ଵିଘ୍ନଂ ଗଣେଶୋ ଽପ୍ଯସୁରେଶ୍ଵରାଣାଂ କୃତ୍ଵା ସୁରାଣାଂ ଭଗଵାନଵିଘ୍ନମ୍ ଵିଘ୍ନେଶ୍ଵରୋ ଵିଘ୍ନଗଣୈଶ୍ ଚ ସାର୍ଧଂ ତଂ ଦେଶମୀଶାନପଦଂ ଜଗାମ
ବିଘ୍ନ ଦେବ ଗଣେଶ, ଅସୁରମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁମାନେ ପାଇଁ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବିଘ୍ନ ଦୂର କଲେ। ବିଘ୍ନ ଦେବ ତାଙ୍କ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରୁଥିବା ଗଣମାନେ ସହିତ ଇଶାନ ଦିଗକୁ ଗଲେ।
କାଲୀ ତଦା କାଲନିଶାପ୍ରକାଶଂ ଶୂଲଂ କପାଲାଭରଣା କରେଣ ପ୍ରକମ୍ପଯନ୍ତୀ ଚ ତଦା ସୁରେନ୍ଦ୍ରାନ୍ ମହାସୁରାସୃଙ୍ମଧୁପାନମତ୍ତା
ସେଇ ସମୟରେ କାଳୀ, ଅନ୍ଧକାର ରାତି ପରି ଚମକୁଥିବା ତ୍ରିଶୂଳ ହାତରେ ଧରି, କପାଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ତାହାକୁ ହଲାଇ, ମହାଅସୁର ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରକ୍ତ ପାନ କରି ମତ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
ମତ୍ତେଭଗାମୀ ମଦଲୋଲନେତ୍ରା ମତ୍ତୈଃ ପିଶାଚୈଶ୍ ଚ ଗଣୈଶ୍ ଚ ମତ୍ତୈଃ ମତ୍ତେଭଚର୍ମାଂବରଵେଷ୍ଟିତାଙ୍ଗୀ ଯଯୌ ପୁରସ୍ତାଚ୍ଚ ଗଣେଶ୍ଵରସ୍ଯ
ସେ ମତ୍ତ ହାତୀ ପରି ଚାଲୁଥିଲେ, ମତ୍ତତାରେ ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଘୂରୁଥିଲା, ମତ୍ତ ପିଶାଚ ଓ ଗଣମାନେ ସହିତ, ହାତୀ ଚର୍ମରେ ଶରୀର ଝାଙ୍କି ରଖି, ଗଣପତିଙ୍କ ଆଗରେ ଯାଉଥିଲେ।
ତାଂ ସିଦ୍ଧଗନ୍ଧର୍ଵପିଶାଚଯକ୍ଷଵିଦ୍ଯାଧରାହୀନ୍ଦ୍ରସୁରେନ୍ଦ୍ରମୁଖ୍ଯାଃ ପ୍ରଣେମୁରୁଚ୍ଚୈରଭିତୁଷ୍ଟୁଵୁଶ୍ ଚ ଜଯେତି ଦେଵୀଂ ହିମଶୈଲପୁତ୍ରୀମ୍
ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପିଶାଚ, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ନାଗ ଓ ମୁଖ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ହିମପର୍ବତ ତନୟା ଦେବୀଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରି, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ 'ଜୟ' ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ମାତରଃ ସୁରଵରାରିସୂଦନାଃ ସାଦରଂ ସୁରଗଣୈଃ ସୁପୂଜିତାଃ ମାତରଂ ଯଯୁରଥ ସ୍ଵଵାହନୈଃ ସ୍ଵୈର୍ଗଣୈର୍ଧ୍ଵଜଧରୈଃ ସମନ୍ତତଃ
ଦେବୀମାନେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ କରୁଥିବା, ଦେବଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ସ୍ୱ ଯାନ, ପତାକା ଓ ଗଣମାନେ ସହିତ ଚାରିପାଖରୁ ରଥକୁ ଗଲେ।
ଦୁର୍ଗାରୂଢମୃଗାଧିପା ଦୁରତିଗା ଦୋର୍ଦଣ୍ଡଵୃନ୍ଦୈଃ ଶିଵା ବିଭ୍ରାଣାଙ୍କୁଶଶୂଲପାଶପରଶୁଂ ଚକ୍ରାସିଶଙ୍ଖାଯୁଧମ୍ ପ୍ରୌଢାଦିତ୍ଯସହସ୍ରସଦୃଶୈର୍ନେତ୍ରୈର୍ଦହନ୍ତୀ ପଥଂ ବାଲାବାଲପରାକ୍ରମା ଭଗଵତୀ ଦୈତ୍ଯାନ୍ପ୍ରହର୍ତୁଂ ଯଯୌ
ଦୁର୍ଗା ମୃଗରାଜ ଉପରେ ବସି, ଅପ୍ରାପ୍ୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁମାନେ ସହିତ, ଅଙ୍କୁଶ, ତ୍ରିଶୂଳ, ପାଶ, ପରଶୁ, ଚକ୍ର, ତଳୱାର ଓ ଶଂଖ ଧରି, ହଜାର ତୀବ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚକ୍ଷୁ ରଖି, ପଥ ଜଳାଇ, ଯୁବତୀ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅପାର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଭଗବତୀ ଦାନବମାନେକୁ ଦଳନ କରିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ।
ତଂ ଦେଵମୀଶଂ ତ୍ରିପୁରଂ ନିହନ୍ତୁଂ ତଦା ତୁ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରରଵିପ୍ରକାଶାଃ ଗଜୈର୍ହଯୈଃ ସିଂହଵରୈ ରଥୈଶ୍ ଚ ଵୃଷୈର୍ଯଯୁସ୍ତେ ଗଣରାଜମୁଖ୍ଯାଃ
ତାପରେ, ତ୍ରିପୁର ଦେବଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବା ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ମୁଖ୍ୟ ଗଣପତିମାନେ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ସିଂହ, ରଥ ଓ ବୃଷଭ ସହିତ ଯାଉଥିଲେ।
ହଲୈଶ୍ ଚ ଫାଲୈର୍ ମୁସଲୈର୍ ଭୁଶୁଣ୍ଡୈର୍ ଗିରୀନ୍ଦ୍ରକୂଟୈର୍ ଗିରିସନ୍ନିଭାସ୍ତେ ଯଯୁଃ ପୁରସ୍ତାଦ୍ଧି ମହେଶ୍ଵରସ୍ଯ ସୁରେଶ୍ଵରା ଭୂତଗଣେଶ୍ଵରାଶ୍ ଚ
ହାଳ, ଲଙ୍ଗଳ, ମୁସଳ, ଗଦା, ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଧରି, ପାହାଡ଼ ସମାନ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ସୁରମୁଖ୍ୟ ଓ ଭୂତଗଣପତିମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଗରେ ଯାଉଥିଲେ।
ତଥେନ୍ଦ୍ରପଦ୍ମୋଦ୍ଭଵଵିଷ୍ଣୁମୁଖ୍ଯାଃ ସୁରା ଗଣେଶାଶ୍ ଚ ଗଣେଶମୀଶମ୍ ଜଯେତି ଵାଗ୍ଭିର୍ ଭଗଵନ୍ତମୂଚୁଃ କିରୀଟଦତ୍ତାଞ୍ଜଲଯଃ ସମନ୍ତାତ୍
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପଦ୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତା, ଗଣପତିମାନେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମୁକୁଟ ଧରି ଅଞ୍ଜଳି ଯୋଗେ, ଭଗବାନଙ୍କୁ 'ଜୟ' ବୋଲି ଶବ୍ଦ କରି ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ନନୃତୁର୍ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଦଣ୍ଡହସ୍ତା ଜଟାଧରାଃ ଵଵୃଷୁଃ ପୁଷ୍ପଵର୍ଷାଣି ଖେଚରାଃ ସିଦ୍ଧଚାରଣାଃ ପୁରତ୍ରଯଂ ଚ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଃ ପ୍ରାଣଦତ୍ସର୍ଵତସ୍ ତଥା
ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ, ଦଣ୍ଡ ଧରି, ଜଟା ଥିବା ମୁଣ୍ଡରେ, ନୃତ୍ୟ କଲେ। ଆକାଶରେ ଚଳାଉଥିବା ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ପୁଷ୍ପ ବୃଷ୍ଟି କଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତିନିଟି ସହରକୁ ପୁନଃଜୀବନ ଦେଲେ।
ଗଣେଶ୍ଵରୈର୍ ଦେଵଗଣୈଶ୍ ଚ ଭୃଙ୍ଗୀ ସହାଵୃତଃ ସର୍ଵଗଣେନ୍ଦ୍ରଵର୍ଯଃ ଜଗାମ ଯୋଗୀ ତ୍ରିପୁରଂ ନିହନ୍ତୁଂ ଵିମାନମାରୁହ୍ଯ ଯଥା ମହେନ୍ଦ୍ରଃ
ଗଣପତିମାନେ, ଦେବଗଣ, ଭୃଙ୍ଗୀ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଗଣମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗୀ, ମହେନ୍ଦ୍ର ପରି ଦିବ୍ୟ ଯାନ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ତ୍ରିପୁର ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ ଗଲେ।
କେଶୋ ଵିଗତଵାସାଶ୍ ଚ ମହାକେଶୋ ମହାଜ୍ଵରଃ ସୋମଵଲ୍ଲୀ ସଵର୍ଣଶ୍ ଚ ସୋମପଃ ସେନକସ୍ ତଥା
କେଶ, ନିର୍ବସନ, ମହାକେଶ, ମହାଜ୍ୱର, ସୋମବଲ୍ଲୀ, ସବର୍ଣ୍ଣ, ସୋମପ ଓ ସେନକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ସୋମଧୃକ୍ ସୂର୍ଯଵାଚଶ୍ ଚ ସୂର୍ଯପେଷଣକସ୍ ତଥା ସୂର୍ଯାକ୍ଷଃ ସୂରିନାମା ଚ ସୁରଃ ସୁନ୍ଦର ଏଵ ଚ
ସୋମଧୃକ୍, ସୂର୍ଯ୍ୟବାଚ, ସୂର୍ଯ୍ୟପେଷଣକ, ସୂର୍ଯ୍ୟାକ୍ଷ, ସୂରିନାମା ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେବତା ସୁନ୍ଦର ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ପ୍ରକୁଦଃ କକୁଦନ୍ତଶ୍ ଚ କମ୍ପନଶ୍ ଚ ପ୍ରକମ୍ପନଃ ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ ଚେନ୍ଦ୍ରଜଯଶ୍ଚୈଵ ମହାଭୀର୍ ଭୀମକସ୍ ତଥା
ପ୍ରକୁଡ, କକୁଦନ୍ତ, କମ୍ପନ, ପ୍ରକମ୍ପନ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ରଜୟ, ମହାଭୀର ଓ ଭୀମକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଶତାକ୍ଷଶ୍ଚୈଵ ପଞ୍ଚାକ୍ଷଃ ସହସ୍ରାକ୍ଷୋ ମହୋଦରଃ ଯମଜିହ୍ଵଃ ଶତାଶ୍ଵଶ୍ ଚ କଣ୍ଠନଃ କଣ୍ଠପୂଜନଃ
ଶତଟି ଆଖି ଥିବା, ପାଞ୍ଚଟି ଆଖି ଥିବା, ହଜାରଟି ଆଖି ଥିବା, ବଡ଼ ପେଟ ଥିବା, ଯମଙ୍କ ଭଳି ଜିଭା ଥିବା, ଶତଟି ଘୋଡ଼ା ଥିବା, ଗଳା ଥିବା, ଏବଂ ଗଳାରେ ପୂଜିତ ହେଉଥିବା—
ଦ୍ଵିଶିଖସ୍ ତ୍ରିଶିଖଶ୍ଚୈଵ ତଥା ପଞ୍ଚଶିଖୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ମୁଣ୍ଡୋ ଽର୍ଧମୁଣ୍ଡୋ ଦୀର୍ଘଶ୍ ଚ ପିଶାଚାସ୍ଯଃ ପିନାକଧୃକ୍
ଦୁଇଟି ଚୁଡ଼ି ଥିବା, ତିନୋଟି ଚୁଡ଼ି ଥିବା, ପାଞ୍ଚଟି ଚୁଡ଼ି ଥିବା, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡା ଥିବା, ଅର୍ଧମୁଣ୍ଡା ଥିବା, ଲମ୍ବା ଦେହ ଥିବା, ପିଶାଚ ମୁହଁ ଥିବା, ପିନାକ ଧାରଣ କରୁଥିବା—
ପିପ୍ପଲାଯତନଶ୍ଚୈଵ ତଥା ହ୍ଯଙ୍ଗାରକାଶନଃ ଶିଥିଲଃ ଶିଥିଲାସ୍ଯଶ୍ ଚ ଅକ୍ଷପାଦୋ ହ୍ଯଜଃ କୁଜଃ
ପିପଳ ଗଛକୁ ନିବାସ କରୁଥିବା, ଅଙ୍ଗାର ଖାଇଥିବା, ଢିଲା ଦେହ ଥିବା, ଢିଲା ମୁହଁ ଥିବା, ପାଦରେ ଆଖି ଥିବା, ଅଜନ୍ମା, କୁଜ ଭଳି ଥିବା—
ଅଜଵକ୍ତ୍ରୋ ହଯଵକ୍ତ୍ରୋ ଗଜଵକ୍ତ୍ରୋ ଽର୍ଧ୍ଵଵକ୍ତ୍ରକଃ ଇତ୍ଯାଦ୍ଯାଃ ପରିଵାର୍ଯେଶଂ ଲକ୍ଷ୍ଯଲକ୍ଷଣଵର୍ଜିତାଃ
ଛାଗ ମୁହଁ ଥିବା, ଘୋଡ଼ା ମୁହଁ ଥିବା, ହାତୀ ମୁହଁ ଥିବା, ଉପରକୁ ମୁହଁ ଥିବା—ଏପରି ଅନେକ ପ୍ରକାର ରୂପରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିବା, ଚିହ୍ନ ଓ ଲକ୍ଷଣ ରହିତ—
ଵୃନ୍ଦଶସ୍ତଂ ସମାଵୃତ୍ଯ ଜଗ୍ମୁଃ ସୋମଂ ଗଣୈର୍ଵୃତାଃ ସହସ୍ରାଣାଂ ସହସ୍ରାଣି ରୁଦ୍ରାଣାମୂର୍ଧ୍ଵରେତସାମ୍
ଏମିତି ଅନେକ ଦେବତାମାନେ, ସୋମଙ୍କ ସହିତ, ଅନେକ ଗଣମାନେ ମିଶି, ହଜାର ହଜାର ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେତା ରୁଦ୍ରମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ଯାଇଥିଲେ—
ସମାଵୃତ୍ଯ ମହାଦେଵଂ ଦେଵଦେଵଂ ମହେଶ୍ଵରମ୍ ଦଗ୍ଧୁଂ ପୁରତ୍ରଯଂ ଜଗ୍ମୁଃ କୋଟିକୋଟିଗଣୈର୍ଵୃତାଃ
ମହାଦେବ, ଦେବମାନଙ୍କ ଦେବ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଘେରି ରହି, ସେମାନେ ଅନେକ ଅନେକ ଗଣମାନେ ସହିତ ତିନିଟି ପୁରକୁ ଦହିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ—
ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ସୁରାଶ୍ଚୈଵ ତ୍ରଯଶ୍ ଚ ତ୍ରିଶତାସ୍ ତଥା ତ୍ରଯଶ୍ ଚ ତ୍ରିସହସ୍ରାଣି ଜଗ୍ମୁର୍ଦେଵାଃ ସମନ୍ତତଃ
ତେତିସି ଦେବତା, ତିନି ଶତ ଦେବତା, ଏବଂ ତିନି ହଜାର ଦେବତା ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଯାଇଥିଲେ—
ମାତରଃ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ଗଣାନାଂ ଚୈଵ ମାତରଃ ଭୂତାନାଂ ମାତରଶ୍ଚୈଵ ଜଗ୍ମୁର୍ଦେଵସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠତଃ
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମାଆମାନେ, ଗଣମାନଙ୍କ ମାଆମାନେ, ଭୂତମାନଙ୍କ ମାଆମାନେ ମଧ୍ୟ, ଦେବଙ୍କ ପଛରେ ଯାଇଥିଲେ—
ଭାତି ମଧ୍ଯେ ଗଣାନାଂ ଚ ରଥମଧ୍ଯେ ଗଣେଶ୍ଵରଃ ନଭସ୍ଯମଲନକ୍ଷତ୍ରେ ତାରାମଧ୍ଯ ଇଵୋଡୁରାଟ୍
ଗଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଣପତି ରଥର ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି, ନିର୍ମଳ ଆକାଶରେ ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଭଳି—
ରରାଜ ଦେଵୀ ଦେଵସ୍ଯ ଗିରିଜା ପାର୍ଶ୍ଵସଂସ୍ଥିତା ତଦା ପ୍ରଭାଵତୋ ଗୌରୀ ଭଵସ୍ଯେଵ ଜଗନ୍ମଯୀ
ସେତେବେଳେ ଦେବୀ, ଦେବଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଗିରିଜା, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଦଣ୍ଡାଇ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଉଜ୍ୱଳ, ଗୌରୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ଭବଙ୍କ ଶକ୍ତି ଭଳି—
ଶୁଭାଵତୀ ତଦା ଦେଵୀ ପାର୍ଶ୍ଵସଂସ୍ଥା ଵିଭାତି ସା ଚାମରାସକ୍ତହସ୍ତାଗ୍ରା ସା ହେମାଂବୁଜଵର୍ଣିକା
ସେ ସମୟରେ ଶୁଭା ଦେବୀ, ପାଖରେ ଦଣ୍ଡାଇ, ହାତରେ ଚାମର ଧରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ କମଳ ଭଳି ରଙ୍ଗିନ, ଉଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି—
ଅଥ ଵିଭାତି ଵିଭୋର୍ଵିଶଦଂ ଵପୁର୍ ଭସିତଭାସିତମଂବିକଯା ତଯା ସିତମିଵାଭ୍ରମହୋ ସହ ଵିଦ୍ଯୁତା ନଭସି ଦେଵପତେଃ ପରମେଷ୍ଠିନଃ
ତାପରେ, ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେହ ଭସ୍ମରେ ଉଜ୍ୱଳ, ଅମ୍ବିକା ସହିତ, ଆକାଶରେ ବିଜୁଳି ସହିତ ଧଳା ମେଘ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଛି, ହେ ଦେବମହାରାଜ, ହେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ—
ଭାତୀନ୍ଦ୍ରଧନୁଷାକାଶଂ ମେରୁଣା ଚ ଯଥା ଜଗତ୍ ହିରଣ୍ଯଧନୁଷା ସୌମ୍ଯଂ ଵପୁଃ ଶଂଭୋଃ ଶଶିଦ୍ଯୁତି
ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଥିବା ଆକାଶ ଭଳି, ମେରୁ ପର୍ବତ ଭଳି ଜଗତ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ମୃଦୁ ଦେହ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଉଜ୍ୱଳ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଧନୁଷ୍ ଧାରଣ କରି—
ସିତାତପତ୍ରଂ ରତ୍ନାଂଶୁମିଶ୍ରିତଂ ପରମେଷ୍ଠିନଃ ଯଥୋଦଯେ ଶଶାଙ୍କସ୍ଯ ଭାତ୍ଯଖଣ୍ଡଂ ହି ମଣ୍ଡଲମ୍
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଧଳା ଛତା, ମଣିର କିରଣରେ ମିଶି, ଉଦୟ ଚନ୍ଦ୍ରମାର ଅଖଣ୍ଡ ମଣ୍ଡଳ ଭଳି ଉଜ୍ୱଳ ହେଉଛି—
ସଦୁକୂଲା ଶିଵେ ରକ୍ତା ଲମ୍ବିତା ଭାତି ମାଲିକା ଛତ୍ରାନ୍ତା ରତ୍ନଜାକାଶାତ୍ ପତନ୍ତୀଵ ସରିଦ୍ଵରା
ଶିବଙ୍କ ଉପରେ, ଲାଲ ମାଳା ଓ ସୁକୁମାର ବସ୍ତ୍ର ଝୁଲିଛି, ଛତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଛି, ମଣିର ଶିଖରରୁ ପତିଥିବା ପବିତ୍ର ନଦୀ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଛି—
ଅଥ ମହେନ୍ଦ୍ରଵିରିଞ୍ଚିଵିଭାଵସୁପ୍ରଭୃତିଭିର୍ ନତପାଦସରୋରୁହଃ ସହ ତଦା ଚ ଜଗାମ ତଯାଂବଯା ସକଲଲୋକହିତାଯ ପୁରତ୍ରଯମ୍
ତାପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା, ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରେ ମଣ୍ଡି ଥିବାବେଳେ, ସେ ଅମ୍ବିକା ସହିତ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ, ତିନିଟି ପୁରକୁ ଯାଇଥିଲେ—