ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ଜପାନ୍ଯନିଯମାଶ୍ଚୈଵ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା ଗୁରୋର୍ଵିରୁଦ୍ଧଂ ଯଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ନ ଵଦେତ୍ସର୍ଵଯତ୍ନତଃ

ଏଠାରେ ଜପ ଓ ନିୟମର କିଛି ଉପକାର ନାହିଁ; ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଗୁରୁଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ କଥା କେବେ ମଧ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଵଦେଦ୍ ଯଦି ମହାମୋହାଦ୍ ରୌରଵଂ ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ଚିତ୍ତେନୈଵ ଚ ଵିତ୍ତେନ ତଥା ଵାଚା ଚ ସୁଵ୍ରତାଃ

ଯଦି ବଡ଼ ମୋହରେ କେହି ଏପରି କଥା କହିଦିଏ, ସେ ରୌରବ ନରକକୁ ଯାଏ; ତେଣୁ ହେ ଶୁଭ୍ରଚରିତମାନେ, ମନ, ଧନ ଓ କଥାରେ—

ମିଥ୍ଯା ନ କାରଯେଦ୍ଦେଵି କ୍ରିଯଯା ଚ ଗୁରୋଃ ସଦା ଦୁର୍ଗୁଣେ ଖ୍ଯାପିତେ ତସ୍ଯ ନୈର୍ଗୁଣ୍ଯଶତଭାଗ୍ଭଵେତ୍

ହେ ଦେବୀ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ନେଇ କେବେ ମିଥ୍ୟା କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ଦୁର୍ଗୁଣକୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯଦି କରେ, ତାଙ୍କର ଗୁଣ ଶତଗୁଣ ହ୍ରାସ ପାଏ।

ଗୁଣେ ତୁ ଖ୍ଯାପିତେ ତସ୍ଯ ସାର୍ଵଗୁଣ୍ଯଫଲଂ ଭଵେତ୍ ଗୁରୋର୍ହିତଂ ପ୍ରିଯଂ କୁର୍ଯାଦ୍ ଆଦିଷ୍ଟୋ ଵା ନ ଵା ସଦା

କିନ୍ତୁ ଗୁରୁଙ୍କ ଗୁଣକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ, ସମସ୍ତ ଗୁଣର ଫଳ ମିଳେ; ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ମିଳିଲେ କିମ୍ବା ନାମିଳିଲେ, ସଦା ଗୁରୁଙ୍କ ଉପକାର ଓ ପ୍ରିୟ କାମ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଅସମକ୍ଷଂ ସମକ୍ଷଂ ଵା ଗୁରୋଃ କାର୍ଯଂ ସମାଚରେତ୍ ଗୁରୋର୍ହିତଂ ପ୍ରିଯଂ କୁର୍ଯାନ୍ ମନୋଵାକ୍କାଯକର୍ମଭିଃ

ଗୁରୁ ଥିଲେ କିମ୍ବା ନଥିଲେ, ତାଙ୍କର କାମ ସମାନଭାବେ କରିବା ଉଚିତ୍; ମନ, କଥା ଓ କାୟାରେ ଗୁରୁଙ୍କ ଉପକାର ଓ ପ୍ରିୟ କାମ କରିବା ଉଚିତ୍।

କୁର୍ଵନ୍ପତତ୍ଯଧୋ ଗତ୍ଵା ତତ୍ରୈଵ ପରିଵର୍ତତେ ତସ୍ମାତ୍ସ ସର୍ଵଦୋପାସ୍ଯୋ ଵନ୍ଦନୀଯଶ୍ ଚ ସର୍ଵଦା

ଏହା ଭିନ୍ନ କରିଲେ, ମଣିଷ ତଳସ୍ଥାନକୁ ପଡ଼ିଯାଏ ଓ ସେଠାରେ ଘୁରିଘୁରି ରହେ; ତେଣୁ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସଦା ପୂଜା କରିବା ଓ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ୍।

ସମୀପସ୍ଥୋ ଽପ୍ଯନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ଵଦେତ୍ତଦ୍ଵିମୁଖୋ ଗୁରୁମ୍ ଏଵମାଚାରଵାନ୍ ଭକ୍ତୋ ନିତ୍ଯଂ ଜପପରାଯଣଃ

ନିକଟରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅନୁମତି ନେଇ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏଭଳି ଆଚରଣ କରୁଥିବା, ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ସଦା ଜପରେ ଲିନ ଥିବା—

ଗୁରୁପ୍ରିଯକରୋ ମନ୍ତ୍ରଂ ଵିନିଯୋକ୍ତୁଂ ତତୋ ଽର୍ହତି ଵିନିଯୋଗଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସିଦ୍ଧମନ୍ତ୍ରପ୍ରଯୋଜନମ୍

ଯିଏ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ, ସେ ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ; ଏବେ ମୁଁ ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର ଓ ସିଦ୍ଧ ମନ୍ତ୍ରର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି।

ଦୌର୍ବଲ୍ଯଂ ଯାତି ତନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ ଵିନିଯୋଗମଜାନତଃ ଯସ୍ଯ ଯେନ ଵିଯୁଞ୍ଜୀତ କାର୍ଯେଣ ତୁ ଵିଶେଷତଃ

ଯଦି ବ୍ୟବହାର ଜାଣିନାହିଁ, ସେଇ ମନ୍ତ୍ର ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଏ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ତ୍ରକୁ ତାହାର ବିଶେଷ କାମରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍।

ଵିନିଯୋଗଃ ସ ଵିଜ୍ଞେଯ ଐହିକାମୁଷ୍ମିକଂ ଫଲମ୍ ଵିନିଯୋଗଜମାଯୁଷ୍ଯମ୍ ଆରୋଗ୍ଯଂ ତନୁନିତ୍ଯତା

ସେଇ ବ୍ୟବହାର ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକର ଫଳ ଦେଇଥାଏ; ଠିକ୍ ବ୍ୟବହାରରୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ନିରନ୍ତରତା ମିଳେ।

ରାଜ୍ଯୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ଚ ଵିଜ୍ଞାନଂ ସ୍ଵର୍ଗୋ ନିର୍ଵାଣ ଏଵ ଚ ପ୍ରୋକ୍ଷଣଂ ଚାଭିଷେକଂ ଚ ଅଘମର୍ଷଣମେଵ ଚ

ରାଜ୍ୟ, ଏଶ୍ୱର୍ୟ, ଜ୍ଞାନ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ, ତଥା ଛିଟା ଦେବା, ଅଭିଷେକ ଓ ପାପ ଦୂର କରିବା—

ସ୍ନାନେ ଚ ସଂଧ୍ଯଯୋଶ୍ଚୈଵ କୁର୍ଯାଦେକାଦଶେନ ଵୈ ଶୁଚିଃ ପର୍ଵତମାରୁହ୍ଯ ଜପେଲ୍ଲକ୍ଷମତନ୍ଦ୍ରିତଃ

ସ୍ନାନବେଳେ ଓ ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ଏକାଦଶ ମନ୍ତ୍ରରେ କରିବା ଉଚିତ୍; ପବିତ୍ର ହୋଇ, ପାହାଡ଼ ଚଢ଼ି ଥକିନଥିବା ଭାବେ ଲକ୍ଷ ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍।

ମହାନଦ୍ଯାଂ ଦ୍ଵିଲକ୍ଷଂ ତୁ ଦୀର୍ଘମାଯୁରଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ଦୂର୍ଵାଙ୍କୁରାସ୍ତିଲା ଵାଣୀ ଗୁଡୂଚୀ ଘୁଟିକା ତଥା

ବଡ଼ ନଦୀରେ ଦୁଇଲକ୍ଷ ଜପ କଲେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ମିଳେ; ଦୂର୍ବା ତର, ତିଳ, ମିଠା କଥା, ଗୁଡ଼ୁଚୀ ଓ ଗୋଳି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଫଳ ମିଳେ।

ତେଷାଂ ତୁ ଦଶସାହସ୍ରଂ ହୋମମାଯୁଷ୍ଯଵର୍ଧନମ୍ ଅଶ୍ଵତ୍ଥଵୃକ୍ଷମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଜପେଲ୍ଲକ୍ଷଦ୍ଵଯଂ ସୁଧୀଃ

ଏହିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଜୀବନବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଦଶ ହଜାର ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ ନିକଟରେ ବସି ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଶନୈଶ୍ଚରଦିନେ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୀର୍ଘାଯୁଷ୍ଯଂ ଲଭେନ୍ନରଃ ଶନୈଶ୍ଚରଦିନେ ଽଶ୍ଵତ୍ଥଂ ପାଣିଭ୍ଯାଂ ସଂସ୍ପୃଶେତ୍ସୁଧୀଃ

ଶନିବାର ଦିନରେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛକୁ ହାତ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଥାଏ; ଶନିବାର ଦିନ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ହାତରେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛକୁ ସାନ୍ତ ଭାବରେ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ୍।

ଜପେଦଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତଂ ସୋମମୃତ୍ଯୁହରୋ ଭଵେତ୍ ଆଦିତ୍ଯାଭିମୁଖୋ ଭୂତ୍ଵା ଜପେଲ୍ଲକ୍ଷମନନ୍ଯଧୀଃ

ଏକ ଶତ ଆଠ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ମୃତ୍ୟୁର ପ୍ରଭାବ ହଟିଯାଏ; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ମୁହଁ କରି, ଅଟୁଟ ମନେ ଏକ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଅର୍କୈରଷ୍ଟଶତଂ ଜପ୍ତ୍ଵା ଜୁହ୍ଵନ୍ଵ୍ଯାଧେର୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ ସମସ୍ତଵ୍ଯାଧିଶାନ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ପଲାଶସମିଧୈର୍ ନରଃ

ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଏକ ଶତ ଆଠ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି ଓ ହୋମ କଲେ, ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ସମସ୍ତ ରୋଗ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ, ପଲାଶ କାଠ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍।

ହୁତ୍ଵା ଦଶସହସ୍ରଂ ତୁ ନିରୋଗୀ ମନୁଜୋ ଭଵେତ୍ ନିତ୍ଯମଷ୍ଟଶତଂ ଜପ୍ତ୍ଵା ପିବେଦ୍ ଅମ୍ଭୋ ଽର୍କସନ୍ନିଧୌ

ଦଶ ହଜାର ହୋମ କରିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ନିରୋଗୀ ହୁଏ; ଦିନେ ଏକ ଶତ ଆଠ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପାଣି ପିଇବା ଉଚିତ୍।

ଔଦର୍ଯୈର୍ଵ୍ଯାଧିଭିଃ ସର୍ଵୈର୍ ମାସେନୈକେନ ମୁଚ୍ଯତେ ଏକାଦଶେନ ଭୁଞ୍ଜୀଯାଦ୍ ଅନ୍ନଂ ଚୈଵାଭିମନ୍ତ୍ରିତମ୍

ଏକ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହଣୀ ଓ ଉଦର ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ ମନ୍ତ୍ରପୂତ ଅନ୍ନ ଖାଇବା ଉଚିତ୍।

ଭକ୍ଷ୍ଯଂ ଚାନ୍ଯତ୍ତଥା ପେଯଂ ଵିଷମପ୍ଯମୃତଂ ଭଵେତ୍ ଜପେଲ୍ ଲକ୍ଷଂ ତୁ ପୂର୍ଵାହ୍ଣେ ହୁତ୍ଵା ଚାଷ୍ଟଶତେନ ଵୈ

ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ବା ପାନୀୟ ଖାଉଛି, ଏହା ବିଷ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅମୃତ ହୁଏ; ପୂର୍ବାହ୍ଣରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ଏକ ଶତ ଆଠ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍।

ସୂର୍ଯଂ ନିତ୍ଯମୁପସ୍ଥାଯ ସମ୍ଯଗାରୋଗ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍ ନଦୀତୋଯେନ ସମ୍ପୂର୍ଣଂ ଘଟଂ ସଂସ୍ପୃଶ୍ଯ ଶୋଭନମ୍

ପ୍ରତିଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ସଠିକ୍ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ମିଳେ; ନଦୀ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଘଡ଼ାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଜପ୍ତ୍ଵାଯୁତଂ ଚ ତତ୍ସ୍ନାନାଦ୍ ରୋଗାଣାଂ ଭେଷଜଂ ଭଵେତ୍ ଅଷ୍ଟାଵିଂଶଜ୍ଜପିତ୍ଵାନ୍ନମ୍ ଅଶ୍ନୀଯାଦ୍ ଅନ୍ଵହଂ ଶୁଚିଃ

ଦଶ ହଜାର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି ସ୍ନାନ କଲେ, ଏହା ରୋଗ ପାଇଁ ଔଷଧ ହୁଏ; ଏକୋଣତିସ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ପ୍ରତିଦିନ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍।

ହୁତ୍ଵା ଚ ତାଵତ୍ପାଲାଶୈର୍ ଏଵଂ ଵାରୋଗ୍ଯମ୍ ଅଶ୍ନୁତେ ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯଗ୍ରହେ ପୂର୍ଵମ୍ ଉପୋଷ୍ଯ ଵିଧିନା ଶୁଚିଃ

ଏତେ ପଲାଶ କାଠ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିଲେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ମିଳେ; ଚନ୍ଦ୍ର ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ପୂର୍ବରୁ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଯାଵଦ୍ଗ୍ରହଣମୋକ୍ଷଂ ତୁ ତାଵନ୍ନଦ୍ଯାଂ ସମାହିତଃ ଜପେତ୍ସମୁଦ୍ରଗାମିନ୍ଯାଂ ଵିମୋକ୍ଷେ ଗ୍ରହଣସ୍ଯ ତୁ

ଗ୍ରହଣ ଯାଏଁ ଚାଲିଥାଏ, ସେଉଁଠି ନଦୀରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍; ଗ୍ରହଣ ଶେଷ ହେଲେ, ସମୁଦ୍ରକୁ ବହୁଥିବା ନଦୀରେ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଅଷ୍ଟୋତ୍ତରସହସ୍ରେଣ ପିବେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମୀରସଂ ଦ୍ଵିଜାଃ ଐହିକାଂ ଲଭତେ ମେଧାଂ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଧରାଂ ଶୁଭାମ୍

ଏକ ହଜାର ଆଠ ଥର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବ୍ରାହ୍ମୀ ଗଛର ରସ ପିଇବା ଉଚିତ୍; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଲୋକରେ ବୁଦ୍ଧି ଓ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଉପରେ ଦକ୍ଷତା ମିଳେ।

ସାରସ୍ଵତୀ ଭଵେଦ୍ଦେଵୀ ତସ୍ଯ ଵାଗତିମାନୁଷୀ ଗ୍ରହନକ୍ଷତ୍ରପୀଡାସୁ ଜପେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯାଯୁତଂ ନରଃ

ସାରସ୍ୱତୀ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ ବକ୍ତୃତ୍ୱ ଦେଇଥାନ୍ତି; ଗ୍ରହ ଓ ନକ୍ଷତ୍ରର ଦୁଃଖରେ, ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଭକ୍ତି ସହିତ ଦଶ ହଜାର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍।

ହୁତ୍ଵା ଚାଷ୍ଟସହସ୍ରଂ ତୁ ଗ୍ରହପୀଡାଂ ଵ୍ଯପୋହତି ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଦର୍ଶନେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଜପେଦ୍ଵୈ ଚାଯୁତଂ ନରଃ

ଆଠ ହଜାର ହୋମ କରିଲେ ଗ୍ରହ ଦୁଃଖ ଦୂର ହୁଏ; ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଲେ, ସ୍ନାନ କରି ଦଶ ହଜାର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍।

ଘୃତେନାଷ୍ଟଶତଂ ହୁତ୍ଵା ସଦ୍ଯଃ ଶାନ୍ତିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯଗ୍ରହେ ଲିଙ୍ଗଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଯଥାଵିଧି

ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଶତ ଆଠ ହୋମ କରିଲେ ସତ୍ୟ ସତ୍ବରେ ଶାନ୍ତି ମିଳେ; ଚନ୍ଦ୍ର ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଲିଙ୍ଗଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।

ଯତ୍ କିଂଚିତ୍ ପ୍ରାର୍ଥଯେଦ୍ ଦେଵି ଜପେଦଯୁତମାଦରାତ୍ ସଂନିଧାଵସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ଶୁଚିଃ ସଂଯତମାନସଃ

ଯେଉଁ କିଛି ଇଚ୍ଛା କରୁଛ, ହେ ଦେବୀ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଦଶ ହଜାର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପବିତ୍ର ଓ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ମନେ।