ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ପ୍ରଯାଗେ ଵା ଭଵେନ୍ମୋକ୍ଷ ଇହ ଵା ମତ୍ପରିଗ୍ରହାତ୍ ପ୍ରଯାଗାଦପି ତୀର୍ଥାଗ୍ର୍ଯାଦ୍ ଅଵିମୁକ୍ତମିଦଂ ଶୁଭମ୍

ପ୍ରୟାଗରେ କିମ୍ବା ଏଠି, ମୋର କୃପାରେ ମୁକ୍ତି ମିଳିପାରେ; ତଥାପି, ପ୍ରୟାଗ ସବୁ ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଶୁଭ୍ର ଅବିମୁକ୍ତ ତାହାଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।

ଧର୍ମସ୍ଯୋପନିଷତ୍ ସତ୍ଯଂ ମୋକ୍ଷସ୍ଯୋପନିଷଚ୍ ଛମଃ କ୍ଷେତ୍ରତୀର୍ଥୋପନିଷଦଂ ନ ଵିଦୁର୍ବୁଧସତ୍ତମାଃ

ଧର୍ମର ଉପନିଷଦ ହେଉଛି ସତ୍ୟ; ମୁକ୍ତିର ଉପନିଷଦ ହେଉଛି ଶାନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଓ ତୀର୍ଥର ଉପନିଷଦ କେହି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜାଣନ୍ତିନାହିଁ।

କାମଂ ଭୁଞ୍ଜନ୍ ସ୍ଵପନ୍ କ୍ରୀଡନ୍ କୁର୍ଵନ୍ ହି ଵିଵିଧାଃ କ୍ରିଯାଃ ଅଵିମୁକ୍ତେ ତ୍ଯଜେତ୍ପ୍ରାଣାନ୍ ଜନ୍ତୁର୍ମୋକ୍ଷାଯ କଲ୍ପତେ

ଭୋଗ କରୁଥିବା, ଶୁଅଥିବା, ଖେଳୁଥିବା କିମ୍ବା ବିଭିନ୍ନ କାମ କରୁଥିବା, ଯଦି କେହି ଅବିମୁକ୍ତରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

କୃତ୍ଵା ପାପସହସ୍ରାଣି ପିଶାଚତ୍ଵଂ ଵରଂ ନୃଣାମ୍ ନ ତୁ ଶକ୍ରସହସ୍ରତ୍ଵଂ ସ୍ଵର୍ଗେ କାଶୀପୁରୀଂ ଵିନା

ହଜାର ହଜାର ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କାଶୀ ପୁରୀ ବିନା ସ୍ୱର୍ଗରେ ହଜାର ଇନ୍ଦ୍ର ହେବାଠାରୁ ଭୂତ ହେବା ଉତ୍ତମ।

ତସ୍ମାତ୍ସଂସେଵନୀଯଂ ହି ଅଵିମୁକ୍ତଂ ହି ମୁକ୍ତଯେ ଜୈଗୀଷଵ୍ଯଃ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଗତୋ ଯତ୍ର ମହାତପାଃ

ତେଣୁ, ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଅବିମୁକ୍ତକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ; ଏଠି ମହାତପସ୍ବୀ ଜୈଗୀଷବ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ।

ଅସ୍ଯ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯାଦ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ମମ ଭାଵିତଃ ଜୈଗୀଷଵ୍ଯଗୁହା ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଯୋଗିନାଂ ସ୍ଥାନମିଷ୍ଯତେ

ଏହି କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ଓ ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଜୈଗୀଷବ୍ୟଙ୍କ ଗୁହା ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଆକାଂକ୍ଷିତ ସ୍ଥାନ ମନାଯାଏ।

ଧ୍ଯାଯନ୍ତସ୍ତତ୍ର ମାଂ ନିତ୍ଯଂ ଯୋଗାଗ୍ନିର୍ଦୀପ୍ଯତେ ଭୃଶମ୍ କୈଵଲ୍ଯଂ ପରମଂ ଯାତି ଦେଵାନାମପି ଦୁର୍ଲଭମ୍

ସେଠି, ସଦା ମୋତେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଯୋଗର ଅଗ୍ନି ଭଲଭାବେ ଜ୍ୱଳିଥାଏ; ଏଠି ଉଚ୍ଚତମ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।

ଅଵ୍ଯକ୍ତଲିଙ୍ଗୈର୍ମୁନିଭିଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧାନ୍ତଵେଦିଭିଃ ଇହ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯତେ ମୋକ୍ଷୋ ଦୁର୍ଲଭୋ ଽନ୍ଯତ୍ର କର୍ହିଚିତ୍

ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଜଣା ବୃଦ୍ଧ ଋଷିମାନେ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଲିଙ୍ଗ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜଗାରେ ଏହି ମୋକ୍ଷ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।

ତେଭ୍ଯଶ୍ଚାହଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯୋଗୈଶ୍ଵର୍ଯମନୁତ୍ତମମ୍ ଆତ୍ମନଶ୍ଚୈଵ ସାଯୁଜ୍ଯମ୍ ଈପ୍ସିତଂ ସ୍ଥାନମେଵ ଚ

ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗ ଶକ୍ତି, ଆତ୍ମା ସହ ଏକତା ଓ ଆଶା କରାଯାଉଥିବା ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ କହିବି।

କୁବେରୋ ଽତ୍ର ମମ କ୍ଷେତ୍ରେ ମଯି ସର୍ଵାର୍ପିତକ୍ରିଯଃ କ୍ଷେତ୍ରସଂସେଵନାଦେଵ ଗଣେଶତ୍ଵମଵାପ ହ

ମୋର ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ କୁବେର, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ମୋତେ ଅର୍ପଣ କରି, ଏହି ସ୍ଥାନର ସେବା କରି ଗଣପତି ହେବାର ସଫଳତା ପାଇଥିଲେ।

ସଂଵର୍ତୋ ଭଵିତା ଯଶ୍ ଚ ସୋ ଽପି ଭକ୍ତୋ ମମୈଵ ତୁ ଇହୈଵାରାଧ୍ଯ ମାଂ ଦେଵି ସିଦ୍ଧିଂ ଯାସ୍ଯତ୍ଯନୁତ୍ତମାମ୍

ସଂବର୍ତ୍ତ ଯେ ଆସିବେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଭକ୍ତ। ଏଠାରେ ମୋତେ ପୂଜି, ହେ ଦେବୀ, ସେମାନେ ଅପୂର୍ବ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବେ।

ପରାଶରସୁତୌ ଯୋଗୀ ଋଷିର୍ଵ୍ଯାସୋ ମହାତପାଃ ମମ ଭକ୍ତୋ ଭଵିଷ୍ଯଶ୍ ଚ ଵେଦସଂସ୍ଥାପ୍ରଵର୍ତକଃ

ପରାଶରଙ୍କ ପୁଅ ମହାତପସ୍ବୀ ଯୋଗୀ ବ୍ୟାସ ମଧ୍ୟ ମୋର ଭକ୍ତ ହେବେ ଓ ବେଦ ପ୍ରଚାରକ ହେବେ।

ରଂସ୍ଯତେ ସୋ ଽପି ପଦ୍ମାକ୍ଷି କ୍ଷେତ୍ରେ ଽସ୍ମିନ୍ମୁନିପୁଙ୍ଗଵଃ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵର୍ଷିଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵାପି ଦିଵାକରଃ

ହେ ପଦ୍ମାକ୍ଷି, ସେ ମହାମୁନି ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବୃଷି, ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରିବେ।

ଦେଵରାଜସ୍ତଥା ଶକ୍ରୋ ଯେ ଽପି ଚାନ୍ଯେ ଦିଵୌକସଃ ଉପାସତେ ମହାତ୍ମାନଃ ସର୍ଵେ ମାମିହ ସୁଵ୍ରତେ

ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ମହାତ୍ମାମାନେ, ହେ ସୁବ୍ରତେ, ଏଠାରେ ମୋତେ ପୂଜନ୍ତି।

ଅନ୍ଯେ ଽପି ଯୋଗିନୋ ଦିଵ୍ଯାଶ୍ ଛନ୍ନରୂପା ମହାତ୍ମନଃ ଅନନ୍ଯମନସୋ ଭୂତ୍ଵା ମାମିହୋପାସତେ ସଦା

ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଯୋଗୀମାନେ, ଗୁପ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ମହାତ୍ମାମାନେ, ଏଠାରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ସଦା ମୋତେ ପୂଜନ୍ତି।

ଵିଷଯାସକ୍ତଚିତ୍ତୋ ଽପି ତ୍ଯକ୍ତଧର୍ମରତିର୍ନରଃ ଇହ କ୍ଷେତ୍ରେ ମୃତଃ ସୋ ଽପି ସଂସାରେ ନ ପୁନର୍ଭଵେତ୍

ଯେଉଁ ଲୋକ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୁଖରେ ଆସକ୍ତ ଓ ଧର୍ମରେ ରୁଚି ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।

ଯେ ପୁନର୍ନିର୍ମମା ଧୀରାଃ ସତ୍ତ୍ଵସ୍ଥା ଵିଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ ଵ୍ରତିନଶ୍ ଚ ନିରାରମ୍ଭାଃ ସର୍ଵେ ତେ ମଯି ଭାଵିତାଃ

ଯେଉଁ ଧୀର ଲୋକମାନେ ନିର୍ମମ, ସତ୍ତ୍ୱରେ ନିଷ୍ଠିତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟୀ, ବ୍ରତୀ ଓ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋତେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ।

ଦେଵଦେଵଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଧୀମନ୍ତଃ ସଂଗଵର୍ଜିତାଃ ଗତା ଇହ ପରଂ ମୋକ୍ଷଂ ପ୍ରସାଦାନ୍ମମ ସୁଵ୍ରତେ

ଦେବମାନ୍ୟ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଙ୍ଗ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ମୋର କୃପାରେ ପରମ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି, ହେ ସୁବ୍ରତେ।

ଜନ୍ମାନ୍ତରସହସ୍ରେଷୁ ଯଂ ନ ଯୋଗୀ ସମାପ୍ନୁଯାତ୍ ତମିହୈଵ ପରଂ ମୋକ୍ଷଂ ପ୍ରସାଦାନ୍ମମ ସୁଵ୍ରତେ

ଯେଉଁ ପରମ ମୋକ୍ଷ ଏକ ଯୋଗୀ ହଜାର ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ପାଇପାରୁନାହାନ୍ତି, ସେଇ ମୋର କୃପାରେ ଏଠାରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ହେ ସୁବ୍ରତେ।

ଗୋପ୍ରେକ୍ଷକମ୍ ଇଦଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ସ୍ଥାପିତଂ ପୁରା କୈଲାସଭଵନଂ ଚାତ୍ର ପଶ୍ଯ ଦିଵ୍ଯଂ ଵରାନନେ

ଏହି ଗୋପ୍ରେକ୍ଷକ ନାମକ କ୍ଷେତ୍ର ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ। ଏଠାରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ଦିବ୍ୟ କୈଳାସ ନିବାସ ଦେଖ।

ଗୋପ୍ରେକ୍ଷକମ୍ ଅଥାଗମ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମାମତ୍ର ମାନଵଃ ନ ଦୁର୍ଗତିମଵାପ୍ନୋତି କଲ୍ମଷୈଶ୍ ଚ ଵିମୁଚ୍ଯତେ

ଗୋପ୍ରେକ୍ଷକକୁ ଆସି ଏଠାରେ ମୋତେ ଦେଖିଲେ, ମଣିଷ କେବେ ଦୁର୍ଗତିକୁ ପାଉନାହିଁ ଓ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।

କପିଲାହ୍ରଦମ୍ ଇତ୍ଯେଵଂ ତଥା ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣା କୃତମ୍ ଗଵାଂ ସ୍ତନ୍ଯଜତୋଯେନ ତୀର୍ଥଂ ପୁଣ୍ଯତମଂ ମହତ୍

ଏହି ସ୍ଥାନକୁ କପିଳାହ୍ରଦ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୋଧୂଧ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏହା ଅତି ପବିତ୍ର ଓ ମହାନ ତୀର୍ଥ।

ଅତ୍ରାପି ସ୍ଵଯମେଵାହଂ ଵୃଷଧ୍ଵଜ ଇତି ସ୍ମୃତଃ ସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ କୃତଵାନ୍ ଦେଵି ସଦାହଂ ଦୃଶ୍ଯତେ ତ୍ଵଯା

ଏଠାରେ ମୁଁ ଭି ରୁଷଭଧ୍ୱଜ ନାମରେ ପରିଚିତ। ମୁଁ ଏଠାରେ ନିଜ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଦେଇଛି, ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ସଦା ମୋତେ ଦେଖିପାରୁଛ।

ଭଦ୍ରତୋଯଂ ଚ ପଶ୍ଯେହ ବ୍ରହ୍ମଣା ଚ କୃତଂ ହ୍ରଦମ୍ ସର୍ଵୈର୍ଦେଵୈରହଂ ଦେଵି ଅସ୍ମିନ୍ଦେଶେ ପ୍ରସାଦିତଃ

ଏଠାରେ ଶୁଭ ଜଳ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ତିଆରି କରା ହ୍ରଦ ଦେଖ। ଏହି ଦେଶରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଛନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ।

ଗଚ୍ଛୋପଶମମ୍ ଈଶେତି ଉପଶାନ୍ତଃ ଶିଵସ୍ ତଥା ଅତ୍ରାହଂ ବ୍ରହ୍ମଣାନୀଯ ସ୍ଥାପିତଃ ପରମେଷ୍ଠିନା

ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାନକୁ ଯାଅ, ହେ ଈଶ୍ୱର—ଏଭଳି କହି, ଶିବ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ଏଠାରେ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ।

ବ୍ରହ୍ମଣା ଚାପି ସଂଗୃହ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁନା ସ୍ଥାପିତଃ ପୁନଃ ବ୍ରହ୍ମଣାପି ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ସଂଵିଗ୍ନଚେତସା

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଂଗ୍ରହ କରାଯିବା ପରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁନିଥରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା; ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଚିନ୍ତିତ ମନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ।

ମଯାନୀତମିଦଂ ଲିଙ୍ଗଂ କସ୍ମାତ୍ ସ୍ଥାପିତଵାନ୍ ଅସି ତମୁଵାଚ ପୁନର୍ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ କୁପିତାନନମ୍

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, 'ମୁଁ ଆଣିଥିବା ଏହି ଲିଙ୍ଗ କାହିଁକି ତୁମେ ସ୍ଥାପନ କଲା?' ବିଷ୍ଣୁ ରୁଷ୍ଟ ମୁହଁରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ରୁଦ୍ରେ ଦେଵେ ମମାତ୍ଯନ୍ତଂ ପରା ଭକ୍ତିର୍ମହତ୍ତରା ମଯୈଵ ସ୍ଥାପିତଂ ଲିଙ୍ଗଂ ତଵ ନାମ୍ନା ଭଵିଷ୍ଯତି

ଦେବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ମୋର ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଅତ୍ୟଧିକ; ଏହି ଲିଙ୍ଗ ମୁଁ ନିଜେ ସ୍ଥାପନ କରିଛି, ଏହା ତୁମର ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ।

ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭ ଇତ୍ଯେଵଂ ତତୋ ଽତ୍ରାହଂ ସମାସ୍ଥିତଃ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈନମପି ଦେଵେଶଂ ମମ ଲୋକଂ ଵ୍ରଜେନ୍ନରଃ

ଏହିପରି ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ଭାବେ ମୁଁ ଏଠାରେ ବସିଛି; ଯେଉଁଠି ଏହି ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖିବେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।