି କଲେ, ପଶୁ ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିବାଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଲେ; ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।

ଆତ୍ମତ୍ରାଣାଯ ଶରଣଂ ଜଗ୍ମୁଃ ପରମକାରଣମ୍ ମନ୍ଦରସ୍ଥଂ ମହାଦେଵଂ କ୍ରୀଡମାନଂ ସହୋମଯା

ନିଜେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସେମାନେ ମନ୍ଦର ପର୍ବତରେ ଉମା ସହିତ କ୍ରୀଡ଼ା କରୁଥିବା ମହାଦେବ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ କାରଣ ଠାରେ ଶରଣ ନେଲେ।

ସେଵିତଂ ଗଣଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସିଦ୍ଧୈରପ୍ସରସାଂ ଗଣୈଃ ଦେଵତାଭିଃ ସହ ବ୍ରହ୍ମା ଭୀତଭୀତଃ ସଗଦ୍ଗଦମ୍ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଣ୍ଡଵଦ୍ଭୂମୌ ତୁଷ୍ଟାଵ ପରମେଶ୍ଵରମ୍

ଗଣ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ସ୍ଥାନରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମା ଭୟଭୀତ ହୋଇ, କମ୍ପିତ କଣ୍ଠରେ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।

ନମସ୍ତେ କାଲକାଲାଯ ନମସ୍ତେ ରୁଦ୍ର ମନ୍ଯଵେ ନମଃ ଶିଵାଯ ରୁଦ୍ରାଯ ଶଙ୍କରାଯ ଶିଵାଯ ତେ

କାଳର କାଳ, ରୁଦ୍ର, କ୍ରୋଧୀ, ଶିବ, ରୁଦ୍ର, ଶଙ୍କର, ମଙ୍ଗଳମୟ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ଉଗ୍ରୋ ଽସି ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ନିଯନ୍ତାସି ଶିଵୋ ଽସି ନଃ ନମଃ ଶିଵାଯ ଶର୍ଵାଯ ଶଙ୍କରାଯାର୍ତ୍ତିହାରିଣେ

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର, ନିୟନ୍ତା, ଆମର ଶିବ ତୁମେ। ଶିବ, ଶର୍ବ, ଶଙ୍କର, ଦୁଃଖ ହରିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ମଯସ୍କରାଯ ଵିଶ୍ଵାଯ ଵିଷ୍ଣଵେ ବ୍ରହ୍ମଣେ ନମଃ ଅନ୍ତକାଯ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯମ୍ ଉମାଯାଃ ପତଯେ ନମଃ

ଆନନ୍ଦ ଦାତା, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ବିଷ୍ଣୁ, ବ୍ରହ୍ମା, ସମାପ୍ତିକାରୀ, ଉମାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ହିରଣ୍ଯବାହଵେ ସାକ୍ଷାଦ୍ ଧିରଣ୍ଯପତଯେ ନମଃ ଶର୍ଵାଯ ସର୍ଵରୂପାଯ ପୁରୁଷାଯ ନମୋନମଃ

ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବାହୁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣର ନାୟକ, ଶର୍ବ, ସମସ୍ତ ରୂପର ଧାରୀ, ପୁରୁଷ, ପୁନଃପୁନି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ସଦସଦ୍ଵ୍ଯକ୍ତିହୀନାଯ ମହତଃ କାରଣାଯ ତେ ନିତ୍ଯାଯ ଵିଶ୍ଵରୂପାଯ ଜାଯମାନାଯ ତେ ନମଃ

ସତ୍-ଅସତ୍ ରୂପରେ ଅପ୍ରକଟ, ମହାତ୍ମାଙ୍କର କାରଣ, ଚିରନ୍ତନ, ବିଶ୍ୱର ରୂପୀ, ସବୁବେଳେ ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ଜାତାଯ ବହୁଧା ଲୋକେ ପ୍ରଭୂତାଯ ନମୋନମଃ ରୁଦ୍ରାଯ ନୀଲରୁଦ୍ରାଯ କଦ୍ରୁଦ୍ରାଯ ପ୍ରଚେତସେ

ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଜଗତରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୁନଃପୁନି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ରୁଦ୍ର, ନୀଳରୁଦ୍ର, କଦ୍ରୁଦ୍ର, ପ୍ରଚେତସ୍ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

କାଲାଯ କାଲରୂପାଯ ନମଃ କାଲାଙ୍ଗହାରିଣେ ମୀଢୁଷ୍ଟମାଯ ଦେଵାଯ ଶିତିକଣ୍ଠାଯ ତେ ନମଃ

ସମୟ ସ୍ୱରୂପ, ସମୟ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସମୟଙ୍କ ଅଂଗ ଅପହରଣ କରୁଥିବା, ସବୁଠାରୁ ଦାୟାଳୁ ଦେବତା, ନୀଳକଣ୍ଠ ଭଗବାନ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ମହୀଯସେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ହନ୍ତ୍ରେ ଦେଵାରିଣାଂ ସଦା ତାରାଯ ଚ ସୁତାରାଯ ତାରଣାଯ ନମୋନମଃ

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହିମାଶାଳୀ, ସଦା ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରୁଥିବା, ଉଦ୍ଧାରକ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉଦ୍ଧାରକ, ତାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ, ପୁନିପୁନି ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ହରିକେଶାଯ ଦେଵାଯ ଶଂଭଵେ ପରମାତ୍ମନେ ଦେଵାନାଂ ଶଂଭଵେ ତୁଭ୍ଯଂ ଭୂତାନାଂ ଶଂଭଵେ ନମଃ

ପିତାମ୍ବର ଚୁଲି ଥିବା ଦେବତା, ଶମ୍ଭୁ, ପରମାତ୍ମା, ଦେବତାଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ କରୁଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ଶମ୍ଭଵେ ହୈମଵତ୍ଯାଶ୍ ଚ ମନ୍ଯଵେ ରୁଦ୍ରରୂପିଣେ କପର୍ଦିନେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ କାଲକଣ୍ଠାଯ ତେ ନମଃ

ଶମ୍ଭୁ, ପାର୍ବତୀଙ୍କ କ୍ରୋଧ ରୂପ, ରୁଦ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଜଟାଧାରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। କଳା କଣ୍ଠ ଭଗବାନ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ହିରଣ୍ଯାଯ ମହେଶାଯ ଶ୍ରୀକଣ୍ଠାଯ ନମୋନମଃ ଭସ୍ମଦିଗ୍ଧଶରୀରାଯ ଦଣ୍ଡମୁଣ୍ଡୀଶ୍ଵରାଯ ଚ

ସୁନା ରୂପୀ, ମହେଶ୍ୱର, ଶ୍ରୀକଣ୍ଠ, ପୁନିପୁନି ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ଭସ୍ମ ଲେପିଥିବା ଦେହ, ଖଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଭଗବାନ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ନମୋ ହ୍ରସ୍ଵାଯ ଦୀର୍ଘାଯ ଵାମନାଯ ନମୋନମଃ ନମ ଉଗ୍ରତ୍ରିଶୂଲାଯ ଉଗ୍ରାଯ ଚ ନମୋ ନମଃ

ଛୋଟ ଆକାର, ଲମ୍ବା ଆକାର, ବାମନ ଆକାର ଭଗବାନ, ପୁନିପୁନି ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ଭୟଙ୍କର ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରୀ, ଭୟଙ୍କର ଭଗବାନ, ପୁନିପୁନି ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ଭୀମାଯ ଭୀମରୂପାଯ ଭୀମକର୍ମରତାଯ ତେ ଅଗ୍ରେଵଧାଯ ଵୈ ଭୂତ୍ଵା ନମୋ ଦୂରେଵଧାଯ ଚ

ଭୀମ ଭଗବାନ, ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ ରତ, ସମ୍ନାମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରୁଥିବା ଏବଂ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ବିନାଶ କରୁଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ଧନ୍ଵିନେ ଶୂଲିନେ ତୁଭ୍ଯଂ ଗଦିନେ ହଲିନେ ନମଃ ଚକ୍ରିଣେ ଵର୍ମିଣେ ନିତ୍ଯଂ ଦୈତ୍ଯାନାଂ କର୍ମଭେଦିନେ

ଧନୁଷ, ଶୂଳ, ଗଦା ଓ ହଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଭଗବାନ, ଚକ୍ର ଧାରୀ, କବଚ ପିନ୍ଧିଥିବା, ସଦା ଦାନବମାନେଙ୍କ କୁକର୍ମ ଧ୍ୱଂସ କରୁଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।