ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ଯଦୋଃ ପୁତ୍ରା ବଭୂଵୁର୍ ହି ପଞ୍ଚ ଦେଵସୁତୋପମାଃ ସହସ୍ରଜିତ୍ସୁତୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଃ କ୍ରୋଷ୍ଟୁର୍ ନୀଲୋ ଽଜକୋ ଲଘୁଃ

ୟଦୁଙ୍କର ପାଞ୍ଚଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଦେବପୁତ୍ର ସମାନ। ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଥିଲେ ସହସ୍ରଜିତ୍, ତାପରେ କ୍ରୋଷ୍ଟୁ, ନୀଳ, ଅଜକ ଓ ଲଘୁ।

ସହସ୍ରଜିତ୍ସୁତସ୍ତଦ୍ଵଚ୍ ଛତଜିନ୍ନାମ ପାର୍ଥିଵଃ ସୁତାଃ ଶତଜିତଃ ଖ୍ଯାତାସ୍ ତ୍ରଯଃ ପରମକୀର୍ତଯଃ

ସହସ୍ରଜିତ୍ଙ୍କୁ ଏକ ରାଜା ଶତଜିତ୍ ନାମର ପୁଅ ହେଲେ। ଶତଜିତ୍ଙ୍କର ତିନିଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସବୁଠାରୁ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ।

ହୈହଯଶ୍ ଚ ହଯଶ୍ଚୈଵ ରାଜା ଵେଣୁହଯଶ୍ ଚ ଯଃ ହୈହଯସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦୋ ଧର୍ମ ଇତ୍ଯଭିଵିଶ୍ରୁତଃ

ହୈହୟ, ହୟ ଓ ରାଜା ବେଣୁହୟ—ଏହିମାନେ ତାଙ୍କର ପୁଅ। ହୈହୟଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଧର୍ମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।

ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଽଭଵଦ୍ଵିପ୍ରା ଧର୍ମନେତ୍ର ଇତି ଶ୍ରୁତଃ ଧର୍ମନେତ୍ରସ୍ଯ କୀର୍ତିସ୍ ତୁ ସଂଜଯସ୍ ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ

ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଧର୍ମନେତ୍ର ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା ହେଲେ। ଧର୍ମନେତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ କୀର୍ତ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ପୁଅ ସଂଜୟ।

ସଂଜଯସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦୋ ମହିଷ୍ମାନ୍ନାମ ଧାର୍ମିକଃ ଆସୀନ୍ ମହିଷ୍ମତଃ ପୁତ୍ରୋ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍

ସଂଜୟଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଧାର୍ମିକ ମହିଷ୍ମାନ୍ ଥିଲେ। ମହିଷ୍ମାନ୍ଙ୍କର ପୁଅ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।

ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ଯସ୍ଯ ଦାଯାଦୋ ଦୁର୍ଦମୋ ନାମ ପାର୍ଥିଵଃ ଦୁର୍ଦମସ୍ଯ ସୁତୋ ଧୀମାନ୍ ଧନକୋ ନାମ ଵିଶ୍ରୁତଃ

ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ନାମକ ରାଜା ଥିଲେ। ଦୁର୍ଦ୍ଦମଙ୍କର ପୁଅ ଧନକ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ଧନକସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦାଶ୍ ଚତ୍ଵାରୋ ଲୋକସଂମତାଃ କୃତଵୀର୍ଯଃ କୃତାଗ୍ନିଶ୍ ଚ କୃତଵର୍ମା ତଥୈଵ ଚ

ଧନକଙ୍କର ଚାରିଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ—କୃତବୀର୍ୟ, କୃତାଗ୍ନି, କୃତବର୍ମା ଓ କୃତଔଜା।

କୃତୌଜାଶ୍ ଚ ଚତୁର୍ଥୋ ଽଭୂତ୍ କାର୍ତଵୀର୍ଯସ୍ତତୋ ଽର୍ଜୁନଃ ଜଜ୍ଞେ ବାହୁସହସ୍ରେଣ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଶ୍ଵରୋତ୍ତମଃ

ଚାରିଥିଲେ କୃତଔଜା; ତାଙ୍କଠାରୁ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାୟକ ଓ ହଜାରଟି ବାହୁ ଥିଲେ।

ତସ୍ଯ ରାମସ୍ ତଦା ତ୍ଵାସୀନ୍ ମୃତ୍ଯୁର୍ନାରାଯଣାତ୍ମକଃ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶତାନ୍ଯାସନ୍ ପଞ୍ଚ ତତ୍ର ମହାରଥାଃ

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ରାମ ମୃତ୍ୟୁ ରୂପେ ଆସିଥିଲେ, ଯିଏ ନାରାୟଣଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଶତମାନେ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚଜଣ ମହାବୀର ଥିଲେ।

କୃତାସ୍ତ୍ରା ବଲିନଃ ଶୂରା ଧର୍ମାତ୍ମାନୋ ମନସ୍ଵିନଃ ଶୂରଶ୍ ଚ ଶୂରସେନଶ୍ ଚ ଧୃଷ୍ଟଃ କୃଷ୍ଣସ୍ତଥୈଵ ଚ

ସେମାନେ ଶସ୍ତ୍ରଚଳନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୌର୍ଯ୍ୟବାନ୍, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ—ଶୂର, ଶୂରସେନ, ଧୃଷ୍ଟ ଓ କୃଷ୍ଣ।

ଜଯଧ୍ଵଜଶ୍ ଚ ରାଜାସୀଦ୍ ଆଵନ୍ତୀନାଂ ଵିଶାଂ ପତିଃ ଜଯଧ୍ଵଜସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଽଭୂତ୍ ତାଲଜଙ୍ଘୋ ମହାବଲଃ

ଜୟଧ୍ୱଜ ନାମକ ରାଜା ଅବନ୍ତୀ ଜନଙ୍କର ନାୟକ ଥିଲେ। ଜୟଧ୍ୱଜଙ୍କର ପୁଅ ତାଳଜଂଘ, ଅତିଶୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।

ଶତଂ ପୁତ୍ରାସ୍ତୁ ତସ୍ଯେହ ତାଲଜଙ୍ଘାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ ତେଷାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ମହାଵୀର୍ଯୋ ଵୀତିହୋତ୍ରୋ ଽଭଵନ୍ନୃପଃ

ତାଳଜଂଘଙ୍କର ଏଠାରେ ଶତମାନେ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ 'ତାଳଜଂଘ' ଭାବେ ପରିଚିତ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼ ଓ ଶୂରବୀର ଥିଲେ ରାଜା ବୀତିହୋତ୍ର।

ଵୃଷପ୍ରଭୃତଯଶ୍ଚାନ୍ଯେ ତତ୍ସୁତାଃ ପୁଣ୍ଯକର୍ମଣଃ ଵୃଷୋ ଵଂଶକରସ୍ତେଷାଂ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଽଭଵନ୍ମଧୁଃ

ବୀତିହୋତ୍ରଙ୍କର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁଅମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବୃଷ ପ୍ରଧାନ। ବୃଷଙ୍କର ପୁଅ ମଧୁ।

ମଧୋଃ ପୁତ୍ରଶତଂ ଚାସୀଦ୍ ଵୃଷ୍ଣିସ୍ତସ୍ଯ ତୁ ଵଂଶଭାକ୍ ଵୃଷ୍ଣେସ୍ତୁ ଵୃଷ୍ଣଯଃ ସର୍ଵେ ମଧୋର୍ଵୈ ମାଧଵାଃ ସ୍ମୃତାଃ ଯାଦଵା ଯଦୁଵଂଶେନ ନିରୁଚ୍ଯନ୍ତେ ତୁ ହୈହଯାଃ

ମଧୁଙ୍କର ଏକଶ ଶତ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବୃଷ୍ଣି ତାଙ୍କ ବଂଶର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହେଲେ। ବୃଷ୍ଣିଙ୍କ ସମସ୍ତ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ବୃଷ୍ଣି ବୋଲାଯାଏ, ମଧୁଙ୍କ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ମାଧବ କୁହାଯାଏ। ଯଦୁଙ୍କ ବଂଶର ହୋଇଥିବା ହୈହୟମାନେ ଯାଦବ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ।

ତେଷାଂ ପଞ୍ଚ ଗଣା ହ୍ଯେତେ ହୈହଯାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍

ଏହି ମହାତ୍ମା ହୈହୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାଞ୍ଚଟି ଗୋତ୍ର ଅଛି।

ଵୀତିହୋତ୍ରାଶ୍ ଚ ହର୍ଯାତା ଭୋଜାଶ୍ଚାଵନ୍ତଯସ୍ ତଥା ଶୂରସେନାସ୍ତୁ ଵିଖ୍ଯାତାସ୍ ତାଲଜଙ୍ଘାସ୍ତଥୈଵ ଚ

ସେମାନେ ହେଲେ ବୀତିହୋତ୍ର, ହର୍ୟାତ, ଭୋଜ, ଅବନ୍ତି ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶୂରସେନ, ଏବଂ ତାଳଜଂଘ।

ଶୂରଶ୍ ଚ ଶୂରସେନଶ୍ ଚ ଵୃଷଃ କୃଷ୍ଣସ୍ତଥୈଵ ଚ ଜଯଧ୍ଵଜଃ ପଞ୍ଚମସ୍ତୁ ଵିଖ୍ଯାତା ହୈହଯୋତ୍ତମାଃ

ଶୂର, ଶୂରସେନ, ବୃଷ, କୃଷ୍ଣ ଓ ଜୟଧ୍ୱଜ—ଏହି ପାଞ୍ଚଜଣ ହୈହୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ଶୂରଶ୍ ଚ ଶୂରଵୀରଶ୍ ଚ ଶୂରସେନସ୍ଯ ଚାନଘାଃ ଶୂରସେନା ଇତି ଖ୍ଯାତା ଦେଶାସ୍ତେଷାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍

ଶୂର ଓ ଶୂରବୀର, ଏବଂ ଶୂରସେନଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅମାନେ, ଏମାନେ 'ଶୂରସେନ' ଭାବେ ପରିଚିତ। ଏହି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଦେଶ ଏହି ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା।

ଵୀତିହୋତ୍ରସୁତଶ୍ଚାପି ଵିଶ୍ରୁତୋ ନର୍ତ ଇତ୍ଯୁତ ଦୁର୍ଜଯଃ କୃଷ୍ଣପୁତ୍ରସ୍ତୁ ବଭୂଵାମିତ୍ରକର୍ଶନଃ

ବୀତିହୋତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ ଥିଲେ ନର୍ତ୍ତ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପୁଅ ଦୁର୍ଜୟ 'ଅମିତ୍ରକର୍ଷଣ' ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲେ।

କ୍ରୋଷ୍ଟୁଶ୍ ଚ ଶୃଣୁ ରାଜର୍ଷେର୍ ଵଂଶମୁତ୍ତମପୌରୁଷମ୍ ଯସ୍ଯାନ୍ଵଯେ ତୁ ସମ୍ଭୂତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ ଵୃଷ୍ଣିକୁଲୋଦ୍ଵହଃ

ଏବେ ରାଜର୍ଷି କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କ ଉତ୍ତମ ବଂଶ ବିଷୟରେ ଶୁଣ, ଯେଉଁ ବଂଶରେ ବୃଷ୍ଣିକୁଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଷ୍ଣୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।

କ୍ରୋଷ୍ଟୋରେକୋ ଽଭଵତ୍ପୁତ୍ରୋ ଵୃଜିନୀଵାନ୍ମହାଯଶାଃ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଽଭଵତ୍ ସ୍ଵାତୀ କୁଶଙ୍କୁସ୍ ତତ୍ସୁତୋ ଽଭଵତ୍

କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ପୁଅ ଥିଲେ ବୃଜିନୀବାନ୍, ଯିଏ ବଡ଼ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ସ୍ୱାତୀ, ତାଙ୍କୁ ନେଇ କୁଶଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ଅଥ ପ୍ରସୂତିମିଚ୍ଛନ୍ଵୈ କୁଶଙ୍କୁଃ ସୁମହାବଲଃ ମହାକ୍ରତୁଭିର୍ ଈଜେ ଽସୌ ଵିଵିଧୈରାପ୍ତଦକ୍ଷିଣୈଃ

ପ୍ରଜା ଆଶା କରି, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୁଶଙ୍କୁ ବହୁ ମହାଯଜ୍ଞ କଲେ ଏବଂ ବହୁ ଦାନ ଦେଲେ।

ଜଜ୍ଞେ ଚିତ୍ରରଥସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ କର୍ମଭିର୍ ଅନ୍ଵିତଃ ଅଥ ଚୈତ୍ରରଥୋ ଵୀରୋ ଯଜ୍ଵା ଵିପୁଲଦକ୍ଷିଣଃ

ତାଙ୍କୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ, ନାମ ଚିତ୍ରରଥ, ଯିଏ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବୀଣ। ପରେ ଏହି ଚିତ୍ରରଥ ବଡ଼ ବୀର ଓ ଦାନଶୀଳ ଯଜ୍ଞକାରୀ ହେଲେ।

ଶଶବିନ୍ଦୁସ୍ ତୁ ଵୈ ରାଜା ଅନ୍ଵଯାଦ୍ ଵ୍ରତମ୍ ଉତ୍ତମମ୍ ଚକ୍ରଵର୍ତୀ ମହାସତ୍ତ୍ଵୋ ମହାଵୀର୍ଯୋ ବହୁପ୍ରଜାଃ

ଏହି ବଂଶରେ ଶଶବିନ୍ଦୁ ନାମକ ରାଜା ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମଣ୍ଡଳର ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବୀର ଓ ବହୁ ପୁଅ ସହିତ।

ଶଶବିନ୍ଦୋସ୍ତୁ ପୁତ୍ରାଣାଂ ସହସ୍ରାଣାମଭୂଚ୍ଛତମ୍ ଶଂସନ୍ତି ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରାଣାମ୍ ଅନନ୍ତକମ୍ ଅନୁତ୍ତମମ୍

ଶଶବିନ୍ଦୁଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନନ୍ତକ ନାମକ ପୁଅ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଅପରିମିତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଅନନ୍ତକାତ୍ ସୁତୋ ଯଜ୍ଞୋ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ତନଯୋ ଧୃତିଃ ଉଶନାସ୍ତସ୍ଯ ତନଯଃ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ତୁ ମହୀମିମାମ୍

ଅନନ୍ତକଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଯଜ୍ଞ, ଯଜ୍ଞଙ୍କ ପୁଅ ଧୃତି। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଉଶନା, ଯିଏ ଏହି ଭୂମିକୁ ଅଧିକାର କଲେ।

ଆଜହାରାଶ୍ଵମେଧାନାଂ ଶତମୁତ୍ତମଧାର୍ମିକଃ ସ୍ମୃତଶ୍ଚୋଶନସଃ ପୁତ୍ରଃ ସିତେଷୁର୍ ନାମ ପାର୍ଥିଵଃ

ଏହି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଉଶନା ଏକଶ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ସିତେଷୁ ନାମକ ରାଜା ଭାବେ ପରିଚିତ।

ମରୁତସ୍ତସ୍ଯ ତନଯୋ ରାଜର୍ଷିର୍ଵଂଶଵର୍ଧନଃ ଵୀରଃ କମ୍ବଲବର୍ହିସ୍ତୁ ମରୁସ୍ତସ୍ଯାତ୍ମଜଃ ସ୍ମୃତଃ

ସିତେଷୁଙ୍କ ପୁଅ ମରୁତ, ଯିଏ ରାଜର୍ଷି ଓ ବଂଶ ବଢ଼ାଇଥିଲେ। ମରୁତଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ବୀର କମ୍ବଳବର୍ହି।

ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ରୁକ୍ମକଵଚୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ କମ୍ବଲବର୍ହିଷଃ ନିହତ୍ଯ ରୁକ୍ମକଵଚୋ ଵୀରାନ୍ କଵଚିନୋ ରଣେ

କମ୍ବଳବର୍ହିଙ୍କ ପୁଅ ଜ୍ଞାନୀ ରୁକ୍ମକବଚ। ରୁକ୍ମକବଚ ଯୁଦ୍ଧରେ କବଚଧାରୀ ବୀରମାନେକୁ ବଧ କଲେ।