ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

କ୍ରୀଡତେ ନାତ୍ର ସଂଦେହୋ ଦ୍ଵିତୀଯ ଇଵ ଶଙ୍କରଃ ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଭୋଗାନ୍ ଯାଵଦ୍ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ

ସେଠାରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଶଙ୍କର ଭଳି ଖେଳନ୍ତି; ଏଠି, ମନ ଚାହିଁ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାହିଁ, ବଡ଼ ସୁଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମମାନେ।

ଜ୍ଞାନଂ ଵିଚାରିତଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ତତ୍ରୈଵ ସ ଵିମୁଚ୍ଯତେ

ସେଠି, ଭଲଭାବେ ବିଚାର କରାଯାଇଥିବା ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି, ସେଠିଏ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।

ଗଙ୍ଗାଧରଂ ସୁଖାସୀନଂ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରମେଵ ଚ

ଗଙ୍ଗାଧରଙ୍କୁ ସୁଖରେ ବସିଥିବା ଦେଖିବେ, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।

ଗଙ୍ଗଯା ସହିତଂ ଚୈଵ ଵାମୋତ୍ସଙ୍ଗେ ଽଂବିକାନ୍ଵିତମ୍ ଵିନାଯକଂ ତଥା ସ୍କନ୍ଦଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଦୁର୍ଗାଂ ସୁଶୋଭନାମ୍

ଗଙ୍ଗା ସହିତ, ବାମ ଜଂଘାରେ ଅମ୍ବିକା ସହିତ, ଗଣେଶ, ତଥା ସ୍କନ୍ଦ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ଓ ଶୁଭ୍ର ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।

ଭାସ୍କରଂ ଚ ତଥା ସୋମଂ ବ୍ରହ୍ମାଣୀଂ ଚ ମହେଶ୍ଵରୀମ୍ କୌମାରୀଂ ଵୈଷ୍ଣଵୀଂ ଦେଵୀଂ ଵାରାହୀଂ ଵରଦାଂ ତଥା

ଭାସ୍କର ଓ ସୋମ, ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ଓ ମହେଶ୍ୱରୀ, କୌମାରୀ, ବୈଷ୍ଣବୀ ଦେବୀ, ବାରାହୀ ଓ ଭଲ କରୁଥିବା ବରଦାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।

ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଂ ଚୈଵ ଚାମୁଣ୍ଡାଂ ଵୀରଭଦ୍ରସମନ୍ଵିତାମ୍ ଵିଘ୍ନେଶେନ ଚ ଯୋ ଧୀମାନ୍ ଶିଵସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍

ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଓ ଚାମୁଣ୍ଡା, ବୀରଭଦ୍ର ସହିତ, ଏବଂ ବିଘ୍ନେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଯିଏ ଧୀର ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେ ଶିବ ସାମ୍ମିଲନ ପାଆନ୍ତି।

ଲିଙ୍ଗମୂର୍ତିଂ ମହାଜ୍ଵାଲାମାଲାସଂଵୃତମ୍ ଅଵ୍ଯଯମ୍ ଲିଙ୍ଗସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ଵୈ କୃତ୍ଵା ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରମୀଶ୍ଵରମ୍

ବଡ଼ ଅଗ୍ନିମାଳାରେ ଘେରା ଅବିନାଶୀ ଲିଙ୍ଗ ରୂପକୁ, ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ରଖି।

ଵ୍ଯୋମ୍ନି କୁର୍ଯାତ୍ ତଥା ଲିଙ୍ଗଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ହଂସରୂପିଣମ୍ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଵରାହରୂପେଣ ଲିଙ୍ଗସ୍ଯାଧସ୍ତ୍ଵଧୋମୁଖମ୍

ଆକାଶରେ ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ବ୍ରହ୍ମାକୁ ହଂସ ରୂପରେ, ବିଷ୍ଣୁକୁ ବରାହ ରୂପରେ ଲିଙ୍ଗର ତଳେ, ମୁଣ୍ଡ ନିମ୍ନମୁଖୀ ଭାବେ ରଖିବା।

ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଦକ୍ଷିଣେ ତସ୍ଯ କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟଂ ସ୍ଥିତମ୍ ମଧ୍ଯେ ଲିଙ୍ଗଂ ମହାଘୋରଂ ମହାମ୍ଭସି ଚ ସଂସ୍ଥିତମ୍

ଲିଙ୍ଗର ଦକ୍ଷିଣପାର୍ଶ୍ୱରେ ହାତ ଜୋଡି ଥିବା ବ୍ରହ୍ମା, ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଲିଙ୍ଗ, ବଡ଼ ଜଳରେ ସ୍ଥିତ।

କୃତ୍ଵା ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ଶିଵସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍ କ୍ଷେତ୍ରସଂରକ୍ଷକଂ ଦେଵଂ ତଥା ପାଶୁପତଂ ପ୍ରଭୁମ୍

ଭକ୍ତିଭାବରେ କ୍ଷେତ୍ରର ରକ୍ଷକ ଦେବତା ଓ ପାଶୁପତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ତିଆରି ଏବଂ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଶିବ ସାମ୍ମିଲନ ପାଆନ୍ତି।

କୃତ୍ଵା ଭକ୍ତ୍ଯା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ

ଭକ୍ତିଭାବରେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ତିଆରି କଲେ, ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଆନ୍ତି।

ଲିଙ୍ଗପ୍ରତିଷ୍ଠାପୁଣ୍ଯଂ ଚ ଲିଙ୍ଗସ୍ଥାପନମେଵ ଚ ଲିଙ୍ଗାନାଂ ଚୈଵ ଭେଦାଶ୍ ଚ ଶ୍ରୁତଂ ତଵ ମୁଖାଦିହ

ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ପୁଣ୍ୟ, ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ ଏବଂ ଲିଙ୍ଗର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର — ଏହି ସବୁ ମୁଁ ଏଠାରେ ତୁମକୁ କହିଛି।

ମୃଦାଦିରତ୍ନପର୍ଯନ୍ତୈର୍ ଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ କୃତ୍ଵା ଶିଵାଲଯମ୍ ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ମର୍ତ୍ଯସ୍ ତତ୍ଫଲଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି

ମାଟିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଭିନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଶିବମନ୍ଦିର ତିଆରି କଲେ, ମଣିଷ କେଉଁଫଳ ପାଏ? ତୁମେ ସେଠି ଫଳ କହ।

ଯସ୍ଯ ଭକ୍ତୋ ଽପି ଲୋକେ ଽସ୍ମିନ୍ ପୁତ୍ରଦାରଗୃହାଦିଭିଃ ବାଧ୍ଯତେ ଜ୍ଞାନଯୁକ୍ତଶ୍ଚେନ୍ ନ ଚ ତସ୍ଯ ଗୃହୈସ୍ତୁ କିମ୍

ଏହି ସଂସାରରେ ଯଦି ଏକ ଭକ୍ତ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଥାଏ, ତାହା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ସେ ପୁଅ, ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ, ଘର ଓ ଏହାଦି ଦ୍ୱାରା ଯଦି କଷ୍ଟ ପାଏ, ତେବେ ଏମିତି ଘର ତାଙ୍କ ପାଇଁ କଣ କାମର?

ତଥାପି ଭକ୍ତାଃ ପରମେଶ୍ଵରସ୍ଯ କୃତ୍ଵେଷ୍ଟଲୋଷ୍ଟୈରପି ରୁଦ୍ରଲୋକମ୍ ପ୍ରଯାନ୍ତି ଦିଵ୍ଯଂ ହି ଵିମାନଵର୍ଯଂ ସୁରେନ୍ଦ୍ରପଦ୍ମୋଦ୍ଭଵଵନ୍ଦିତସ୍ଯ

ତଥାପି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ଯଦି କେବଳ ମାଟି କିମ୍ବା ଇଟି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଘର ବନାନ୍ତି, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେହି ଦିବ୍ୟ ରୁଦ୍ରଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି।

ଗୃହଂ ଚ ତାଦୃଗ୍ଵିଧମସ୍ଯ ଶଂଭୋଃ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ରୁଦ୍ରତ୍ଵମଵାପ୍ନୁଵନ୍ତି

ଏମିତି ଭାବେ ଯେଉଁ ଲୋକ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଘରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଘର ରୁଦ୍ରତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଭକ୍ତ୍ଯା ଭକ୍ତୈଃ ଶିଵାଲଯମ୍ କର୍ତଵ୍ଯଂ ସର୍ଵଯତ୍ନେନ ଧର୍ମକାମାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ

ସେହିପାଇଁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ, ଭକ୍ତମାନେ ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଶିବଙ୍କ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିବା ଉଚିତ।

କେସରଂ ନାଗରଂ ଵାପି ଦ୍ରାଵିଡଂ ଵା ତଥାପରମ୍ କୃତ୍ଵା ରୁଦ୍ରାଲଯଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ

କେସରା, ନାଗର, ଦ୍ରାବିଡ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶୈଳୀରେ ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ, ସେ ଶିବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

କୈଲାସାଖ୍ଯଂ ଚ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ ପ୍ରାସାଦଂ ପରମେଷ୍ଠିନଃ କୈଲାସଶିଖରାକାରୈର୍ ଵିମାନୈର୍ ମୋଦତେ ସୁଖୀ

ଯିଏ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ କୈଳାସ ନାମକ ମନ୍ଦିର, କୈଳାସ ଶିଖର ଆକୃତିର ରୂପରେ ରଥ ଓ ମହଲ ତିଆରି କରେ, ସେ ସୁଖରେ ରହେ।

ମନ୍ଦରଂ ଵା ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ଶିଵାଯ ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିତ୍ତାନୁସାରେଣ ଉତ୍ତମାଧମମଧ୍ଯମମ୍

କିମ୍ବା ଯିଏ ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଓ ଭକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ଉତ୍ତମ, ମଧ୍ୟମ କିମ୍ବା ଅଧମ ଭାବରେ ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦର ତିଆରି କରେ—

ମନ୍ଦରାଦ୍ରିପ୍ରତୀକାଶୈର୍ ଵିମାନୈର୍ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖୈଃ ଅପ୍ସରୋଗଣସଂକୀର୍ଣୈର୍ ଦେଵଦାନଵଦୁର୍ଲଭୈଃ

ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ଭଳି ଚାରିଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିଥିବା ରଥ ଓ ମହଲ, ଅପ୍ସରାମାନେ ଭରିଥିବା, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହା ପାଇଁ ଅସମ୍ଭବ—

ଗତ୍ଵା ଶିଵପୁରଂ ରମ୍ଯଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ ଯଥେପ୍ସିତାନ୍ ଜ୍ଞାନଯୋଗଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଗାଣପତ୍ଯଂ ଲଭେନ୍ନରଃ

ସେ ଶିବଙ୍କ ଶୁଭ୍ର ପୁରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଇଚ୍ଛାମତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗ ଏକତା ପାଇଁ, ଗଣପତି ପଦ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ଯଃ କୁର୍ଯାନ୍ମେରୁନାମାନଂ ପ୍ରାସାଦଂ ପରମେଷ୍ଠିନଃ ସ ଯତ୍ଫଲମଵାପ୍ନୋତି ନ ତତ୍ ସର୍ଵୈର୍ ମହାମଖୈଃ

ଯିଏ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ମେରୁ ନାମକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ, ସେ ଏମିତି ଫଳ ପାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ବଡ଼ ்ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ମିଳିପାରିବ ନାହିଁ।

ସର୍ଵଯଜ୍ଞତପୋଦାନତୀର୍ଥଵେଦେଷୁ ଯତ୍ଫଲମ୍ ତତ୍ଫଲଂ ସକଲଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଶିଵଵନ୍ମୋଦତେ ଚିରମ୍

ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ତପ, ଦାନ, ତୀର୍ଥ ଓ ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେ ସମସ୍ତ ଫଳ ପାଇ ଶିବବନରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ କରେ।

ନିଷଧଂ ନାମ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ ପ୍ରାସାଦଂ ଭକ୍ତିତଃ ସୁଧୀଃ ଶିଵଲୋକମନୁପ୍ରାପ୍ଯ ଶିଵଵନ୍ମୋଦତେ ଚିରମ୍

ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ନିଷଧ ନାମକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ, ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଶିବଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ଶିବବନରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଆନନ୍ଦ କରେ।

କୁର୍ଯାଦ୍ଵା ଯଃ ଶୁଭଂ ଵିପ୍ରା ହିମଶୈଲମନୁତ୍ତମମ୍ ହିମଶୈଲୋପମୈର୍ ଯାନୈର୍ ଗତ୍ଵା ଶିଵପୁରଂ ଶୁଭମ୍

କିମ୍ବା, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯିଏ ସର୍ବୋତ୍ତମ ହିମଶୈଳ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ, ହିମଶୈଳ ସମ ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଶିବଙ୍କ ଶୁଭ୍ର ପୁରକୁ ଯାଏ—

ଜ୍ଞାନଯୋଗଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଗାଣପତ୍ଯମଵାପ୍ନୁଯାତ୍ ନୀଲାଦ୍ରିଶିଖରାଖ୍ଯଂ ଵା ପ୍ରାସାଦଂ ଯଃ ସୁଶୋଭନମ୍

ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗ ଏକତା ପାଇ ଗଣପତି ପଦ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ; କିମ୍ବା ଯିଏ ନୀଳାଦ୍ରିଶିଖର ନାମକ ଶୁଭ୍ର ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ—

କୃତ୍ଵା ଵିତ୍ତାନୁସାରେଣ ଭକ୍ତ୍ଯା ରୁଦ୍ରାଯ ଶଂଭଵେ ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ମର୍ତ୍ଯସ୍ ତତ୍ଫଲଂ ପ୍ରଵଦାମ୍ଯହମ୍

ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଭକ୍ତି ସହିତ ରୁଦ୍ର ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି କଲେ, ମଣିଷ ଯେଉଁ ଫଳ ପାଏ, ସେହି ଫଳକୁ ମୁଁ କହିବି।

ହିମଶୈଲେ କୃତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯତ୍ଫଲଂ ପ୍ରାକ୍ ତଵୋଦିତମ୍ ତତ୍ଫଲଂ ସକଲଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ସର୍ଵଦେଵନମସ୍କୃତଃ

ଭକ୍ତି ସହିତ ହିମଶୈଳ ତିଆରି କଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଛି, ସେ ସମସ୍ତ ଫଳ ପାଇ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।