ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ସ୍ତଂଭୈଶ୍ ଚ ଵୈଡୂର୍ଯମଯୈଃ କିଙ୍କିଣୀଜାଲସଂଵୃତମ୍ ଚାରୁରତ୍ନକସଂଯୁକ୍ତଂ ମଣ୍ଡପଂ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖମ୍

ବୈଡୂର୍ୟ ଖୁଟିରେ ତିଆରି, ଘଣ୍ଟିର ଝାଲିରେ ଘେରା, ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ସେଇ ମଣ୍ଡପଟି ଚାରିଦିଗରେ ମୁହଁ କରିଥିଲା।

କୃତ୍ଵା ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ତନ୍ମଧ୍ଯେ ତଦାସନଵରଂ ଶୁଭମ୍ ତସ୍ଯାଗ୍ରତଃ ପାଦପୀଠଂ ନୀଲଵଜ୍ରାଵଭାସିତମ୍

ସେଠାରେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମୟ ଆସନ ରଖାଯାଇଥିଲା, ତାହାର ସାମ୍ନାରେ ନୀଳ ବଜ୍ର ର ଆଭାରେ ଚମକୁଥିବା ପାଦପୀଠ ରଖାଯାଇଥିଲା।

ଚକ୍ରୁଃ ପାଦପ୍ରତିଷ୍ଠାର୍ଥଂ କଲଶୌ ଚାସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵଗୌ ସମ୍ପୂର୍ଣୌ ପରମାମ୍ଭୋଭିର୍ ଅରଵିନ୍ଦାଵୃତାନନୌ

ପାଦ ରଖିବା ପାଇଁ, ତାହାର ପାଖରେ ଦୁଇଟି କଳଶ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା, ସେଗୁଡିକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜଳରେ ପୂରଣ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଗୋଲାପ ଫୁଲରେ ଘେରା ଥିଲା।

କଲଶାନାଂ ସହସ୍ରଂ ତୁ ସୌଵର୍ଣଂ ରାଜତଂ ତଥା ତାମ୍ରଜଂ ମୃନ୍ମଯଂ ଚୈଵ ସର୍ଵତୀର୍ଥାମ୍ବୁପୂରିତମ୍

ସୁନା, ଚାଁଦି, ତାମ୍ବା ଓ ମାଟିର ହଜାର କଳଶ, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଜଳରେ ପୂରଣ କରାଯାଇଥିଲା।

ଵାସୋଯୁଗଂ ତଥା ଦିଵ୍ଯଂ ଗନ୍ଧଂ ଦିଵ୍ଯଂ ତଥୈଵ ଚ କେଯୂରେ କୁଣ୍ଡଲେ ଚୈଵ ମୁକୁଟଂ ହାରମେଵ ଚ

ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ, କେୟୁର, କୁଣ୍ଡଳ, ମୁକୁଟ ଓ ହାର ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା।

ଛତ୍ରଂ ଶତଶଲାକଂ ଚ ଵାଲଵ୍ଯଜନମେଵ ଚ ଦତ୍ତଂ ମହାତ୍ମନା ତେନ ବ୍ରହ୍ମଣା ପରମେଷ୍ଠିନା

ଶତ ଶଳାକା ଥିବା ଛତା ଓ ବାଲର ବିଜନି ବି ମହାତ୍ମା ପରମେଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା।

ଶଙ୍ଖହାରାଙ୍ଗଗୌରେଣ ପୃଷ୍ଠେନାପି ଵିରାଜିତମ୍ ଵ୍ଯଜନଂ ଚନ୍ଦ୍ରଶୁଭ୍ରଂ ଚ ହେମଦଣ୍ଡଂ ସୁଚାମରମ୍

ଶଂଖ ହାର ଓ ଧଳା ଅଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ ବିଜନି, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଧଳା, ସୁନା ଦଣ୍ଡ ଓ ଚମର ସହିତ ଅନ୍ୟ ବିଜନି ମଧ୍ୟ ଥିଲା।

ଐରାଵତଃ ସୁପ୍ରତୀକୋ ଗଜାଵେତୌ ସୁପୂଜିତୌ ମୁକୁଟଂ କାଞ୍ଚନଂ ଚୈଵ ନିର୍ମିତଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା

ଏଇରାବତ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ହାତୀ ଉତ୍ତମ ରୂପରେ ପୂଜିତ ହେଲେ; ସୁନା ମୁକୁଟ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା।

କୁଣ୍ଡଲେ ଚାମଲେ ଦିଵ୍ଯେ ଵଜ୍ରଂ ଚୈଵ ଵରାଯୁଧମ୍ ଜାଂବୂନଦମଯଂ ସୂତ୍ରଂ କେଯୂରଦ୍ଵଯମେଵ ଚ

ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ନିର୍ମଳ କୁଣ୍ଡଳ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଜ୍ରାୟୁଧ, ସୁନା ତାନା ଏବଂ ଦୁଇଟି କେୟୁର ଦିଆଯାଇଥିଲା।

ସମ୍ଭାରାଣି ତଥାନ୍ଯାନି ଵିଵିଧାନି ବହୂନ୍ଯପି ସମନ୍ତାନ୍ ନିନ୍ଯୁର୍ ଅଵ୍ଯଗ୍ରା ଗଣପା ଦେଵସଂମତାଃ

ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ଚାରିପାଖରୁ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ ଗଣପାମାନେ ଅତି ଉତ୍ସାହରେ ଆଣିଥିଲେ।

ତତୋ ଦେଵାଶ୍ ଚ ସେନ୍ଦ୍ରାଶ୍ ଚ ନାରାଯଣମୁଖାସ୍ ତଥା ମୁନଯୋ ଭଗଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ନଵବ୍ରହ୍ମାଣ ଏଵ ଚ

ତାପରେ ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ, ନାରାୟଣଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଥିବାମାନେ, ଋଷିମାନେ, ପୂଜ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ନବବ୍ରହ୍ମାମାନେ ଆସିଥିଲେ।

ଦେଵୈଶ୍ ଚ ଲୋକାଃ ସର୍ଵେ ତେ ତତୋ ଜଗ୍ମୁର୍ମୁଦା ଯୁତାଃ ତେଷ୍ଵାଗତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଭଗଵାନ୍ପରମେଶ୍ଵରଃ

ସମସ୍ତ ଲୋକ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଆସିଥିଲେ; ସମସ୍ତେ ଆସିଗଲାପରେ, ପୂଜ୍ୟ ପରମେଶ୍ୱର ଆସିଥିଲେ।

ସର୍ଵକାର୍ଯଵିଧିଂ କର୍ତୁମ୍ ଆଦିଦେଶ ପିତାମହମ୍ ପିତାମହୋ ଽପି ଭଗଵାନ୍ ନିଯୋଗାଦେଵ ତସ୍ଯ ତୁ

ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଧି କରିବାକୁ ପିତାମହଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ; ପିତାମହ, ପୂଜ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।

ଚକାର ସର୍ଵଂ ଭଗଵାନ୍ ଅଭିଷେକଂ ସମାହିତଃ ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଵଯମେଵାଭ୍ଯଷେଚଯତ୍

ପୂଜ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ସମସ୍ତ ଅଭିଷେକ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ; ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ୱୟଂ ପୂଜା କରି ଅଭିଷେକ କଲେ।

ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତତଃ ଶକ୍ରୋ ଲୋକପାଲାସ୍ତଥୈଵ ଚ ଅଭ୍ଯଷିଞ୍ଚନ୍ତ ଵିଧିଵଦ୍ ଗଣେନ୍ଦ୍ରଂ ଶିଵଶାସନାତ୍

ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ, ତାପରେ ଶକ୍ର, ଏବଂ ଲୋକପାଳମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଗଣପତିଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ।

ଋଷଯସ୍ତୁଷ୍ଟୁଵୁଶ୍ଚୈଵ ପିତା ମହପୁରୋଗମାଃ ସ୍ତୁତଵତ୍ସୁ ତତସ୍ତେଷୁ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସର୍ଵଜଗତ୍ପତିଃ

ଋଷିମାନେ ସ୍ତୁତି କଲେ, ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ମହାପୁରୁଷମାନେ ନେତୃତ୍ୱ କରି ସ୍ତୁତି କଲେ; ସେମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବାବେଳେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁ।

ଶିରସ୍ଯଞ୍ଜଲିମାଦାଯ ତୁଷ୍ଟାଵ ଚ ସମାହିତଃ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିଃ ପ୍ରଣତୋ ଭୂତ୍ଵା ଜଯଶବ୍ଦଂ ଚକାର ଚ

ମୁଣ୍ଡରେ ହାତ ଯୋଡି ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ସ୍ତୁତି କଲେ, ହାତ ଯୋଡି ନମସ୍କାର କରି ବିଜୟ ଶବ୍ଦ କଲେ।

ତତୋ ଗଣାଧିପାଃ ସର୍ଵେ ତତୋ ଦେଵାସ୍ତତୋ ଽସୁରାଃ ଏଵଂ ସ୍ତୁତଶ୍ଚାଭିଷିକ୍ତୋ ଦେଵୈଃ ସବ୍ରହ୍ମକୈସ୍ତଦା

ତାପରେ ସମସ୍ତ ଗଣନାୟକ, ତାପରେ ଦେବମାନେ, ଏବଂ ତାପରେ ଅସୁରମାନେ — ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ଏହିପରି ପ୍ରଶଂସା କରି, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ।

ଉଦ୍ଵାହଶ୍ ଚ କୃତସ୍ତତ୍ର ନିଯୋଗାତ୍ପରମେଷ୍ଠିନଃ ମରୁତାଂ ଚ ସୁତା ଦେଵୀ ସୁଯଶାଖ୍ଯା ବଭୂଵ ଯା

ସେଉଁଠି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବିବାହ କରାଯାଇଲା; ଏବଂ ମରୁତମାନଙ୍କ ଝିଅ, ସୁଯଶା ନାମକ ଦେବୀ, ତାଙ୍କର ଜୀବନସଂଗିନୀ ହେଲେ।

ଲବ୍ଧଂ ଶଶିପ୍ରଭଂ ଛତ୍ରଂ ତଯା ତତ୍ର ଵିଭୂଷିତମ୍ ଚାମରେ ଚାମରାସକ୍ତହସ୍ତାଗ୍ରୈଃ ସ୍ତ୍ରୀଗଣୈର୍ଯୁତା

ସେଉଁଠି ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ଭଳି ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଏକ ଛତା ମିଳିଲା, ଯାହାକୁ ସେ ଶୋଭାୟମାନ କଲେ; ଏହି ସମୟରେ ଅନେକ ଜଣେ ଜନୀମାନେ ହାତରେ ଚାମର ଧରି ତାଙ୍କ ସହ ରହିଥିଲେ।

ସିଂହାସନଂ ଚ ପରମଂ ତଯା ଚାଧିଷ୍ଠିତଂ ମଯା ଅଲଂକୃତା ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ମୁକୁଟାଦ୍ଯୈଃ ସୁଭୂଷଣୈଃ

ସେଉଁଠି ସେ ଏବଂ ମୁଁ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକୁଟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୂଷଣରେ ଅଲଙ୍କୃତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଂହାସନରେ ବସିଥିଲୁ।

ଲବ୍ଧୋ ହାରଶ୍ ଚ ପରମୋ ଦେଵ୍ଯାଃ କଣ୍ଠଗତସ୍ ତଥା ଵୃଷେନ୍ଦ୍ରଶ୍ ଚ ସିତୋ ନାଗଃ ସିଂହଃ ସିଂହଧ୍ଵଜସ୍ ତଥା

ଏହିପରି ଏକ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହାର ଦେବୀଙ୍କ ଗଳାରେ ପିନ୍ଧାଯାଇଥିଲା; ଏହା ସହିତ ବୃଷଭମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ଧଳା ହାତୀ, ସିଂହ ଏବଂ ସିଂହ ଚିହ୍ନ ଥିବା ପତାକା ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା।

ରଥଶ୍ ଚ ହେମଚ୍ଛତ୍ରଂ ଚ ଚନ୍ଦ୍ରବିଂବସମପ୍ରଭମ୍ ଅଦ୍ଯାପି ସଦୃଶଃ କଶ୍ଚିନ୍ ମଯା ନାସ୍ତି ଵିଭୁଃ କ୍ଵଚିତ୍

ଏକ ରଥ ଏବଂ ସୁନାର ଛତା, ଚନ୍ଦ୍ରମା ର ଅଂଶୁ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଏଠାରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋ ପରି ସମାନ କେହି ନାହିଁ, ହେ ପ୍ରଭୁ।

ସାନ୍ଵଯଂ ଚ ଗୃହୀତ୍ଵେଶସ୍ ତଥା ସଂବନ୍ଧିବାନ୍ଧଵୈଃ ଆରୁହ୍ଯ ଵୃଷମୀଶାନୋ ମଯା ଦେଵ୍ଯା ଗତଃ ଶିଵଃ

ପରିବାର ଓ ଆତ୍ମୀୟ-ସ୍ନେହୀମାନେ ସହିତ ଭଗବାନ୍ ବୃଷଭ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଦେବୀ ଓ ମୋ ସହିତ ଶିବ ଯାତ୍ରା କଲେ।

ତଦା ଦେଵୀଂ ଭଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମଯା ଚ ପ୍ରାର୍ଥଯନ୍ ଗଣୈଃ ମୁନିଦେଵର୍ଷଯଃ ସିଦ୍ଧା ଆଜ୍ଞାଂ ପାଶୁପତୀଂ ଦ୍ଵିଜାଃ

ତାପରେ ଭବା ଦେବୀ ଓ ମୋତେ ଦେଖି, ଗଣ, ଋଷି, ଦେବ ଋଷି ଏବଂ ସିଦ୍ଧମାନେ ପାଶୁପତ ଆଜ୍ଞା ଅନୁରୋଧ କଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ।

ଅଥାଜ୍ଞାଂ ପ୍ରଦଦୌ ତେଷାମ୍ ଅର୍ହାଣାମ୍ ଆଜ୍ଞଯା ଵିଭୋଃ ନନ୍ଦିକୋ ନଗଜାଭର୍ତୁସ୍ ତେଷାଂ ପାଶୁପତୀଂ ଶୁଭାମ୍

ତେବେ, ପର୍ବତକନ୍ୟାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ସେବକ ନନ୍ଦିକେଶ୍ୱର, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ପାଶୁପତ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ।

ତସ୍ମାଦ୍ଧି ମୁନଯୋ ଲବ୍ଧ୍ଵା ତଦାଜ୍ଞାଂ ମୁନିପୁଙ୍ଗଵାତ୍ ଭଵଭକ୍ତାସ୍ତଦା ଚାସଂସ୍ ତସ୍ମାଦେଵଂ ସମର୍ଚଯେତ୍

ସେହିପରି, ମହାମୁନିଙ୍କଠାରୁ ଏହି ଆଜ୍ଞା ପାଇ ସେମାନେ ଭବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବାରେ ଲାଗିଗଲେ। ଏହିପରି ଭାବରେ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ।

ନମସ୍କାରଵିହୀନସ୍ତୁ ନାମ ଉଦ୍ଗିରଯେଦ୍ଭଵେ ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନଦଶସଂତୁଲ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ପାପଂ ଗରୀଯସମ୍

ଯେଉଁଠି ନମସ୍କାର ଛାଡି ଭବଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ, ସେଠି ଦଶଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ସମାନ ଭୟଙ୍କର ପାପ ହୁଏ।

ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରକାରେଣ ନମସ୍କାରାଦିମୁଚ୍ଚରେତ୍ ଆଦୌ କୁର୍ଯାନ୍ନମସ୍କାରଂ ତଦନ୍ତେ ଶିଵତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ସେହିଠାରୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରରେ ପ୍ରଥମେ ନମସ୍କାର ଓ ଏହା ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଆଦିରେ ନମସ୍କାର କରି, ଶେଷରେ ଶିବତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଏ।