ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ଵିମଲାସନସଂସ୍ଥାଯ ଵିମଲାର୍ଥାର୍ଥରୂପିଣେ ଯୋଗପୀଠାନ୍ତରସ୍ଥାଯ ଯୋଗିନେ ଯୋଗଦାଯିନେ

ନିର୍ମଳ ଆସନରେ ବସିଥିବା, ନିର୍ମଳ ଅର୍ଥ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟର ରୂପ, ଯୋଗର ଅନ୍ତର୍ଗତ ପୀଠରେ ବସିଥିବା, ଯୋଗୀ ଓ ଯୋଗ ଦାତା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ଯୋଗିନାଂ ହୃଦି ସଂସ୍ଥାଯ ସଦା ନୀଵାରଶୂକଵତ୍ ପ୍ରତ୍ଯାହାରାଯ ତେ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରତ୍ଯାହାରରତାଯ ତେ

ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ସଦା ନିବାସ କରୁଥିବା, ନିବାର ଚାଉଳ ପରି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ, ପ୍ରତ୍ୟାହାର ରୂପ ଓ ପ୍ରତ୍ୟାହାରରେ ସଦା ଲିନ, ଆପଣଙ୍କୁ ଶିରୋନମନ।

ପ୍ରତ୍ଯାହାରରତାନାଂ ଚ ପ୍ରତିସ୍ଥାନସ୍ଥିତାଯ ଚ ଧାରଣାଯୈ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଧାରଣାଭିରତାଯ ତେ

ପ୍ରତ୍ୟାହାରରେ ଲିନ ଥିବାମାନଙ୍କର ଆଧାର ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ, ଧାରଣାକୁ ମୋର ନମସ୍କାର, ଧାରଣାରେ ନିରତ ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।

ଧାରଣାଭ୍ଯାସଯୁକ୍ତାନାଂ ପୁରସ୍ତାତ୍ସଂସ୍ଥିତାଯ ଚ ଧ୍ଯାନାଯ ଧ୍ଯାନରୂପାଯ ଧ୍ଯାନଗମ୍ଯାଯ ତେ ନମଃ

ଧାରଣା ଅଭ୍ୟାସରେ ଲିନ ଥିବାମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବସିଥିବା, ଧ୍ୟାନ ଓ ଧ୍ୟାନର ରୂପ, ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ଯୋଗ୍ୟ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ଶିରୋନମନ।

ଧ୍ଯେଯାଯ ଧ୍ଯେଯଗମ୍ଯାଯ ଧ୍ଯେଯଧ୍ଯାନାଯ ତେ ନମଃ ଧ୍ଯେଯାନାମପି ଧ୍ଯେଯାଯ ନମୋ ଧ୍ଯେଯତମାଯ ତେ

ଧ୍ୟାନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ, ଧ୍ୟାନ ଓ ଧ୍ୟାନର ଉପାସ୍ୟ, ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଧ୍ୟାନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧ୍ୟାନ ଯୋଗ୍ୟ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।

ସମାଧାନାଭିଗମ୍ଯାଯ ସମାଧାନାଯ ତେ ନମଃ ସମାଧାନରତାନାଂ ତୁ ନିର୍ଵିକଲ୍ପାର୍ଥରୂପିଣେ

ଯିଏ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ, ଧ୍ୟାନର ଦେହରୂପ ଓ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଅବସ୍ଥାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେହି ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

ଦଗ୍ଧ୍ଵୋଦ୍ଧୃତଂ ସର୍ଵମିଦଂ ତ୍ଵଯାଦ୍ଯ ଜଗତ୍ତ୍ରଯଂ ରୁଦ୍ର ପୁରତ୍ରଯଂ ହି କଃ ସ୍ତୋତୁମିଚ୍ଛେତ୍ କଥମୀଦୃଶଂ ତ୍ଵାଂ ସ୍ତୋଷ୍ଯେ ହି ତୁଷ୍ଟାଯ ଶିଵାଯ ତୁଭ୍ଯମ୍

ହେ ରୁଦ୍ର, ଆଜି ତୁମେ ସମସ୍ତ ତିନି ଜଗତକୁ ଦହି ଉଠାଇଛ, ତିନି ପୁର ଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା ତୁମକୁ କିଏ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଚାହିଁବ, ଏବଂ କିପରି ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିପାରିବି, ଯେଉଁ ଶିବ ଆଗରୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ?

ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ତୁଷ୍ଟ୍ଯାଦ୍ଭୁତଦର୍ଶନାଚ୍ଚ ମର୍ତ୍ଯା ଅମର୍ତ୍ଯା ଅପି ଦେଵଦେଵ ଏତେ ଗଣାଃ ସିଦ୍ଧଗଣୈଃ ପ୍ରଣାମଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ଦେଵେଶ ଗଣେଶ ତୁଭ୍ଯମ୍

ଭକ୍ତି, ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା, ମର୍ତ୍ୟ ଓ ଅମର ଦୁହେଁ, ଦେବତାମାନେ ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ, ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ହେ ଗଣପତି, ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ଶିର ନମାନ୍ତି।

ନିରୀକ୍ଷଣାଦେଵ ଵିଭୋ ଽସି ଦଗ୍ଧୁଂ ପୁରତ୍ରଯଂ ଚୈଵ ଜଗତ୍ତ୍ରଯଂ ଚ ଲୀଲାଲସେନାଂବିକଯା କ୍ଷଣେନ ଦଗ୍ଧଂ କିଲେଷୁଶ୍ ଚ ତଦାଥ ମୁକ୍ତଃ

ହେ ପ୍ରଭୁ, କେବଳ ତୁମର ଦୃଷ୍ଟିରେ ତିନି ପୁର ଓ ତିନି ଜଗତକୁ ଦହିପାରିବ, ଆମ୍ବିକାଙ୍କୁ ନିଜ ଖେଳର ସେନା କରି, ତୁମେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦହିଦେଲ, ଏବଂ ପରେ ବାଣରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲ।

କୃତୋ ରଥଶ୍ଚେଷୁଵରଶ୍ ଚ ଶୁଭ୍ରଂ ଶରସନଂ ତେ ତ୍ରିପୁରକ୍ଷଯାଯ ଅନେକଯତ୍ନୈଶ୍ ଚ ମଯାଥ ତୁଭ୍ଯଂ ଫଲଂ ନ ଦୃଷ୍ଟଂ ସୁରସିଦ୍ଧସଂଘୈଃ

ତିନି ପୁର ନାଶ ପାଇଁ ରଥ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁଷ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବାଣ ତିଆରି ହେଲା, ମୁଁ ଓ ଦେବସିଦ୍ଧମାନେ ବହୁ ପ୍ରୟାସ କଲୁ, କିନ୍ତୁ ତୁମ ପାଇଁ କୌଣସି ଫଳ ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ।

ରଥୋ ରଥୀ ଦେଵଵରୋ ହରିଶ୍ ଚ ରୁଦ୍ରଃ ସ୍ଵଯଂ ଶକ୍ରପିତାମହୌ ଚ ତ୍ଵମେଵ ସର୍ଵେ ଭଗଵନ୍ କଥଂ ତୁ ସ୍ତୋଷ୍ଯେ ହ୍ଯ୍ ଅତୋଷ୍ଯଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ମୂର୍ଧ୍ନା

ରଥ, ରଥୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା, ହରି, ରୁଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପିତାମହ—ସମସ୍ତେ ତୁମେ; ଏମିତି ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ତୁମକୁ କିପରି ପ୍ରଶଂସା କରିପାରିବି, କେବଳ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଶରଣ ନେଉଛି।

ଅନନ୍ତପାଦସ୍ ତ୍ଵମ୍ ଅନନ୍ତବାହୁର୍ ଅନନ୍ତମୂର୍ଧାନ୍ତକରଃ ଶିଵଶ୍ ଚ ଅନନ୍ତମୂର୍ତିଃ କଥମ୍ ଈଦୃଶଂ ତ୍ଵାଂ ତୋଷ୍ଯେ ହ୍ଯ୍ ଅତୋଷ୍ଯଂ କଥମୀଦୃଶଂ ତ୍ଵାମ୍

ତୁମର ଅନେକ ପାଦ, ଅନେକ ବାହୁ, ଅନେକ ମୁଣ୍ଡ ଅଛି, ଶେଷ ନାଶ କରୁଥିବା ଶିବ, ଅନନ୍ତ ରୂପରେ ଅଛ, ଏମିତି ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ତୁମକୁ କିପରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିପାରିବି, କିପରି ପ୍ରଶଂସା କରିପାରିବି?

ନମୋନମଃ ସର୍ଵଵିଦେ ଶିଵାଯ ରୁଦ୍ରାଯ ଶର୍ଵାଯ ଭଵାଯ ତୁଭ୍ଯମ୍ ସ୍ଥୂଲାଯ ସୂକ୍ଷ୍ମାଯ ସୁସୂକ୍ଷ୍ମସୂକ୍ଷ୍ମସୂକ୍ଷ୍ମାଯ ସୂକ୍ଷ୍ମାର୍ଥଵିଦେ ଵିଧାତ୍ରେ

ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର ଶିବ, ରୁଦ୍ର, ଶର୍ବ, ଭବ, ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଥିବା, ସ୍ଥୂଳ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅର୍ଥ ଜାଣିଥିବା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତୁମକୁ।

ସ୍ରଷ୍ଟ୍ରେ ନମଃ ସର୍ଵସୁରାସୁରାଣାଂ ଭର୍ତ୍ରେ ଚ ହର୍ତ୍ରେ ଜଗତାଂ ଵିଧାତ୍ରେ ନେତ୍ରେ ସୁରାଣାମସୁରେଶ୍ଵରାଣାଂ ଦାତ୍ରେ ପ୍ରଶାସ୍ତ୍ରେ ମମ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରେ

ସମସ୍ତ ଦେବ ଓ ଦାନବଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପାଳକ, ସଂହାରକ, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ନେତା, ଦାତା, ଶାସକ ଓ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅଧିପତି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ଵେଦାନ୍ତଵେଦ୍ଯାଯ ସୁନିର୍ମଲାଯ ଵେଦାର୍ଥଵିଦ୍ଭିଃ ସତତଂ ସ୍ତୁତାଯ ଵେଦାତ୍ମରୂପାଯ ଭଵାଯ ତୁଭ୍ଯମ୍ ଅନ୍ତାଯ ମଧ୍ଯାଯ ସୁମଧ୍ଯମାଯ

ଯିଏ ବେଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାନ୍ତି, ନିର୍ମଳ, ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଦା ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ବେଦର ଆତ୍ମା ଭବ, ତୁମେ ଶେଷ, ମଧ୍ୟ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଧ୍ୟ।

ଆଦ୍ଯନ୍ତଶୂନ୍ଯାଯ ଚ ସଂସ୍ଥିତାଯ ତଥା ତ୍ଵଶୂନ୍ଯାଯ ଚ ଲିଙ୍ଗିନେ ଚ ଅଲିଙ୍ଗିନେ ଲିଙ୍ଗମଯାଯ ତୁଭ୍ଯଂ ଲିଙ୍ଗାଯ ଵେଦାଦିମଯାଯ ସାକ୍ଷାତ୍

ଯିଏ ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ନାହିଁ, ଶୂନ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି, ରୂପ ଓ ଅରୂପ, ଲିଙ୍ଗ ରୂପ ଓ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ୱରୂପ, ବେଦ ଓ ତାହାର ମୂଳ ରୂପ ତୁମକୁ।

ରୁଦ୍ରାଯ ମୂର୍ଧାନନିକୃନ୍ତନାଯ ମମାଦିଦେଵସ୍ଯ ଚ ଯଜ୍ଞମୂର୍ତେଃ ଵିଧ୍ଵାନ୍ତଭଙ୍ଗଂ ମମ କର୍ତୁମୀଶ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ଭୂମୌ କରଜାଗ୍ରକୋଟ୍ଯା

ମୋ ପ୍ରଥମ ଦେବତାଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ରୂପ ଓ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଇଥିବା ରୁଦ୍ର, ମୋର ଯଜ୍ଞ ଭଙ୍ଗ ଦେଖି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ତୁମର ନଖର ଆଗରେ ପୃଥିବୀକୁ ଛୁଇଁଦେଲ।

ଅହୋ ଵିଚିତ୍ରଂ ତଵ ଦେଵଦେଵ ଵିଚେଷ୍ଟିତଂ ସର୍ଵସୁରାସୁରେଶ ଦେହୀଵ ଦେଵୈଃ ସହ ଦେଵକାର୍ଯଂ କରିଷ୍ଯସେ ନିର୍ଗୁଣରୂପତତ୍ତ୍ଵ

ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଦେବ ଓ ଦାନବଙ୍କ ନାଥ, ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଚଳାଚଳ କିମ୍ବା ଅଦ୍ଭୁତ, ଦେହ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେବମାନେ ସହ ଦେବ କାମ କର, ତଥାପି ତୁମର ନିଜ ସ୍ୱରୂପ ନିର୍ଗୁଣ।

ଏକଂ ସ୍ଥୂଲଂ ସୂକ୍ଷ୍ମମେକଂ ସୁସୂକ୍ଷ୍ମଂ ମୂର୍ତାମୂର୍ତଂ ମୂର୍ତମେକଂ ହ୍ଯମୂର୍ତମ୍ ଏକଂ ଦୃଷ୍ଟଂ ଵାଙ୍ମଯଂ ଚୈକମୀଶଂ ଧ୍ଯେଯଂ ଚୈକଂ ତତ୍ତ୍ଵମତ୍ରାଦ୍ଭୁତଂ ତେ

ତୁମେ ଏକ ସ୍ଥୂଳ, ଏକ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଏକ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ରୂପ ଓ ଅରୂପ, ଦୃଶ୍ୟ, ବାଣୀର ରୂପ, ଏକ ପ୍ରଭୁ, ଏକ ଧ୍ୟାନର ଅବସ୍ଥା—ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ତତ୍ତ୍ୱ କେବଳ ତୁମର।

ସ୍ଵପ୍ନେ ଦୃଷ୍ଟଂ ଯତ୍ପଦାର୍ଥଂ ହ୍ଯଲକ୍ଷ୍ଯଂ ଦୃଷ୍ଟଂ ନୂନଂ ଭାତି ମନ୍ଯେ ନ ଚାପି ମୂର୍ତିର୍ନୋ ଵୈ ଦୈଵକୀଶାନ ଦେଵୈର୍ ଲକ୍ଷ୍ଯା ଯତ୍ନୈରପ୍ଯଲକ୍ଷ୍ଯଂ କଥଂ ତୁ

ସ୍ଵପ୍ନରେ ଦେଖିଥିବା ଯେଉଁ ବସ୍ତୁ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଅଲକ୍ଷ୍ୟ, ଦେଖାଗଲେ ମଧ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଲାଗେ, କିନ୍ତୁ ତାହାର କୌଣସି ରୂପ ନାହିଁ, ଦେବତାଙ୍କ ନାଥ ମଧ୍ୟ ନୁହଁ, ଦେବମାନେ ବହୁ ପ୍ରୟାସ କଲେ ମଧ୍ୟ ଯାହାକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେଉଁଠି ମୁଁ କିପରି ଦେଖିପାରିବି?

ଦିଵ୍ଯଃ କ୍ଵ ଦେଵେଶ ଭଵତ୍ପ୍ରଭାଵୋ ଵଯଂ କ୍ଵ ଭକ୍ତିଃ କ୍ଵ ଚ ତେ ସ୍ତୁତିଶ୍ ଚ ତଥାପି ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିଲପନ୍ତମୀଶ ପିତାମହଂ ମାଂ ଭଗଵନ୍କ୍ଷମସ୍ଵ

ତୁମର ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି କେଉଁଠି, ଆମେ କେଉଁଠି? ଭକ୍ତି କେଉଁଠି, ତୁମର ପ୍ରଶଂସା କେଉଁଠି? ତଥାପି, ଭକ୍ତି ସହିତ ମୁଁ ବିଳାପ କରୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମାକୁ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୟାକରି ଖ୍ଷମା କର।

ଯ ଇମଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମା ଭୁଵି ଦେଵଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ପଠେତ୍ ସ ଚ ମୁଞ୍ଚତି ପାପବନ୍ଧନଂ ଭଵଭକ୍ତ୍ଯା ପୁରଶାସିତୁଃ ସ୍ତଵମ୍

ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ଭୂମିରେ ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ପଢ଼ିବା, ସେ ନଗରପତିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରି, ପାପର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ।

ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚତୁରାନନେନ ସ୍ତୁତୋ ହସଞ୍ଶୈଲସୁତାଂ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ସ୍ତଵଂ ତଦା ପ୍ରାହ ମହାନୁଭାଵଂ ମହାଭୁଜୋ ମନ୍ଦରଶୃଙ୍ଗଵାସୀ

ଏହି ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରଶଂସା କଲେ; ତାପରେ ମହାବଳୀ, ମହାଆତ୍ମା, ମନ୍ଦର ପର୍ବତରେ ବସିଥିବା ପ୍ରଭୁ ହସି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ସ୍ତଵେନାନେନ ତୁଷ୍ଟୋ ଽସ୍ମି ତଵ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ପଦ୍ମଜ ଵରାନ୍ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଦେଵାନାଂ ଚ ଯଥେପ୍ସିତାନ୍

ଏହି ସ୍ତୁତି ଓ ତୁମର ଭକ୍ତିରେ ମୁଁ ଖୁସି ହେଲି, ହେ ପଦ୍ମଜ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଭଲ ଦେବାକୁ ଚାହଁ, ମୋତେ କୁହ, ତୁମର ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ଯେପରି ଚାହଁ।

ତତଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ଭଗଵାନ୍ପଦ୍ମସଂଭଵଃ କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ଭୂତ୍ଵା ପ୍ରାହେଦଂ ପ୍ରୀତମାନସଃ

ତାପରେ ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଭଗବାନ ଭକ୍ତିଭାବରେ ହାତ ଜୋଡି ଦେବତାଙ୍କର ଠାରେ ଶିର ନମାଇ, ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ କହିଲେ—

ଭଗଵନ୍ଦେଵଦେଵେଶ ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ ଶଙ୍କର ତ୍ଵଯି ଭକ୍ତିଂ ପରାଂ ମେ ଽଦ୍ଯ ପ୍ରସୀଦ ପରମେଶ୍ଵରମ୍

ହେ ଭଗବାନ, ଦେବତାଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତ୍ରିପୁରାସୁରଙ୍କୁ ସଂହାର କରିଥିବା ଶଂକର, ଆଜି ମୋତେ ତୁମ ପ୍ରତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ଦିଅ, ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ଦୟା କର।

ଦେଵାନାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵେଷାଂ ତ୍ଵଯି ସର୍ଵାର୍ଥଦେଶ୍ଵର ପ୍ରସୀଦ ଭକ୍ତିଯୋଗେନ ସାରଥ୍ଯେନ ଚ ସର୍ଵଦା

ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ହେ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଭକ୍ତି ଓ ନିତ୍ୟ ନେତୃତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ସଦା ଦୟା କର।

ଜନାର୍ଦନୋ ଽପି ଭଗଵାନ୍ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ମହେଶ୍ଵରମ୍ କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ଭୂତ୍ଵା ପ୍ରାହ ସାଂବଂ ତ୍ରିଯଂବକମ୍

ଏହିପରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଭଗବାନ ମଧ୍ୟ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ହାତ ଜୋଡି ସାମ୍ବ ଓ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ କହିଲେ—

ଵାହନତ୍ଵଂ ତଵେଶାନ ନିତ୍ଯମୀହେ ପ୍ରସୀଦ ମେ ତ୍ଵଯି ଭକ୍ତିଂ ଚ ଦେଵେଶ ଦେଵଦେଵ ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ

ହେ ଈଶାନ, ମୁଁ ସଦା ତୁମର ବାହନ ହେବାକୁ ଚାହେଁ, ମୋପରେ ଦୟା କର। ହେ ଦେବତାଙ୍କର ଦେବତା, ମୋତେ ତୁମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଦିଅ। ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।