ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ସୂର୍ଯକୋଟିପ୍ରତିକାଶୈର୍ ଵିମାନୈଃ ସାର୍ଵକାମିକୈଃ ରୁଦ୍ରକନ୍ଯାସମାକୀର୍ଣୈର୍ ଗେଯନାଟ୍ଯସମନ୍ଵିତୈଃ

ଦଶ କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ରୁଦ୍ରଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ ଭରିଥିବା, ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ ସହିତ ମହାବିମାନରେ,

ଶିଵଵତ୍କ୍ରୀଡତେ ଯୋଗୀ ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍ ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଭୋଗାନ୍ ଵିମାନୈଃ ସାର୍ଵକାମିକୈଃ

ଯୋଗୀ ଶିବଙ୍କ ପରି ଖେଳନ୍ତି, ସୃଷ୍ଟି ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ବିମାନରେ ବଡ଼ ସୁଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି।

ଔମଂ କୌମାରମୈଶାନଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ବ୍ରାହ୍ମମେଵ ଚ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଂ ମହାତେଜା ଜନଲୋକଂ ମହସ୍ ତଥା

ସେ ଔମ, କୌମାର, ଈଶାନ, ବିଷ୍ଣୁ, ବ୍ରହ୍ମା, ପ୍ରଜାପତି, ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଲୋକ, ଜନଲୋକ ଓ ମହସ୍ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଐନ୍ଦ୍ରମ୍ ଆସାଦ୍ଯ ଚୈନ୍ଦ୍ରତ୍ଵଂ କୃତ୍ଵା ଵର୍ଷାଯୁତଂ ପୁନଃ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚୈଵ ଭୁଵର୍ଲୋକେ ଭୋଗାନ୍ ଦିଵ୍ଯାନ୍ ସୁଶୋଭନାନ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ହୋଇ ରହି, ଭୁବର୍ଲୋକରେ ଦିବ୍ୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।

ମେରୁମାସାଦ୍ଯ ଦେଵାନାଂ ଭଵନେଷୁ ପ୍ରମୋଦତେ ଏକପାଦଂ ଚତୁର୍ବାହୁଂ ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ଶୂଲସଂଯୁତମ୍

ମେରୁ ପହଁଚି, ଦେବମାନେ ଥିବା ଗୃହରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ଏକ ପାଦ, ଚାରି ହାତ, ତିନି ଆଖି ଓ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରନ୍ତି।

ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଥିତଂ ହରିଂ ଵାମେ ଦକ୍ଷିଣେ ଚତୁରାନନମ୍ ଅଷ୍ଟାଵିଂଶତିରୁଦ୍ରାଣାଂ କୋଟିଃ ସର୍ଵାଙ୍ଗସୁପ୍ରଭମ୍

ବାମପାଶ୍ୱରେ ହରି, ଡାହାଣପାଶ୍ୱରେ ଚତୁର୍ମୁଖୀ ବ୍ରହ୍ମା, ଏବଂ ଅଠାଇଶ କୋଟି ରୁଦ୍ର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରି ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।

ପଞ୍ଚଵିଂଶତିକଂ ସାକ୍ଷାତ୍ ପୁରୁଷଂ ହୃଦଯାତ୍ତଥା ପ୍ରକୃତିଂ ଵାମତଶ୍ଚୈଵ ବୁଦ୍ଧିଂ ଵୈ ବୁଦ୍ଧିଦେଶତଃ

ପঁଚିଶ ପ୍ରକାର ପୁରୁଷ ସିଧାସଳଖ ହୃଦୟରୁ, ପ୍ରକୃତି ବାମପାଶ୍ୱରୁ, ବୁଦ୍ଧି ବୁଦ୍ଧିର ସ୍ଥାନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ଅହଙ୍କାରମହଙ୍କାରାତ୍ ତନ୍ମାତ୍ରାଣି ତୁ ତତ୍ର ଵୈ ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଣୀନ୍ଦ୍ରିଯାଦେଵ ଲୀଲଯା ପରମେଶ୍ଵରମ୍

ଅହଂକାରରୁ ଅହଂକାର, ସେଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟରୁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟବିଷୟ; ଏସବୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ଲୀଳା।

ପୃଥିଵୀଂ ପାଦମୂଲାତ୍ତୁ ଗୁହ୍ଯଦେଶାଜ୍ଜଲଂ ତଥା ନାଭିଦେଶାତ୍ ତଥା ଵହ୍ନିଂ ହୃଦଯାଦ୍ଭାସ୍କରଂ ତଥା

ପାଦମୂଳରୁ ପୃଥିବୀ, ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରୁ ଜଳ, ନାଭିରୁ ଅଗ୍ନି, ହୃଦୟରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

କଣ୍ଠାତ୍ସୋମଂ ତଥାତ୍ମାନଂ ଭ୍ରୂମଧ୍ଯାନ୍ମସ୍ତକାଦ୍ଦିଵମ୍ ସୃଷ୍ଟୈଵଂ ସଂସ୍ଥିତଂ ସାକ୍ଷାଜ୍ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଚରାଚରମ୍

କଣ୍ଠରୁ ସୋମ, ଭୃକୁଟି ମଧ୍ୟରୁ ଆତ୍ମା, ମସ୍ତକରୁ ଦିବ୍ୟ ଲୋକ—ଏଭଳି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତ୍ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇ ରହିଛି।

ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ସର୍ଵଗଂ ଦେଵଂ କୃତ୍ଵା ଵିଦ୍ଯାଵିଧାନତଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଶିଵସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍

ଯେଉଁଠାରେ ଜ୍ଞାନ ଓ ବିଧି ଅନୁସାରେ ସବୁଜଣା, ସବୁଠାରେ ଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଶିବଙ୍କ ସାଂଯୋଗ ଲାଭ ହୁଏ।

ତ୍ରିପାଦଂ ସପ୍ତହସ୍ତଂ ଚ ଚତୁଃଶୃଙ୍ଗଂ ଦ୍ଵିଶୀର୍ଷକମ୍ କୃତ୍ଵା ଯଜ୍ଞେଶମୀଶାନଂ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହୀଯତେ

ତିନି ପାଦ, ସାତଟି ହାତ, ଚାରିଟି ଶିଙ୍ଗ, ଦୁଇଟି ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଯଜ୍ଞେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ତିଆରି କରି, ତାଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ।

ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଭୋଗାନ୍ କଲ୍ପଲକ୍ଷଂ ସୁଖୀ ନରଃ କ୍ରମାଦାଗତ୍ଯ ଲୋକେ ଽସ୍ମିନ୍ ସର୍ଵଯଜ୍ଞାନ୍ତଗୋ ଭଵେତ୍

ସେଠାରେ ଏକ ଲକ୍ଷ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ପୁନି ପ୍ରକ୍ରମେ ଏହି ଲୋକକୁ ଆସି, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ସାର୍ଥକତା ହୁଏ।

ଵୃଷାରୂଢଂ ତୁ ଯଃ କୁର୍ଯାତ୍ ସୋମଂ ସୋମାର୍ଧଭୂଷଣମ୍ ହଯମେଧାଯୁତଂ କୃତ୍ଵା ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ତଦ୍ ଅଵାପ୍ଯ ସଃ

ଯିଏ ବୃଷଭାରୁଢ଼, ମାଥାରେ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଭୂଷିତ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରେ, ସେ ଦଶ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ।

କାଞ୍ଚନେନ ଵିମାନେନ କିଙ୍କିଣୀଜାଲମାଲିନା ଗତ୍ଵା ଶିଵପୁରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ତତ୍ରୈଵ ସ ଵିମୁଚ୍ଯତେ

ସୁନାର ବିମାନରେ, ଘଣ୍ଟି ଝୁଲିଥିବା ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ସେ ଦିବ୍ୟ ଶିବପୁରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେଠାରେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।

ନନ୍ଦିନା ସହିତଂ ଦେଵଂ ସାମ୍ବଂ ସର୍ଵଗଣୈର୍ଵୃତମ୍ କୃତ୍ଵା ଯତ୍ଫଲମାପ୍ନୋତି ଵକ୍ଷ୍ଯେ ତଦ୍ଵୈ ଯଥାଶ୍ରୁତମ୍

ନନ୍ଦି, ଆମ୍ବା ଓ ସମସ୍ତ ଗଣମାନେ ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ କଣ ଫଳ ମିଳେ, ଯେପରି ଶୁଣିଛି, ମୁଁ ସେଇ ଫଳ କହିବି।

ସୂର୍ଯମଣ୍ଡଲସଂକାଶୈର୍ ଵିମାନୈର୍ ଵୃଷସଂଯୁତୈଃ ଅପ୍ସରୋଗଣସଂକୀର୍ଣୈର୍ ଦେଵଦାନଵଦୁର୍ଲଭୈଃ

ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବୃଷଭ ଯୁକ୍ତ ବିମାନ, ଅପ୍ସରାମାନେ ଭରିଥିବା, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଯାହାକୁ ଦୁର୍ଲଭ ଭାବନ୍ତି—

ନୃତ୍ଯଦ୍ଭିର୍ ଅପ୍ସରଃସଂଘୈଃ ସର୍ଵତଃ ସର୍ଵଶୋଭିତୈଃ ଗତ୍ଵା ଶିଵପୁରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଗାଣପତ୍ଯମଵାପ୍ନୁଯାତ୍

ଚାରିପଟେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଅପ୍ସରାମାନେ ଘେରି ରହି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶୋଭା ପାଇ, ସେ ଦିବ୍ୟ ଶିବପୁରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଗଣେଶ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ନୃତ୍ଯନ୍ତଂ ଦେଵଦେଵେଶଂ ଶୈଲଜାସହିତଂ ପ୍ରଭୁମ୍ ସହସ୍ରବାହୁଂ ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ଚତୁର୍ବାହୁମ୍ ଅଥାପି ଵା

ସେ ଦେବଦେବଙ୍କ ମାସ୍ତରଙ୍କୁ, ପାହାଡ଼ ଝିଅ ସହିତ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା, ହଜାର ହାତ ବା ଚାରି ହାତ ଓ ସବୁକିଛି ଜଣା, ଏମିତି ଦେଖେ।

ଭୃଗ୍ଵାଦ୍ଯୈର୍ଭୂତସଂଘୈଶ୍ ଚ ସଂଵୃତଂ ପରମେଶ୍ଵରମ୍ ଶୈଲଜାସହିତଂ ସାକ୍ଷାଦ୍ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜମୀଶ୍ଵରମ୍

ଭୃଗୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୂତମାନେ ଘେରି ରହିଥିବା, ପାହାଡ଼ ଝିଅ ସହିତ, ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ଇଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସେ ପ୍ରକାଶିତ ଦେଖେ।

ବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରଵିଷ୍ଣୁସୋମାଦ୍ଯୈଃ ସଦା ସର୍ଵୈର୍ନମସ୍କୃତମ୍ ମାତୃଭିର୍ ମୁନିଭିଶ୍ଚୈଵ ସଂଵୃତଂ ପରମେଶ୍ଵରମ୍

ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ସୋମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସଦା ଯାହାକୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି, ମାତୃମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ଘେରି ରହିଥିବା, ସେହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ।

କୃତ୍ଵା ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ଯତ୍ଫଲଂ ତଦ୍ଵଦାମ୍ଯହମ୍ ସର୍ଵଯଜ୍ଞତପୋଦାନତୀର୍ଥଦେଵେଷୁ ଯତ୍ ଫଲମ୍

ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ମୁଁ କହିବି—ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ତପ, ଦାନ, ତୀର୍ଥ ଓ ଦେବପୂଜାର ଫଳ ସମାନ।

ତତ୍ଫଲଂ କୋଟିଗୁଣିତଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଯାତି ଶିଵଂ ପଦମ୍ ତତ୍ର ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଭୋଗାନ୍ ଯାଵଦ୍ ଆଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍

ସେଇ ଫଳ କୋଟିଗୁଣ ବଢ଼ି ଲାଭ କରି, ଶିବପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ; ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଭୂତମାନେ ଶେଷ ହେଉଅଯ୍ଯନ୍ତ ରହେ।

ସୃଷ୍ଟ୍ଯନ୍ତରେ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତେ ମାନଵଂ ପଦମାପ୍ନୁଯାତ୍ ନଗ୍ନଂ ଚତୁର୍ଭୁଜଂ ଶ୍ଵେତଂ ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ସର୍ପମେଖଲମ୍

ନୂତନ ସୃଷ୍ଟି ଆସିଲେ, ସେ ପୁଣି ମାନବ ଜନ୍ମ ଲାଭ କରେ—ନଗ୍ନ, ଚାରି ହାତ, ଧଳା, ତିନି ଆଖି, ସାପ ମେଖଲା ପିନ୍ଧିଥିବା।

କପାଲହସ୍ତଂ ଦେଵେଶଂ କୃଷ୍ଣକୁଞ୍ଚିତମୂର୍ଧଜମ୍ କୃତ୍ଵା ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ଶିଵସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍

କପାଳ ଧରିଥିବା, କଳା ଓ ଗୁଞ୍ଚିଥିବା କେଶ ଥିବା ଦେବେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ଶିବସାଂଯୋଗ ଲାଭ କରେ।

ଇଭେନ୍ଦ୍ରଦାରକଂ ଦେଵଂ ସାଂବଂ ସିଦ୍ଧାର୍ଥଦଂ ପ୍ରଭୁମ୍ ସୁଧୂମ୍ରଵର୍ଣଂ ରକ୍ତାକ୍ଷଂ ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ଚନ୍ଦ୍ରଭୂଷଣମ୍

ହାତୀର ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ, ଆମ୍ବା ସହିତ, ସିଦ୍ଧିଦାୟକ, ଧୂସର ରଙ୍ଗ, ଲାଲ ଆଖି, ତିନି ଆଖି, ଚନ୍ଦ୍ର ଭୂଷିତ ପ୍ରଭୁ।

କାକପକ୍ଷଧରଂ ମୂର୍ଧ୍ନା ନାଗଟଙ୍କଧରଂ ହରମ୍ ସିଂହାଜିନୋତ୍ତରୀଯଂ ଚ ମୃଗଚର୍ମାଂବରଂ ପ୍ରଭୁମ୍

ମାଥାରେ କାକ ପାଖ ଭଳି କେଶ, ନାଗ ଦାନ୍ତ ଦୁଇ କାନରେ, ସିଂହ ଚର୍ମ ଉପରେ, ମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା ପ୍ରଭୁ।

ତୀକ୍ଷ୍ଣଦଂଷ୍ଟ୍ରଂ ଗଦାହସ୍ତଂ କପାଲୋଦ୍ଯତପାଣିନମ୍ ହୁଂଫଟ୍କାରେ ମହାଶବ୍ଦଶବ୍ଦିତାଖିଲଦିଙ୍ମୁଖମ୍

ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଥିବା, ହାତରେ ଗଦା ଧରିଥିବା, ଏକ ହାତରେ ଖୋପ ଉଠାଇ ଧରିଥିବା, 'ହୁଁ' ଓ 'ଫଟ୍' ଧ୍ୱନି କରୁଥିବା, ଯାହାର ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଗୁଞ୍ଜି ଉଠେ।

ପୁଣ୍ଡରୀକାଜିନଂ ଦୋର୍ଭ୍ଯାଂ ବିଭ୍ରନ୍ତଂ କମ୍ବୁକଂ ତଥା ହସନ୍ତଂ ଚ ନଦନ୍ତଂ ଚ ପିବନ୍ତଂ କୃଷ୍ଣସାଗରମ୍

ଦୁଇ ହାତରେ ପଦ୍ମ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଏବଂ ଶଂଖ ଧରିଥିବା, ହସୁଥିବା, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଓ କଳା ସାଗର ପିଉଥିବା।