ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

କଃ ପୁମାନ୍ସିଦ୍ଧିମାପ୍ନୋତି ଦେଵୋ ଵା ଦାନଵୋ ଽପି ଵା ତତସ୍ତସ୍ମିନ୍ କ୍ଷଣାଦେଵ ଦେଵକାର୍ଯେ ସୁରେଶ୍ଵରାଃ

'ମନୁଷ୍ୟ, ଦେବତା କିମ୍ବା ଦାନବ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ସିଦ୍ଧି ପାଇପାରିବ? ତେଣୁ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଦେବତାନାୟକମାନେ'

ଵିଘ୍ନଂ କରିଷ୍ଯେ ଦେଵେଶ କଥଂ କର୍ତୁଂ ସମୁଦ୍ଯତାଃ ତତଃ ସେନ୍ଦ୍ରାଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଭୀତାଃ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ତଂ ପ୍ରଭୁମ୍

'ମୁଁ ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରିବି, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ଯେଉଁମାନେ କିଛି କାମ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେବେ।' ଏହା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ସେଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।

ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯାଦିଭିଶ୍ଚୈଵ ଉଣ୍ଡରୈଶ୍ଚୈଵ ମୋଦକୈଃ ଅବ୍ରୁଵଂସ୍ତେ ଗଣେଶାନଂ ନିର୍ଵିଘ୍ନଂ ଚାସ୍ତୁ ନଃ ସଦା

ଭୋଜ୍ୟ, ଖାଦ୍ୟ, ଉଣ୍ଡା ଓ ମୋଦକ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରି କହିଲେ—'ଆମେ ସଦା ବିଘ୍ନରୁ ମୁକ୍ତ ରୁହୁ।'

ଆଲିଙ୍ଗ୍ଯ ଚାଘ୍ରାଯ ସୁତଂ ତଦାନୀମପୂଜଯତ୍ସର୍ଵସୁରେନ୍ଦ୍ରମୁଖ୍ଯଃ

ସେତିବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଘ୍ରାଣ କଲେ ଏବଂ ପୂଜା କଲେ।

ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ପୂଜ୍ଯଂ ସହ ଦେଵସଂଘୈର୍ ଵିନାଯକଂ ନାଯକମୀଶ୍ଵରାଣାମ୍ ଗଣେଶ୍ଵରୈରେଵ ନଗେନ୍ଦ୍ରଧନ୍ଵା ପୁରତ୍ରଯଂ ଦଗ୍ଧୁମସୌ ଜଗାମ

ଦେବମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ, ଗଣନାୟକ ଏବଂ ଗଣେଶଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରି, ପାହାଡ଼ର ଧନୁଷ ଧରି, ସେ ତିନିଟି ପୁରୀକୁ ଦହିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।

ତଂ ଦେଵଦେଵଂ ସୁରସିଦ୍ଧସଂଘା ମହେଶ୍ଵରଂ ଭୂତଗଣାଶ୍ ଚ ସର୍ଵେ ଗଣେଶ୍ଵରା ନନ୍ଦିମୁଖାସ୍ତଦାନୀଂ ସ୍ଵଵାହନୈରନ୍ଵଯୁରୀଶମୀଶାଃ

ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଭୂତଗଣମାନେ, ଗଣନାୟକ ନନ୍ଦିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ସେଇ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ ଯାନରେ ଅନୁସରଣ କଲେ।

ଅଗ୍ରେ ସୁରାଣାଂ ଚ ଗଣେଶ୍ଵରାଣାଂ ତଦାଥ ନନ୍ଦୀ ଗିରିରାଜକଲ୍ପମ୍ ଵିମାନମାରୁହ୍ଯ ପୁରଂ ପ୍ରହର୍ତୁଂ ଜଗାମ ମୃତ୍ଯୁଂ ଭଗଵାନିଵେଶଃ

ସେତିବେଳେ ଦେବତା ଓ ଗଣନାୟକମାନଙ୍କ ଆଗରେ, ପାହାଡ଼ରାଜା ପରି ନନ୍ଦି ଦେବତାମାନଙ୍କର ଯାନ ଚଢ଼ି, ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ନିବାସ ତିନିଟି ପୁରୀକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଗଲେ।

ଯାନ୍ତଂ ତଦାନୀଂ ତୁ ଶିଲାଦପୁତ୍ରମ୍ ଆରୁହ୍ଯ ନାଗେନ୍ଦ୍ରଵୃଷାଶ୍ଵଵର୍ଯାନ୍ ଦେଵାସ୍ତଦାନୀଂ ଗଣପାଶ୍ ଚ ସର୍ଵେ ଗଣା ଯଯୁଃ ସ୍ଵାଯୁଧଚିହ୍ନହସ୍ତାଃ

ସେତିବେଳେ ଶିଳାଦପୁତ୍ର ନନ୍ଦି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ, ବୃଷ ଏବଂ ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ି, ଦେବତା, ଗଣନାୟକ ଓ ସମସ୍ତ ଗଣା ନିଜ ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଚିହ୍ନ ଧରି ଚାଲିଗଲେ।

ଜଗାମ ଜଗତାଂ ହିତାଯ ପୁରତ୍ରଯଂ ଦଗ୍ଧୁମଲୁପ୍ତଶକ୍ତିଃ

ସେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅକ୍ଷୟ ରଖି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ, ତିନିଟି ପୁରୀକୁ ଦହିବାକୁ ଗଲେ।

ସୁରାସୁରେଶଂ ସହସ୍ରରଶ୍ମିର୍ ଭଗଵାନ୍ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଃ

ସହସ୍ର କିରଣ ଧାରୀ, ଭୟଙ୍କର, ସୁରାସୁରମାନଙ୍କର ନାଥ, ସେ ପ୍ରଭୁ,

ରରାଜ ମଧ୍ଯେ ଭଗଵାନ୍ସୁରାଣାଂ ଵିଵାହନୋ ଵାରିଜପତ୍ରଵର୍ଣଃ ଯଥା ସୁମେରୋଃ ଶିଖରାଧିରୂଢଃ ସହସ୍ରରଶ୍ମିର୍ ଭଗଵାନ୍ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଃ

ସେ ପ୍ରଭୁ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଯାନ ଉପରେ ବସି, ପଦ୍ମପତ୍ର ରଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲେ, ଯେପରି ସହସ୍ର କିରଣ ଧାରୀ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ସୁମେରୁ ପର୍ବତ ଶିଖରକୁ ଆରୋହଣ କରନ୍ତି।

ସହସ୍ରନେତ୍ରଃ ପ୍ରଥମଃ ସୁରାଣାଂ ଗଜେନ୍ଦ୍ରମାରୁହ୍ଯ ଚ ଦକ୍ଷିଣେ ଽସ୍ଯ ଜଗାମ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ପୁରଂ ନିହନ୍ତୁଂ ଯଥୋରଗାଂସ୍ତତ୍ର ତୁ ଵୈନତେଯଃ

ସହସ୍ରନୟନ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୁରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ହାତୀରାଜା ଉପରେ ବସି, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଡାହାଣ ପାଖରେ ତିନିଟି ପୁରୀ ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ ଗଲେ; ଏଠାରେ ଗରୁଡ଼ ସାପମାନେ ଯେପରି ଚାଲନ୍ତି, ସେପରି ଗଲେ।

ତଂ ସିଦ୍ଧଗନ୍ଧର୍ଵସୁରେନ୍ଦ୍ରଵୀରାଃ ସୁରେନ୍ଦ୍ରଵୃନ୍ଦାଧିପମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରମ୍ ଈଶମ୍ ସମନ୍ତତସ୍ତୁଷ୍ଟୁଵୁରିଷ୍ଟଦଂ ତେ ଜଯେତି ଶକ୍ରଂ ଵରପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟ୍ଯା

ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ବୀର ଦେବତା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବନାୟକମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ 'ଜୟ' ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି କଲେ।

ପ୍ରଣେମୁରାଲୋକ୍ଯ ସହସ୍ରନେତ୍ରଂ ସଲୀଲମଂବା ତନଯଂ ଯଥେନ୍ଦ୍ରମ୍

ସେମାନେ ସହସ୍ରନୟନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, ମାଆ ଯେପରି ପୁଅକୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେପରି ଶ୍ରଦ୍ଧାଭକ୍ତି ସହିତ ନମନ କଲେ।

ଯମପାଵକଵିତ୍ତେଶା ଵାଯୁର୍ନିରୃତିରେଵ ଚ ଅପାମ୍ପତିସ୍ ତଥେଶାନୋ ଭଵଂ ଚାନୁ ସମାଗତାଃ

ଯମ, ଅଗ୍ନି, କୁବେର, ବାୟୁ, ନିରୃତି, ଜଳର ନାଥ, ଈଶାନ ଓ ଭବ ମଧ୍ୟ ଏକାଠି ହେଲେ।

ଵୀରଭଦ୍ରୋ ରଣେ ଭଦ୍ରୋ ନୈରୃତ୍ଯାଂ ଵୈ ରଥସ୍ଯ ତୁ ଵୃଷଭେନ୍ଦ୍ରଂ ସମାରୁହ୍ଯ ରୋମଜୈଶ୍ ଚ ସମାଵୃତଃ

ବୀରଭଦ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାନ, ରଥର ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବୃଷଭରାଜା ଉପରେ ବସିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ରୋମାଞ୍ଚିତ କେଶ ଥିବା ସହଚରମାନେ ଘେରି ରହିଥିଲେ।

ସେଵାଂ ଚକ୍ରେ ପୁରଂ ହନ୍ତୁଂ ଦେଵଦେଵଂ ତ୍ରିଯଂବକମ୍ ମହାକାଲୋ ମହାତେଜା ମହାଦେଵ ଇଵାପରଃ

ସେ ତିନି ଆଖି ଥିବା ଦେବଦେବ ମହାକାଳଙ୍କୁ, ଯିଏ ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ମହାଦେବଙ୍କ ସମାନ, ସହର ଧ୍ୱଂସ କରିବା ପାଇଁ ସେବା କରିଥିଲେ।

ଵାଯଵ୍ଯାଂ ସଗଣୈଃ ସାର୍ଧଂ ସେଵାଂ ଚକ୍ରେ ରଥସ୍ଯ ତୁ

ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ସହିତ, ସେ ରଥ ନିକଟରେ ସେବା କରିଥିଲେ।

ଷଣ୍ମୁଖୋ ଽପି ସହ ସିଦ୍ଧଚାରଣୈଃ ସେନଯା ଚ ଗିରିରାଜସଂନିଭଃ ଦେଵନାଥଗଣଵୃନ୍ଦସଂଵୃତୋ ଵାରଣେନ ଚ ତଥାଗ୍ନିସଂଭଵଃ

ଷଣ୍ମୁଖ ମଧ୍ୟ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ, ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ, ପାହାଡ଼ରାଜା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ, ହାତୀ ଓ ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ତାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ।

ଵିଘ୍ନଂ ଗଣେଶୋ ଽପ୍ଯସୁରେଶ୍ଵରାଣାଂ କୃତ୍ଵା ସୁରାଣାଂ ଭଗଵାନଵିଘ୍ନମ୍ ଵିଘ୍ନେଶ୍ଵରୋ ଵିଘ୍ନଗଣୈଶ୍ ଚ ସାର୍ଧଂ ତଂ ଦେଶମୀଶାନପଦଂ ଜଗାମ

ବିଘ୍ନ ଦେବ ଗଣେଶ, ଅସୁରମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁମାନେ ପାଇଁ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବିଘ୍ନ ଦୂର କଲେ। ବିଘ୍ନ ଦେବ ତାଙ୍କ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରୁଥିବା ଗଣମାନେ ସହିତ ଇଶାନ ଦିଗକୁ ଗଲେ।

କାଲୀ ତଦା କାଲନିଶାପ୍ରକାଶଂ ଶୂଲଂ କପାଲାଭରଣା କରେଣ ପ୍ରକମ୍ପଯନ୍ତୀ ଚ ତଦା ସୁରେନ୍ଦ୍ରାନ୍ ମହାସୁରାସୃଙ୍ମଧୁପାନମତ୍ତା

ସେଇ ସମୟରେ କାଳୀ, ଅନ୍ଧକାର ରାତି ପରି ଚମକୁଥିବା ତ୍ରିଶୂଳ ହାତରେ ଧରି, କପାଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ତାହାକୁ ହଲାଇ, ମହାଅସୁର ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରକ୍ତ ପାନ କରି ମତ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।

ମତ୍ତେଭଗାମୀ ମଦଲୋଲନେତ୍ରା ମତ୍ତୈଃ ପିଶାଚୈଶ୍ ଚ ଗଣୈଶ୍ ଚ ମତ୍ତୈଃ ମତ୍ତେଭଚର୍ମାଂବରଵେଷ୍ଟିତାଙ୍ଗୀ ଯଯୌ ପୁରସ୍ତାଚ୍ଚ ଗଣେଶ୍ଵରସ୍ଯ

ସେ ମତ୍ତ ହାତୀ ପରି ଚାଲୁଥିଲେ, ମତ୍ତତାରେ ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଘୂରୁଥିଲା, ମତ୍ତ ପିଶାଚ ଓ ଗଣମାନେ ସହିତ, ହାତୀ ଚର୍ମରେ ଶରୀର ଝାଙ୍କି ରଖି, ଗଣପତିଙ୍କ ଆଗରେ ଯାଉଥିଲେ।

ତାଂ ସିଦ୍ଧଗନ୍ଧର୍ଵପିଶାଚଯକ୍ଷଵିଦ୍ଯାଧରାହୀନ୍ଦ୍ରସୁରେନ୍ଦ୍ରମୁଖ୍ଯାଃ ପ୍ରଣେମୁରୁଚ୍ଚୈରଭିତୁଷ୍ଟୁଵୁଶ୍ ଚ ଜଯେତି ଦେଵୀଂ ହିମଶୈଲପୁତ୍ରୀମ୍

ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପିଶାଚ, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ନାଗ ଓ ମୁଖ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ହିମପର୍ବତ ତନୟା ଦେବୀଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରି, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ 'ଜୟ' ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।

ମାତରଃ ସୁରଵରାରିସୂଦନାଃ ସାଦରଂ ସୁରଗଣୈଃ ସୁପୂଜିତାଃ ମାତରଂ ଯଯୁରଥ ସ୍ଵଵାହନୈଃ ସ୍ଵୈର୍ଗଣୈର୍ଧ୍ଵଜଧରୈଃ ସମନ୍ତତଃ

ଦେବୀମାନେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ କରୁଥିବା, ଦେବଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ସ୍ୱ ଯାନ, ପତାକା ଓ ଗଣମାନେ ସହିତ ଚାରିପାଖରୁ ରଥକୁ ଗଲେ।

ଦୁର୍ଗାରୂଢମୃଗାଧିପା ଦୁରତିଗା ଦୋର୍ଦଣ୍ଡଵୃନ୍ଦୈଃ ଶିଵା ବିଭ୍ରାଣାଙ୍କୁଶଶୂଲପାଶପରଶୁଂ ଚକ୍ରାସିଶଙ୍ଖାଯୁଧମ୍ ପ୍ରୌଢାଦିତ୍ଯସହସ୍ରସଦୃଶୈର୍ନେତ୍ରୈର୍ଦହନ୍ତୀ ପଥଂ ବାଲାବାଲପରାକ୍ରମା ଭଗଵତୀ ଦୈତ୍ଯାନ୍ପ୍ରହର୍ତୁଂ ଯଯୌ

ଦୁର୍ଗା ମୃଗରାଜ ଉପରେ ବସି, ଅପ୍ରାପ୍ୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁମାନେ ସହିତ, ଅଙ୍କୁଶ, ତ୍ରିଶୂଳ, ପାଶ, ପରଶୁ, ଚକ୍ର, ତଳୱାର ଓ ଶଂଖ ଧରି, ହଜାର ତୀବ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚକ୍ଷୁ ରଖି, ପଥ ଜଳାଇ, ଯୁବତୀ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅପାର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଭଗବତୀ ଦାନବମାନେକୁ ଦଳନ କରିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ।

ତଂ ଦେଵମୀଶଂ ତ୍ରିପୁରଂ ନିହନ୍ତୁଂ ତଦା ତୁ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରରଵିପ୍ରକାଶାଃ ଗଜୈର୍ହଯୈଃ ସିଂହଵରୈ ରଥୈଶ୍ ଚ ଵୃଷୈର୍ଯଯୁସ୍ତେ ଗଣରାଜମୁଖ୍ଯାଃ

ତାପରେ, ତ୍ରିପୁର ଦେବଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବା ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ମୁଖ୍ୟ ଗଣପତିମାନେ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ସିଂହ, ରଥ ଓ ବୃଷଭ ସହିତ ଯାଉଥିଲେ।

ହଲୈଶ୍ ଚ ଫାଲୈର୍ ମୁସଲୈର୍ ଭୁଶୁଣ୍ଡୈର୍ ଗିରୀନ୍ଦ୍ରକୂଟୈର୍ ଗିରିସନ୍ନିଭାସ୍ତେ ଯଯୁଃ ପୁରସ୍ତାଦ୍ଧି ମହେଶ୍ଵରସ୍ଯ ସୁରେଶ୍ଵରା ଭୂତଗଣେଶ୍ଵରାଶ୍ ଚ

ହାଳ, ଲଙ୍ଗଳ, ମୁସଳ, ଗଦା, ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଧରି, ପାହାଡ଼ ସମାନ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ସୁରମୁଖ୍ୟ ଓ ଭୂତଗଣପତିମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଗରେ ଯାଉଥିଲେ।

ତଥେନ୍ଦ୍ରପଦ୍ମୋଦ୍ଭଵଵିଷ୍ଣୁମୁଖ୍ଯାଃ ସୁରା ଗଣେଶାଶ୍ ଚ ଗଣେଶମୀଶମ୍ ଜଯେତି ଵାଗ୍ଭିର୍ ଭଗଵନ୍ତମୂଚୁଃ କିରୀଟଦତ୍ତାଞ୍ଜଲଯଃ ସମନ୍ତାତ୍

ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପଦ୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତା, ଗଣପତିମାନେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମୁକୁଟ ଧରି ଅଞ୍ଜଳି ଯୋଗେ, ଭଗବାନଙ୍କୁ 'ଜୟ' ବୋଲି ଶବ୍ଦ କରି ପ୍ରଣାମ କଲେ।

ନନୃତୁର୍ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ଦଣ୍ଡହସ୍ତା ଜଟାଧରାଃ ଵଵୃଷୁଃ ପୁଷ୍ପଵର୍ଷାଣି ଖେଚରାଃ ସିଦ୍ଧଚାରଣାଃ ପୁରତ୍ରଯଂ ଚ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାଃ ପ୍ରାଣଦତ୍ସର୍ଵତସ୍ ତଥା

ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ, ଦଣ୍ଡ ଧରି, ଜଟା ଥିବା ମୁଣ୍ଡରେ, ନୃତ୍ୟ କଲେ। ଆକାଶରେ ଚଳାଉଥିବା ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ପୁଷ୍ପ ବୃଷ୍ଟି କଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତିନିଟି ସହରକୁ ପୁନଃଜୀବନ ଦେଲେ।