ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ତପସା ଵିଦ୍ଯଯା ଵାପି ଯୋଗେନେହ ଵଦ ପ୍ରଭୋ ନିଶମ୍ଯ ଵଚନଂ ତସ୍ଯାସ୍ ତଥା ହ୍ଯାଲୋକ୍ଯ ପାର୍ଵତୀମ୍

ତପସ୍ୟା, ଜ୍ଞାନ କିମ୍ବା ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା କି? ଏଠି କିପରି, ମୋତେ କହ, ହେ ପ୍ରଭୁ। ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଏବଂ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଛି।

ଆହ ବାଲେନ୍ଦୁତିଲକଃ ପୂର୍ଣେନ୍ଦୁଵଦନାଂ ହସନ୍ ସ୍ମୃତ୍ଵାଥ ମେନଯା ପତ୍ନ୍ଯା ଗିରେର୍ଗାଂ କଥିତାଂ ପୁରା

ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଭାଗ୍ୟ ଥିବା, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ମୁହଁ ଥିବା ସେ, ହସୁଥିବାବେଳେ, ପାହାଡ଼ର ରାଣୀ ମେନା ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଥିଲେ, ସେଠାରୁ ପୁରୁଣା କଥାଟିକେ ମନେ ପକାଇଲେ।

ଚିରକାଲସ୍ଥିତିଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଗିରୌ ଦେଵ୍ଯା ମହାତ୍ମନଃ ଦେଵି ଲବ୍ଧା ପୁରୀ ରମ୍ଯା ତ୍ଵଯା ଯତ୍ପ୍ରଷ୍ଟୁମର୍ହସି

ପାହାଡ଼ରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଦେବୀଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ଦେଖି, ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ଏହି ଶୁଭ୍ର ନଗରକୁ ପାଇଛ, ଏହା ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।

ସ୍ଥାନାର୍ଥଂ କଥିତଂ ମାତ୍ରା ଵିସ୍ମୃତେହ ଵିଲାସିନି ପୁରା ପିତାମହେନାପି ପୃଷ୍ଟଃ ପ୍ରଶ୍ନଵତାଂ ଵରେ

ଏହି ସ୍ଥାନ ପାଇଁ ମାଆ ଦ୍ୱାରା କଥାଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ଭୁଲିଯାଇଛି, ହେ ଖେଳାଳି, ପୂର୍ବରୁ ପିତାମହ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରଶ୍ନରେ ପ୍ରଥମ ଥିଲେ, ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ।

ଯଥା ତ୍ଵଯାଦ୍ଯ ଵୈ ପୃଷ୍ଟୋ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ବ୍ରହ୍ମାତ୍ମକଂ ତ୍ଵହମ୍ ଶ୍ଵେତେ ଶ୍ଵେତେନ ଵର୍ଣେନ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କଲ୍ପେ ତୁ ମାଂ ଶୁଭେ

ଯେପରି ତୁମେ ଆଜି ମୋତେ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛ, ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ, ଏହିପରି ଏକ କଳ୍ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ମୋତେ ଧଳା ରଙ୍ଗରେ, ଧଳା ଆକୃତିରେ ଦେଖିଥିଲେ।

ସଦ୍ଯୋଜାତଂ ତଥା ରକ୍ତେ ରକ୍ତଂ ଵାମଂ ପିତାମହଃ ପୀତେ ତତ୍ପୁରୁଷଂ ପୀତମ୍ ଅଘୋରେ କୃଷ୍ଣମୀଶ୍ଵରମ୍

ସଦ୍ୟୋଜାତ ଧଳା ରୂପରେ, ବାମଦେବ ଲାଲ ରୂପରେ, ପିତାମହ ତତ୍ପୁରୁଷଙ୍କୁ ହଳଦିଆ ରୂପରେ, ଏବଂ ଅଘୋର ଭଗବାନ କଳା ରୂପରେ ଦେଖିଥିଲେ।

ଈଶାନଂ ଵିଶ୍ଵରୂପାଖ୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ତଦାହ ମାମ୍

ଈଶାନ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ରୂପର ଭାବେ ପରିଚିତ, ସେ ତେବେ ମୋତେ ସମସ୍ତ ରୂପର ଭାବେ କହିଥିଲେ।

ଵାମ ତତ୍ପୁରୁଷାଘୋର ସଦ୍ଯୋଜାତ ମହେଶ୍ଵର ଦୃଷ୍ଟୋ ମଯା ତ୍ଵଂ ଗାଯତ୍ର୍ଯା ଦେଵଦେଵ ମହେଶ୍ଵର କେନ ଵଶ୍ଯୋ ମହାଦେଵ ଧ୍ଯେଯଃ କୁତ୍ର ଘୃଣାନିଧେ

ବାମଦେବ, ତତ୍ପୁରୁଷ, ଅଘୋର, ସଦ୍ୟୋଜାତ, ମହେଶ୍ୱର — ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମ ପାଖରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲି, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ମହେଶ୍ୱର। କେଉଁପରି ମହାଦେବଙ୍କୁ ବଶ କରାଯାଏ, ଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ ଏବଂ କେଉଁଠି, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାର ନିଧି?

ଦୃଶ୍ଯଃ ପୂଜ୍ଯସ୍ ତଥା ଦେଵ୍ଯା ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ଶଙ୍କର ଅଵୋଚଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯୈଵେତି ଵଶ୍ଯୋ ଵାରିଜସଂଭଵ

ସେ ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେଖିବାଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ପୂଜା କରିବାଯୋଗ୍ୟ। ଏହିପରି କହ, ହେ ଶଙ୍କର। ମୁଁ କହିଲି: କେବଳ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା ସେ ବଶ ହୁଅନ୍ତି, ହେ ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା।

ଧ୍ଯେଯୋ ଲିଙ୍ଗେ ତ୍ଵଯା ଦୃଷ୍ଟେ ଵିଷ୍ଣୁନା ପଯସାଂ ନିଧୌ ପୂଜ୍ଯଃ ପଞ୍ଚାସ୍ଯରୂପେଣ ପଵିତ୍ରୈଃ ପଞ୍ଚଭିର୍ଦ୍ଵିଜୈଃ

ଲିଙ୍ଗରେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ବିଷ୍ଣୁ ଜଳର ସମୁଦ୍ରରେ ଦେଖିଥିଲେ, ପଞ୍ଚମୁଖୀ ରୂପରେ ପଞ୍ଚ ଶୁଭ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ।

ଭଵ ଭକ୍ତ୍ଯାଦ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟୋ ଽହଂ ତ୍ଵଯାଣ୍ଡଜ ଜଗଦ୍ଗୁରୋ ସୋ ଽପି ମାମାହ ଭାଵାର୍ଥଂ ଦତ୍ତଂ ତସ୍ମୈ ମଯା ପୁରା

ଆଜି ତୁମେ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଦେଖିଛ, ହେ ଅଣ୍ଡଜ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଗୁରୁ। ସେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ କହିଥିଲେ, ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଭାବର ଅର୍ଥ ଦେଇଥିଲି।

ଭାଵଂ ଭାଵେନ ଦେଵେଶି ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍ମାଂ ହୃଦୀଶ୍ଵରମ୍ ତସ୍ମାତ୍ତୁ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଵଶ୍ଯୋ ଦୃଶ୍ଯଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠଗିରେଃ ସୁତେ

ଭାବ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବୀ, ସେ ମୋତେ ହୃଦୟରେ ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ଦେଖିଥିଲେ। ତେଣୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା ବଶ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଦେଖିବାଯାଏ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା।

ପୂଜ୍ଯୋ ଲିଙ୍ଗେ ନ ସଂଦେହଃ ସର୍ଵଦା ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଦ୍ଵିଜୈଃ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଧର୍ମଃ ପରଃ ସୂକ୍ଷ୍ମଃ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଜ୍ଞାନଂ ହୁତଂ ତପଃ

ଲିଙ୍ଗରେ ସେ ସଦା ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଶ୍ରଦ୍ଧା ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଧର୍ମ; ଶ୍ରଦ୍ଧା ହେଉଛି ଜ୍ଞାନ, ହୋମ ଏବଂ ତପସ୍ୟା।

ଶ୍ରଦ୍ଧା ସ୍ଵର୍ଗଶ୍ ଚ ମୋକ୍ଷଶ୍ ଚ ଦୃଶ୍ଯୋ ଽହଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ସଦା

ଶ୍ରଦ୍ଧା ହେଉଛି ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ; ମୁଁ ସଦା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଏ।

କଥଂ ଵୈ ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ସଦ୍ଯୋଜାତଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍ ଵାମଦେଵଂ ମହାତ୍ମାନଂ ପୁରାଣପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍

କିପରି ବ୍ରହ୍ମା ସଦ୍ୟୋଜାତ, ମହେଶ୍ୱର, ବାମଦେବ, ମହାତ୍ମା ଏବଂ ପୁରୁଣା ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ?

ଅଘୋରଂ ଚ ତଥେଶାନଂ ଯଥାଵଦ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ଏକୋନତ୍ରିଂଶକଃ କଲ୍ପୋ ଵିଜ୍ଞେଯଃ ଶ୍ଵେତଲୋହିତଃ

ଅଘୋର ଏବଂ ଈଶାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯଥାଯଥିଭାବେ କହ। ଏକୋନତ୍ରିଂଶତମ କଳ୍ପକୁ ଶ୍ୱେତଲୋହିତ ବୋଲି ଜଣାଯିବ।

ତସ୍ମିଂସ୍ତତ୍ପରମଂ ଧ୍ଯାନଂ ଧ୍ଯାଯତୋ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତଦା ଉତ୍ପନ୍ନସ୍ତୁ ଶିଖାଯୁକ୍ତଃ କୁମାରଃ ଶ୍ଵେତଲୋହିତଃ

ସେଥିରେ, ବ୍ରହ୍ମା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଥିବାବେଳେ, ତେବେ ଶିଖା ଥିବା କୁମାର, ଶ୍ୱେତଲୋହିତ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ।

ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୁରୁଷଂ ଶ୍ରୀମାନ୍ ବ୍ରହ୍ମା ଵୈ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖଃ ହୃଦି କୃତ୍ଵା ମହାତ୍ମାନଂ ବ୍ରହ୍ମରୂପିଣମୀଶ୍ଵରମ୍

ସେଇ ମହାପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁଥିବା ଶ୍ରୀମାନ୍ ବ୍ରହ୍ମା, ସେଇ ବ୍ରହ୍ମସ୍ୱରୂପ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ନିଜ ହୃଦୟରେ ରଖିଲେ।

ସଦ୍ଯୋଜାତଂ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଧ୍ଯାନଯୋଗପରୋ ଽଭଵତ୍ ଧ୍ଯାନଯୋଗାତ୍ପରଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵଵନ୍ଦେ ଦେଵମୀଶ୍ଵରମ୍

ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବାରେ ଲଗିଗଲେ; ଧ୍ୟାନ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ବୁଝି, ସେ ଦେବ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।

ସଦ୍ଯୋଜାତଂ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମ ଵୈ ସମଚିନ୍ତଯତ୍ ତତୋ ଽସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵତଃ ଶ୍ଵେତାଃ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତା ମହାଯଶାଃ

ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବେ ଚିନ୍ତା କଲେ; ଏହାରୁ, ତାଙ୍କର ପାଖରେ ଶ୍ୱେତବର୍ଣ୍ଣୀୟ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲୋକମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।

ସୁନନ୍ଦୋ ନନ୍ଦନଶ୍ଚୈଵ ଵିଶ୍ଵନନ୍ଦୋପନନ୍ଦନୌ ଶିଷ୍ଯାସ୍ତେ ଵୈ ମହାତ୍ମାନୋ ଯୈସ୍ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ସଦାଵୃତମ୍

ସୁନନ୍ଦ, ନନ୍ଦନ, ବିଶ୍ୱନନ୍ଦ ଓ ଉପନନ୍ଦ — ଏହି ମହାତ୍ମା ଶିଷ୍ୟମାନେ ସେଇ ବ୍ରହ୍ମକୁ ସଦା ଘେରି ରହନ୍ତି।

ତସ୍ଯାଗ୍ରେ ଶ୍ଵେତଵର୍ଣାଭଃ ଶ୍ଵେତୋ ନାମ ମହାମୁନିଃ ଵିଜଜ୍ଞେ ଽଥ ମହାତେଜାସ୍ ତସ୍ମାଜ୍ଜଜ୍ଞେ ହରସ୍ତ୍ଵସୌ

ତାଙ୍କର ସାମ୍ନାରେ ଧଳା ରଙ୍ଗର ଆଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଶ୍ୱେତ ନାମକ ମହାମୁନି ଜନ୍ମ ନେଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ପୁନି ମହାତେଜସ୍ବୀ ହରାଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା।

ତତ୍ର ତେ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ସଦ୍ଯୋଜାତଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍ ପ୍ରପନ୍ନାଃ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଗୃଣନ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମ ଶାଶ୍ଵତମ୍

ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତି ସହିତ ସଦ୍ୟୋଜାତ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶରଣ ନେଇ, ଶାଶ୍ୱତ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଲେ।

ତସ୍ମାଦ୍ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଂ ଦେଵଂ ଯେ ପ୍ରପଦ୍ଯନ୍ତି ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ ପ୍ରାଣାଯାମପରା ଭୂତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମତତ୍ପରମାନସାଃ

ଏହିପରି, ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଇ, ପ୍ରାଣାୟାମରେ ନିଷ୍ଠା ଧରି, ମନକୁ ବ୍ରହ୍ମରେ ଲଗାନ୍ତି—

ତେ ସର୍ଵେ ପାପନିର୍ମୁକ୍ତା ଵିମଲା ବ୍ରହ୍ମଵର୍ଚସଃ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକମତିକ୍ରମ୍ଯ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ

ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ତତସ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ତମଃ କଲ୍ପୋ ରକ୍ତୋ ନାମ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ ବ୍ରହ୍ମା ଯତ୍ର ମହାତେଜା ରକ୍ତଵର୍ଣମଧାରଯତ୍

ତାପରେ ତ୍ରିଏଂଶତମ କଳ୍ପ, ଯାହାକୁ 'ରକ୍ତ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଘୋଷିତ ହେଲା; ଏହି କଳ୍ପରେ, ମହାତେଜସ୍ବୀ ବ୍ରହ୍ମା ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଧାରଣ କଲେ।

ଧ୍ଯାଯତଃ ପୁତ୍ରକାମସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପରମେଷ୍ଠିନଃ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତୋ ମହାତେଜାଃ କୁମାରୋ ରକ୍ତଭୂଷଣଃ

ପୁଅ ଆଶାରେ ଧ୍ୟାନରତ ପରମେଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ରକ୍ତଭୂଷିତ କୁମାର ଦେଖାଦେଲେ।

ରକ୍ତମାଲ୍ଯାମ୍ବରଧରୋ ରକ୍ତନେତ୍ରଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ ସ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାତ୍ମାନଂ କୁମାରଂ ରକ୍ତଵାସସମ୍

ସେଇ କୁମାର ରକ୍ତମାଳା ଓ ରକ୍ତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ରକ୍ତିମ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ଥିଲା; ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ମହାତ୍ମା କୁମାରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।

ପରଂ ଧ୍ଯାନଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ବୁବୁଧେ ଦେଵମୀଶ୍ଵରମ୍ ସ ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ ବ୍ରହ୍ମା ପରମଯନ୍ତ୍ରିତଃ

ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧ୍ୟାନକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ସେ ଦେବ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ; ଏହିପରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଂଯମିତ ଭାବରେ, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।