ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ସଂଵର୍ତୋ ଭଵିତା ଯଶ୍ ଚ ସୋ ଽପି ଭକ୍ତୋ ମମୈଵ ତୁ ଇହୈଵାରାଧ୍ଯ ମାଂ ଦେଵି ସିଦ୍ଧିଂ ଯାସ୍ଯତ୍ଯନୁତ୍ତମାମ୍

ସଂବର୍ତ୍ତ ଯେ ଆସିବେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଭକ୍ତ। ଏଠାରେ ମୋତେ ପୂଜି, ହେ ଦେବୀ, ସେମାନେ ଅପୂର୍ବ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବେ।

ପରାଶରସୁତୌ ଯୋଗୀ ଋଷିର୍ଵ୍ଯାସୋ ମହାତପାଃ ମମ ଭକ୍ତୋ ଭଵିଷ୍ଯଶ୍ ଚ ଵେଦସଂସ୍ଥାପ୍ରଵର୍ତକଃ

ପରାଶରଙ୍କ ପୁଅ ମହାତପସ୍ବୀ ଯୋଗୀ ବ୍ୟାସ ମଧ୍ୟ ମୋର ଭକ୍ତ ହେବେ ଓ ବେଦ ପ୍ରଚାରକ ହେବେ।

ରଂସ୍ଯତେ ସୋ ଽପି ପଦ୍ମାକ୍ଷି କ୍ଷେତ୍ରେ ଽସ୍ମିନ୍ମୁନିପୁଙ୍ଗଵଃ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵର୍ଷିଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵାପି ଦିଵାକରଃ

ହେ ପଦ୍ମାକ୍ଷି, ସେ ମହାମୁନି ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବୃଷି, ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରିବେ।

ଦେଵରାଜସ୍ତଥା ଶକ୍ରୋ ଯେ ଽପି ଚାନ୍ଯେ ଦିଵୌକସଃ ଉପାସତେ ମହାତ୍ମାନଃ ସର୍ଵେ ମାମିହ ସୁଵ୍ରତେ

ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ମହାତ୍ମାମାନେ, ହେ ସୁବ୍ରତେ, ଏଠାରେ ମୋତେ ପୂଜନ୍ତି।

ଅନ୍ଯେ ଽପି ଯୋଗିନୋ ଦିଵ୍ଯାଶ୍ ଛନ୍ନରୂପା ମହାତ୍ମନଃ ଅନନ୍ଯମନସୋ ଭୂତ୍ଵା ମାମିହୋପାସତେ ସଦା

ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଯୋଗୀମାନେ, ଗୁପ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ମହାତ୍ମାମାନେ, ଏଠାରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ସଦା ମୋତେ ପୂଜନ୍ତି।

ଵିଷଯାସକ୍ତଚିତ୍ତୋ ଽପି ତ୍ଯକ୍ତଧର୍ମରତିର୍ନରଃ ଇହ କ୍ଷେତ୍ରେ ମୃତଃ ସୋ ଽପି ସଂସାରେ ନ ପୁନର୍ଭଵେତ୍

ଯେଉଁ ଲୋକ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୁଖରେ ଆସକ୍ତ ଓ ଧର୍ମରେ ରୁଚି ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।

ଯେ ପୁନର୍ନିର୍ମମା ଧୀରାଃ ସତ୍ତ୍ଵସ୍ଥା ଵିଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ ଵ୍ରତିନଶ୍ ଚ ନିରାରମ୍ଭାଃ ସର୍ଵେ ତେ ମଯି ଭାଵିତାଃ

ଯେଉଁ ଧୀର ଲୋକମାନେ ନିର୍ମମ, ସତ୍ତ୍ୱରେ ନିଷ୍ଠିତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟୀ, ବ୍ରତୀ ଓ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋତେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ।

ଦେଵଦେଵଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଧୀମନ୍ତଃ ସଂଗଵର୍ଜିତାଃ ଗତା ଇହ ପରଂ ମୋକ୍ଷଂ ପ୍ରସାଦାନ୍ମମ ସୁଵ୍ରତେ

ଦେବମାନ୍ୟ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଙ୍ଗ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ମୋର କୃପାରେ ପରମ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି, ହେ ସୁବ୍ରତେ।

ଜନ୍ମାନ୍ତରସହସ୍ରେଷୁ ଯଂ ନ ଯୋଗୀ ସମାପ୍ନୁଯାତ୍ ତମିହୈଵ ପରଂ ମୋକ୍ଷଂ ପ୍ରସାଦାନ୍ମମ ସୁଵ୍ରତେ

ଯେଉଁ ପରମ ମୋକ୍ଷ ଏକ ଯୋଗୀ ହଜାର ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ପାଇପାରୁନାହାନ୍ତି, ସେଇ ମୋର କୃପାରେ ଏଠାରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ହେ ସୁବ୍ରତେ।

ଗୋପ୍ରେକ୍ଷକମ୍ ଇଦଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ସ୍ଥାପିତଂ ପୁରା କୈଲାସଭଵନଂ ଚାତ୍ର ପଶ୍ଯ ଦିଵ୍ଯଂ ଵରାନନେ

ଏହି ଗୋପ୍ରେକ୍ଷକ ନାମକ କ୍ଷେତ୍ର ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ। ଏଠାରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ଦିବ୍ୟ କୈଳାସ ନିବାସ ଦେଖ।

ଗୋପ୍ରେକ୍ଷକମ୍ ଅଥାଗମ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମାମତ୍ର ମାନଵଃ ନ ଦୁର୍ଗତିମଵାପ୍ନୋତି କଲ୍ମଷୈଶ୍ ଚ ଵିମୁଚ୍ଯତେ

ଗୋପ୍ରେକ୍ଷକକୁ ଆସି ଏଠାରେ ମୋତେ ଦେଖିଲେ, ମଣିଷ କେବେ ଦୁର୍ଗତିକୁ ପାଉନାହିଁ ଓ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।

କପିଲାହ୍ରଦମ୍ ଇତ୍ଯେଵଂ ତଥା ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣା କୃତମ୍ ଗଵାଂ ସ୍ତନ୍ଯଜତୋଯେନ ତୀର୍ଥଂ ପୁଣ୍ଯତମଂ ମହତ୍

ଏହି ସ୍ଥାନକୁ କପିଳାହ୍ରଦ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୋଧୂଧ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏହା ଅତି ପବିତ୍ର ଓ ମହାନ ତୀର୍ଥ।

ଅତ୍ରାପି ସ୍ଵଯମେଵାହଂ ଵୃଷଧ୍ଵଜ ଇତି ସ୍ମୃତଃ ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ କୃତଵାନ୍ ଦେଵି ସଦାହଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ତ୍ଵଯା

ଏଠାରେ ମୁଁ ଭି ରୁଷଭଧ୍ୱଜ ନାମରେ ପରିଚିତ। ମୁଁ ଏଠାରେ ନିଜ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଦେଇଛି, ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ସଦା ମୋତେ ଦେଖିପାରୁଛ।

ଭଦ୍ରତୋଯଂ ଚ ପଶ୍ଯେହ ବ୍ରହ୍ମଣା ଚ କୃତଂ ହ୍ରଦମ୍ ସର୍ଵୈର୍ଦେଵୈରହଂ ଦେଵି ଅସ୍ମିନ୍ଦେଶେ ପ୍ରସାଦିତଃ

ଏଠାରେ ଶୁଭ ଜଳ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ତିଆରି କରା ହ୍ରଦ ଦେଖ। ଏହି ଦେଶରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଛନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ।

ଗଚ୍ଛୋପଶମମ୍ ଈଶେତି ଉପଶାନ୍ତଃ ଶିଵସ୍ ତଥା ଅତ୍ରାହଂ ବ୍ରହ୍ମଣାନୀଯ ସ୍ଥାପିତଃ ପରମେଷ୍ଠିନା

ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାନକୁ ଯାଅ, ହେ ଈଶ୍ୱର—ଏଭଳି କହି, ଶିବ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ଏଠାରେ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ।

ବ୍ରହ୍ମଣା ଚାପି ସଂଗୃହ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁନା ସ୍ଥାପିତଃ ପୁନଃ ବ୍ରହ୍ମଣାପି ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ସଂଵିଗ୍ନଚେତସା

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଂଗ୍ରହ କରାଯିବା ପରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁନିଥରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା; ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଚିନ୍ତିତ ମନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ।

ମଯାନୀତମିଦଂ ଲିଙ୍ଗଂ କସ୍ମାତ୍ ସ୍ଥାପିତଵାନ୍ ଅସି ତମୁଵାଚ ପୁନର୍ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ କୁପିତାନନମ୍

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, 'ମୁଁ ଆଣିଥିବା ଏହି ଲିଙ୍ଗ କାହିଁକି ତୁମେ ସ୍ଥାପନ କଲା?' ବିଷ୍ଣୁ ରୁଷ୍ଟ ମୁହଁରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ରୁଦ୍ରେ ଦେଵେ ମମାତ୍ଯନ୍ତଂ ପରା ଭକ୍ତିର୍ମହତ୍ତରା ମଯୈଵ ସ୍ଥାପିତଂ ଲିଙ୍ଗଂ ତଵ ନାମ୍ନା ଭଵିଷ୍ଯତି

ଦେବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ମୋର ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଅତ୍ୟଧିକ; ଏହି ଲିଙ୍ଗ ମୁଁ ନିଜେ ସ୍ଥାପନ କରିଛି, ଏହା ତୁମର ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ।

ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭ ଇତ୍ଯେଵଂ ତତୋ ଽତ୍ରାହଂ ସମାସ୍ଥିତଃ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈନମପି ଦେଵେଶଂ ମମ ଲୋକଂ ଵ୍ରଜେନ୍ନରଃ

ଏହିପରି ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ଭାବେ ମୁଁ ଏଠାରେ ବସିଛି; ଯେଉଁଠି ଏହି ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖିବେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।

ତତଃ ପୁନରପି ବ୍ରହ୍ମା ମମ ଲିଙ୍ଗମିଦଂ ଶୁଭମ୍ ସ୍ଥାପଯାମାସ ଵିଧିଵଦ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁତଃ

ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ପୁନିଥରେ ମୋର ମଙ୍ଗଳମୟ ଲିଙ୍ଗକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ଥାପନ କଲେ।

ସ୍ଵର୍ଲୀନେଶ୍ଵର ଇତ୍ଯେଵମ୍ ଅତ୍ରାହଂ ସ୍ଵଯମାଗତଃ ପ୍ରାଣାନ୍ ଇହ ନରସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ନ ପୁନର୍ଜାଯତେ କ୍ଵଚିତ୍

ଏଠାରେ ମୁଁ ସ୍ୱୟଂ 'ସ୍ୱର୍ଳୀନେଶ୍ୱର' ଭାବେ ଆସିଛି; ଏଠାରେ ଯିଏ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ପୁଣି ଜନ୍ମ ନେଉନି।

ଅନନ୍ଯା ସା ଗତିସ୍ତସ୍ଯ ଯୋଗିନାଂ ଚୈଵ ଯା ସ୍ମୃତା ଅସ୍ମିନ୍ନପି ମଯା ଦେଶେ ଦୈତ୍ଯୋ ଦୈଵତକଣ୍ଟକଃ

ସେଥିପାଇଁ ଏହା ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଗତି; ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ମନେ କରନ୍ତି; ଏଠି ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ବିପଦ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ଦାନବକୁ ନଶ୍ୱ କରିଥିଲି।

ଵ୍ଯାଘ୍ରରୂପଂ ସମାସ୍ଥାଯ ନିହତୋ ଦର୍ପିତୋ ବଲୀ ଵ୍ଯାଘ୍ରେଶ୍ଵର ଇତି ଖ୍ଯାତୋ ନିତ୍ଯମତ୍ରାହମାସ୍ଥିତଃ

ବାଘର ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ଗର୍ବିତ ଓ ପ୍ରବଳ ଦାନବକୁ ମୁଁ ବଧ କରିଥିଲି; ଏଠାରେ ମୁଁ ସଦା 'ବ୍ୟାଘ୍ରେଶ୍ୱର' ଭାବେ ବସିଛି।

ନ ପୁନର୍ଦୁର୍ଗତିଂ ଯାତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈନଂ ଵ୍ଯାଘ୍ରମୀଶ୍ଵରମ୍ ଉତ୍ପଲୋ ଵିଦଲଶ୍ଚୈଵ ଯୌ ଦୈତ୍ଯୌ ବ୍ରହ୍ମଣା ପୁରା

ଏହି ବାଘ ଆକୃତି ଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଯିଏ ଦେଖେ, ସେ ପୁଣି କେବେ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼େନି; ଉତ୍ପଳ ଓ ବିଦଳ, ଏହି ଦୁଇ ଦାନବ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହୋଇଥିଲେ।

ସ୍ତ୍ରୀଵଧ୍ଯୌ ଦର୍ପିତୌ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ଵଯୈଵ ନିହତୌ ରଣେ ସାଵଜ୍ଞଂ କନ୍ଦୁକେନାତ୍ର ତସ୍ଯେଦଂ ଦେହମାସ୍ଥିତମ୍

ସେଇ ଦୁଇ ଗର୍ବିତ ଓ ନାରୀହନନକାରୀ, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କରିଥିଲ; ଉପହାସ ସହିତ, ଏଠାରେ କନ୍ଦୁକ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦେହ ଧାରଣ ହୋଇଥିଲା।

ଆଦାଵତ୍ରାହମାଗମ୍ଯ ପ୍ରସ୍ଥିତୋ ଗଣପୈଃ ସହ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ଥାନମିଦଂ ତସ୍ମାଦ୍ ଏତନ୍ମେ ପୁଣ୍ଯଦର୍ଶନମ୍

ଆରମ୍ଭରେ, ମୁଁ ଗଣମାନେ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲି ଓ ପୁନି ଚାଲିଯାଇଥିଲି; ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନ, ଏହିପରି ଏହା ମୋର ପୁଣ୍ୟଦର୍ଶନ।

ଦେଵୈଃ ସମନ୍ତାଦ୍ ଏତାନି ଲିଙ୍ଗାନି ସ୍ଥାପିତାନ୍ଯତଃ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାପି ନିଯତୋ ମର୍ତ୍ଯୋ ଦେହଭେଦେ ଗଣୋ ଭଵେତ୍

ଦେବତାମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଏହି ଲିଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ; ଏମିତି ଲିଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ, ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ମଣିଷ ଶରୀର ଛାଡ଼ିଲେ ଗଣ ହେବ।

ପିତ୍ରା ତେ ଶୈଲରାଜେନ ପୁରା ହିମଵତା ସ୍ଵଯମ୍ ମମ ପ୍ରିଯହିତଂ ସ୍ଥାନଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଲିଙ୍ଗଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍

ପୂର୍ବେ, ତୁମର ପିତା ଶୈଳରାଜ ହିମବତ୍ ନିଜେ, ମୋର ପ୍ରିୟ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ସ୍ଥାନ ବୁଝି, ଏଠାରେ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ।

ଶୈଲେଶ୍ଵରମିତି ଖ୍ଯାତଂ ଦୃଶ୍ଯତାମିହ ଚାଦରାତ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈତନ୍ମନୁଜୋ ଦେଵି ନ ଦୁର୍ଗତିମତୋ ଵ୍ରଜେତ୍

ଏହା 'ଶୈଳେଶ୍ୱର' ଭାବେ ପରିଚିତ; ଏଠାରେ ଆଦର ସହିତ ଦେଖ; ଏହି ଦର୍ଶନ କରିଲେ, ମଣିଷ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼େନି, ହେ ଦେବୀ।