ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

କୃତ୍ଵା ଭକ୍ତ୍ଯା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ

ଭକ୍ତିଭାବରେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ତିଆରି କଲେ, ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।

ଲିଙ୍ଗପ୍ରତିଷ୍ଠାପୁଣ୍ଯଂ ଚ ଲିଙ୍ଗସ୍ଥାପନମେଵ ଚ ଲିଙ୍ଗାନାଂ ଚୈଵ ଭେଦାଶ୍ ଚ ଶ୍ରୁତଂ ତଵ ମୁଖାଦିହ

ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ପୁଣ୍ୟ, ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ ଏବଂ ଲିଙ୍ଗର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର — ଏହି ସବୁ ମୁଁ ଏଠାରେ ତୁମକୁ କହିଛି।

ମୃଦାଦିରତ୍ନପର୍ଯନ୍ତୈର୍ ଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ କୃତ୍ଵା ଶିଵାଲଯମ୍ ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ମର୍ତ୍ଯସ୍ ତତ୍ଫଲଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି

ମାଟିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଭିନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଶିବମନ୍ଦିର ତିଆରି କଲେ, ମଣିଷ କେଉଁଫଳ ପାଏ? ତୁମେ ସେଠି ଫଳ କହ।

ଯସ୍ଯ ଭକ୍ତୋ ଽପି ଲୋକେ ଽସ୍ମିନ୍ ପୁତ୍ରଦାରଗୃହାଦିଭିଃ ବାଧ୍ଯତେ ଜ୍ଞାନଯୁକ୍ତଶ୍ଚେନ୍ ନ ଚ ତସ୍ଯ ଗୃହୈସ୍ତୁ କିମ୍

ଏହି ସଂସାରରେ ଯଦି ଏକ ଭକ୍ତ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଥାଏ, ତାହା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ସେ ପୁଅ, ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ, ଘର ଓ ଏହାଦି ଦ୍ୱାରା ଯଦି କଷ୍ଟ ପାଏ, ତେବେ ଏମିତି ଘର ତାଙ୍କ ପାଇଁ କଣ କାମର?

ତଥାପି ଭକ୍ତାଃ ପରମେଶ୍ଵରସ୍ଯ କୃତ୍ଵେଷ୍ଟଲୋଷ୍ଟୈରପି ରୁଦ୍ରଲୋକମ୍ ପ୍ରଯାନ୍ତି ଦିଵ୍ଯଂ ହି ଵିମାନଵର୍ଯଂ ସୁରେନ୍ଦ୍ରପଦ୍ମୋଦ୍ଭଵଵନ୍ଦିତସ୍ଯ

ତଥାପି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ଯଦି କେବଳ ମାଟି କିମ୍ବା ଇଟି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଘର ବନାନ୍ତି, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେହି ଦିବ୍ୟ ରୁଦ୍ରଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି।

ଗୃହଂ ଚ ତାଦୃଗ୍ଵିଧମସ୍ଯ ଶଂଭୋଃ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ରୁଦ୍ରତ୍ଵମଵାପ୍ନୁଵନ୍ତି

ଏମିତି ଭାବେ ଯେଉଁ ଲୋକ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଘରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଘର ରୁଦ୍ରତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଭକ୍ତ୍ଯା ଭକ୍ତୈଃ ଶିଵାଲଯମ୍ କର୍ତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵଯତ୍ନେନ ଧର୍ମକାମାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ

ସେହିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ, ଭକ୍ତମାନେ ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଶିବଙ୍କ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିବା ଉଚିତ।

କେସରଂ ନାଗରଂ ଵାପି ଦ୍ରାଵିଡଂ ଵା ତଥାପରମ୍ କୃତ୍ଵା ରୁଦ୍ରାଲଯଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ

କେସରା, ନାଗର, ଦ୍ରାବିଡ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶୈଳୀରେ ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ, ସେ ଶିବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

କୈଲାସାଖ୍ଯଂ ଚ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ ପ୍ରାସାଦଂ ପରମେଷ୍ଠିନଃ କୈଲାସଶିଖରାକାରୈର୍ ଵିମାନୈର୍ ମୋଦତେ ସୁଖୀ

ଯିଏ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ କୈଳାସ ନାମକ ମନ୍ଦିର, କୈଳାସ ଶିଖର ଆକୃତିର ରୂପରେ ରଥ ଓ ମହଲ ତିଆରି କରେ, ସେ ସୁଖରେ ରହେ।

ମନ୍ଦରଂ ଵା ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ଶିଵାଯ ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିତ୍ତାନୁସାରେଣ ଉତ୍ତମାଧମମଧ୍ଯମମ୍

କିମ୍ବା ଯିଏ ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଓ ଭକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ଉତ୍ତମ, ମଧ୍ୟମ କିମ୍ବା ଅଧମ ଭାବରେ ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦର ତିଆରି କରେ—

ମନ୍ଦରାଦ୍ରିପ୍ରତୀକାଶୈର୍ ଵିମାନୈର୍ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖୈଃ ଅପ୍ସରୋଗଣସଂକୀର୍ଣୈର୍ ଦେଵଦାନଵଦୁର୍ଲଭୈଃ

ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ଭଳି ଚାରିଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିଥିବା ରଥ ଓ ମହଲ, ଅପ୍ସରାମାନେ ଭରିଥିବା, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହା ପାଇଁ ଅସମ୍ଭବ—

ଗତ୍ଵା ଶିଵପୁରଂ ରମ୍ଯଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ ଯଥେପ୍ସିତାନ୍ ଜ୍ଞାନଯୋଗଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଗାଣପତ୍ଯଂ ଲଭେନ୍ନରଃ

ସେ ଶିବଙ୍କ ଶୁଭ୍ର ପୁରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଇଚ୍ଛାମତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗ ଏକତା ପାଇଁ, ଗଣପତି ପଦ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ଯଃ କୁର୍ଯାନ୍ମେରୁନାମାନଂ ପ୍ରାସାଦଂ ପରମେଷ୍ଠିନଃ ସ ଯତ୍ଫଲମଵାପ୍ନୋତି ନ ତତ୍ ସର୍ଵୈର୍ ମହାମଖୈଃ

ଯିଏ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ମେରୁ ନାମକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ, ସେ ଏମିତି ଫଳ ପାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ବଡ଼ ்ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ମିଳିପାରିବ ନାହିଁ।

ସର୍ଵଯଜ୍ଞତପୋଦାନତୀର୍ଥଵେଦେଷୁ ଯତ୍ଫଲମ୍ ତତ୍ଫଲଂ ସକଲଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଶିଵଵନ୍ମୋଦତେ ଚିରମ୍

ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ତପ, ଦାନ, ତୀର୍ଥ ଓ ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେ ସମସ୍ତ ଫଳ ପାଇ ଶିବବନରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ନିଷଧଂ ନାମ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ ପ୍ରାସାଦଂ ଭକ୍ତିତଃ ସୁଧୀଃ ଶିଵଲୋକମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ଶିଵଵନ୍ମୋଦତେ ଚିରମ୍

ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ନିଷଧ ନାମକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ, ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଶିବଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ଶିବବନରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଆନନ୍ଦ କରେ।

କୁର୍ଯାଦ୍ଵା ଯଃ ଶୁଭଂ ଵିପ୍ରା ହିମଶୈଲମନୁତ୍ତମମ୍ ହିମଶୈଲୋପମୈର୍ ଯାନୈର୍ ଗତ୍ଵା ଶିଵପୁରଂ ଶୁଭମ୍

କିମ୍ବା, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯିଏ ସର୍ବୋତ୍ତମ ହିମଶୈଳ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ, ହିମଶୈଳ ସମ ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଶିବଙ୍କ ଶୁଭ୍ର ପୁରକୁ ଯାଏ—

ଜ୍ଞାନଯୋଗଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଗାଣପତ୍ଯମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ନୀଲାଦ୍ରିଶିଖରାଖ୍ଯଂ ଵା ପ୍ରାସାଦଂ ଯଃ ସୁଶୋଭନମ୍

ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗ ଏକତା ପାଇ ଗଣପତି ପଦ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ; କିମ୍ବା ଯିଏ ନୀଳାଦ୍ରିଶିଖର ନାମକ ଶୁଭ୍ର ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ—

କୃତ୍ଵା ଵିତ୍ତାନୁସାରେଣ ଭକ୍ତ୍ଯା ରୁଦ୍ରାଯ ଶଂଭଵେ ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ମର୍ତ୍ଯସ୍ ତତ୍ଫଲଂ ପ୍ରଵଦାମ୍ଯହମ୍

ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଭକ୍ତି ସହିତ ରୁଦ୍ର ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି କଲେ, ମଣିଷ ଯେଉଁ ଫଳ ପାଏ, ସେହି ଫଳକୁ ମୁଁ କହିବି।

ହିମଶୈଲେ କୃତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯତ୍ଫଲଂ ପ୍ରାକ୍ ତଵୋଦିତମ୍ ତତ୍ଫଲଂ ସକଲଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ସର୍ଵଦେଵନମସ୍କୃତଃ

ଭକ୍ତି ସହିତ ହିମଶୈଳ ତିଆରି କଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଛି, ସେ ସମସ୍ତ ଫଳ ପାଇ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

ରୁଦ୍ରଲୋକମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ରୁଦ୍ରୈଃ ସାର୍ଧଂ ପ୍ରମୋଦତେ ମହେନ୍ଦ୍ରଶୈଲନାମାନଂ ପ୍ରାସାଦଂ ରୁଦ୍ରସଂମତମ୍

ରୁଦ୍ରଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି ରୁଦ୍ରମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରେ; କିମ୍ବା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଥିବା ମହେନ୍ଦ୍ରଶୈଳ ନାମକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ—

କୃତ୍ଵା ଯତ୍ଫଲମାପ୍ନୋତି ତତ୍ଫଲଂ ପ୍ରଵଦାମ୍ଯହମ୍ ମହେନ୍ଦ୍ରପର୍ଵତାକାରୈର୍ ଵିମାନୈର୍ଵୃଷସଂଯୁତୈଃ

ଏହା ତିଆରି କଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେହି ଫଳକୁ ମୁଁ କହିବି: ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତ ଆକୃତିର ରଥ ଓ ବୃଷଭ ସହିତ ଶୋଭିତ।

ଗତ୍ଵା ଶିଵପୁରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ଯଥେପ୍ସିତାନ୍ ଜ୍ଞାନଂ ଵିଚାରିତଂ ରୁଦ୍ରୈଃ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵାଃ

ଦିବ୍ୟ ଶିବନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଚାହିଁଥିବା ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ରୁଦ୍ରମାନେ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ବିଚାର କରିଛନ୍ତି, ସେହି ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ସେଇ ମହାମୁନିମାନେ ପୁନି ଫେରନ୍ତି।

ଵିଷଯାନ୍ ଵିଷଵତ୍ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଶିଵସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍ ହେମ୍ନା ଯସ୍ତୁ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ପ୍ରାସାଦଂ ରତ୍ନଶୋଭିତମ୍

ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୁଖକୁ ବିଷ ପରି ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶିବଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତ୍ୱ ପାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ସୁନାରେ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଲଗାଇ ଶିବମନ୍ଦିର ତିଆରି କରନ୍ତି—

ଦ୍ରାଵିଡଂ ନାଗରଂ ଵାପି କେସରଂ ଵା ଵିଧାନତଃ କୂଟଂ ଵା ମଣ୍ଡପଂ ଵାପି ସମଂ ଵା ଦୀର୍ଘମ୍ ଏଵ ଚ

ସେଠି ଡ୍ରାଭିଡ, ନାଗର, କେଶର ବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରୂପରେ, ଟାଙ୍କ, ମଣ୍ଡପ, ସମଚତୁର୍ସ୍ର ବା ଲମ୍ବା ଯେଉଁ ରୂପରେ ହେଉନାହିଁ—

ନ ତସ୍ଯ ଶକ୍ଯତେ ଵକ୍ତୁଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶତଯୁଗୈରପି ଜୀର୍ଣଂ ଵା ପତିତଂ ଵାପି ଖଣ୍ଡିତଂ ସ୍ଫୁଟିତଂ ତଥା

ତାହାର ପୁଣ୍ୟ କଥା କେହି କହିପାରିବେ ନାହିଁ, ଶତଯୁଗ ଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ସେ ମନ୍ଦିର ପୁରୁଣା ହେଉ, ଭାଙ୍ଗିଯାଉ, ଖଣ୍ଡିତ ବା ଫାଟିଯାଉ—

ପୂର୍ଵଵତ୍କାରଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଦ୍ଵାରାଦ୍ଯୈଃ ସୁଶୁଭଂ ଦ୍ଵିଜାଃ ପ୍ରାସାଦଂ ମଣ୍ଡପଂ ଵାପି ପ୍ରାକାରଂ ଗୋପୁରଂ ତୁ ଵା

ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବବତ୍ ଦ୍ୱାର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ଉପକରଣ ସହିତ ମନ୍ଦିର, ମଣ୍ଡପ, ପ୍ରାକାର ବା ଗୋପୁର ପୁନଃ ତିଆରି କରନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ—

କର୍ତୁରପ୍ଯଧିକଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ଵୃତ୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ଵା ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ନରଃ କର୍ମ ଶିଵାଲଯେ

ସେମାନେ ପ୍ରଥମ କାରିଗରଠାରୁ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। କିମ୍ବା ଯଦି କେହି ଜୀବିକା ପାଇଁ ଶିବମନ୍ଦିରରେ କାମ କରନ୍ତି—

ଯଃ ସ ଯାତି ନ ସଂଦେହଃ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ସବାନ୍ଧଵଃ ଯଶ୍ଚାତ୍ମଭୋଗସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥମ୍ ଅପି ରୁଦ୍ରାଲଯେ ସକୃତ୍

ସେ ନିଜ ପରିବାର ସହିତ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଯଦି କେହି ନିଜ ସୁଖ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏକଥର ରୁଦ୍ରମନ୍ଦିରରେ କାମ କରନ୍ତି—

କର୍ମ କୁର୍ଯାଦ୍ଯଦି ସୁଖଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଚାପି ପ୍ରମୋଦତେ ତସ୍ମାଦ୍ ଆଯତନଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯଃ କୁର୍ଯାନ୍ ମୁନିସତ୍ତମାଃ

ସେ ଯଦି କାମ କରି ସୁଖ ଲାଭ କରନ୍ତି ଏବଂ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି—ତେଣୁ, ହେ ମହାମୁନିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିରେ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରନ୍ତି—