କୁଣ୍ଡଲେ ଚ ଶୁଭେ ଦିଵ୍ଯେ ଵଜ୍ରଵୈଡୂର୍ଯଭୂଷିତେ ଆବବନ୍ଧ ମହାଦେଵଃ ସ୍ଵଯମେଵ ମହେଶ୍ଵରଃ
ମହାଦେବ ମହେଶ୍ୱର ନିଜେ ମୋତେ ହୀରା ଓ ବୈଡୂର୍ୟ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଦୁଇଟି ଦିବ୍ୟ ଶୁଭ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧାଇଲେ।
ମାଂ ତଥାଭ୍ଯର୍ଚିତଂ ଵ୍ଯୋମ୍ନି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମେଘୈଃ ପ୍ରଭାକରଃ ମେଘାଂଭସା ଚାଭ୍ଯଷିଞ୍ଚଚ୍ ଛିଲାଦନମ୍ ଅଥୋ ମୁନେ
ମୁଁ ଏଭଳି ସମ୍ମାନିତ ହେଇ ଆକାଶରେ ଦେଖାଯିବାକୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମେଘରୁ ବର୍ଷାଜଳ ଝରି ମୋତେ ଅଭିଷେକ କଲେ, ମୁନି।
ତସ୍ଯାଭିଷିକ୍ତସ୍ଯ ତଦା ପ୍ରଵୃତ୍ତା ସ୍ରୋତସା ଭୃଶମ୍ ଯସ୍ମାତ୍ ସୁଵର୍ଣାନ୍ନିଃସୃତ୍ଯ ନଦ୍ଯେଷା ସମ୍ପ୍ରଵର୍ତତେ
ମୋ ଅଭିଷେକ ସମୟରେ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧାରା ବହିବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ସୁନାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବାରୁ ଏହି ନଦୀ ତିଆରି ହେଲା।
ସ୍ଵର୍ଣୋଦକେତି ତାମାହ ଦେଵଦେଵସ୍ତ୍ରିଯଂବକଃ ଜାମ୍ବୂନଦମଯାଦ୍ଯସ୍ମାଦ୍ ଦ୍ଵିତୀଯା ମୁକୁଟାଚ୍ଛୁଭା
ତିନି ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଦେବଦେବ ଏହି ନଦୀକୁ 'ସୁବର୍ଣ୍ଣଜଳା' ବୋଲି ନାମ ଦେଲେ, କାରଣ ଏହା ଜାମ୍ବୁ ସୁନାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଦ୍ୱିତୀୟ ମୁକୁଟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶୁଭ ନଦୀ।
ପ୍ରାଵର୍ତତ ନଦୀ ପୁଣ୍ଯା ଊଚୁର୍ ଜମ୍ବୂନଦୀତି ତାମ୍ ଏତତ୍ପଞ୍ଚନଦଂ ନାମ ଜପ୍ଯେଶ୍ଵରସମୀପଗମ୍
ତାପରେ ଏକ ପବିତ୍ର ନଦୀ ବହିବା ଆରମ୍ଭ କଲା, ଲୋକେ ଏହାକୁ 'ଜାମ୍ବୁନଦୀ' ବୋଲି କହିଲେ; ଏହି ହେଉଛି ପ୍ରସିଦ୍ଧ 'ପଞ୍ଚନଦ', ଯାହା ଜପ୍ୟେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ଅଛି।
ଯଃ ପଞ୍ଚନଦମାସାଦ୍ଯ ସ୍ନାତ୍ଵା ଜପ୍ଯେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରମ୍ ପୂଜଯେଚ୍ଛିଵସାଯୁଜ୍ଯଂ ପ୍ରଯାତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପଞ୍ଚନଦକୁ ପହଞ୍ଚି ଜପ୍ୟେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରି ପୂଜା କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶିବସାୟୁଜ୍ୟ ପାଇଥାଏ।
ଅଥ ଦେଵୋ ମହାଦେଵଃ ସର୍ଵଭୂତପତିର୍ଭଵଃ ଦେଵୀମୁଵାଚ ଶର୍ଵାଣୀମ୍ ଉମାଂ ଗିରିସୁତାମଜାମ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଥ ମହାଦେବ ଭଗବାନ ଶର୍ବାଣୀ, ଉମା, ପାହାଡ଼ର ଅଜନ୍ମ କନ୍ୟାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦେଵୀ ନନ୍ଦୀଶ୍ଵରଂ ଦେଵମ୍ ଅଭିଷିଞ୍ଚାମି ଭୂତପମ୍ ଗଣେନ୍ଦ୍ରଂ ଵ୍ଯାହରିଷ୍ଯାମି କିଂ ଵା ତ୍ଵଂ ମନ୍ଯସେ ଽଵ୍ଯଯେ
ଦେବୀ କହିଲେ, 'ମୁଁ ନନ୍ଦୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ଭୂତମାନ୍ୟଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରି, ଗଣମାନ୍ୟଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଘୋଷଣା କରିବି କି? ନାହିଁ କି, ଅବିନାଶୀ, ତୁମେ କଣ ଭାବୁଛ?''
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭଵାନୀ ହର୍ଷିତାନନା ସ୍ମଯନ୍ତୀ ଵରଦଂ ପ୍ରାହ ଭଵଂ ଭୂତପତିଂ ପତିମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଭବାନୀ ଆନନ୍ଦରେ ମୁହଁ ହସିଲେ, ହସୁଥିବା ମୁଖରେ ଭବ, ଭୂତମାନ୍ୟଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସର୍ଵଲୋକାଧିପତ୍ଯଂ ଚ ଗଣେଶତ୍ଵଂ ତଥୈଵ ଚ ଦାତୁମର୍ହସି ଦେଵେଶ ଶୈଲାଦିସ୍ତନଯୋ ମମ
ଦେବଦେବ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଅଧିପତ୍ୟ ଓ ଗଣମାନ୍ୟଙ୍କ ମୁଖ୍ୟତ୍ୱ ଦେବାଯୋଗ୍ୟ, କାରଣ ସେ ପାହାଡ଼ର ପୁଅ, ମୋର।
ତତଃ ସ ଭଗଵାଞ୍ଶର୍ଵଃ ସର୍ଵଲୋକେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରଃ ସସ୍ମାର ଗଣପାନ୍ ଦିଵ୍ଯାନ୍ ଦେଵଦେଵୋ ଵୃଷଧ୍ଵଜଃ
ତାପରେ ଭଗବାନ ଶର୍ବ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ନାଥ ବୃଷଧ୍ୱଜ, ଦିବ୍ୟ ଗଣମାନ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।
ସ୍ମରଣାଦେଵ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତାଶ୍ ଚ ଗଣେଶ୍ଵରାଃ ସର୍ଵେ ସହସ୍ରହସ୍ତାଶ୍ ଚ ସହସ୍ରାଯୁଧପାଣଯଃ
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସ୍ମରଣ କରିବାମାତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଗଣମାନ୍ୟ ହଜାର ହଜାର ହାତ ଓ ହସ୍ତ୍ର ନେଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ତ୍ରିନେତ୍ରାଶ୍ ଚ ମହାତ୍ମାନସ୍ ତ୍ରିଦଶୈରପି ଵନ୍ଦିତାଃ କୋଟିକାଲାଗ୍ନିସଂକାଶା ଜଟାମୁକୁଟଧାରିଣଃ
ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ମହାତ୍ମା ଏହି ମହାପୁରୁଷମାନେ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି, କୋଟି କୋଟି କାଳାଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଜଟା ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିବା।
ଦଂଷ୍ଟ୍ରାକରାଲଵଦନା ନିତ୍ଯା ବୁଦ୍ଧାଶ୍ ଚ ନିର୍ମଲାଃ କୋଟିକୋଟିଗଣୈସ୍ତୁଲ୍ଯୈର୍ ଆତ୍ମନା ଚ ଗଣେଶ୍ଵରାଃ ଅସଂଖ୍ଯାତା ମହାତ୍ମାନସ୍ ତତ୍ରାଜଗ୍ମୁର୍ମୁଦା ଯୁତାଃ
ଦାଢ଼ିଆ ଦାନ୍ତ ଭଳି ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ, ସଦା ଜାଗୃତ ଓ ଶୁଦ୍ଧ, ଅନେକ ଗଣଙ୍କ ସମାନ, ନିଜେ ଗଣପତି, ଅସଂଖ୍ୟ ଓ ମହାତ୍ମା, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା ଏଠାକୁ ଆସିଲେ।
ଗାଯନ୍ତଶ୍ ଚ ଦ୍ରଵନ୍ତଶ୍ ଚ ନୃତ୍ଯନ୍ତଶ୍ ଚ ମହାବଲାଃ ମୁଖାଡମ୍ବରଵାଦ୍ଯାନି ଵାଦଯନ୍ତସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଗାଇଁଥିବା, ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଓ ନାଚୁଥିବା, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ମୁହଁରେ ବଡ଼ ସଙ୍ଗୀତ ବାଜାଉଥିଲେ।
ରଥୈର୍ନାଗୈର୍ହଯୈଶ୍ଚୈଵ ସିଂହମର୍କଟଵାହନାଃ ଵିମାନେଷୁ ତଥାରୂଢା ହେମଚିତ୍ରେଷୁ ଵୈ ଗଣାଃ
ରଥ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ବସି, କେହି ସିଂହ ଓ ବାନର ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସେମାନେ ସୁନା ରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଆରୋହଣ କଲେ।
ଭେରୀମୃଦଙ୍ଗକାଦ୍ଯୈଶ୍ ଚ ପଣଵାନକଗୋମୁଖୈଃ ଵାଦିତ୍ରୈର୍ଵିଵିଧୈଶ୍ଚାନ୍ଯୈଃ ପଟହୈରେକପୁଷ୍କରୈଃ
ଢୋଳ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟ, ପଣବ, ଅନକ, ଗୋମୁଖ ଓ ଅନେକ ପ୍ରକାର ବାଦ୍ୟ, ପଟହ ଓ ଏକପୁଷ୍କର ମଧ୍ୟ ବଜୁଥିଲା।
ଭେରୀମୁରଜସଂନାଦୈର୍ ଆଡମ୍ବରକଡିଣ୍ଡିମୈଃ ମର୍ଦଲୈର୍ଵେଣୁଵୀଣାଭିର୍ ଵିଵିଧୈସ୍ତାଲନିଃସ୍ଵନୈଃ
ଢୋଳ ଓ ମୁରଜ ର ଧ୍ୱନି, ଉଚ୍ଚ ଡ଼ମ୍ବର କଡିଣ୍ଡିମା, ମର୍ଦ୍ଦଳ, ବାଂଶୀ, ବୀଣା ଓ ବିଭିନ୍ନ ତାଳ ର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା।
ଦର୍ଦୁରୈସ୍ତଲଘାତୈଶ୍ ଚ କଚ୍ଛପୈଃ ପଣଵୈରପି ଵାଦ୍ଯମାନୈର୍ମହାଯୋଗା ଆଜଗ୍ମୁର୍ଦେଵସଂସଦମ୍
ଡର୍ଦ୍ଦୁର, ତାଳ ର ଘା, କଚ୍ଛପ ଓ ପଣବ ବଜୁଥିବା ବେଳେ, ମହାଯୋଗୀମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତେ ଗଣେଶା ମହାସତ୍ତ୍ଵାଃ ସର୍ଵଦେଵେଶ୍ଵରେଶ୍ଵରାଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦେଵଂ ଦେଵୀଂ ଚ ଇଦଂ ଵଚନମ୍ ଅବ୍ରୁଵନ୍
ସେ ଗଣପତିମାନେ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବ ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଭଗଵନ୍ଦେଵଦେଵେଶ ତ୍ରିଯଂବକ ଵୃଷଧ୍ଵଜ କିମର୍ଥଂ ଚ ସ୍ମୃତା ଦେଵ ଆଜ୍ଞାପଯ ମହାଦ୍ଯୁତେ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଧାରୀ, ବୃଷଭ ଧ୍ୱଜ, କଣ କାରଣରେ ଆମେ ଡାକାଯାଇଛୁ? ଆପଣ ଆମକୁ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ।
କିଂ ସାଗରାଞ୍ଶୋଷଯାମୋ ଯମଂ ଵା ସହ କିଙ୍କରୈଃ ହନ୍ମୋ ମୃତ୍ଯୁସୁତାଂ ମୃତ୍ଯୁଂ ପଶୁଵଦ୍ଧନ୍ମ ପଦ୍ମଜମ୍
ଆମେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଶୁଖାଇଦେବୁ କି? କିମ୍ବା ଯମ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ କୁ ମାରିଦେବୁ? ମୃତ୍ୟୁର ପୁଅ, ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ପଦ୍ମଜଙ୍କୁ ପଶୁଭଳି ମାରିଦେବୁ କି?
ବଦ୍ଧ୍ଵେନ୍ଦ୍ରଂ ସହ ଦେଵୈଶ୍ ଚ ସହ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚ ଵାଯୁନା ଆନଯାମଃ ସୁସଂକ୍ରୁଦ୍ଧା ଦୈତ୍ଯାନ୍ଵା ସହ ଦାନଵୈଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେ କୁ ବାନ୍ଧି, ବା ବାୟୁ ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ଆମେ ବେଶ୍ ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଦାନବ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ କୁ ଆଣିଦେବୁ କି?
କସ୍ଯାଦ୍ଯ ଵ୍ଯସନଂ ଘୋରଂ କରିଷ୍ଯାମସ୍ତଵାଜ୍ଞଯା କସ୍ଯ ଵାଦ୍ଯୋତ୍ସଵୋ ଦେଵ ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧଯେ
ଆଜି କାହାର ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ ଆପଣଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଆମେ ଘଟାଇବୁ? କିମ୍ବା କାହା ପାଇଁ ଉତ୍ସବ କରିବୁ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ?
ତାଂସ୍ତଥାଵାଦିନଃ ସର୍ଵାନ୍ ଗଣେଶାନ୍ ସର୍ଵସଂମତାନ୍ ଉଵାଚ ଦେଵଃ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ କୋଟିକୋଟିଶତାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
ଏଭଳି କଥା କହୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଗଣପତିମାନେ କୁ, ପ୍ରଭୁ ଶତ କୋଟି ଗଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରି କହିଲେ।
ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଯତ୍କୃତେ ଯୂଯମ୍ ଇହାହୂତା ଜଗଦ୍ଧିତାଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ପ୍ରଯତାତ୍ମାନଃ କୁରୁଧ୍ଵଂ ତଦଶଙ୍କିତାଃ
ଶୁଣ, କେଉଁ କାରଣରେ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଏଠାକୁ ଡାକାଯାଇଛ। ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ। ଶୁଣି, ମନ ଏକାଗ୍ର କରି, ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ଏହା କର।
ନନ୍ଦୀଶ୍ଵରୋ ଽଯଂ ପୁତ୍ରୋ ନଃ ସର୍ଵେଷାମୀଶ୍ଵରେଶ୍ଵରଃ ଵିପ୍ରୋ ଽଯଂ ନାଯକଶ୍ଚୈଵ ସେନାନୀର୍ ଵଃ ସମୃଦ୍ଧିମାନ୍
ଏହି ନନ୍ଦୀ ଆମର ପୁଅ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ନାୟକ ଓ ତୁମର ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ସେନାପତି।
ତମିମଂ ମମ ସଂଦେଶାଦ୍ ଯୂଯଂ ସର୍ଵେ ଽପି ସଂମତାଃ ସେନାନ୍ଯମ୍ ଅଭିଷିଞ୍ଚଧ୍ଵଂ ମହାଯୋଗପତିଂ ପତିମ୍
ମୋ ଆଦେଶରେ, ତୁମେ ସମସ୍ତେ, ସମ୍ମାନିତ ମାନେ, ଏହି ମହାଯୋଗୀ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସେନାପତି ଭାବେ ଅଭିଷେକ କର।
ଏଵମୁକ୍ତା ଭଗଵତା ଗଣପାଃ ସର୍ଵ ଏଵ ତେ ଏଵମସ୍ତ୍ଵିତି ସଂମନ୍ତ୍ର୍ଯ ସଂଭାରାନାହରଂସ୍ତତଃ
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଗଣମାନେ ଆଲୋଚନା କରି, 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ଆବଶ୍ୟକ ସାମଗ୍ରୀ ଆଣିଲେ।
ତସ୍ଯ ସର୍ଵାଶ୍ରଯଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଜାଂବୂନଦମଯଂ ଶୁଭମ୍ ଆସନଂ ମେରୁସଂକାଶଂ ମନୋହରମ୍ ଉପାହରନ୍
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ, ଜାମ୍ବୁନଦ ସୁନାରେ ତିଆରି, ଶୁଭ୍ର, ମେରୁ ପର୍ବତ ସଦୃଶ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଆସନ ଆଣିଦେଲେ।