ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

କିଂ ସାଗରାଞ୍ଶୋଷଯାମୋ ଯମଂ ଵା ସହ କିଙ୍କରୈଃ ହନ୍ମୋ ମୃତ୍ଯୁସୁତାଂ ମୃତ୍ଯୁଂ ପଶୁଵଦ୍ଧନ୍ମ ପଦ୍ମଜମ୍

ଆମେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଶୁଖାଇଦେବୁ କି? କିମ୍ବା ଯମ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ କୁ ମାରିଦେବୁ? ମୃତ୍ୟୁର ପୁଅ, ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ପଦ୍ମଜଙ୍କୁ ପଶୁଭଳି ମାରିଦେବୁ କି?

ବଦ୍ଧ୍ଵେନ୍ଦ୍ରଂ ସହ ଦେଵୈଶ୍ ଚ ସହ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚ ଵାଯୁନା ଆନଯାମଃ ସୁସଂକ୍ରୁଦ୍ଧା ଦୈତ୍ଯାନ୍ଵା ସହ ଦାନଵୈଃ

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେ କୁ ବାନ୍ଧି, ବା ବାୟୁ ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ଆମେ ବେଶ୍ ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଦାନବ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ କୁ ଆଣିଦେବୁ କି?

କସ୍ଯାଦ୍ଯ ଵ୍ଯସନଂ ଘୋରଂ କରିଷ୍ଯାମସ୍ତଵାଜ୍ଞଯା କସ୍ଯ ଵାଦ୍ଯୋତ୍ସଵୋ ଦେଵ ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧଯେ

ଆଜି କାହାର ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ ଆପଣଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଆମେ ଘଟାଇବୁ? କିମ୍ବା କାହା ପାଇଁ ଉତ୍ସବ କରିବୁ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ?

ତାଂସ୍ତଥାଵାଦିନଃ ସର୍ଵାନ୍ ଗଣେଶାନ୍ ସର୍ଵସଂମତାନ୍ ଉଵାଚ ଦେଵଃ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ କୋଟିକୋଟିଶତାନ୍ପ୍ରଭୁଃ

ଏଭଳି କଥା କହୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଗଣପତିମାନେ କୁ, ପ୍ରଭୁ ଶତ କୋଟି ଗଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରି କହିଲେ।

ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଯତ୍କୃତେ ଯୂଯମ୍ ଇହାହୂତା ଜଗଦ୍ଧିତାଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ପ୍ରଯତାତ୍ମାନଃ କୁରୁଧ୍ଵଂ ତଦଶଙ୍କିତାଃ

ଶୁଣ, କେଉଁ କାରଣରେ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଏଠାକୁ ଡାକାଯାଇଛ। ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ। ଶୁଣି, ମନ ଏକାଗ୍ର କରି, ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ଏହା କର।

ନନ୍ଦୀଶ୍ଵରୋ ଽଯଂ ପୁତ୍ରୋ ନଃ ସର୍ଵେଷାମୀଶ୍ଵରେଶ୍ଵରଃ ଵିପ୍ରୋ ଽଯଂ ନାଯକଶ୍ଚୈଵ ସେନାନୀର୍ ଵଃ ସମୃଦ୍ଧିମାନ୍

ଏହି ନନ୍ଦୀ ଆମର ପୁଅ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ନାୟକ ଓ ତୁମର ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ସେନାପତି।

ତମିମଂ ମମ ସଂଦେଶାଦ୍ ଯୂଯଂ ସର୍ଵେ ଽପି ସଂମତାଃ ସେନାନ୍ଯମ୍ ଅଭିଷିଞ୍ଚଧ୍ଵଂ ମହାଯୋଗପତିଂ ପତିମ୍

ମୋ ଆଦେଶରେ, ତୁମେ ସମସ୍ତେ, ସମ୍ମାନିତ ମାନେ, ଏହି ମହାଯୋଗୀ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସେନାପତି ଭାବେ ଅଭିଷେକ କର।

ଏଵମୁକ୍ତା ଭଗଵତା ଗଣପାଃ ସର୍ଵ ଏଵ ତେ ଏଵମସ୍ତ୍ଵିତି ସଂମନ୍ତ୍ର୍ଯ ସଂଭାରାନାହରଂସ୍ତତଃ

ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଗଣମାନେ ଆଲୋଚନା କରି, 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ଆବଶ୍ୟକ ସାମଗ୍ରୀ ଆଣିଲେ।

ତସ୍ଯ ସର୍ଵାଶ୍ରଯଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଜାଂବୂନଦମଯଂ ଶୁଭମ୍ ଆସନଂ ମେରୁସଂକାଶଂ ମନୋହରମ୍ ଉପାହରନ୍

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ, ଜାମ୍ବୁନଦ ସୁନାରେ ତିଆରି, ଶୁଭ୍ର, ମେରୁ ପର୍ବତ ସଦୃଶ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଆସନ ଆଣିଦେଲେ।

ନୈକସ୍ତଂଭମଯଂ ଚାପି ଚାମୀକରଵରପ୍ରଭମ୍ ମୁକ୍ତାଦାମାଵଲମ୍ବଂ ଚ ମଣିରତ୍ନାଵଭାସିତମ୍

ଏହା କେବଳ ଗୋଟିଏ ଖୁଟିରେ ତିଆରି ହୋଇନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏହା ଶୁଭ୍ର ସୁନାର ଆଭାରେ ଚମକୁଥିଲା, ମୁକ୍ତା ମାଳା ଝୁଲୁଥିଲା ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିର ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିଲା।

ସ୍ତଂଭୈଶ୍ ଚ ଵୈଡୂର୍ଯମଯୈଃ କିଙ୍କିଣୀଜାଲସଂଵୃତମ୍ ଚାରୁରତ୍ନକସଂଯୁକ୍ତଂ ମଣ୍ଡପଂ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖମ୍

ବୈଡୂର୍ୟ ଖୁଟିରେ ତିଆରି, ଘଣ୍ଟିର ଝାଲିରେ ଘେରା, ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ସେଇ ମଣ୍ଡପଟି ଚାରିଦିଗରେ ମୁହଁ କରିଥିଲା।

କୃତ୍ଵା ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ତନ୍ମଧ୍ଯେ ତଦାସନଵରଂ ଶୁଭମ୍ ତସ୍ଯାଗ୍ରତଃ ପାଦପୀଠଂ ନୀଲଵଜ୍ରାଵଭାସିତମ୍

ସେଠାରେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମୟ ଆସନ ରଖାଯାଇଥିଲା, ତାହାର ସାମ୍ନାରେ ନୀଳ ବଜ୍ର ର ଆଭାରେ ଚମକୁଥିବା ପାଦପୀଠ ରଖାଯାଇଥିଲା।

ଚକ୍ରୁଃ ପାଦପ୍ରତିଷ୍ଠାର୍ଥଂ କଲଶୌ ଚାସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵଗୌ ସମ୍ପୂର୍ଣୌ ପରମାମ୍ଭୋଭିର୍ ଅରଵିନ୍ଦାଵୃତାନନୌ

ପାଦ ରଖିବା ପାଇଁ, ତାହାର ପାଖରେ ଦୁଇଟି କଳଶ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା, ସେଗୁଡିକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜଳରେ ପୂରଣ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଗୋଲାପ ଫୁଲରେ ଘେରା ଥିଲା।

କଲଶାନାଂ ସହସ୍ରଂ ତୁ ସୌଵର୍ଣଂ ରାଜତଂ ତଥା ତାମ୍ରଜଂ ମୃନ୍ମଯଂ ଚୈଵ ସର୍ଵତୀର୍ଥାମ୍ବୁପୂରିତମ୍

ସୁନା, ଚାଁଦି, ତାମ୍ବା ଓ ମାଟିର ହଜାର କଳଶ, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଜଳରେ ପୂରଣ କରାଯାଇଥିଲା।

ଵାସୋଯୁଗଂ ତଥା ଦିଵ୍ଯଂ ଗନ୍ଧଂ ଦିଵ୍ଯଂ ତଥୈଵ ଚ କେଯୂରେ କୁଣ୍ଡଲେ ଚୈଵ ମୁକୁଟଂ ହାରମେଵ ଚ

ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ, କେୟୁର, କୁଣ୍ଡଳ, ମୁକୁଟ ଓ ହାର ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା।

ଛତ୍ରଂ ଶତଶଲାକଂ ଚ ଵାଲଵ୍ଯଜନମେଵ ଚ ଦତ୍ତଂ ମହାତ୍ମନା ତେନ ବ୍ରହ୍ମଣା ପରମେଷ୍ଠିନା

ଶତ ଶଳାକା ଥିବା ଛତା ଓ ବାଲର ବିଜନି ବି ମହାତ୍ମା ପରମେଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା।

ଶଙ୍ଖହାରାଙ୍ଗଗୌରେଣ ପୃଷ୍ଠେନାପି ଵିରାଜିତମ୍ ଵ୍ଯଜନଂ ଚନ୍ଦ୍ରଶୁଭ୍ରଂ ଚ ହେମଦଣ୍ଡଂ ସୁଚାମରମ୍

ଶଂଖ ହାର ଓ ଧଳା ଅଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ ବିଜନି, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଧଳା, ସୁନା ଦଣ୍ଡ ଓ ଚମର ସହିତ ଅନ୍ୟ ବିଜନି ମଧ୍ୟ ଥିଲା।

ଐରାଵତଃ ସୁପ୍ରତୀକୋ ଗଜାଵେତୌ ସୁପୂଜିତୌ ମୁକୁଟଂ କାଞ୍ଚନଂ ଚୈଵ ନିର୍ମିତଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା

ଏଇରାବତ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ହାତୀ ଉତ୍ତମ ରୂପରେ ପୂଜିତ ହେଲେ; ସୁନା ମୁକୁଟ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା।

କୁଣ୍ଡଲେ ଚାମଲେ ଦିଵ୍ଯେ ଵଜ୍ରଂ ଚୈଵ ଵରାଯୁଧମ୍ ଜାଂବୂନଦମଯଂ ସୂତ୍ରଂ କେଯୂରଦ୍ଵଯମେଵ ଚ

ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ନିର୍ମଳ କୁଣ୍ଡଳ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଜ୍ରାୟୁଧ, ସୁନା ତାନା ଏବଂ ଦୁଇଟି କେୟୁର ଦିଆଯାଇଥିଲା।

ସମ୍ଭାରାଣି ତଥାନ୍ଯାନି ଵିଵିଧାନି ବହୂନ୍ଯପି ସମନ୍ତାନ୍ ନିନ୍ଯୁର୍ ଅଵ୍ଯଗ୍ରା ଗଣପା ଦେଵସଂମତାଃ

ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ଚାରିପାଖରୁ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ ଗଣପାମାନେ ଅତି ଉତ୍ସାହରେ ଆଣିଥିଲେ।

ତତୋ ଦେଵାଶ୍ ଚ ସେନ୍ଦ୍ରାଶ୍ ଚ ନାରାଯଣମୁଖାସ୍ ତଥା ମୁନଯୋ ଭଗଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ନଵବ୍ରହ୍ମାଣ ଏଵ ଚ

ତାପରେ ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ, ନାରାୟଣଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଥିବାମାନେ, ଋଷିମାନେ, ପୂଜ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ନବବ୍ରହ୍ମାମାନେ ଆସିଥିଲେ।

ଦେଵୈଶ୍ ଚ ଲୋକାଃ ସର୍ଵେ ତେ ତତୋ ଜଗ୍ମୁର୍ମୁଦା ଯୁତାଃ ତେଷ୍ଵାଗତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଭଗଵାନ୍ପରମେଶ୍ଵରଃ

ସମସ୍ତ ଲୋକ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଆସିଥିଲେ; ସମସ୍ତେ ଆସିଗଲାପରେ, ପୂଜ୍ୟ ପରମେଶ୍ୱର ଆସିଥିଲେ।

ସର୍ଵକାର୍ଯଵିଧିଂ କର୍ତୁମ୍ ଆଦିଦେଶ ପିତାମହମ୍ ପିତାମହୋ ଽପି ଭଗଵାନ୍ ନିଯୋଗାଦେଵ ତସ୍ଯ ତୁ

ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଧି କରିବାକୁ ପିତାମହଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ; ପିତାମହ, ପୂଜ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।

ଚକାର ସର୍ଵଂ ଭଗଵାନ୍ ଅଭିଷେକଂ ସମାହିତଃ ଅର୍ଚଯିତ୍ଵା ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଵଯମେଵାଭ୍ଯଷେଚଯତ୍

ପୂଜ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ସମସ୍ତ ଅଭିଷେକ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ; ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ୱୟଂ ପୂଜା କରି ଅଭିଷେକ କଲେ।

ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତତଃ ଶକ୍ରୋ ଲୋକପାଲାସ୍ତଥୈଵ ଚ ଅଭ୍ଯଷିଞ୍ଚନ୍ତ ଵିଧିଵଦ୍ ଗଣେନ୍ଦ୍ରଂ ଶିଵଶାସନାତ୍

ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ, ତାପରେ ଶକ୍ର, ଏବଂ ଲୋକପାଳମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଗଣପତିଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ।

ଋଷଯସ୍ତୁଷ୍ଟୁଵୁଶ୍ଚୈଵ ପିତା ମହପୁରୋଗମାଃ ସ୍ତୁତଵତ୍ସୁ ତତସ୍ତେଷୁ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସର୍ଵଜଗତ୍ପତିଃ

ଋଷିମାନେ ସ୍ତୁତି କଲେ, ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ମହାପୁରୁଷମାନେ ନେତୃତ୍ୱ କରି ସ୍ତୁତି କଲେ; ସେମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବାବେଳେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁ।

ଶିରସ୍ଯଞ୍ଜଲିମାଦାଯ ତୁଷ୍ଟାଵ ଚ ସମାହିତଃ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିଃ ପ୍ରଣତୋ ଭୂତ୍ଵା ଜଯଶବ୍ଦଂ ଚକାର ଚ

ମୁଣ୍ଡରେ ହାତ ଯୋଡି ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ସ୍ତୁତି କଲେ, ହାତ ଯୋଡି ନମସ୍କାର କରି ବିଜୟ ଶବ୍ଦ କଲେ।

ତତୋ ଗଣାଧିପାଃ ସର୍ଵେ ତତୋ ଦେଵାସ୍ତତୋ ଽସୁରାଃ ଏଵଂ ସ୍ତୁତଶ୍ଚାଭିଷିକ୍ତୋ ଦେଵୈଃ ସବ୍ରହ୍ମକୈସ୍ତଦା

ତାପରେ ସମସ୍ତ ଗଣନାୟକ, ତାପରେ ଦେବମାନେ, ଏବଂ ତାପରେ ଅସୁରମାନେ — ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ଏହିପରି ପ୍ରଶଂସା କରି, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ।

ଉଦ୍ଵାହଶ୍ ଚ କୃତସ୍ତତ୍ର ନିଯୋଗାତ୍ପରମେଷ୍ଠିନଃ ମରୁତାଂ ଚ ସୁତା ଦେଵୀ ସୁଯଶାଖ୍ଯା ବଭୂଵ ଯା

ସେଉଁଠି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବିବାହ କରାଯାଇଲା; ଏବଂ ମରୁତମାନଙ୍କ ଝିଅ, ସୁଯଶା ନାମକ ଦେବୀ, ତାଙ୍କର ଜୀବନସଂଗିନୀ ହେଲେ।