ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ପକ୍ଷିଣୀ ମାତୁଲାନାଂ ଚ ସୋଦରାଣାଂ ଚ ଵା ଦ୍ଵିଜାଃ ଭୂପାନାଂ ମଣ୍ଡଲୀନାଂ ଚ ସଦ୍ଯୋ ନୀରାଷ୍ଟ୍ରଵାସିନାମ୍

ମାମା, ଭାଇ ଏବଂ ଦ୍ୱିଜମାନେ; ରାଜା ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ, ଏବଂ ଦେଶ ବାହାରେ ଥିବାମାନେ ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।

କେଵଲଂ ଦ୍ଵାଦଶାହେନ କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯାଣାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ନାଭିଷିକ୍ତସ୍ଯ ଚାଶୌଚଂ ସଂପ୍ରମାଦେଷୁ ଵୈ ରଣେ

ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ପାଇଁ କେବଳ ବାରୋ ଦିନ ଅଶୁଚି ରହେ; ଯେଉଁମାନେ ଅଭିଷିକ୍ତ ନୁହଁନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଭୁଲ କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଶୁଚି ଲାଗୁ ହୁଏ।

ଵୈଶ୍ଯଃ ପଞ୍ଚଦଶାହେନ ଶୂଦ୍ରୋ ମାସେନ ଶୁଧ୍ଯତି ଇତି ସଂକ୍ଷେପତଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ଦ୍ରଵ୍ଯଶୁଦ୍ଧିରନୁତ୍ତମା

ବୈଶ୍ୟମାନେ ପନ୍ଦର ଦିନରେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ଏକ ମାସରେ; ଏହିପରି, ସାରାଂଶରେ ଉତ୍ତମ ଦ୍ରବ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।

ଅଶୌଚଂ ଚାନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ଯତୀନାଂ ନୈଵ ଵିଦ୍ଯତେ ତ୍ରେତାପ୍ରଭୃତି ନାରୀଣାଂ ମାସି ମାସ୍ଯାର୍ତଵଂ ଦ୍ଵିଜାଃ

ଯତୀମାନେ ପାଇଁ କ୍ରମିକ ଅଶୁଚି ନାହିଁ; ତ୍ରେତାଯୁଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ମହିଳାମାନେ ପ୍ରତି ମାସରେ ଋତୁସ୍ନାନ ଦ୍ୱାରା ଅଶୁଚି ରହନ୍ତି।

କୃତେ ସକୃଦ୍ ଯୁଗଵଶାଜ୍ ଜାଯନ୍ତେ ଵୈ ସହୈଵ ତୁ ପ୍ରଯାନ୍ତି ଚ ମହାଭାଗା ଭାର୍ଯାଭିଃ କୁରଵୋ ଯଥା

କୃତଯୁଗରେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଯୁଗ ଅନୁଯାୟୀ; ଏବଂ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ୍ମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ କୁରୁମାନେ ପରି ଏକାଠି ଯାଆନ୍ତି।

ଵର୍ଣାଶ୍ରମଵ୍ଯଵସ୍ଥା ଚ ତ୍ରେତାପ୍ରଭୃତି ସୁଵ୍ରତାଃ ଭାରତେ ଦକ୍ଷିଣେ ଵର୍ଷେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥା ନେତରେଷ୍ଵଥ

ହେ ସଦ୍ବ୍ରତମାନେ, ତ୍ରେତାଯୁଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଭାରତର ଦକ୍ଷିଣ ଦେଶରେ ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆଶ୍ରମ ପ୍ରଥା ରହିଛି, ଅନ୍ୟ ଦେଶରେ ଏହା ନାହିଁ।

ମହାଵୀତେ ସୁଵୀତେ ଚ ଜଂବୂଦ୍ଵୀପେ ତଥାଷ୍ଟସୁ ଶାକଦ୍ଵୀପାଦିଷୁ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଧର୍ମୋ ଵୈ ଭାରତେ ଯଥା

ମହାବୀତ, ସୁବୀତ, ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ ଏବଂ ଅଷ୍ଟ ଶାକଦ୍ୱୀପ ଆଦି ଦେଶରେ ମଧ୍ୟ ଭାରତରେ ଯେପରି ଧର୍ମ ରହିଛି, ସେପରି ଘୋଷିତ।

ରସୋଲ୍ଲାସା କୃତେ ଵୃତ୍ତିସ୍ ତ୍ରେତାଯାଂ ଗୃହଵୃକ୍ଷଜା ସୈଵାର୍ତଵକୃତାଦ୍ ଦୋଷାଦ୍ ରାଗଦ୍ଵେଷାଦିଭିର୍ ନୃଣାମ୍

କୃତଯୁଗରେ ଜୀବିକା ରସରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା; ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ଘରେ ଲଗାଇଥିବା ଗଛରୁ ମିଳୁଥିଲା। ଅସମୟରେ ଫସଲ କାଟିବା ଦୋଷ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଗ-ଦ୍ୱେଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରୁ ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେଲା।

ମୈଥୁନାତ୍କାମତୋ ଵିପ୍ରାସ୍ ତଥୈଵ ପରୁଷାଦିଭିଃ ଯଵାଦ୍ଯାଃ ସମ୍ପ୍ରଜାଯନ୍ତେ ଗ୍ରାମ୍ଯାରଣ୍ଯାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ

ଇଚ୍ଛାବଶତ ମିଳନ ଓ କଠୋରତା ଭଳି କାରଣରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଚୌଦ୍ଦଟି ଧାନ୍ୟ—ଘରେ ଚାଷ କରାଯାଇଥିବା ଓ ଜଙ୍ଗଲରେ ବଢ଼ୁଥିବା—ଯବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧାନ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ଓଷଧ୍ଯଶ୍ ଚ ରଜୋଦୋଷାଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ରାଗାଦିଭିର୍ ନୃଣାମ୍ ଅକାଲକୃଷ୍ଟା ଵିଧ୍ଵସ୍ତାଃ ପୁନରୁତ୍ପାଦିତାସ୍ ତଥା

ଔଷଧି ଓ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ମଧ୍ୟ ମଳିନତାର ଦୋଷରେ ପଡ଼ନ୍ତି; ଜଣେ ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷଙ୍କ ରାଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରୁ, ସେମାନେ ଅସମୟରେ କାଟାଯାନ୍ତି, ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ପୁଣି ସେଇପରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।

ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ନ ସଂଭାଷ୍ଯା ରଜସ୍ଵଲା ପ୍ରଥମେ ଽହନି ଚାଣ୍ଡାଲୀ ଯଥା ଵର୍ଜ୍ଯା ତଥାଙ୍ଗନା

ଏହି କାରଣରୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ରଜସ୍ୱଳା ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ; ପ୍ରଥମ ଦିନରେ ଯେପରି ଚଣ୍ଡାଳୀକୁ ଏଡ଼ାଯାଏ, ସେପରି ରଜସ୍ୱଳା ନାରୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।

ଦ୍ଵିତୀଯେ ଽହନି ଵିପ୍ରା ହି ଯଥା ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଘାତିନୀ ତୃତୀଯେ ଽହ୍ନି ତଦର୍ଧେନ ଚତୁର୍ଥେ ଽହନି ସୁଵ୍ରତାଃ

ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯେପରି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନକାରୀକୁ ଏଡ଼ାଯାଏ, ସେପରି ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ; ତୃତୀୟ ଦିନରେ ଏହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ମାତ୍ର ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ, ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ମାନେ,

ସ୍ନାତ୍ଵାର୍ଧମାସାତ୍ ସଂଶୁଦ୍ଧା ତତଃ ଶୁଦ୍ଧିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ଆ ଷୋଡଶାତ୍ ତତଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ମୂତ୍ରଵଚ୍ଛୌଚମିଷ୍ଯତେ

ସ୍ନାନ କରିଲେ ଅର୍ଦ୍ଧମାସ ପରେ ସେ ପୁନି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି; ତାପରେ ଶୁଦ୍ଧି ମିଳେ। ଷୋଳହ ଦିନ ପରେ ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ପରିଶୁଦ୍ଧି ମୁତ୍ର ପରି ହୁଏ।

ପଞ୍ଚରାତ୍ରଂ ତଥାସ୍ପୃଶ୍ଯା ରଜସା ଵର୍ତତେ ଯଦି ସା ଵିଂଶଦ୍ଦିଵସାଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ରଜସା ପୂର୍ଵଵତ୍ତଥା

ପାଞ୍ଚ ରାତି ଯଦି ରଜସ୍ଥିତି ରହେ, ସେଠାରେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟତା ରହିଥାଏ; ଯଦି କୁହୁଡ଼ିଏ ଦିନ ଉପରେ ଚାଲିଯାଏ, ତେବେ ପୁନି ପୁରୁଣା ଭଳି ଅଶୁଦ୍ଧି ରହିଥାଏ।

ସ୍ନାନଂ ଶୌଚଂ ତଥା ଗାନଂ ରୋଦନଂ ହସନଂ ତଥା ଯାନମଭ୍ଯଞ୍ଜନଂ ନାରୀ ଦ୍ଯୂତଂ ଚୈଵାନୁଲେପନମ୍

ସ୍ନାନ, ପରିଶୁଦ୍ଧି, ଗୀତ ଗାଇବା, କାନ୍ଦିବା, ହସିବା, ଯାତ୍ରା କରିବା, ଶରୀରରେ ତେଲ ଲଗାଇବା, ଜୁଆ ଖେଳିବା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲେପ ଲଗାଇବା ନାରୀ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।

ଦିଵାସ୍ଵପ୍ନଂ ଵିଶେଷେଣ ତଥା ଵୈ ଦନ୍ତଧାଵନମ୍ ମୈଥୁନଂ ମାନସଂ ଵାପି ଵାଚିକଂ ଦେଵତାର୍ଚନମ୍

ବିଶେଷ କରି ଦିନେ ଶୋଇବା, ଦାନ୍ତ ମାଜିବା, ମିଳନ କିମ୍ବା ମନରେ କିମ୍ବା କଥାରେ ମିଳନ କରିବା, ଦେବତା ପୂଜା କରିବା,

ଵର୍ଜଯେତ୍ସର୍ଵଯତ୍ନେନ ନମସ୍କାରଂ ରଜସ୍ଵଲା ରଜସ୍ଵଲାଙ୍ଗନାସ୍ପର୍ଶସଂଭାଷେ ଚ ରଜସ୍ଵଲା

ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ନମସ୍କାର ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ; ରଜସ୍ୱଳା ନାରୀଙ୍କୁ ଛୁଅିବା କିମ୍ବା କଥାହେବା ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।

ସଂତ୍ଯାଗଂ ଚୈଵ ଵସ୍ତ୍ରାଣାଂ ଵର୍ଜଯେତ୍ସର୍ଵଯତ୍ନତଃ ସ୍ନାତ୍ଵାନ୍ଯପୁରୁଷଂ ନାରୀ ନ ସ୍ପୃଶେତ୍ତୁ ରଜସ୍ଵଲା

ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ବସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିବା ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ; ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ ରଜସ୍ୱଳା ନାରୀ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷକୁ ଛୁଅିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ।

ଈକ୍ଷଯେଦ୍ଭାସ୍କରଂ ଦେଵଂ ବ୍ରହ୍ମକୂର୍ଚଂ ତତଃ ପିବେତ୍ କେଵଲଂ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯଂ ଵା କ୍ଷୀରଂ ଵା ଚାତ୍ମଶୁଦ୍ଧଯେ

ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ, ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମକୁଶ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ଜଳ କିମ୍ବା କେବଳ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ କିମ୍ବା ଦୁଧ ପିଇବା ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କରିବା ଉଚିତ।

ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ସ୍ତ୍ରୀ ନ ଗମ୍ଯା ତୁ ଗତୋ ଽଲ୍ପାଯୁଃ ପ୍ରସୂଯତେ ଵିଦ୍ଯାହୀନଂ ଵ୍ରତଭ୍ରଷ୍ଟଂ ପତିତଂ ପାରଦାରିକମ୍

ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ ନାରୀଙ୍କୁ ସମ୍ପର୍କ କରିବା ଉଚିତ୍ନୁହେଁ; ଯଦି ସମ୍ପର୍କ କରାଯାଏ, ତେବେ ସେ ଅଳ୍ପଆୟୁ, ଅଜ୍ଞାନୀ, ବ୍ରତଭ୍ରଷ୍ଟ, ପତିତ କିମ୍ବା ପରସ୍ତ୍ରୀଗାମୀ ସନ୍ତାନକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାଏ।

ଦାରିଦ୍ର୍ଯାର୍ଣଵମଗ୍ନଂ ଚ ତନଯଂ ସା ପ୍ରସୂଯତେ କନ୍ଯାର୍ଥିନୈଵ ଗନ୍ତଵ୍ଯା ପଞ୍ଚମ୍ଯାଂ ଵିଧିଵତ୍ପୁନଃ

ସେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଥିବା ସନ୍ତାନକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାଏ; ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କନ୍ୟା ଚାହିଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଯାଇପାରିବେ।

ରକ୍ତାଧିକ୍ଯାଦ୍ଭଵେନ୍ନାରୀ ଶୁକ୍ରାଧିକ୍ଯେ ଭଵେତ୍ପୁମାନ୍ ସମେ ନପୁଂସକଂ ଚୈଵ ପଞ୍ଚମ୍ଯାଂ କନ୍ଯକା ଭଵେତ୍

ରକ୍ତ ଅଧିକ ହେଲେ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ହୁଏ; ଶୁକ୍ର ଅଧିକ ହେଲେ ପୁଅ ଜନ୍ମ ହୁଏ; ଦୁଇଁଟି ସମାନ ହେଲେ ନପୁଂସକ ଜନ୍ମ ହୁଏ; ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ କନ୍ୟା ହୁଏ।

ଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ଗମ୍ଯା ମହାଭାଗା ସତ୍ପୁତ୍ରଜନନୀ ଭଵେତ୍ ପୁତ୍ରତ୍ଵଂ ଵ୍ଯଞ୍ଜଯେତ୍ତସ୍ଯ ଜାତପୁତ୍ରୋ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ

ଷଷ୍ଠ ଦିନରେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ, ସମ୍ପର୍କ କରିଲେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅର ମାଆ ହୁଅନ୍ତି; ଏହିପରି ଜନ୍ମିଥିବା ପୁଅ ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଓ ପୁତ୍ରତ୍ୱ ପ୍ରକାଶ କରେ।

ପୁମିତି ନରକସ୍ଯାଖ୍ଯା ଦୁଃଖଂ ଚ ନରକଂ ଵିଦୁଃ ପୁଂସସ୍ତ୍ରାଣାନ୍ଵିତଂ ପୁତ୍ରଂ ତଥାଭୂତଂ ପ୍ରସୂଯତେ

'ପୁମ୍' ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ନରକ, ଏବଂ ନରକକୁ ଦୁଃଖ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ; ଏହିପରି ପୁରୁଷତ୍ୱ ଥିବା ପୁଅ ଜନ୍ମ ହୁଏ।

ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଚୈଵ କନ୍ଯାର୍ଥୀ ଗଚ୍ଛେତ୍ସୈଵ ପ୍ରସୂଯତେ ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ସର୍ଵସମ୍ପନ୍ନଂ ତନଯଂ ସମ୍ପ୍ରସୂଯତେ

ସପ୍ତମ ଦିନରେ କନ୍ୟା ଚାହିଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଯାଇପାରିବେ, ସେ କନ୍ୟାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାଏ; ଅଷ୍ଟମ ଦିନରେ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଥିବା ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ହୁଏ।

ନଵମ୍ଯାଂ ଦାରିକାଯାର୍ଥୀ ଦଶମ୍ଯାଂ ପଣ୍ଡିତୋ ଭଵେତ୍ ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ତଥା ନାରୀଂ ଜନଯେତ୍ସୈଵ ପୂର୍ଵଵତ୍

ନବମୀ ତିଥିରେ ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଝିଅ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ଦଶମୀ ତିଥିରେ ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୁଅନ୍ତି; ଏହିପରି, ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବବତ୍ ଏକ ଝିଅ ଜନ୍ମ ହୁଏ।

ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଧର୍ମତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞଂ ଶ୍ରୌତସ୍ମାର୍ତପ୍ରଵର୍ତକମ୍ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ଜଡାଂ ନାରୀଂ ସର୍ଵସଂକରକାରିଣୀମ୍

ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଧର୍ମର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା, ବେଦ ଓ ସ୍ମୃତି ଆଚରଣରେ ଅଗ୍ରଣୀ ଜଣେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି; ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି ଓ ସମସ୍ତ ଅସମ୍ଭଳ ଘଟାଇବା ଝିଅ ଜନ୍ମ ହୁଏ।

ଜନଯତ୍ଯଙ୍ଗନା ଯସ୍ମାନ୍ ନ ଗଚ୍ଛେତ୍ସର୍ଵଯତ୍ନତଃ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଯଦା ଗଚ୍ଛେତ୍ ସା ପୁତ୍ରଜନନୀ ଭଵେତ୍

ଏହିକାରଣରୁ, ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ ଜଣେ ଜଣାଣୀ କେବେ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଯଦି ଯାଆନ୍ତି, ସେ ପୁଅର ମାଆ ହୁଅନ୍ତି।

ପଞ୍ଚଦଶ୍ଯାଂ ଚ ଧର୍ମିଷ୍ଠାଂ ଷୋଡଶ୍ଯାଂ ଜ୍ଞାନପାରଗମ୍ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଵୈ ମୈଥୁନେ କାଲେ ଵାମପାର୍ଶ୍ଵେ ପ୍ରଭଞ୍ଜନଃ

ପଞ୍ଚଦଶୀ ତିଥିରେ ଧର୍ମପରାୟଣ ଝିଅ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ଷୋଡଶୀ ତିଥିରେ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଝିଅ ହୁଏ। ମହିଳାଙ୍କ ସହ ମିଳନ ସମୟରେ ବାୟୁ ବାମ ପାଖରେ ବେଶି ଚଳିଥାଏ।