ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ଚତୁଷ୍କୋଣଂ ତୁ ଵା ଚୂର୍ଣୈର୍ ଅଲଂକୃତ୍ଯ ସମନ୍ତତଃ ପୁଷ୍ପାକ୍ଷତାଦିଭିଃ ପୂଜ୍ଯ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଯଦି ଚାରିକୋଣା ଅଞ୍ଚଳକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ସୁନ୍ଦର କରି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅଳଙ୍କୃତ କରାଯାଏ, ଏବଂ ପୁଷ୍ପ, ଅକ୍ଷତ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଏ, ତେବେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ଯସ୍ତୁ ଗର୍ଭଗୃହଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ସକୃଦାଲିପ୍ଯ ସର୍ଵତଃ ଚନ୍ଦନାଦ୍ଯୈଃ ସକର୍ପୂରୈର୍ ଗନ୍ଧଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ ସମନ୍ତତଃ

ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗର୍ଭଗୃହକୁ ଏକଥର ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଚନ୍ଦନ, କର୍ପୂର ଓ ଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲେପନ କରେ,

ଵିକୀର୍ଯ ଗନ୍ଧକୁସୁମୈର୍ ଧୂପୈର୍ଧୂପ୍ଯ ଚତୁର୍ଵିଧୈଃ ପ୍ରାର୍ଥଯେଦ୍ଦେଵମୀଶାନଂ ଶିଵଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସେ ଗନ୍ଧ ପୁଷ୍ପ ଛିଟି ଚାରି ପ୍ରକାର ଧୂପ ଦେଇ, ଭଗବାନ ଈଶାନଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ, ଶିବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଭୋଗାନ୍ କଲ୍ପକୋଟିଶତଂ ନରଃ ସ୍ଵଦେହଗନ୍ଧକୁସୁମୈଃ ପୂରଯଞ୍ଛିଵମନ୍ଦିରମ୍

ସେଠାରେ ଅନେକ କଳ୍ପ ଧରି ମହାଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ନିଜ ଦେହର ଗନ୍ଧ ଓ ପୁଷ୍ପ ଦ୍ୱାରା ଶିବମନ୍ଦିରକୁ ପୂରଣ କରେ।

କ୍ରମାଦ୍ଗାନ୍ଧର୍ଵମାସାଦ୍ଯ ଗନ୍ଧର୍ଵୈଶ୍ ଚ ସୁପୂଜିତଃ କ୍ରମାଦାଗତ୍ଯ ଲୋକେ ଽସ୍ମିନ୍ ରାଜା ଭଵତି ଵୀର୍ଯଵାନ୍

କ୍ରମେ ଗାନ୍ଧର୍ବ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ଗାନ୍ଧର୍ବମାନେ ସମ୍ମାନ କରିଥିବା ସେ, ପୁଣି ଏହି ଲୋକକୁ ଆସି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ହୁଏ।

ଆଦିଦେଵୋ ମହାଦେଵଃ ପ୍ରଲଯସ୍ଥିତିକାରକଃ ସର୍ଗଶ୍ ଚ ଭୁଵନାଧୀଶଃ ଶର୍ଵଵ୍ଯାପୀ ସଦାଶିଵଃ ଶିଵବ୍ରହ୍ମାମୃତଂ ଗ୍ରାହ୍ଯଂ ମୋକ୍ଷସାଧନମ୍ ଉତ୍ତମମ୍

ଆଦିଦେବ, ମହାଦେବ, ଯିଏ ପ୍ରଳୟ, ସ୍ଥିତି ଓ ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ, ସେ ଭୁବନର ନାଥ, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଶର୍ବ, ଚିରଅବିନାଶୀ ସଦାଶିବ। ଶିବବ୍ରହ୍ମ ଅମୃତକୁ ମୁକ୍ତିର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପାୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତଂ ସଦା ନିତ୍ଯମ୍ ଅଚିନ୍ତ୍ଯମ୍ ଅର୍ଚଯେତ୍ ପ୍ରଭୁମ୍

ଯେଉଁଠି ପ୍ରଭୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଅସ୍ପଷ୍ଟ, ସଦା ଅବିନାଶୀ ଓ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ସେଉଁଠି ସଦା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଵସ୍ତ୍ରପୂତେନ ତୋଯେନ କାର୍ଯଂ ଚୈଵୋପଲେପନମ୍ ଶିଵକ୍ଷେତ୍ରେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠା ନାନ୍ଯଥା ସିଦ୍ଧିରିଷ୍ଯତେ

ଶିବକ୍ଷେତ୍ରରେ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ ଜଳ ନେଇ ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାବରେ କଲେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେନାହିଁ।

ଆପଃ ପୂତା ଭଵନ୍ତ୍ଯେତା ଵସ୍ତ୍ରପୂତାଃ ସମୁଦ୍ଧୃତାଃ ଅଫେନା ମୁନିଶାର୍ଦୂଲା ନାଦେଯାଶ୍ ଚ ଵିଶେଷତଃ

ଏହି ଜଳ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଛାଣି ଉଠାଇଲେ ଶୁଧ୍ଧ ହୁଏ; ହେ ମୁନିଶାର୍ଦୂଳ, ବିଶେଷ କରି ଝାଗ ଥିବା ଜଳ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ତସ୍ମାଦ୍ଵୈ ସର୍ଵକାର୍ଯାଣି ଦୈଵିକାନି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ଅଦ୍ଭିଃ କାର୍ଯାଣି ପୂତାଭିଃ ସର୍ଵକାର୍ଯପ୍ରସିଦ୍ଧଯେ

ତେଣୁ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ ପବିତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ।

ଜନ୍ତୁଭିର୍ ମିଶ୍ରିତା ହ୍ଯାପଃ ସୂକ୍ଷ୍ମାଭିସ୍ତାନ୍ନିହତ୍ଯ ତୁ ଯତ୍ପାପଂ ସକଲଂ ଚାଦ୍ଭିର୍ ଅପୂତାଭିଶ୍ଚିରଂ ଲଭେତ୍

ଯେଉଁ ଜଳ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମିଶିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନଷ୍ଟ କରି ଶୁଧ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ; ନହେଲେ, ଅଶୁଧ୍ଧ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ପାପ ଲାଗି ରହେ।

ସଂମାର୍ଜନେ ତଥା ନୄଣାଂ ମାର୍ଜନେ ଚ ଵିଶେଷତଃ ଅଗ୍ନୌ କଣ୍ଡନକେ ଚୈଵ ପେଷଣେ ତୋଯସଂଗ୍ରହେ

ଘର ବୁହାରିବା, ଲୋକମାନେ ମାନ୍ଦିବା, ଅଗ୍ନିରେ କାମ କରିବା, ଦାଳିବା, ଓ ପାଣି ଜମା କରିବା—ଏସବୁ କାମରେ—

ହିଂସା ସଦା ଗୃହସ୍ଥାନାଂ ତସ୍ମାଦ୍ଧିଂସାଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ ଅହିଂସେଯଂ ପରୋ ଧର୍ମଃ ସର୍ଵେଷାଂ ପ୍ରାଣିନାଂ ଦ୍ଵିଜାଃ

ଘରେଥିବା ଲୋକମାନେ ସବୁବେଳେ କିଛି ହାନି କରନ୍ତି; ତେଣୁ ହିଂସା ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଅହିଂସା ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଧର୍ମ।

ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵସ୍ତ୍ରପୂତଂ ସମାଚରେତ୍ ତଦ୍ଦାନମଭଯଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵଦାନୋତ୍ତମୋତ୍ତମମ୍

ତେଣୁ ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟାରେ, ବସ୍ତ୍ରରେ ଛାଣିଥିବା ପାଣି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ପାଣି ଦାନ କରିବା, ସମସ୍ତ ଦାନ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଭୟହୀନତା ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।

ତସ୍ମାତ୍ତୁ ପରିହର୍ତଵ୍ଯା ହିଂସା ସର୍ଵତ୍ର ସର୍ଵଦା ମନସା କର୍ମଣା ଵାଚା ସର୍ଵଦାହିଂସକଂ ନରମ୍

ତେଣୁ ସବୁଠାରେ, ସବୁବେଳେ, ମନେ, କାମରେ, କିମ୍ବା କଥାରେ—ହିଂସା ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ। ଏକ ଲୋକ ସଦା ଅହିଂସାରେ ରହିବା ଦରକାର।

ରକ୍ଷନ୍ତି ଜନ୍ତଵଃ ସର୍ଵେ ହିଂସକଂ ବାଧଯନ୍ତି ଚ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଖିଲଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଯତ୍ଫଲଂ ଵେଦପାରଗେ

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଅହିଂସକ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ହିଂସକଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ବେଦ ଜ୍ଞାନୀକୁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ସେଠି ତିନି ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ତାହାର ଫଳ ମିଳେ।

ତତ୍ଫଲଂ କୋଟିଗୁଣିତଂ ଲଭତେ ଽହିଂସକୋ ନରଃ ମନସା କର୍ମଣା ଵାଚା ସର୍ଵଭୂତହିତେ ରତାଃ

ଅହିଂସା କରୁଥିବା ଲୋକ, ମନ, କାମ ଓ କଥା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଲରେ ଲାଗିଥିଲେ, ସେଠାରୁ ମିଳୁଥିବା ଫଳ କୋଟିଗୁଣ ଅଧିକ ପାଏ।

ଦଯାଦର୍ଶିତପନ୍ଥାନୋ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ଚ ସ୍ଵାମିଵତ୍ପରିରକ୍ଷନ୍ତି ବହୂନି ଵିଵିଧାନି ଚ

ଯେମାନେ ଦୟାର ପଥ ଦେଖାନ୍ତି, ସେମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ୱାମୀ ପରି ବହୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତି।

ଯେ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରଵତ୍ସ୍ନେହାଦ୍ ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି ତେ ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଵସ୍ତ୍ରପୂତେନ ଵାରିଣା

ଯେମାନେ ପୁଅ-ନାତି ପ୍ରତି ସ୍ନେହରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି—ତେଣୁ ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟାରେ ବସ୍ତ୍ରରେ ଛାଣିଥିବା ପାଣି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।

କାର୍ଯମଭ୍ଯୁକ୍ଷଣଂ ନିତ୍ଯଂ ସ୍ନପନଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଖିଲଂ ହତ୍ଵା ଯତ୍ଫଲଂ ପରିକୀର୍ତ୍ଯତେ

ନିତ୍ୟ ଅଭ୍ୟୁକ୍ଷଣ (ପାଣି ଛିଟାଇବା) ଓ ବିଶେଷ କରି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ତିନି ଲୋକ ନାଶ କରିଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଏହି କାମରେ ତାହା ଲଭ୍ୟ।

ଶିଵାଲଯେ ନିହତ୍ଯୈକମ୍ ଅପି ତତ୍ସକଲଂ ଲଭେତ୍ ଶିଵାର୍ଥଂ ସର୍ଵଦା କାର୍ଯା ପୁଷ୍ପହିଂସା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ

ଶିବ ମନ୍ଦିରରେ ଏକଟି ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା କଲେ, ସମସ୍ତ ଫଳ ମିଳେ; ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ପୁଷ୍ପ ହିଂସା କରିବା ଉଚିତ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ।

ଯଜ୍ଞାର୍ଥଂ ପଶୁହିଂସା ଚ କ୍ଷତ୍ରିଯୈର୍ଦୁଷ୍ଟଶାସନମ୍ ଵିହିତାଵିହିତଂ ନାସ୍ତି ଯୋଗିନାଂ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନାମ୍

ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପଶୁହିଂସା, କିମ୍ବା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଶାସନ କରିବା—ଏହି କାମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ; ଯୋଗୀ ଓ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ନିୟମ ବା ନିଷେଧ ନାହିଁ।

ଯତସ୍ତସ୍ମାନ୍ନ ହନ୍ତଵ୍ଯା ନିଷିଦ୍ଧାନାଂ ନିଷେଵଣାତ୍ ସର୍ଵକର୍ମାଣି ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ସଂନ୍ଯସ୍ତା ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ

ତେଣୁ ନିଷିଦ୍ଧ କାମ ଛାଡ଼ି, କେବେ ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସମସ୍ତ କାମ ତ୍ୟାଗ କରି, ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିରଲିପ୍ତ ରହନ୍ତି।

ନ ହନ୍ତଵ୍ଯାଃ ସଦା ପୂଜ୍ଯାଃ ପାପକର୍ମରତା ଅପି ପଵିତ୍ରାସ୍ତୁ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ସର୍ଵା ଅତ୍ରେଶ୍ ଚ କୁଲସଂଭଵାଃ

ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କେବେ ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ସଦା ସମ୍ମାନ ଦିଆଯିବା ଦରକାର, ସେମାନେ ପାପ କାମରେ ଲାଗିଥିଲେ ମଧ୍ୟ। ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀ ପବିତ୍ର, ବିଶେଷ କରି ଅତ୍ରି କୁଳର।

ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାସମଂ ପାପମ୍ ଆତ୍ରେଯୀଂ ଵିନିହତ୍ଯ ଚ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ସର୍ଵା ନ ହନ୍ତଵ୍ଯାଃ ପାପକର୍ମରତା ଅପି

ଅତ୍ରେୟୀ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ସମାନ ପାପ। ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀ, ପାପ କାମରେ ଲାଗିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହତ୍ୟା ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ନ ଯଜ୍ଞାର୍ଥଂ ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଗ୍ରାହ୍ଯାଃ ସର୍ଵୈଃ ସର୍ଵତ୍ର ସର୍ଵଦା ସର୍ଵଵର୍ଣେଷୁ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଃ ପାପକର୍ମରତା ଅପି

ଯେଉଁଠି, ଯେତେବେଳେ, ଯେଉଁଠିଏ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଜାତିରେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ, ପାପ କାମରେ ଲାଗିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କେବେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ନିଆଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ।

ମଲିନା ରୂପଵତ୍ଯଶ୍ ଚ ଵିରୂପା ମଲିନାଂବରାଃ ନ ହନ୍ତଵ୍ଯାଃ ସଦା ମର୍ତ୍ଯୈଃ ଶିଵଵଚ୍ଛଙ୍କଯା ତଥା

ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଅପସର୍ଜନୀ, ସୁନ୍ଦର, କିମ୍ବା ବିକୃତ ରୂପର, କିମ୍ବା ମେଲା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମଣିଷମାନେ ଶିବଙ୍କ ଭୟରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଵେଦବାହ୍ଯଵ୍ରତାଚାରାଃ ଶ୍ରୌତସ୍ମାର୍ତବହିଷ୍କୃତାଃ ପାଷଣ୍ଡିନ ଇତି ଖ୍ଯାତା ନ ସଂଭାଷ୍ଯା ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ

ଯେମାନେ ବେଦ ବାହ୍ୟ ବ୍ରତ ଅନୁସରନ୍ତି, ଶ୍ରୌତ ଓ ସ୍ମୃତି କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବାହାରେ, ଏମିତି ଅପସନ୍ଦିତ ଭାବେ ପରିଚିତ, ସେମାନେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ନ ସ୍ପୃଷ୍ଟଵ୍ଯା ନ ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭାନୁଂ ସମୀକ୍ଷତେ ତଥାପି ତେନ ଵଧ୍ଯାଶ୍ ଚ ନୃପୈରନ୍ଯୈଶ୍ ଚ ଜନ୍ତୁଭିଃ

ସେମାନେ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଦେଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଦେଖିଲେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିବା ପରି। ତଥାପି, ରାଜାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସେମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରିପାରନ୍ତି।