ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ପୁଷ୍ପୋତ୍କରାନିଲଵିଘୂର୍ଣିତଵାରିରମ୍ଯଂ ରମ୍ଯଦ୍ଵିରେଫଵିନିପାତିତମଞ୍ଜୁଗୁଲ୍ମମ୍ ଗୁଲ୍ମାନ୍ତରପ୍ରସଭଭୀତମୃଗୀସମୂହଂ ଵାତେରିତଂ ତନୁଭୃତାମପଵର୍ଗଦାତୃ

ଫୁଲର ଝୁରି ହାଲୁକା ପବନରେ ଜଳ ଚଞ୍ଚଳ ହୋଇ ରମ୍ୟ ଲାଗୁଥିଲା, ମତ୍ତ ମଧୁମକ୍ଷିକା ଗୁଛ ଗୁଛ ଝାଡ଼ି ଉପରେ ପଡ଼ୁଥିଲେ, ଝାଡ଼ି ମଧ୍ୟରେ ଭୟଭୀତ ହରିଣମାନେ ପବନରେ ଦୌଡ଼ିଯାଉଥିଲେ।

ଚନ୍ଦ୍ରାଂଶୁଜାଲଶବଲୈସ୍ ତିଲକୈର୍ ମନୋଜ୍ଞୈଃ ସିନ୍ଦୂରକୁଙ୍କୁମକୁସୁମ୍ଭନିଭୈର୍ ଅଶୋକୈଃ ଚାମୀକରଦ୍ଯୁତିସମୈରଥ କର୍ଣିକାରୈଃ ପୁଷ୍ପୋତ୍କରୈରୁପଚିତଂ ସୁଵିଶାଲଶାଖୈଃ

ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣରେ ଦାଗ ଦେଉଥିବା ମନୋହର ତିଳକ ଗଛ, ସିନ୍ଦୂର, କୁଙ୍କୁମ ଓ କୁସୁମ୍ଭ ରଙ୍ଗର ଅଶୋକ ଗଛ, ସୁନା ପରି ଚମକୁଥିବା କର୍ଣ୍ଣିକାର ଗଛ, ଏବଂ ଏଠି ଅନେକ ଫୁଲ ଓ ଚଉଡ଼ା ଡାଳିରେ ଭରିଥିଲା।

କ୍ଵଚିଦଞ୍ଜନଚୂର୍ଣାଭୈଃ କ୍ଵଚିଦ୍ ଵିଦ୍ରୁମସନ୍ନିଭୈଃ କ୍ଵଚିତ୍କାଞ୍ଚନସଂକାଶୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ ଆଚିତଭୂତଲମ୍

କେଉଁଠି କେଉଁଠି ଭୂମି କଳି ଗୋଧିକା ପରି କଳା ଫୁଲରେ ଢକାଯାଇଥିଲା, କେଉଁଠି କେଉଁଠି ପାଗା ରଙ୍ଗର ଫୁଲ ଥିଲା, ଆଉ କେଉଁଠି କେଉଁଠି ସୁନା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଫୁଲ ରହିଥିଲା।

ପୁନ୍ନାଗେଷୁ ଦ୍ଵିଜଶତଵିରୁତଂ ରକ୍ତାଶୋକସ୍ତବକଭରନତମ୍ ରମ୍ଯୋପାନ୍ତକ୍ଲମହାରଭଵନଂ ଫୁଲ୍ଲାବ୍ଜେଷୁ ଭ୍ରମରଵିଲସିତମ୍

ପୁନ୍ନାଗ ଗଛମାନେ ତଳେ ଅନେକ ପକ୍ଷୀର ରବ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା, ରକ୍ତ ଅଶୋକ ଗଛର ଡାଳି ଫୁଲର ଭାରରେ ଝୁଲିଯାଉଥିଲା, ରମ୍ୟ ଉପବନରେ ମଧୁମକ୍ଷିକାମାନେ ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମରେ ଖେଳୁଥିଲେ।

ସକଲଭୁଵନଭର୍ତା ଲୋକନାଥସ୍ତଦାନୀଂ ତୁହିନଶିଖରପୁତ୍ର୍ଯା ସାର୍ଧମିଷ୍ଟୈର୍ଗଣେଶୈଃ ଵିଵିଧତରୁଵିଶାଲଂ ମତ୍ତହୃଷ୍ଟାନ୍ନପୁଷ୍ଟୈର୍ ଉପଵନମ୍ ଅତିରମ୍ଯଂ ଦର୍ଶଯାମାସ ଦେଵ୍ଯାଃ

ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ହିମଶିଖର ତନୟୀ ଓ ପ୍ରିୟ ଗଣେଶମାନେ ସହିତ, ଦେବୀଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛ ଓ ମତ୍ତ, ପୁଷ୍ଟ ପଶୁମାନେ ଥିବା ଅତି ରମ୍ୟ ଉପବନ ଦେଖାଇଲେ।

ପୁଷ୍ପୈର୍ଵନ୍ଯୈଃ ଶୁଭଶୁଭତମୈଃ କଲ୍ପିତୈର୍ଦିଵ୍ଯଭୂଷୈର୍ ଦେଵୀଂ ଦିଵ୍ଯାମୁପଵନଗତାଂ ଭୂଷଯାମାସ ଶର୍ଵଃ ସା ଚାପ୍ଯେନଂ ତୁହିନଗିରିସୁତା ଶଙ୍କରଂ ଦେଵଦେଵଂ ପୁଷ୍ପୈର୍ଦିଵ୍ଯୈଃ ଶୁଭତରତମୈର୍ ଭୂଷଯାମାସ ଭକ୍ତ୍ଯା

ବନ ଫୁଲରେ, ଶୁଭ ଓ ଅତିଶୟ ଶୁଭ ମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ଭୂଷଣ ଭାବରେ ତିଆରି କରି, ଶିବ ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପବନରେ ଭିତରେ ଭୂଷିତ କଲେ; ଏବଂ ହିମଶିଖର ତନୟୀ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବଦେବ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ଫୁଲରେ ଭୂଷିତ କଲେ।

ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ପୂଜ୍ଯଂ ତ୍ରିଦଶେଶ୍ଵରାଣାଂ ସମ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଚୋଦ୍ଯାନମ୍ ଅତୀଵ ରମ୍ଯମ୍ ଗଣେଶ୍ଵରୈର୍ ନନ୍ଦିମୁଖୈଶ୍ ଚ ସାର୍ଧମ୍ ଉଵାଚ ଦେଵଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଦେଵୀ

ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ପୂଜ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଅତି ରମ୍ୟ ଉଦ୍ୟାନକୁ ଦେଖି, ଦେବୀ ଗଣେଶ ଓ ନନ୍ଦିମୁଖ ସହିତ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ।

ଉଦ୍ଯାନଂ ଦର୍ଶିତଂ ଦେଵ ପ୍ରଭଯା ପରଯା ଯୁତମ୍ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ଚ ଗୁଣାନ୍ସର୍ଵାନ୍ ପୁନର୍ମେ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି

ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ମୋତେ ଏହି ଉଦ୍ୟାନ ଦେଖାଇଲେ, ଯାହା ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ତେଜରେ ଭରିଥିଲା; ଏବେ ଦୟାକରି ଏହି କ୍ଷେତ୍ରର ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଆଉଥରେ କହନ୍ତୁ।

ଅସ୍ଯ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ଅଵିମୁକ୍ତସ୍ଯ ସର୍ଵଥା ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ଦେଵେଶ ଦେଵଦେଵ ଵୃଷଧ୍ଵଜ

ଦେବତାଙ୍କ ନାଥ, ଦେବଦେବ, ବୃଷଧ୍ୱଜ, ଆପଣ ଏହି ଅବିମୁକ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିବାକୁ ଉଚିତ।

ଦେଵ୍ଯାସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵଦେଵୋ ଵରପ୍ରଭୁଃ ଆଘ୍ରାଯ ଵଦନାମ୍ଭୋଜଂ ତଦାହ ଗିରିଜାଂ ହସନ୍

ଦେବୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦାତା ଭଗବାନ୍, ତାଙ୍କର ମୁହଁର ପଦ୍ମସମ ଗନ୍ଧ ନିଆଇ, ହସି ଗିରିଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।

ଇଦଂ ଗୁହ୍ଯତମଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ସଦା ଵାରାଣସୀ ମମ ସର୍ଵେଷାମେଵ ଜନ୍ତୂନାଂ ହେତୁର୍ମୋକ୍ଷସ୍ଯ ସର୍ଵଦା

ଏହି ବଡ଼ ଗୁପ୍ତ ତୀର୍ଥ, ବାରାଣସୀ, ସଦା ମୋର; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ସବୁବେଳେ ମୁକ୍ତିର କାରଣ।

ଅସ୍ମିନ୍ସିଦ୍ଧାଃ ସଦା ଦେଵି ମଦୀଯଂ ଵ୍ରତମାସ୍ଥିତାଃ ନାନାଲିଙ୍ଗଧରା ନିତ୍ଯଂ ମମ ଲୋକାଭିକାଙ୍କ୍ଷିଣଃ

ଏଠାରେ, ହେ ଦେବୀ, ଯେମାନେ ମୋର ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ରହି, ବିଭିନ୍ନ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରି, ସଦା ମୋର ଲୋକକୁ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସିଦ୍ଧ ହୋଇ ରହନ୍ତି।

ଅଭ୍ଯସ୍ଯନ୍ତି ପରଂ ଯୋଗଂ ଯୁକ୍ତାତ୍ମାନୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯାଃ ନାନାଵୃକ୍ଷସମାକୀର୍ଣେ ନାନାଵିହଗଶୋଭିତେ

ସେମାନେ ଏଠାରେ ଉତ୍ତମ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରନ୍ତି, ମନ ଏକତାରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ କରି, ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ନାନା ପକ୍ଷୀରେ ଶୋଭିତ ଏହି ସ୍ଥାନରେ।

କମଲୋତ୍ପଲପୁଷ୍ପାଢ୍ଯୈଃ ସରୋଭିଃ ସମଲଂକୃତେ ଅପ୍ସରୋଗଣଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସଦା ସଂସେଵିତେ ଶୁଭେ

ପଦ୍ମ ଓ ଉତ୍ପଳ ଫୁଲରେ ଭରିଥିବା ସ୍ରୋବର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଅପ୍ସରା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସଦା ସେବା କରୁଥିବା, ଏହି ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନ ଦୀପ୍ତିମାନ।

ରୋଚତେ ମେ ସଦା ଵାସୋ ଯେନ କାର୍ଯେଣ ତଚ୍ଛୃଣୁ ମନ୍ମନା ମମ ଭକ୍ତଶ୍ ଚ ମଯି ନିତ୍ଯାର୍ପିତକ୍ରିଯଃ

ମୁଁ ସଦା ଏଠି ବସିବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛି; ଏହାର କାରଣ ଶୁଣ: ମୋର ମନ ଏଠି ଲାଗିଛି, ଏଠି ମୋର ଭକ୍ତ, ଯିଏ ସଦା ତାଙ୍କର କାମ ମୋତେ ଅର୍ପଣ କରେ, ରହେ।

ଯଥା ମୋକ୍ଷମଵାପ୍ନୋତି ଅନ୍ଯତ୍ର ନ ତଥା କ୍ଵଚିତ୍ କାମଂ ହ୍ଯତ୍ର ମୃତୋ ଦେଵି ଜନ୍ତୁର୍ମୋକ୍ଷାଯ କଲ୍ପତେ

ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଏଠି ପରି ମୁକ୍ତି ମିଳେନାହିଁ; ଏଠି ଚାହିଁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କାରଣରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରାଣୀ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ଏତନ୍ମମ ପୁରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଗୁହ୍ଯାଦ୍ଗୁହ୍ଯତମଂ ମହତ୍ ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଵିଜାନନ୍ତି ଯେ ଚ ସିଦ୍ଧା ମୁମୁକ୍ଷଵଃ

ଏହା ମୋର ଦିବ୍ୟ ପୁରୀ, ସବୁ ଗୁପ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ବଡ଼; ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ସିଦ୍ଧ ଓ ମୁକ୍ତି ଆଶା କରୁଥିବାମାନେ ଏହାକୁ ଜାଣନ୍ତି।

ଅତଃ ପରମିଦଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପରା ଚେଯଂ ଗତିର୍ମମ ଵିମୁକ୍ତଂ ନ ମଯା ଯସ୍ମାନ୍ ମୋକ୍ଷ୍ଯତେ ଵା କଦାଚନ

ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଏହା ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି; ଏହାକୁ ଅବିମୁକ୍ତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, କାରଣ ମୁଁ କେବେ ଏହାକୁ ଛାଡ଼େନି, କିମ୍ବା ମୁକ୍ତି ଦେଇ ଦୂରେ କରେନି।

ମମ କ୍ଷେତ୍ରମିଦଂ ତସ୍ମାଦ୍ ଅଵିମୁକ୍ତମିତି ସ୍ମୃତମ୍ ନୈମିଷେ ଚ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ଗଙ୍ଗାଦ୍ଵାରେ ଚ ପୁଷ୍କରେ

ତେଣୁ, ଏହା ମୋର କ୍ଷେତ୍ର, ଅବିମୁକ୍ତ ବୋଲି ପରିଚିତ; ନୈମିଷ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାର କିମ୍ବା ପୁଷ୍କରରେ ନୁହେଁ—

ସ୍ନାନାତ୍ସଂସେଵନାଦ୍ଵାପି ନ ମୋକ୍ଷଃ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ଯତଃ ଇହ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯତେ ଯେନ ତତ ଏତଦ୍ଵିଶିଷ୍ଯତେ

ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କିମ୍ବା ସେବା କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଏଠି ଯାହା ମିଳେ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସ୍ଥାନ ସେମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ।

ପ୍ରଯାଗେ ଵା ଭଵେନ୍ମୋକ୍ଷ ଇହ ଵା ମତ୍ପରିଗ୍ରହାତ୍ ପ୍ରଯାଗାଦପି ତୀର୍ଥାଗ୍ର୍ଯାଦ୍ ଅଵିମୁକ୍ତମିଦଂ ଶୁଭମ୍

ପ୍ରୟାଗରେ କିମ୍ବା ଏଠି, ମୋର କୃପାରେ ମୁକ୍ତି ମିଳିପାରେ; ତଥାପି, ପ୍ରୟାଗ ସବୁ ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଶୁଭ୍ର ଅବିମୁକ୍ତ ତାହାଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।

ଧର୍ମସ୍ଯୋପନିଷତ୍ ସତ୍ଯଂ ମୋକ୍ଷସ୍ଯୋପନିଷଚ୍ ଛମଃ କ୍ଷେତ୍ରତୀର୍ଥୋପନିଷଦଂ ନ ଵିଦୁର୍ବୁଧସତ୍ତମାଃ

ଧର୍ମର ଉପନିଷଦ ହେଉଛି ସତ୍ୟ; ମୁକ୍ତିର ଉପନିଷଦ ହେଉଛି ଶାନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଓ ତୀର୍ଥର ଉପନିଷଦ କେହି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଜାଣନ୍ତିନାହିଁ।

କାମଂ ଭୁଞ୍ଜନ୍ ସ୍ଵପନ୍ କ୍ରୀଡନ୍ କୁର୍ଵନ୍ ହି ଵିଵିଧାଃ କ୍ରିଯାଃ ଅଵିମୁକ୍ତେ ତ୍ଯଜେତ୍ପ୍ରାଣାନ୍ ଜନ୍ତୁର୍ମୋକ୍ଷାଯ କଲ୍ପତେ

ଭୋଗ କରୁଥିବା, ଶୁଅଥିବା, ଖେଳୁଥିବା କିମ୍ବା ବିଭିନ୍ନ କାମ କରୁଥିବା, ଯଦି କେହି ଅବିମୁକ୍ତରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

କୃତ୍ଵା ପାପସହସ୍ରାଣି ପିଶାଚତ୍ଵଂ ଵରଂ ନୃଣାମ୍ ନ ତୁ ଶକ୍ରସହସ୍ରତ୍ଵଂ ସ୍ଵର୍ଗେ କାଶୀପୁରୀଂ ଵିନା

ହଜାର ହଜାର ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କାଶୀ ପୁରୀ ବିନା ସ୍ୱର୍ଗରେ ହଜାର ଇନ୍ଦ୍ର ହେବାଠାରୁ ଭୂତ ହେବା ଉତ୍ତମ।

ତସ୍ମାତ୍ସଂସେଵନୀଯଂ ହି ଅଵିମୁକ୍ତଂ ହି ମୁକ୍ତଯେ ଜୈଗୀଷଵ୍ଯଃ ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଗତୋ ଯତ୍ର ମହାତପାଃ

ତେଣୁ, ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଅବିମୁକ୍ତକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ; ଏଠି ମହାତପସ୍ବୀ ଜୈଗୀଷବ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ।

ଅସ୍ଯ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯାଦ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ମମ ଭାଵିତଃ ଜୈଗୀଷଵ୍ଯଗୁହା ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଯୋଗିନାଂ ସ୍ଥାନମିଷ୍ଯତେ

ଏହି କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ଓ ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଜୈଗୀଷବ୍ୟଙ୍କ ଗୁହା ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଆକାଂକ୍ଷିତ ସ୍ଥାନ ମନାଯାଏ।

ଧ୍ଯାଯନ୍ତସ୍ତତ୍ର ମାଂ ନିତ୍ଯଂ ଯୋଗାଗ୍ନିର୍ଦୀପ୍ଯତେ ଭୃଶମ୍ କୈଵଲ୍ଯଂ ପରମଂ ଯାତି ଦେଵାନାମପି ଦୁର୍ଲଭମ୍

ସେଠି, ସଦା ମୋତେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଯୋଗର ଅଗ୍ନି ଭଲଭାବେ ଜ୍ୱଳିଥାଏ; ଏଠି ଉଚ୍ଚତମ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।

ଅଵ୍ଯକ୍ତଲିଙ୍ଗୈର୍ମୁନିଭିଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧାନ୍ତଵେଦିଭିଃ ଇହ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯତେ ମୋକ୍ଷୋ ଦୁର୍ଲଭୋ ଽନ୍ଯତ୍ର କର୍ହିଚିତ୍

ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଜଣା ବୃଦ୍ଧ ଋଷିମାନେ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଲିଙ୍ଗ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜଗାରେ ଏହି ମୋକ୍ଷ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।

ତେଭ୍ଯଶ୍ଚାହଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯୋଗୈଶ୍ଵର୍ଯମନୁତ୍ତମମ୍ ଆତ୍ମନଶ୍ଚୈଵ ସାଯୁଜ୍ଯମ୍ ଈପ୍ସିତଂ ସ୍ଥାନମେଵ ଚ

ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗ ଶକ୍ତି, ଆତ୍ମା ସହ ଏକତା ଓ ଆଶା କରାଯାଉଥିବା ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ କହିବି।