ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ସ୍ମରଣାଦେଵ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତାଶ୍ ଚ ଗଣେଶ୍ଵରାଃ ସର୍ଵେ ସହସ୍ରହସ୍ତାଶ୍ ଚ ସହସ୍ରାଯୁଧପାଣଯଃ

ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସ୍ମରଣ କରିବାମାତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଗଣମାନ୍ୟ ହଜାର ହଜାର ହାତ ଓ ହସ୍ତ୍ର ନେଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।

ତ୍ରିନେତ୍ରାଶ୍ ଚ ମହାତ୍ମାନସ୍ ତ୍ରିଦଶୈରପି ଵନ୍ଦିତାଃ କୋଟିକାଲାଗ୍ନିସଂକାଶା ଜଟାମୁକୁଟଧାରିଣଃ

ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ମହାତ୍ମା ଏହି ମହାପୁରୁଷମାନେ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି, କୋଟି କୋଟି କାଳାଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଜଟା ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା।

ଦଂଷ୍ଟ୍ରାକରାଲଵଦନା ନିତ୍ଯା ବୁଦ୍ଧାଶ୍ ଚ ନିର୍ମଲାଃ କୋଟିକୋଟିଗଣୈସ୍ତୁଲ୍ଯୈର୍ ଆତ୍ମନା ଚ ଗଣେଶ୍ଵରାଃ ଅସଂଖ୍ଯାତା ମହାତ୍ମାନସ୍ ତତ୍ରାଜଗ୍ମୁର୍ମୁଦା ଯୁତାଃ

ଦାଢ଼ିଆ ଦାନ୍ତ ଭଳି ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ, ସଦା ଜାଗୃତ ଓ ଶୁଦ୍ଧ, ଅନେକ ଗଣଙ୍କ ସମାନ, ନିଜେ ଗଣପତି, ଅସଂଖ୍ୟ ଓ ମହାତ୍ମା, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା ଏଠାକୁ ଆସିଲେ।

ଗାଯନ୍ତଶ୍ ଚ ଦ୍ରଵନ୍ତଶ୍ ଚ ନୃତ୍ଯନ୍ତଶ୍ ଚ ମହାବଲାଃ ମୁଖାଡମ୍ବରଵାଦ୍ଯାନି ଵାଦଯନ୍ତସ୍ତଥୈଵ ଚ

ଗାଇଁଥିବା, ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଓ ନାଚୁଥିବା, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ମୁହଁରେ ବଡ଼ ସଙ୍ଗୀତ ବାଜାଉଥିଲେ।

ରଥୈର୍ନାଗୈର୍ହଯୈଶ୍ଚୈଵ ସିଂହମର୍କଟଵାହନାଃ ଵିମାନେଷୁ ତଥାରୂଢା ହେମଚିତ୍ରେଷୁ ଵୈ ଗଣାଃ

ରଥ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ବସି, କେହି ସିଂହ ଓ ବାନର ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସେମାନେ ସୁନା ରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଆରୋହଣ କଲେ।

ଭେରୀମୃଦଙ୍ଗକାଦ୍ଯୈଶ୍ ଚ ପଣଵାନକଗୋମୁଖୈଃ ଵାଦିତ୍ରୈର୍ଵିଵିଧୈଶ୍ଚାନ୍ଯୈଃ ପଟହୈରେକପୁଷ୍କରୈଃ

ଢୋଳ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟ, ପଣବ, ଅନକ, ଗୋମୁଖ ଓ ଅନେକ ପ୍ରକାର ବାଦ୍ୟ, ପଟହ ଓ ଏକପୁଷ୍କର ମଧ୍ୟ ବଜୁଥିଲା।

ଭେରୀମୁରଜସଂନାଦୈର୍ ଆଡମ୍ବରକଡିଣ୍ଡିମୈଃ ମର୍ଦଲୈର୍ଵେଣୁଵୀଣାଭିର୍ ଵିଵିଧୈସ୍ତାଲନିଃସ୍ଵନୈଃ

ଢୋଳ ଓ ମୁରଜ ର ଧ୍ୱନି, ଉଚ୍ଚ ଡ଼ମ୍ବର କଡିଣ୍ଡିମା, ମର୍ଦ୍ଦଳ, ବାଂଶୀ, ବୀଣା ଓ ବିଭିନ୍ନ ତାଳ ର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା।

ଦର୍ଦୁରୈସ୍ତଲଘାତୈଶ୍ ଚ କଚ୍ଛପୈଃ ପଣଵୈରପି ଵାଦ୍ଯମାନୈର୍ମହାଯୋଗା ଆଜଗ୍ମୁର୍ଦେଵସଂସଦମ୍

ଡର୍ଦ୍ଦୁର, ତାଳ ର ଘା, କଚ୍ଛପ ଓ ପଣବ ବଜୁଥିବା ବେଳେ, ମହାଯୋଗୀମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ତେ ଗଣେଶା ମହାସତ୍ତ୍ଵାଃ ସର୍ଵଦେଵେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରାଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦେଵଂ ଦେଵୀଂ ଚ ଇଦଂ ଵଚନମ୍ ଅବ୍ରୁଵନ୍

ସେ ଗଣପତିମାନେ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବ ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଏହି କଥା କହିଲେ।

ଭଗଵନ୍ଦେଵଦେଵେଶ ତ୍ରିଯଂବକ ଵୃଷଧ୍ଵଜ କିମର୍ଥଂ ଚ ସ୍ମୃତା ଦେଵ ଆଜ୍ଞାପଯ ମହାଦ୍ଯୁତେ

ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଧାରୀ, ବୃଷଭ ଧ୍ୱଜ, କଣ କାରଣରେ ଆମେ ଡାକାଯାଇଛୁ? ଆପଣ ଆମକୁ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ।

କିଂ ସାଗରାଞ୍ଶୋଷଯାମୋ ଯମଂ ଵା ସହ କିଙ୍କରୈଃ ହନ୍ମୋ ମୃତ୍ଯୁସୁତାଂ ମୃତ୍ଯୁଂ ପଶୁଵଦ୍ଧନ୍ମ ପଦ୍ମଜମ୍

ଆମେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଶୁଖାଇଦେବୁ କି? କିମ୍ବା ଯମ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ କୁ ମାରିଦେବୁ? ମୃତ୍ୟୁର ପୁଅ, ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ପଦ୍ମଜଙ୍କୁ ପଶୁଭଳି ମାରିଦେବୁ କି?

ବଦ୍ଧ୍ଵେନ୍ଦ୍ରଂ ସହ ଦେଵୈଶ୍ ଚ ସହ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚ ଵାଯୁନା ଆନଯାମଃ ସୁସଂକ୍ରୁଦ୍ଧା ଦୈତ୍ଯାନ୍ଵା ସହ ଦାନଵୈଃ

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେ କୁ ବାନ୍ଧି, ବା ବାୟୁ ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ଆମେ ବେଶ୍ ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଦାନବ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ କୁ ଆଣିଦେବୁ କି?

କସ୍ଯାଦ୍ଯ ଵ୍ଯସନଂ ଘୋରଂ କରିଷ୍ଯାମସ୍ତଵାଜ୍ଞଯା କସ୍ଯ ଵାଦ୍ଯୋତ୍ସଵୋ ଦେଵ ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧଯେ

ଆଜି କାହାର ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ ଆପଣଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଆମେ ଘଟାଇବୁ? କିମ୍ବା କାହା ପାଇଁ ଉତ୍ସବ କରିବୁ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ?

ତାଂସ୍ତଥାଵାଦିନଃ ସର୍ଵାନ୍ ଗଣେଶାନ୍ ସର୍ଵସଂମତାନ୍ ଉଵାଚ ଦେଵଃ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ କୋଟିକୋଟିଶତାନ୍ପ୍ରଭୁଃ

ଏଭଳି କଥା କହୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଗଣପତିମାନେ କୁ, ପ୍ରଭୁ ଶତ କୋଟି ଗଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରି କହିଲେ।

ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଯତ୍କୃତେ ଯୂଯମ୍ ଇହାହୂତା ଜଗଦ୍ଧିତାଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ପ୍ରଯତାତ୍ମାନଃ କୁରୁଧ୍ଵଂ ତଦଶଙ୍କିତାଃ

ଶୁଣ, କେଉଁ କାରଣରେ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଏଠାକୁ ଡାକାଯାଇଛ। ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ। ଶୁଣି, ମନ ଏକାଗ୍ର କରି, ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ଏହା କର।

ନନ୍ଦୀଶ୍ଵରୋ ଽଯଂ ପୁତ୍ରୋ ନଃ ସର୍ଵେଷାମୀଶ୍ଵରେଶ୍ଵରଃ ଵିପ୍ରୋ ଽଯଂ ନାଯକଶ୍ଚୈଵ ସେନାନୀର୍ ଵଃ ସମୃଦ୍ଧିମାନ୍

ଏହି ନନ୍ଦୀ ଆମର ପୁଅ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ନାୟକ ଓ ତୁମର ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ସେନାପତି।

ତମିମଂ ମମ ସଂଦେଶାଦ୍ ଯୂଯଂ ସର୍ଵେ ଽପି ସଂମତାଃ ସେନାନ୍ଯମ୍ ଅଭିଷିଞ୍ଚଧ୍ଵଂ ମହାଯୋଗପତିଂ ପତିମ୍

ମୋ ଆଦେଶରେ, ତୁମେ ସମସ୍ତେ, ସମ୍ମାନିତ ମାନେ, ଏହି ମହାଯୋଗୀ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସେନାପତି ଭାବେ ଅଭିଷେକ କର।

ଏଵମୁକ୍ତା ଭଗଵତା ଗଣପାଃ ସର୍ଵ ଏଵ ତେ ଏଵମସ୍ତ୍ଵିତି ସଂମନ୍ତ୍ର୍ଯ ସଂଭାରାନାହରଂସ୍ତତଃ

ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଗଣମାନେ ଆଲୋଚନା କରି, 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ଆବଶ୍ୟକ ସାମଗ୍ରୀ ଆଣିଲେ।

ତସ୍ଯ ସର୍ଵାଶ୍ରଯଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଜାଂବୂନଦମଯଂ ଶୁଭମ୍ ଆସନଂ ମେରୁସଂକାଶଂ ମନୋହରମ୍ ଉପାହରନ୍

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ, ଜାମ୍ବୁନଦ ସୁନାରେ ତିଆରି, ଶୁଭ୍ର, ମେରୁ ପର୍ବତ ସଦୃଶ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଆସନ ଆଣିଦେଲେ।

ନୈକସ୍ତଂଭମଯଂ ଚାପି ଚାମୀକରଵରପ୍ରଭମ୍ ମୁକ୍ତାଦାମାଵଲମ୍ବଂ ଚ ମଣିରତ୍ନାଵଭାସିତମ୍

ଏହା କେବଳ ଗୋଟିଏ ଖୁଟିରେ ତିଆରି ହୋଇନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏହା ଶୁଭ୍ର ସୁନାର ଆଭାରେ ଚମକୁଥିଲା, ମୁକ୍ତା ମାଳା ଝୁଲୁଥିଲା ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିର ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିଲା।

ସ୍ତଂଭୈଶ୍ ଚ ଵୈଡୂର୍ଯମଯୈଃ କିଙ୍କିଣୀଜାଲସଂଵୃତମ୍ ଚାରୁରତ୍ନକସଂଯୁକ୍ତଂ ମଣ୍ଡପଂ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖମ୍

ବୈଡୂର୍ୟ ଖୁଟିରେ ତିଆରି, ଘଣ୍ଟିର ଝାଲିରେ ଘେରା, ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ସେଇ ମଣ୍ଡପଟି ଚାରିଦିଗରେ ମୁହଁ କରିଥିଲା।

କୃତ୍ଵା ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ତନ୍ମଧ୍ଯେ ତଦାସନଵରଂ ଶୁଭମ୍ ତସ୍ଯାଗ୍ରତଃ ପାଦପୀଠଂ ନୀଲଵଜ୍ରାଵଭାସିତମ୍

ସେଠାରେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମୟ ଆସନ ରଖାଯାଇଥିଲା, ତାହାର ସାମ୍ନାରେ ନୀଳ ବଜ୍ର ର ଆଭାରେ ଚମକୁଥିବା ପାଦପୀଠ ରଖାଯାଇଥିଲା।

ଚକ୍ରୁଃ ପାଦପ୍ରତିଷ୍ଠାର୍ଥଂ କଲଶୌ ଚାସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵଗୌ ସମ୍ପୂର୍ଣୌ ପରମାମ୍ଭୋଭିର୍ ଅରଵିନ୍ଦାଵୃତାନନୌ

ପାଦ ରଖିବା ପାଇଁ, ତାହାର ପାଖରେ ଦୁଇଟି କଳଶ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା, ସେଗୁଡିକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜଳରେ ପୂରଣ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଗୋଲାପ ଫୁଲରେ ଘେରା ଥିଲା।

କଲଶାନାଂ ସହସ୍ରଂ ତୁ ସୌଵର୍ଣଂ ରାଜତଂ ତଥା ତାମ୍ରଜଂ ମୃନ୍ମଯଂ ଚୈଵ ସର୍ଵତୀର୍ଥାମ୍ବୁପୂରିତମ୍

ସୁନା, ଚାଁଦି, ତାମ୍ବା ଓ ମାଟିର ହଜାର କଳଶ, ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଜଳରେ ପୂରଣ କରାଯାଇଥିଲା।

ଵାସୋଯୁଗଂ ତଥା ଦିଵ୍ଯଂ ଗନ୍ଧଂ ଦିଵ୍ଯଂ ତଥୈଵ ଚ କେଯୂରେ କୁଣ୍ଡଲେ ଚୈଵ ମୁକୁଟଂ ହାରମେଵ ଚ

ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ, କେୟୁର, କୁଣ୍ଡଳ, ମୁକୁଟ ଓ ହାର ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା।

ଛତ୍ରଂ ଶତଶଲାକଂ ଚ ଵାଲଵ୍ଯଜନମେଵ ଚ ଦତ୍ତଂ ମହାତ୍ମନା ତେନ ବ୍ରହ୍ମଣା ପରମେଷ୍ଠିନା

ଶତ ଶଳାକା ଥିବା ଛତା ଓ ବାଲର ବିଜନି ବି ମହାତ୍ମା ପରମେଶ୍ୱର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା।

ଶଙ୍ଖହାରାଙ୍ଗଗୌରେଣ ପୃଷ୍ଠେନାପି ଵିରାଜିତମ୍ ଵ୍ଯଜନଂ ଚନ୍ଦ୍ରଶୁଭ୍ରଂ ଚ ହେମଦଣ୍ଡଂ ସୁଚାମରମ୍

ଶଂଖ ହାର ଓ ଧଳା ଅଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ ବିଜନି, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଧଳା, ସୁନା ଦଣ୍ଡ ଓ ଚମର ସହିତ ଅନ୍ୟ ବିଜନି ମଧ୍ୟ ଥିଲା।

ଐରାଵତଃ ସୁପ୍ରତୀକୋ ଗଜାଵେତୌ ସୁପୂଜିତୌ ମୁକୁଟଂ କାଞ୍ଚନଂ ଚୈଵ ନିର୍ମିତଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା

ଏଇରାବତ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ହାତୀ ଉତ୍ତମ ରୂପରେ ପୂଜିତ ହେଲେ; ସୁନା ମୁକୁଟ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା।

କୁଣ୍ଡଲେ ଚାମଲେ ଦିଵ୍ଯେ ଵଜ୍ରଂ ଚୈଵ ଵରାଯୁଧମ୍ ଜାଂବୂନଦମଯଂ ସୂତ୍ରଂ କେଯୂରଦ୍ଵଯମେଵ ଚ

ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ନିର୍ମଳ କୁଣ୍ଡଳ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଜ୍ରାୟୁଧ, ସୁନା ତାନା ଏବଂ ଦୁଇଟି କେୟୁର ଦିଆଯାଇଥିଲା।