ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ପ୍ରତୀତହୃଦଯଃ ସର୍ଵ ଇଦମାହ ପିତାମହମ୍ ଧ୍ଯାଯତା ପୁତ୍ରକାମେନ ଯସ୍ମାତ୍ତେ ଽହଂ ପିତାମହ

ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଝି, ସେ ପିତାମହଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ପିତାମହ, ତୁମେ ପୁଅ ଆଶାରେ ମୋ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିଛ।'

ଦୃଷ୍ଟଃ ପରମଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ତୁତଶ୍ ଚ ବ୍ରହ୍ମପୂର୍ଵକମ୍ ତସ୍ମାଦ୍ଧ୍ଯାନବଲଂ ପ୍ରାପ୍ଯ କଲ୍ପେ କଲ୍ପେ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ

'ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋତେ ଦେଖିଛ, ବ୍ରହ୍ମାନୁସାରେ ସ୍ତୁତି କରିଛ; ତେଣୁ ଧ୍ୟାନର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରତ୍ୟେକ କଳ୍ପରେ ଚେଷ୍ଟା କରି, ଏହି ଫଳ ପାଇବ।'

ଵେତ୍ସ୍ଯସେ ମାଂ ପ୍ରସଂଖ୍ଯାତଂ ଲୋକଧାତାରମୀଶ୍ଵରମ୍ ତତସ୍ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମାନଶ୍ ଚତ୍ଵାରସ୍ତେ କୁମାରକାଃ

'ତୁମେ ମୋତେ ଗଣନା ହୋଇଥିବା, ଲୋକମାନେ ଯାହାକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଇ ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ଜାଣିପାରିବ।' ତାପରେ ସେଠାରୁ ସେଇ ଚାରିଜଣ ମହାତ୍ମା କୁମାର ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ସଂବଭୂଵୁର୍ମହାତ୍ମାନୋ ଵିଶୁଦ୍ଧା ବ୍ରହ୍ମଵର୍ଚସଃ ଵିରଜାଶ୍ ଚ ଵିବାହୁଶ୍ ଚ ଵିଶୋକୋ ଵିଶ୍ଵଭାଵନଃ

ସେମାନେ ମହାତ୍ମା, ଶୁଦ୍ଧ, ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ: ବିରଜା, ବିବାହୁ, ବିଶୋକ ଓ ବିଶ୍ୱଭାବନ।

ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତୁଲ୍ଯା ଵୀରା ଅଧ୍ଯଵସାଯିନଃ ରକ୍ତାଂବରଧରାଃ ସର୍ଵେ ରକ୍ତମାଲ୍ଯାନୁଲେପନାଃ

ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମାନ, ପ୍ରବଳ ଓ ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ସହିତ, ସମସ୍ତେ ରକ୍ତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ରକ୍ତମାଳା ଓ ରକ୍ତ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଥିଲେ।

ରକ୍ତକୁଙ୍କୁମଲିପ୍ତାଙ୍ଗା ରକ୍ତଭସ୍ମାନୁଲେପନାଃ ତତୋ ଵର୍ଷସହସ୍ରାନ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵେ ଽଧ୍ଯଵସାଯିନଃ

ଏହାପରେ, ତାଙ୍କ ଦେହ ଲାଲ କୁଙ୍କୁମ ଓ ଲାଲ ଭସ୍ମରେ ମାଳିଛି, ଏହିପରି ହଜାର ବର୍ଷ ଶେଷରେ ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଗୃଣନ୍ତଶ୍ ଚ ମହାତ୍ମାନୋ ବ୍ରହ୍ମ ତଦ୍ଵାମଦୈଵିକମ୍ ଅନୁଗ୍ରହାର୍ଥଂ ଲୋକାନାଂ ଶିଷ୍ଯାଣାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା

ଏବଂ ସେହି ମହାତ୍ମାମାନେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ ଦୟାବଶତଃ, ସେଇ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିବ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ଧର୍ମୋପଦେଶମଖିଲଂ କୃତ୍ଵା ତେ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରିଯାଃ ପୁନରେଵ ମହାଦେଵଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ରୁଦ୍ରମଵ୍ଯଯମ୍

ଧର୍ମର ସମସ୍ତ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହୋଇ, ପୁଣିଥରେ ଅବିନାଶୀ ମହାଦେବ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।

ଯେ ଽପି ଚାନ୍ଯେ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠା ଯୁଞ୍ଜାନା ଵାମମୀଶ୍ଵରମ୍ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ମହାଦେଵଂ ତଦ୍ଭକ୍ତାସ୍ ତତ୍ପରାଯଣାଃ

ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯେଉଁମାନେ ବାମ ଦିଗର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଭକ୍ତ ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ ହୋଇ ରହନ୍ତି।

ତେ ସର୍ଵେ ପାପନିର୍ମୁକ୍ତା ଵିମଲା ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍

ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ପବିତ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ହୋଇ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯିବେ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁଣି ଫେରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ।

ଏକତ୍ରିଂଶତ୍ତମଃ କଲ୍ପଃ ପୀତଵାସା ଇତି ସ୍ମୃତଃ ବ୍ରହ୍ମା ଯତ୍ର ମହାଭାଗଃ ପୀତଵାସା ବଭୂଵ ହ

ଏକତ୍ରିଂଶତମ କଳ୍ପକୁ 'ପୀତବାସା' ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ଏହି କଳ୍ପରେ ମହାଭାଗ ବ୍ରହ୍ମା 'ପୀତବାସା' ହେଇଥିଲେ।

ଧ୍ଯାଯତଃ ପୁତ୍ରକାମସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପରମେଷ୍ଠିନଃ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତୋ ମହାତେଜାଃ କୁମାରଃ ପୀତଵସ୍ତ୍ରଧୃକ୍

ପୁଅ ଆଶାରେ ଧ୍ୟାନରତ ପରମେଷ୍ଠୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଯୁବକ, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ପ୍ରକଟ ହେଲେ।

ପୀତଗନ୍ଧାନୁଲିପ୍ତାଙ୍ଗଃ ପୀତମାଲ୍ଯାଂବରୋ ଯୁଵା ହେମଯଜ୍ଞୋପଵୀତଶ୍ ଚ ପୀତୋଷ୍ଣୀଷୋ ମହାଭୁଜଃ

ତାଙ୍କ ଦେହ ପୀତଗନ୍ଧରେ ଲିପ୍ତ, ପୀତମାଳା ଓ ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଯୁବା ଅବସ୍ଥାରେ, ସୁନା ଯଜ୍ଞୋପବୀତ, ପୀତ ମୁଣ୍ଡାସି, ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହସ୍ତ ଅଛି।

ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଧ୍ଯାନସଂଯୁକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକମହେଶ୍ଵରମ୍ ମନସା ଲୋକଧାତାରଂ ପ୍ରପେଦେ ଶରଣଂ ଵିଭୁମ୍

ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ବ୍ରହ୍ମା ମନରେ ସେଇ ଲୋକମହେଶ୍ୱର, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।

ତତୋ ଧ୍ଯାନଗତସ୍ତତ୍ର ବ୍ରହ୍ମା ମାହେଶ୍ଵରୀଂ ଵରାମ୍ ଗାଂ ଵିଶ୍ଵରୂପାଂ ଦଦୃଶେ ମହେଶ୍ଵରମୁଖାଚ୍ଚ୍ଯୁତାମ୍

ଏହାପରେ, ଧ୍ୟାନରତ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତ ଆକାରର ଭୂମି ମାହେଶ୍ୱରୀ, ମହାଦେବଙ୍କ ମୁଖରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଛନ୍ତି।

ଚତୁଷ୍ପଦାଂ ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରାଂ ଚତୁର୍ହସ୍ତାଂ ଚତୁଃସ୍ତନୀମ୍ ଚତୁର୍ନେତ୍ରାଂ ଚତୁଃଶୃଙ୍ଗୀଂ ଚତୁର୍ଦଂଷ୍ଟ୍ରାଂ ଚତୁର୍ମୁଖୀମ୍

ସେ ଚାରିଟି ପାଉଁ, ଚାରିଟି ମୁହଁ, ଚାରିଟି ହାତ, ଚାରିଟି ସ୍ତନ, ଚାରିଟି ଆଖି, ଚାରିଟି ଶିଙ୍ଗ, ଚାରିଟି ଦାନ୍ତ ଓ ଚାରିଟି ମୁଖ ଥିଲେ।

ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଦ୍ଗୁଣସଂଯୁକ୍ତାମ୍ ଈଶ୍ଵରୀଂ ସର୍ଵତୋମୁଖୀମ୍ ସ ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାତେଜା ମହାଦେଵୀଂ ମହେଶ୍ଵରୀମ୍

ବତ୍ତିଶ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିଥିବା ସେଇ ଇଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ, ଦୀପ୍ତିମାନ ମହାଦେବୀ, ମହେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଖିଲେ।

ପୁନରାହ ମହାଦେଵଃ ସର୍ଵଦେଵନମସ୍କୃତଃ ମତିଃ ସ୍ମୃତିର୍ବୁଦ୍ଧିରିତି ଗାଯମାନଃ ପୁନଃ ପୁନଃ

ପୁଣିଥରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜିତ ମହାଦେବ, ବାରମ୍ବାର 'ମନ, ସ୍ମୃତି, ବୁଦ୍ଧି' ବୋଲି ଗାଇଲେ।

ଏହ୍ଯେହୀତି ମହାଦେଵି ସାତିଷ୍ଠତ୍ପ୍ରାଞ୍ଜଲିର୍ଵିଭୁମ୍ ଵିଶ୍ଵମାଵୃତ୍ଯ ଯୋଗେନ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଵଶୀକୁରୁ

'ଆସ, ଆସ, ମହାଦେବୀ!'—ଏଭଳି କହି, ହାତ ଜୋଡି ଠିଆ ହେଲେ, ଯୋଗ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଆବୃତ କରି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ।

ଅଥ ତାମାହ ଦେଵେଶୋ ରୁଦ୍ରାଣୀ ତ୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯସି ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ହିତାର୍ଥାଯ ପରମାର୍ଥା ଭଵିଷ୍ଯସି

ତାପରେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହେଶ୍ୱର କହିଲେ, 'ତୁମେ ରୁଦ୍ରାଣୀ ହେବ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେବ।'

ତଥୈନାଂ ପୁତ୍ରକାମସ୍ଯ ଧ୍ଯାଯତଃ ପରମେଷ୍ଠିନଃ ପ୍ରଦଦୌ ଦେଵଦେଵେଶଃ ଚତୁଷ୍ପାଦାଂ ଜଗଦ୍ଗୁରୁଃ

ଏଭଳି, ପୁଅ ଆଶାରେ ଧ୍ୟାନରତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଗୁରୁ, ଚାରିଟି ପାଉଁଥିବା ମାହେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ।

ତତସ୍ତାଂ ଧ୍ଯାନଯୋଗେନ ଵିଦିତ୍ଵା ପରମେଶ୍ଵରୀମ୍ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକଗୁରୋଃ ସୋ ଽଥ ପ୍ରତିପେଦେ ମହେଶ୍ଵରୀମ୍

ତାପରେ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେଇ ପରମେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ଜାଣି, ବ୍ରହ୍ମା, ଜଗତର ଗୁରୁ, ମହେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।

ଗାଯତ୍ରୀଂ ତୁ ତତୋ ରୌଦ୍ରୀଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମାନୁଯନ୍ତ୍ରିତଃ ଇତ୍ଯେତାଂ ଵୈଦିକୀଂ ଵିଦ୍ଯାଂ ରୌଦ୍ରୀଂ ଗାଯତ୍ରୀମୀରିତାମ୍

ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ସେ ରୌଦ୍ରୀ ଗାୟତ୍ରୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ; ଏହିପରି ଏହି ବେଦମୟ ଜ୍ଞାନ, ଯାହାକୁ ରୌଦ୍ରୀ ଗାୟତ୍ରୀ କୁହାଯାଏ, ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।

ଜପିତ୍ଵା ତୁ ମହାଦେଵୀଂ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକନମସ୍କୃତାମ୍ ପ୍ରପନ୍ନସ୍ତୁ ମହାଦେଵଂ ଧ୍ଯାନଯୁକ୍ତେନ ଚେତସା

ସମସ୍ତ ଜଗତ୍‌ରେ ପୂଜିତ ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ଜପ କରି, ଏବଂ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ମନେ ମହାଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଲେ—

ତତସ୍ତସ୍ଯ ମହାଦେଵୋ ଦିଵ୍ଯଯୋଗଂ ବହୁଶ୍ରୁତମ୍ ଐଶ୍ଵର୍ଯଂ ଜ୍ଞାନସଂପତ୍ତିଂ ଵୈରାଗ୍ଯଂ ଚ ଦଦୌ ପ୍ରଭୁଃ

ତାପରେ, ମହାଦେବ ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଯୋଗ, ବିଶାଳ ଜ୍ଞାନ, ଶକ୍ତି, ଜ୍ଞାନର ସଫଳତା ଓ ବିରାଗ୍ୟ ଦେଲେ।

ତତୋ ଽସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵତୋ ଦିଵ୍ଯାଃ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତାଃ କୁମାରକାଃ ପୀତମାଲ୍ଯାଂବରଧରାଃ ପୀତସ୍ରଗନୁଲେପନାଃ

ତାପରେ, ତାଙ୍କ ପାଖରୁ ଦିବ୍ୟ ଶିଶୁମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ସେମାନେ ହଳଦିଆ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ ଏବଂ ହଳଦିଆ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଥିଲେ।

ପୀତାଭୋଷ୍ଣୀଷଶିରସଃ ପୀତାସ୍ଯାଃ ପୀତମୂର୍ଧଜାଃ ତତୋ ଵର୍ଷସହସ୍ରାନ୍ତ ଉଷିତ୍ଵା ଵିମଲୌଜସଃ

ସେମାନେ ହଳଦିଆ ପଗଡି, ହଳଦିଆ ମୁହଁ ଓ ହଳଦିଆ କେଶ ଥିଲେ; ଶୁଦ୍ଧ ତେଜ ଧାରଣ କରି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ହଜାର ବର୍ଷ ରହିଲେ।

ଯୋଗାତ୍ମାନସ୍ତପୋହ୍ଲାଦାଃ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ହିତୈଷିଣଃ ଧର୍ମଯୋଗବଲୋପେତା ମୁନୀନାଂ ଦୀର୍ଘସତ୍ତ୍ରିଣାମ୍

ସେମାନେ ଯୋଗରେ ଲୀନ, ତପସ୍ୟାରେ ଆନନ୍ଦିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଥିବା, ଧର୍ମ ଓ ଯୋଗର ଶକ୍ତିରେ ଭରିପୁର, ଦୀର୍ଘ ସତ୍ର କରୁଥିବା ଋଷି ଥିଲେ।

ଉପଦିଶ୍ଯ ମହାଯୋଗଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟାସ୍ତେ ମହେଶ୍ଵରମ୍ ଏଵମେତେନ ଵିଧିନା ଯେ ପ୍ରପନ୍ନା ମହେଶ୍ଵରମ୍

ସେମାନେ ମହାଯୋଗ ଶିଖାଇ, ପରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଏହିପରି ଭାବେ, ଯେଉଁମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଥାନ୍ତି—