ଧ୍ଯେଯୋ ଲିଙ୍ଗେ ତ୍ଵଯା ଦୃଷ୍ଟେ ଵିଷ୍ଣୁନା ପଯସାଂ ନିଧୌ ପୂଜ୍ଯଃ ପଞ୍ଚାସ୍ଯରୂପେଣ ପଵିତ୍ରୈଃ ପଞ୍ଚଭିର୍ଦ୍ଵିଜୈଃ
ଲିଙ୍ଗରେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ବିଷ୍ଣୁ ଜଳର ସମୁଦ୍ରରେ ଦେଖିଥିଲେ, ପଞ୍ଚମୁଖୀ ରୂପରେ ପଞ୍ଚ ଶୁଭ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ।
ଭଵ ଭକ୍ତ୍ଯାଦ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟୋ ଽହଂ ତ୍ଵଯାଣ୍ଡଜ ଜଗଦ୍ଗୁରୋ ସୋ ଽପି ମାମାହ ଭାଵାର୍ଥଂ ଦତ୍ତଂ ତସ୍ମୈ ମଯା ପୁରା
ଆଜି ତୁମେ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଦେଖିଛ, ହେ ଅଣ୍ଡଜ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଗୁରୁ। ସେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ କହିଥିଲେ, ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଭାବର ଅର୍ଥ ଦେଇଥିଲି।
ଭାଵଂ ଭାଵେନ ଦେଵେଶି ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍ମାଂ ହୃଦୀଶ୍ଵରମ୍ ତସ୍ମାତ୍ତୁ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଵଶ୍ଯୋ ଦୃଶ୍ଯଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠଗିରେଃ ସୁତେ
ଭାବ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବୀ, ସେ ମୋତେ ହୃଦୟରେ ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ଦେଖିଥିଲେ। ତେଣୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା ବଶ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଦେଖିବାଯାଏ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା।
ପୂଜ୍ଯୋ ଲିଙ୍ଗେ ନ ସଂଦେହଃ ସର୍ଵଦା ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଦ୍ଵିଜୈଃ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଧର୍ମଃ ପରଃ ସୂକ୍ଷ୍ମଃ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଜ୍ଞାନଂ ହୁତଂ ତପଃ
ଲିଙ୍ଗରେ ସେ ସଦା ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଶ୍ରଦ୍ଧା ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଧର୍ମ; ଶ୍ରଦ୍ଧା ହେଉଛି ଜ୍ଞାନ, ହୋମ ଏବଂ ତପସ୍ୟା।
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସ୍ଵର୍ଗଶ୍ ଚ ମୋକ୍ଷଶ୍ ଚ ଦୃଶ୍ଯୋ ଽହଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ସଦା
ଶ୍ରଦ୍ଧା ହେଉଛି ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ; ମୁଁ ସଦା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଏ।
କଥଂ ଵୈ ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ସଦ୍ଯୋଜାତଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍ ଵାମଦେଵଂ ମହାତ୍ମାନଂ ପୁରାଣପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
କିପରି ବ୍ରହ୍ମା ସଦ୍ୟୋଜାତ, ମହେଶ୍ୱର, ବାମଦେବ, ମହାତ୍ମା ଏବଂ ପୁରୁଣା ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ?
ଅଘୋରଂ ଚ ତଥେଶାନଂ ଯଥାଵଦ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ଏକୋନତ୍ରିଂଶକଃ କଲ୍ପୋ ଵିଜ୍ଞେଯଃ ଶ୍ଵେତଲୋହିତଃ
ଅଘୋର ଏବଂ ଈଶାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯଥାଯଥିଭାବେ କହ। ଏକୋନତ୍ରିଂଶତମ କଳ୍ପକୁ ଶ୍ୱେତଲୋହିତ ବୋଲି ଜଣାଯିବ।
ତସ୍ମିଂସ୍ତତ୍ପରମଂ ଧ୍ଯାନଂ ଧ୍ଯାଯତୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତଦା ଉତ୍ପନ୍ନସ୍ତୁ ଶିଖାଯୁକ୍ତଃ କୁମାରଃ ଶ୍ଵେତଲୋହିତଃ
ସେଥିରେ, ବ୍ରହ୍ମା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଥିବାବେଳେ, ତେବେ ଶିଖା ଥିବା କୁମାର, ଶ୍ୱେତଲୋହିତ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୁରୁଷଂ ଶ୍ରୀମାନ୍ ବ୍ରହ୍ମା ଵୈ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖଃ ହୃଦି କୃତ୍ଵା ମହାତ୍ମାନଂ ବ୍ରହ୍ମରୂପିଣମୀଶ୍ଵରମ୍
ସେଇ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁଥିବା ଶ୍ରୀମାନ୍ ବ୍ରହ୍ମା, ସେଇ ବ୍ରହ୍ମସ୍ୱରୂପ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ନିଜ ହୃଦୟରେ ରଖିଲେ।
ସଦ୍ଯୋଜାତଂ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଧ୍ଯାନଯୋଗପରୋ ଽଭଵତ୍ ଧ୍ଯାନଯୋଗାତ୍ପରଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵଵନ୍ଦେ ଦେଵମୀଶ୍ଵରମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବାରେ ଲଗିଗଲେ; ଧ୍ୟାନ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବୁଝି, ସେ ଦେବ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ସଦ୍ଯୋଜାତଂ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମ ଵୈ ସମଚିନ୍ତଯତ୍ ତତୋ ଽସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵତଃ ଶ୍ଵେତାଃ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତା ମହାଯଶାଃ
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବେ ଚିନ୍ତା କଲେ; ଏହାରୁ, ତାଙ୍କର ପାଖରେ ଶ୍ୱେତବର୍ଣ୍ଣୀୟ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲୋକମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ସୁନନ୍ଦୋ ନନ୍ଦନଶ୍ଚୈଵ ଵିଶ୍ଵନନ୍ଦୋପନନ୍ଦନୌ ଶିଷ୍ଯାସ୍ତେ ଵୈ ମହାତ୍ମାନୋ ଯୈସ୍ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ସଦାଵୃତମ୍
ସୁନନ୍ଦ, ନନ୍ଦନ, ବିଶ୍ୱନନ୍ଦ ଓ ଉପନନ୍ଦ — ଏହି ମହାତ୍ମା ଶିଷ୍ୟମାନେ ସେଇ ବ୍ରହ୍ମକୁ ସଦା ଘେରି ରହନ୍ତି।
ତସ୍ଯାଗ୍ରେ ଶ୍ଵେତଵର୍ଣାଭଃ ଶ୍ଵେତୋ ନାମ ମହାମୁନିଃ ଵିଜଜ୍ଞେ ଽଥ ମହାତେଜାସ୍ ତସ୍ମାଜ୍ଜଜ୍ଞେ ହରସ୍ତ୍ଵସୌ
ତାଙ୍କର ସାମ୍ନାରେ ଧଳା ରଙ୍ଗର ଆଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଶ୍ୱେତ ନାମକ ମହାମୁନି ଜନ୍ମ ନେଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ପୁନି ମହାତେଜସ୍ବୀ ହରାଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା।
ତତ୍ର ତେ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ସଦ୍ଯୋଜାତଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍ ପ୍ରପନ୍ନାଃ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଗୃଣନ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମ ଶାଶ୍ଵତମ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତି ସହିତ ସଦ୍ୟୋଜାତ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶରଣ ନେଇ, ଶାଶ୍ୱତ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଂ ଦେଵଂ ଯେ ପ୍ରପଦ୍ଯନ୍ତି ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ ପ୍ରାଣାଯାମପରା ଭୂତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମତତ୍ପରମାନସାଃ
ଏହିପରି, ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଇ, ପ୍ରାଣାୟାମରେ ନିଷ୍ଠା ଧରି, ମନକୁ ବ୍ରହ୍ମରେ ଲଗାନ୍ତି—
ତେ ସର୍ଵେ ପାପନିର୍ମୁକ୍ତା ଵିମଲା ବ୍ରହ୍ମଵର୍ଚସଃ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକମତିକ୍ରମ୍ଯ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ତତସ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ତମଃ କଲ୍ପୋ ରକ୍ତୋ ନାମ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ ବ୍ରହ୍ମା ଯତ୍ର ମହାତେଜା ରକ୍ତଵର୍ଣମଧାରଯତ୍
ତାପରେ ତ୍ରିଏଂଶତମ କଳ୍ପ, ଯାହାକୁ 'ରକ୍ତ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଘୋଷିତ ହେଲା; ଏହି କଳ୍ପରେ, ମହାତେଜସ୍ବୀ ବ୍ରହ୍ମା ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଧାରଣ କଲେ।
ଧ୍ଯାଯତଃ ପୁତ୍ରକାମସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପରମେଷ୍ଠିନଃ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତୋ ମହାତେଜାଃ କୁମାରୋ ରକ୍ତଭୂଷଣଃ
ପୁଅ ଆଶାରେ ଧ୍ୟାନରତ ପରମେଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ରକ୍ତଭୂଷିତ କୁମାର ଦେଖାଦେଲେ।
ରକ୍ତମାଲ୍ଯାମ୍ବରଧରୋ ରକ୍ତନେତ୍ରଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ ସ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାତ୍ମାନଂ କୁମାରଂ ରକ୍ତଵାସସମ୍
ସେଇ କୁମାର ରକ୍ତମାଳା ଓ ରକ୍ତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ରକ୍ତିମ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ଥିଲା; ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ମହାତ୍ମା କୁମାରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପରଂ ଧ୍ଯାନଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ବୁବୁଧେ ଦେଵମୀଶ୍ଵରମ୍ ସ ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ ବ୍ରହ୍ମା ପରମଯନ୍ତ୍ରିତଃ
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧ୍ୟାନକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ସେ ଦେବ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ; ଏହିପରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଂଯମିତ ଭାବରେ, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଵାମଦେଵଂ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମ ଵୈ ସମଚିନ୍ତଯତ୍ ତଥା ସ୍ତୁତୋ ମହାଦେଵୋ ବ୍ରହ୍ମଣା ପରମେଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମ ଭାବେ ବାମଦେବଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କଲେ; ଏହିପରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି ପାଇ, ପରମେଶ୍ୱର ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା ମିଳିଲା।
ପ୍ରତୀତହୃଦଯଃ ସର୍ଵ ଇଦମାହ ପିତାମହମ୍ ଧ୍ଯାଯତା ପୁତ୍ରକାମେନ ଯସ୍ମାତ୍ତେ ଽହଂ ପିତାମହ
ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଝି, ସେ ପିତାମହଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ପିତାମହ, ତୁମେ ପୁଅ ଆଶାରେ ମୋ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିଛ।'
ଦୃଷ୍ଟଃ ପରମଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ତୁତଶ୍ ଚ ବ୍ରହ୍ମପୂର୍ଵକମ୍ ତସ୍ମାଦ୍ଧ୍ଯାନବଲଂ ପ୍ରାପ୍ଯ କଲ୍ପେ କଲ୍ପେ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
'ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋତେ ଦେଖିଛ, ବ୍ରହ୍ମାନୁସାରେ ସ୍ତୁତି କରିଛ; ତେଣୁ ଧ୍ୟାନର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରତ୍ୟେକ କଳ୍ପରେ ଚେଷ୍ଟା କରି, ଏହି ଫଳ ପାଇବ।'
ଵେତ୍ସ୍ଯସେ ମାଂ ପ୍ରସଂଖ୍ଯାତଂ ଲୋକଧାତାରମୀଶ୍ଵରମ୍ ତତସ୍ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମାନଶ୍ ଚତ୍ଵାରସ୍ତେ କୁମାରକାଃ
'ତୁମେ ମୋତେ ଗଣନା ହୋଇଥିବା, ଲୋକମାନେ ଯାହାକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଇ ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ଜାଣିପାରିବ।' ତାପରେ ସେଠାରୁ ସେଇ ଚାରିଜଣ ମହାତ୍ମା କୁମାର ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସଂବଭୂଵୁର୍ମହାତ୍ମାନୋ ଵିଶୁଦ୍ଧା ବ୍ରହ୍ମଵର୍ଚସଃ ଵିରଜାଶ୍ ଚ ଵିବାହୁଶ୍ ଚ ଵିଶୋକୋ ଵିଶ୍ଵଭାଵନଃ
ସେମାନେ ମହାତ୍ମା, ଶୁଦ୍ଧ, ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ: ବିରଜା, ବିବାହୁ, ବିଶୋକ ଓ ବିଶ୍ୱଭାବନ।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତୁଲ୍ଯା ଵୀରା ଅଧ୍ଯଵସାଯିନଃ ରକ୍ତାଂବରଧରାଃ ସର୍ଵେ ରକ୍ତମାଲ୍ଯାନୁଲେପନାଃ
ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମାନ, ପ୍ରବଳ ଓ ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ସହିତ, ସମସ୍ତେ ରକ୍ତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ରକ୍ତମାଳା ଓ ରକ୍ତ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଥିଲେ।
ରକ୍ତକୁଙ୍କୁମଲିପ୍ତାଙ୍ଗା ରକ୍ତଭସ୍ମାନୁଲେପନାଃ ତତୋ ଵର୍ଷସହସ୍ରାନ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵେ ଽଧ୍ଯଵସାଯିନଃ
ଏହାପରେ, ତାଙ୍କ ଦେହ ଲାଲ କୁଙ୍କୁମ ଓ ଲାଲ ଭସ୍ମରେ ମାଳିଛି, ଏହିପରି ହଜାର ବର୍ଷ ଶେଷରେ ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଗୃଣନ୍ତଶ୍ ଚ ମହାତ୍ମାନୋ ବ୍ରହ୍ମ ତଦ୍ଵାମଦୈଵିକମ୍ ଅନୁଗ୍ରହାର୍ଥଂ ଲୋକାନାଂ ଶିଷ୍ଯାଣାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା
ଏବଂ ସେହି ମହାତ୍ମାମାନେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ ଦୟାବଶତଃ, ସେଇ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିବ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଧର୍ମୋପଦେଶମଖିଲଂ କୃତ୍ଵା ତେ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରିଯାଃ ପୁନରେଵ ମହାଦେଵଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ରୁଦ୍ରମଵ୍ଯଯମ୍
ଧର୍ମର ସମସ୍ତ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହୋଇ, ପୁଣିଥରେ ଅବିନାଶୀ ମହାଦେବ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ଯେ ଽପି ଚାନ୍ଯେ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠା ଯୁଞ୍ଜାନା ଵାମମୀଶ୍ଵରମ୍ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ମହାଦେଵଂ ତଦ୍ଭକ୍ତାସ୍ ତତ୍ପରାଯଣାଃ
ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯେଉଁମାନେ ବାମ ଦିଗର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଭକ୍ତ ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ ହୋଇ ରହନ୍ତି।