ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ରଣଧୃଷ୍ଟସ୍ଯ ଚ ସୁତୋ ନିଧୃତିଃ ପରଵୀରହା ଦଶାର୍ହୋ ନୈଧୃତୋ ନାମ୍ନା ମହାରିଗଣସୂଦନଃ

ରଣଧୃଷ୍ଟଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ନିଧୃତି, ଶତ୍ରୁବଳ ନାଶକ; ତାଙ୍କର ପୁଅ ଦଶାର୍ହ, ଯିଏ ବଡ଼ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମାରିଥିଲେ।

ଦଶାର୍ହସ୍ଯ ସୁତୋ ଵ୍ଯାପ୍ତୋ ଜୀମୂତ ଇତି ତତ୍ସୁତଃ ଜୀମୂତପୁତ୍ରୋ ଵିକୃତିସ୍ ତସ୍ଯ ଭୀମରଥଃ ସୁତଃ

ଦଶାର୍ହଙ୍କର ପୁଅ ଭଲି ଭ୍ୟାପ୍ତ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଜିମୂତ; ଜିମୂତଙ୍କର ପୁଅ ବିକୃତି ଓ ବିକୃତିଙ୍କର ପୁଅ ଭୀମରଥ।

ଅଥ ଭୀମରଥସ୍ଯାସୀତ୍ ପୁତ୍ରୋ ନଵରଥଃ କିଲ ଦାନଧର୍ମରତୋ ନିତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଶୀଲପରାଯଣଃ

ଭୀମରଥଙ୍କର ପୁଅ ନବରଥ ନାମକ ଥିଲେ, ସେ ସଦା ଦାନ ଓ ଧର୍ମରେ ଲାଗିଥିଲେ, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ।

ତସ୍ଯ ଚାସୀଦ୍ଦୃଢରଥଃ ଶକୁନିସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ତସ୍ମାତ୍ କରମ୍ଭଃ ସମ୍ଭୂତୋ ଦେଵରାତୋ ଽଭଵତ୍ତତଃ

ତାଙ୍କର ପୁଅ ଦୃଢ଼ରଥ, ଦୃଢ଼ରଥଙ୍କର ପୁଅ ଶକୁନି; ଶକୁନିଠାରୁ କରମ୍ଭ ଓ କରମ୍ଭଠାରୁ ଦେବରାତ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ଦେଵରାତାଦଭୂଦ୍ରାଜା ଦେଵରାତିର୍ ମହାଯଶାଃ ଦେଵଗର୍ଭୋପମୋ ଜଜ୍ଞେ ଯୋ ଦେଵକ୍ଷତ୍ରନାମକଃ

ଦେବରାତଠାରୁ ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦେବରାତି ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଦେବକ୍ଷତ୍ର ନାମରେ ପରିଚିତ।

ଦେଵକ୍ଷତ୍ରସୁତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ ମଧୁର୍ନାମ ମହାଯଶାଃ ମଧୂନାଂ ଵଂଶକୃଦ୍ରାଜା ମଧୋସ୍ତୁ କୁରୁଵଂଶକଃ

ଦେବକ୍ଷତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମଧୁର, ଯିଏ ମଧୁ ବଂଶର ସ୍ଥାପକ; ମଧୁଠାରୁ କୁରୁ ବଂଶ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।

କୁରୁଵଂଶାଦ୍ ଅନୁସ୍ ତସ୍ମାତ୍ ପୁରୁତ୍ଵାନ୍ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ ଅଂଶୁର୍ଜଜ୍ଞେ ଚ ଵୈଦର୍ଭ୍ଯାଂ ଭଦ୍ରଵତ୍ଯାଂ ପୁରୁତ୍ଵତଃ

କୁରୁ ବଂଶରୁ ଅନୁ ଓ ତାପରେ ପୁରୁତ୍ବାନ୍, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ; ପୁରୁତ୍ବାନ୍ ଓ ବିଦର୍ଭର ଭଦ୍ରବତୀଠାରୁ ଅଂଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ଐକ୍ଷ୍ଵାକୀମ୍ ଅଵହଚ୍ଚାଂଶୁଃ ସତ୍ତ୍ଵସ୍ତସ୍ମାଦଜାଯତ ସତ୍ତ୍ଵାତ୍ ସର୍ଵଗୁଣୋପେତଃ ସାତ୍ଵତଃ କୁଲଵର୍ଧନଃ

ଅଂଶୁ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଝିଅକୁ ବିବାହ କଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ସତ୍ତ୍ୱ ଓ ସତ୍ତ୍ୱଠାରୁ ସାତ୍ୱତ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ଓ ବଂଶକୁ ବଢ଼ାଇଥିବା।

ଜ୍ଯାମଘସ୍ଯ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତା ସୃଷ୍ଟିର୍ଵୈ ଵିସ୍ତରେଣ ଵଃ ଯଃ ପଠେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ଵାପି ନିସୃଷ୍ଟିଂ ଜ୍ଯାମଘସ୍ଯ ତୁ

ଏଭଳି ମୁଁ ତୁମକୁ ଜ୍ୟାମଘଙ୍କର ବଂଶ ଏବଂ ସନ୍ତାନମାନେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କହିଲି; ଏହି ବଂଶର ବିବରଣୀ ଯିଏ ପଢ଼ିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା—

ପ୍ରଜୀଵତ୍ଯେତି ଵୈ ସ୍ଵର୍ଗଂ ରାଜ୍ଯଂ ସୌଖ୍ଯଂ ଚ ଵିନ୍ଦତି

ସେ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଲଭେ, ସ୍ୱର୍ଗ, ରାଜ୍ୟ ଓ ସୁଖ ପାଏ।

ସାତ୍ଵତଃ ସତ୍ଯସମ୍ପନ୍ନଃ ପ୍ରଜଜ୍ଞେ ଚତୁରଃ ସୁତାନ୍ ଭଜନଂ ଭ୍ରାଜମାନଂ ଚ ଦିଵ୍ଯଂ ଦେଵାଵୃଧଂ ନୃପମ୍

ସତ୍ୟତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାତ୍ୱତଙ୍କୁ ଚାରିଜଣ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ—ଭଜନ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ତିଲିକିଥିବା, ଦିବ୍ୟ, ଦେଵାବୃଧ୍ଧ ଓ ନୃପ।

ଅନ୍ଧକଂ ଚ ମହାଭାଗଂ ଵୃଷ୍ଣିଂ ଚ ଯଦୁନନ୍ଦନମ୍ ତେଷାଂ ନିସର୍ଗାଂଶ୍ଚତୁରଃ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଵିସ୍ତରେଣ ଵୈ

ଅନ୍ଧକ ଏବଂ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଯଦୁଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଭୃଷ୍ଟି—ଏହି ଚାରିଜଣଙ୍କର ସ୍ୱାଭାବିକ ଗୁଣ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଶୁଣ।

ସୃଞ୍ଜଯ୍ଯାଂ ଭଜନାଚ୍ଚୈଵ ଭ୍ରାଜମାନାଦ୍ଵିଜଜ୍ଞିରେ ଅଯୁତାଯୁଃ ଶତାଯୁଶ୍ ଚ ବଲଵାନ୍ ହର୍ଷକୃତ୍ସ୍ମୃତଃ

ସୃଞ୍ଜୟ ଓ ଭଜନ, ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରୁ ଅୟୁତାୟୁ, ଶତାୟୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳବାନ୍ ଓ ହର୍ଷକୃତ ଜନ୍ମିଲେ।

ତେଷାଂ ଦେଵାଵୃଧୋ ରାଜା ଚଚାର ପରମଂ ତପଃ ପୁତ୍ରଃ ସର୍ଵଗୁଣୋପେତୋ ମମ ଭୂଯାଦିତି ସ୍ମରନ୍

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦେଵାବୃଧ୍ଧ ରାଜା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କଲେ, 'ମୋତେ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ପୁଅ ମିଳୁ' ବୋଲି ମନେ ରଖିଥିଲେ।

ତସ୍ଯ ବଭ୍ରୁରିତି ଖ୍ଯାତଃ ପୁଣ୍ଯଶ୍ଲୋକୋ ନୃପୋତ୍ତମଃ ଅନୁଵଂଶପୁରାଣଜ୍ଞା ଗାଯନ୍ତୀତି ପରିଶ୍ରୁତମ୍

ତାଙ୍କର ପୁଅ ବଭ୍ରୁ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଧର୍ମଶୀଳ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ରାଜା ଥିଲେ; ପୁରୁଣା ବଂଶାବଳୀ ଜାଣିଥିବା ଲୋକେ ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଗାନ କରନ୍ତି।

ଗୁଣାନ୍ଦେଵାଵୃଧସ୍ଯାଥ କୀର୍ତଯନ୍ତୋ ମହାତ୍ମନଃ ଯଥୈଵ ଶୃଣୁମୋ ଦୂରାତ୍ ସଂପଶ୍ଯାମସ୍ତଥାନ୍ତିକାତ୍

ଏବେ ଆମେ ଦୂରରୁ ଶୁଣିବା ଓ ନିକଟରୁ ଦେଖିବା ପରି, ମହାତ୍ମା ଦେଵାବୃଧ୍ଧଙ୍କର ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ କଥାହେବା।

ବଭ୍ରୁଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ଦେଵୈର୍ଦେଵାଵୃଧଃ ସମଃ ପୁରୁଷାଃ ପଞ୍ଚ ଷଷ୍ଟିସ୍ତୁ ଷଟ୍ ସହସ୍ରାଣି ଚାଷ୍ଟ ଚ

ବଭ୍ରୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ, ଦେଵାବୃଧ୍ଧ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସମାନ; ପଞ୍ଚଜଣ, ପରେ ଷଷ୍ଟିଜଣ, ପୁଣି ଛଉ ହଜାର ଏବଂ ଆଠ ଜଣ ଥିଲେ।

ଯେ ଽମୃତତ୍ଵମନୁପ୍ରାପ୍ତା ବଭ୍ରୋର୍ଦେଵାଵୃଧାଦପି ଯଜ୍ଵା ଦାନମତିର୍ଵୀରୋ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯସ୍ତୁ ଦୃଢଵ୍ରତଃ

ଯେମାନେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଥିଲେ, ବଭ୍ରୁ ଓ ଦେଵାବୃଧ୍ଧଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ, ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିଲେ, ଦାନଶୀଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟବନ୍ଧୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଥିଲେ।

କୀର୍ତିମାଂଶ୍ ଚ ମହାତେଜାଃ ସାତ୍ଵତାନାଂ ମହାରଥଃ ତସ୍ଯାନ୍ଵଵାଯେ ସମ୍ଭୂତା ଭୋଜା ଵୈ ଦୈଵତୋପମାଃ

ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ, ବଡ଼ ତେଜସ୍ବୀ, ସାତ୍ୱତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥୀ—ତାଙ୍କର ବଂଶରେ ଦେବତା ସମାନ ଭୋଜମାନେ ଜନ୍ମିଲେ।

ଗାନ୍ଧାରୀ ଚୈଵ ମାଦ୍ରୀ ଚ ଵୃଷ୍ଣିଭାର୍ଯେ ବଭୂଵତୁଃ ଗାନ୍ଧାରୀ ଜନଯାମାସ ସୁମିତ୍ରଂ ମିତ୍ରନନ୍ଦନମ୍

ଗାନ୍ଧାରୀ ଓ ମାଦ୍ରୀ, ଦୁହେଁ ବୃଷ୍ଣିଙ୍କର ଜଣେ ଜଣେ ଜଣା ହେଲେ; ଗାନ୍ଧାରୀ ସୁମିତ୍ର, ମିତ୍ରମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

ମାଦ୍ରୀ ଲେଭେ ଚ ତଂ ପୁତ୍ରଂ ତତଃ ସା ଦେଵମୀଢୁଷମ୍ ଅନମିତ୍ରଂ ଶିନିଂ ଚୈଵ ତାଵୁଭୌ ପୁରୁଷୋତ୍ତମୌ

ମାଦ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ପୁଅ ଲଭିଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ଦେବମୀଢୁଷ ଜନ୍ମିଲେ; ଏହାସହିତ ଅନମିତ୍ର ଓ ଶିନି, ଦୁହେଁ ମଧ୍ୟ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ଅନମିତ୍ରସୁତୋ ନିଘ୍ନୋ ନିଘ୍ନସ୍ଯ ଦ୍ଵୌ ବଭୂଵତୁଃ ପ୍ରସେନଶ୍ ଚ ମହାଭାଗଃ ସତ୍ରାଜିଚ୍ଚ ସୁତାଵୁଭୌ

ଅନମିତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ ନିଘ୍ନ; ନିଘ୍ନଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ପୁଅ—ପ୍ରସେନ, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଓ ସତ୍ରାଜିତ—ଏହି ଦୁହେଁ ତାଙ୍କର ପୁଅ।

ତସ୍ଯ ସତ୍ରାଜିତଃ ସୂର୍ଯଃ ସଖା ପ୍ରାଣସମୋ ଽଭଵତ୍ ସ୍ଯମନ୍ତକୋ ନାମ ମଣିର୍ ଦତ୍ତସ୍ତସ୍ମୈ ଵିଵସ୍ଵତା

ସତ୍ରାଜିତଙ୍କର ସୂର୍ଯ୍ୟ ବନ୍ଧୁ ଥିଲେ, ପ୍ରାଣ ସମାନ ପ୍ରିୟ; ସ୍ୟାମନ୍ତକ ନାମକ ମଣି ତାଙ୍କୁ ବିବସ୍ୱତ୍ ଦେଇଥିଲେ।

ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ସର୍ଵରତ୍ନାନାମ୍ ଅସୌ ରାଜାଭଵନ୍ମଣିଃ କଦାଚିନ୍ମୃଗଯାଂ ଯାତଃ ପ୍ରସେନେନ ସହୈଵ ସଃ

ସେ ମଣି ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ମଣିମାନଙ୍କର ରାଜା ହେଲା; ଏକଥରେ ସେ ପ୍ରସେନ ସହିତ ଶିକାରକୁ ଗଲେ।

ଵଧଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଽସହାଯଶ୍ ଚ ସିଂହାଦେଵ ସୁଦାରୁଣାତ୍ ଅଥ ପୁତ୍ରଃ ଶିନେର୍ଜଜ୍ଞେ କନିଷ୍ଠାଦ୍ ଵୃଷ୍ଣିନନ୍ଦନାତ୍

ସେ ଏକାକୀ ଭାବେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ସିଂହର ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ; ଏହା ପରେ ଶିନିଙ୍କ ଛୋଟ ପୁଅ, ବୃଷ୍ଣିଙ୍କ ବଂଶରୁ ଜନ୍ମିଲେ—

ସତ୍ଯଵାକ୍ ସତ୍ଯସମ୍ପନ୍ନଃ ସତ୍ଯକସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ ସାତ୍ଯକିର୍ଯୁଯୁଧାନସ୍ତୁ ଶିନେର୍ନପ୍ତା ପ୍ରତାପଵାନ୍

ସତ୍ୟବାକ୍, ସତ୍ୟତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଜନ୍ମିଲେ; ତାଙ୍କର ପୁଅ ସତ୍ୟକ; ସାତ୍ୟକି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୁୟୁଧାନ, ଶିନିଙ୍କ ନାତି।

ଅସଂଗୋ ଯୁଯୁଧାନସ୍ଯ କୁଣିସ୍ତସ୍ଯ ସୁତୋ ଽଭଵତ୍ କୁଣେର୍ ଯୁଗଂଧରଃ ପୁତ୍ରଃ ଶୈନେଯା ଇତି କୀର୍ତିତାଃ

ଯୁୟୁଧାନଙ୍କର ପୁଅ ଅସଙ୍ଗ; ତାଙ୍କର ପୁଅ କୁଣି; କୁଣିଙ୍କର ପୁଅ ଯୁଗନ୍ଧର। ଏମାନେ ଶିନିଙ୍କ ବଂଶୀୟ ଭାବେ ପରିଚିତ।

ମାଦ୍ର୍ଯାଃ ସୁତସ୍ଯ ସଂଜଜ୍ଞେ ସୁତୋ ଵାର୍ଷ୍ଣିର୍ଯୁଧାଜିତଃ ଶ୍ଵଫଲ୍କ ଇତି ଵିଖ୍ଯାତସ୍ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯହିତକାରକଃ

ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅଠାରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ ବାର୍ଷ୍ଣି ଯୁଧାଜିତ୍, ଯିଏ ଶ୍ୱଫଳ୍କ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ତିନି ଲୋକର ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଥିଲେ।

ଶ୍ଵଫଲ୍କଶ୍ ଚ ମହାରାଜୋ ଧର୍ମାତ୍ମା ଯତ୍ର ଵର୍ତତେ ନାସ୍ତି ଵ୍ଯାଧିଭଯଂ ତତ୍ର ନାଵୃଷ୍ଟିଭଯମପ୍ଯୁତ

ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ମହାରାଜା ଶ୍ୱଫଳ୍କ ଯେଉଁଠି ବସୁଛନ୍ତି, ସେଠି ରୋଗର ଭୟ ନାହିଁ, ବର୍ଷା ହେବାର ଭୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।