ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ଇଦଂ ଗୁହ୍ଯତମଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ସଦା ଵାରାଣସୀ ମମ ସର୍ଵେଷାମେଵ ଜନ୍ତୂନାଂ ହେତୁର୍ମୋକ୍ଷସ୍ଯ ସର୍ଵଦା

ଏହି ବଡ଼ ଗୁପ୍ତ ତୀର୍ଥ, ବାରାଣସୀ, ସଦା ମୋର; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ସବୁବେଳେ ମୁକ୍ତିର କାରଣ।

ଅସ୍ମିନ୍ସିଦ୍ଧାଃ ସଦା ଦେଵି ମଦୀଯଂ ଵ୍ରତମାସ୍ଥିତାଃ ନାନାଲିଙ୍ଗଧରା ନିତ୍ଯଂ ମମ ଲୋକାଭିକାଙ୍କ୍ଷିଣଃ

ଏଠାରେ, ହେ ଦେବୀ, ଯେମାନେ ମୋର ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ରହି, ବିଭିନ୍ନ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରି, ସଦା ମୋର ଲୋକକୁ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସିଦ୍ଧ ହୋଇ ରହନ୍ତି।

ଅଭ୍ଯସ୍ଯନ୍ତି ପରଂ ଯୋଗଂ ଯୁକ୍ତାତ୍ମାନୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ ନାନାଵୃକ୍ଷସମାକୀର୍ଣେ ନାନାଵିହଗଶୋଭିତେ

ସେମାନେ ଏଠାରେ ଉତ୍ତମ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରନ୍ତି, ମନ ଏକତାରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ କରି, ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ନାନା ପକ୍ଷୀରେ ଶୋଭିତ ଏହି ସ୍ଥାନରେ।

କମଲୋତ୍ପଲପୁଷ୍ପାଢ୍ଯୈଃ ସରୋଭିଃ ସମଲଂକୃତେ ଅପ୍ସରୋଗଣଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସଦା ସଂସେଵିତେ ଶୁଭେ

ପଦ୍ମ ଓ ଉତ୍ପଳ ଫୁଲରେ ଭରିଥିବା ସ୍ରୋବର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଅପ୍ସରା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସଦା ସେବା କରୁଥିବା, ଏହି ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନ ଦୀପ୍ତିମାନ।

ରୋଚତେ ମେ ସଦା ଵାସୋ ଯେନ କାର୍ଯେଣ ତଚ୍ଛୃଣୁ ମନ୍ମନା ମମ ଭକ୍ତଶ୍ ଚ ମଯି ନିତ୍ଯାର୍ପିତକ୍ରିଯଃ

ମୁଁ ସଦା ଏଠି ବସିବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛି; ଏହାର କାରଣ ଶୁଣ: ମୋର ମନ ଏଠି ଲାଗିଛି, ଏଠି ମୋର ଭକ୍ତ, ଯିଏ ସଦା ତାଙ୍କର କାମ ମୋତେ ଅର୍ପଣ କରେ, ରହେ।

ଯଥା ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ନୋତି ଅନ୍ଯତ୍ର ନ ତଥା କ୍ଵଚିତ୍ କାମଂ ହ୍ଯତ୍ର ମୃତୋ ଦେଵି ଜନ୍ତୁର୍ମୋକ୍ଷାଯ କଲ୍ପତେ

ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଏଠି ପରି ମୁକ୍ତି ମିଳେନାହିଁ; ଏଠି ଚାହିଁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କାରଣରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରାଣୀ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଏତନ୍ମମ ପୁରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଗୁହ୍ଯାଦ୍ଗୁହ୍ଯତମଂ ମହତ୍ ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଵିଜାନନ୍ତି ଯେ ଚ ସିଦ୍ଧା ମୁମୁକ୍ଷଵଃ

ଏହା ମୋର ଦିବ୍ୟ ପୁରୀ, ସବୁ ଗୁପ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ବଡ଼; ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ସିଦ୍ଧ ଓ ମୁକ୍ତି ଆଶା କରୁଥିବାମାନେ ଏହାକୁ ଜାଣନ୍ତି।

ଅତଃ ପରମିଦଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପରା ଚେଯଂ ଗତିର୍ମମ ଵିମୁକ୍ତଂ ନ ମଯା ଯସ୍ମାନ୍ ମୋକ୍ଷ୍ଯତେ ଵା କଦାଚନ

ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଏହା ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି; ଏହାକୁ ଅବିମୁକ୍ତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, କାରଣ ମୁଁ କେବେ ଏହାକୁ ଛାଡ଼େନି, କିମ୍ବା ମୁକ୍ତି ଦେଇ ଦୂରେ କରେନି।

ମମ କ୍ଷେତ୍ରମିଦଂ ତସ୍ମାଦ୍ ଅଵିମୁକ୍ତମିତି ସ୍ମୃତମ୍ ନୈମିଷେ ଚ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଗଙ୍ଗାଦ୍ଵାରେ ଚ ପୁଷ୍କରେ

ତେଣୁ, ଏହା ମୋର କ୍ଷେତ୍ର, ଅବିମୁକ୍ତ ବୋଲି ପରିଚିତ; ନୈମିଷ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାର କିମ୍ବା ପୁଷ୍କରରେ ନୁହେଁ—

ସ୍ନାନାତ୍ସଂସେଵନାଦ୍ଵାପି ନ ମୋକ୍ଷଃ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ଯତଃ ଇହ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯତେ ଯେନ ତତ ଏତଦ୍ଵିଶିଷ୍ଯତେ

ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କିମ୍ବା ସେବା କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଏଠି ଯାହା ମିଳେ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସ୍ଥାନ ସେମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ।

ପ୍ରଯାଗେ ଵା ଭଵେନ୍ମୋକ୍ଷ ଇହ ଵା ମତ୍ପରିଗ୍ରହାତ୍ ପ୍ରଯାଗାଦପି ତୀର୍ଥାଗ୍ର୍ଯାଦ୍ ଅଵିମୁକ୍ତମିଦଂ ଶୁଭମ୍

ପ୍ରୟାଗରେ କିମ୍ବା ଏଠି, ମୋର କୃପାରେ ମୁକ୍ତି ମିଳିପାରେ; ତଥାପି, ପ୍ରୟାଗ ସବୁ ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଶୁଭ୍ର ଅବିମୁକ୍ତ ତାହାଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।

ଧର୍ମସ୍ଯୋପନିଷତ୍ ସତ୍ଯଂ ମୋକ୍ଷସ୍ଯୋପନିଷଚ୍ ଛମଃ କ୍ଷେତ୍ରତୀର୍ଥୋପନିଷଦଂ ନ ଵିଦୁର୍ବୁଧସତ୍ତମାଃ

ଧର୍ମର ଉପନିଷଦ ହେଉଛି ସତ୍ୟ; ମୁକ୍ତିର ଉପନିଷଦ ହେଉଛି ଶାନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଓ ତୀର୍ଥର ଉପନିଷଦ କେହି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜାଣନ୍ତିନାହିଁ।

କାମଂ ଭୁଞ୍ଜନ୍ ସ୍ଵପନ୍ କ୍ରୀଡନ୍ କୁର୍ଵନ୍ ହି ଵିଵିଧାଃ କ୍ରିଯାଃ ଅଵିମୁକ୍ତେ ତ୍ଯଜେତ୍ପ୍ରାଣାନ୍ ଜନ୍ତୁର୍ମୋକ୍ଷାଯ କଲ୍ପତେ

ଭୋଗ କରୁଥିବା, ଶୁଅଥିବା, ଖେଳୁଥିବା କିମ୍ବା ବିଭିନ୍ନ କାମ କରୁଥିବା, ଯଦି କେହି ଅବିମୁକ୍ତରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

କୃତ୍ଵା ପାପସହସ୍ରାଣି ପିଶାଚତ୍ଵଂ ଵରଂ ନୃଣାମ୍ ନ ତୁ ଶକ୍ରସହସ୍ରତ୍ଵଂ ସ୍ଵର୍ଗେ କାଶୀପୁରୀଂ ଵିନା

ହଜାର ହଜାର ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କାଶୀ ପୁରୀ ବିନା ସ୍ୱର୍ଗରେ ହଜାର ଇନ୍ଦ୍ର ହେବାଠାରୁ ଭୂତ ହେବା ଉତ୍ତମ।

ତସ୍ମାତ୍ସଂସେଵନୀଯଂ ହି ଅଵିମୁକ୍ତଂ ହି ମୁକ୍ତଯେ ଜୈଗୀଷଵ୍ଯଃ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଗତୋ ଯତ୍ର ମହାତପାଃ

ତେଣୁ, ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଅବିମୁକ୍ତକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ; ଏଠି ମହାତପସ୍ବୀ ଜୈଗୀଷବ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ।

ଅସ୍ଯ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯାଦ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ମମ ଭାଵିତଃ ଜୈଗୀଷଵ୍ଯଗୁହା ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଯୋଗିନାଂ ସ୍ଥାନମିଷ୍ଯତେ

ଏହି କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ଓ ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଜୈଗୀଷବ୍ୟଙ୍କ ଗୁହା ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଆକାଂକ୍ଷିତ ସ୍ଥାନ ମନାଯାଏ।

ଧ୍ଯାଯନ୍ତସ୍ତତ୍ର ମାଂ ନିତ୍ଯଂ ଯୋଗାଗ୍ନିର୍ଦୀପ୍ଯତେ ଭୃଶମ୍ କୈଵଲ୍ଯଂ ପରମଂ ଯାତି ଦେଵାନାମପି ଦୁର୍ଲଭମ୍

ସେଠି, ସଦା ମୋତେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଯୋଗର ଅଗ୍ନି ଭଲଭାବେ ଜ୍ୱଳିଥାଏ; ଏଠି ଉଚ୍ଚତମ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।

ଅଵ୍ଯକ୍ତଲିଙ୍ଗୈର୍ମୁନିଭିଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧାନ୍ତଵେଦିଭିଃ ଇହ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯତେ ମୋକ୍ଷୋ ଦୁର୍ଲଭୋ ଽନ୍ଯତ୍ର କର୍ହିଚିତ୍

ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଜଣା ବୃଦ୍ଧ ଋଷିମାନେ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଲିଙ୍ଗ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜଗାରେ ଏହି ମୋକ୍ଷ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।

ତେଭ୍ଯଶ୍ଚାହଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯୋଗୈଶ୍ଵର୍ଯମନୁତ୍ତମମ୍ ଆତ୍ମନଶ୍ଚୈଵ ସାଯୁଜ୍ଯମ୍ ଈପ୍ସିତଂ ସ୍ଥାନମେଵ ଚ

ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗ ଶକ୍ତି, ଆତ୍ମା ସହ ଏକତା ଓ ଆଶା କରାଯାଉଥିବା ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ କହିବି।

କୁବେରୋ ଽତ୍ର ମମ କ୍ଷେତ୍ରେ ମଯି ସର୍ଵାର୍ପିତକ୍ରିଯଃ କ୍ଷେତ୍ରସଂସେଵନାଦେଵ ଗଣେଶତ୍ଵମଵାପ ହ

ମୋର ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ କୁବେର, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ମୋତେ ଅର୍ପଣ କରି, ଏହି ସ୍ଥାନର ସେବା କରି ଗଣପତି ହେବାର ସଫଳତା ପାଇଥିଲେ।

ସଂଵର୍ତୋ ଭଵିତା ଯଶ୍ ଚ ସୋ ଽପି ଭକ୍ତୋ ମମୈଵ ତୁ ଇହୈଵାରାଧ୍ଯ ମାଂ ଦେଵି ସିଦ୍ଧିଂ ଯାସ୍ଯତ୍ଯନୁତ୍ତମାମ୍

ସଂବର୍ତ୍ତ ଯେ ଆସିବେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଭକ୍ତ। ଏଠାରେ ମୋତେ ପୂଜି, ହେ ଦେବୀ, ସେମାନେ ଅପୂର୍ବ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବେ।

ପରାଶରସୁତୌ ଯୋଗୀ ଋଷିର୍ଵ୍ଯାସୋ ମହାତପାଃ ମମ ଭକ୍ତୋ ଭଵିଷ୍ଯଶ୍ ଚ ଵେଦସଂସ୍ଥାପ୍ରଵର୍ତକଃ

ପରାଶରଙ୍କ ପୁଅ ମହାତପସ୍ବୀ ଯୋଗୀ ବ୍ୟାସ ମଧ୍ୟ ମୋର ଭକ୍ତ ହେବେ ଓ ବେଦ ପ୍ରଚାରକ ହେବେ।

ରଂସ୍ଯତେ ସୋ ଽପି ପଦ୍ମାକ୍ଷି କ୍ଷେତ୍ରେ ଽସ୍ମିନ୍ମୁନିପୁଙ୍ଗଵଃ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵର୍ଷିଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵାପି ଦିଵାକରଃ

ହେ ପଦ୍ମାକ୍ଷି, ସେ ମହାମୁନି ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବୃଷି, ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରିବେ।

ଦେଵରାଜସ୍ତଥା ଶକ୍ରୋ ଯେ ଽପି ଚାନ୍ଯେ ଦିଵୌକସଃ ଉପାସତେ ମହାତ୍ମାନଃ ସର୍ଵେ ମାମିହ ସୁଵ୍ରତେ

ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ମହାତ୍ମାମାନେ, ହେ ସୁବ୍ରତେ, ଏଠାରେ ମୋତେ ପୂଜନ୍ତି।

ଅନ୍ଯେ ଽପି ଯୋଗିନୋ ଦିଵ୍ଯାଶ୍ ଛନ୍ନରୂପା ମହାତ୍ମନଃ ଅନନ୍ଯମନସୋ ଭୂତ୍ଵା ମାମିହୋପାସତେ ସଦା

ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଯୋଗୀମାନେ, ଗୁପ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ମହାତ୍ମାମାନେ, ଏଠାରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ସଦା ମୋତେ ପୂଜନ୍ତି।

ଵିଷଯାସକ୍ତଚିତ୍ତୋ ଽପି ତ୍ଯକ୍ତଧର୍ମରତିର୍ନରଃ ଇହ କ୍ଷେତ୍ରେ ମୃତଃ ସୋ ଽପି ସଂସାରେ ନ ପୁନର୍ଭଵେତ୍

ଯେଉଁ ଲୋକ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୁଖରେ ଆସକ୍ତ ଓ ଧର୍ମରେ ରୁଚି ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।

ଯେ ପୁନର୍ନିର୍ମମା ଧୀରାଃ ସତ୍ତ୍ଵସ୍ଥା ଵିଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ ଵ୍ରତିନଶ୍ ଚ ନିରାରମ୍ଭାଃ ସର୍ଵେ ତେ ମଯି ଭାଵିତାଃ

ଯେଉଁ ଧୀର ଲୋକମାନେ ନିର୍ମମ, ସତ୍ତ୍ୱରେ ନିଷ୍ଠିତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟୀ, ବ୍ରତୀ ଓ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋତେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ।

ଦେଵଦେଵଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଧୀମନ୍ତଃ ସଂଗଵର୍ଜିତାଃ ଗତା ଇହ ପରଂ ମୋକ୍ଷଂ ପ୍ରସାଦାନ୍ମମ ସୁଵ୍ରତେ

ଦେବମାନ୍ୟ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଙ୍ଗ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ମୋର କୃପାରେ ପରମ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି, ହେ ସୁବ୍ରତେ।

ଜନ୍ମାନ୍ତରସହସ୍ରେଷୁ ଯଂ ନ ଯୋଗୀ ସମାପ୍ନୁଯାତ୍ ତମିହୈଵ ପରଂ ମୋକ୍ଷଂ ପ୍ରସାଦାନ୍ମମ ସୁଵ୍ରତେ

ଯେଉଁ ପରମ ମୋକ୍ଷ ଏକ ଯୋଗୀ ହଜାର ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ପାଇପାରୁନାହାନ୍ତି, ସେଇ ମୋର କୃପାରେ ଏଠାରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ହେ ସୁବ୍ରତେ।