ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ପାଦାନ୍ତଂ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଵୈ କୌମାରଂ ଶାନ୍ତମୁତ୍ତମମ୍ ଔମଂ ମାହେଶ୍ଵରଂ ଚୈଵ ତସ୍ମାଦ୍ଦୃଷ୍ଟା ଚତୁଷ୍ପଦା

ପାଦର ଶେଷ ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଲୋକ, ଶାନ୍ତ ଓ ଉତ୍ତମ କୌମାର, ଏବଂ ଆଉ ଏହି ଔମ ଓ ମହେଶ୍ୱର; ଏହିପରି ଚାରିପଦୀ ରୂପ ଦେଖାଯାଇଛି।

ତସ୍ମାତ୍ତୁ ପଶଵଃ ସର୍ଵେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଚତୁଷ୍ପଦାଃ ତତଶ୍ଚୈଷାଂ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଚତ୍ଵାରସ୍ତେ ପଯୋଧରାଃ

ଏହିକାରଣରୁ ସମସ୍ତ ପଶୁ ଚାରିପଦୀ ହେବେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଚାରିଟି ଦୁଧ ଥିବ।

ସୋମଶ୍ ଚ ମନ୍ତ୍ରସଂଯୁକ୍ତୋ ଯସ୍ମାନ୍ମମ ମୁଖାଚ୍ଚ୍ଯୁତଃ ଜୀଵଃ ପ୍ରାଣଭୃତାଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ପୁନଃ ପୀତସ୍ତନାଃ ସ୍ମୃତାଃ

ଏବଂ ଯେହେତୁ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସୋମ ମୋ ମୁଖରୁ ବହିଛି, ସେଇ ଜୀବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ୱାସ ନେଇଥାନ୍ତି, ଓ ବ୍ରହ୍ମନ, ସେମାନେ ପୁନି ମାଆର ଦୁଧ ପିଇଥିବା ବୋଲି ଅଭିଧାନ ହୋଇଛି।

ତସ୍ମାତ୍ସୋମମଯଂ ଚୈଵ ଅମୃତଂ ଜୀଵସଂଜ୍ଞିତମ୍ ଚତୁଷ୍ପାଦା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଶ୍ଵେତତ୍ଵଂ ଚାସ୍ଯ ତେନ ତତ୍

ଏହିକାରଣରୁ, ସୋମ ନାମକ ଅମୃତକୁ ଜୀବ ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଏ; ସେମାନେ ଚାରିପଦୀ ହେବେ, ଏବଂ ଏହିକାରଣରୁ ସେମାନଙ୍କର ରଙ୍ଗ ଧଳା।

ଯସ୍ମାଚ୍ଚୈଵ କ୍ରିଯା ଭୂତ୍ଵା ଦ୍ଵିପଦା ଚ ମହେଶ୍ଵରୀ ଦୃଷ୍ଟା ପୁନସ୍ତଥୈଵୈଷା ସାଵିତ୍ରୀ ଲୋକଭାଵିନୀ

ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ ଘଟିଥିଲାବେଳେ, ଦୁଇପଦୀ ମହାଶକ୍ତି ମାଁ ପୁଣି ଦେଖାଯାଇଥିଲେ, ଏହି ସାବିତ୍ରୀ ଯିଏ ସମସ୍ତ ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକାରୀ।

ତସ୍ମାଚ୍ଚ ଦ୍ଵିପଦାଃ ସର୍ଵେ ଦ୍ଵିସ୍ତନାଶ୍ ଚ ନରାଃ ଶୁଭାଃ ତସ୍ମାଚ୍ଚେଯମଜା ଭୂତ୍ଵା ସର୍ଵଵର୍ଣା ମହେଶ୍ଵରୀ

ଏହିକାରଣରୁ, ସମସ୍ତ ମଣିଷ ଦୁଇପଦୀ ଏବଂ ଦୁଇଟି ସ୍ତନ ଥିବା; ଏହିପରି ଅଜନ୍ମା ମହେଶ୍ୱରୀ ସମସ୍ତ ରଙ୍ଗରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।

ଯା ଵୈ ଦୃଷ୍ଟା ମହାସତ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵଭୂତଧରା ତ୍ଵଯା ତସ୍ମାଚ୍ଚ ଵିଶ୍ଵରୂପତ୍ଵଂ ପ୍ରଜାନାଂ ଵୈ ଭଵିଷ୍ଯତି

ଯିଏ ତୁମେ ଦେଖିଥିଲେ, ସେଇ ମହାଶକ୍ତି ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି—ଏହିକାରଣରୁ, ପ୍ରଜାମାନେ ବିଶ୍ୱର ଆକାର ଧାରଣ କରିବେ।

ଅଜଶ୍ଚୈଵ ମହାତେଜା ଵିଶ୍ଵରୂପୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଅମୋଘରେତାଃ ସର୍ଵତ୍ର ମୁଖେ ଚାସ୍ଯ ହୁତାଶନଃ

ଯିଏ ଜନ୍ମହୀନ ଏବଂ ଅତି ତେଜସ୍ବୀ, ସେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆକାର ହେବେ; ତାଙ୍କର ବୀଜ କେବେ ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୁଖରେ ହେବ ହବନ ଅଗ୍ନି।

ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵଗତୋ ମେଧ୍ଯଃ ପଶୁରୂପୀ ହୁତାଶନଃ ତପସା ଭାଵିତାତ୍ମାନୋ ଯେ ମାଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ

ସେଠାରୁ, ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ପବିତ୍ର, ପଶୁ ଆକାରରେ ଥିବା ଏହି ଅଗ୍ନିମୁଖୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ, ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମନକୁ ପବିତ୍ର କରି ଦେଖିବେ—

ଈଶିତ୍ଵେ ଚ ଵଶିତ୍ଵେ ଚ ସର୍ଵଗଂ ସର୍ଵତଃ ସ୍ଥିତମ୍ ରଜସ୍ତମୋଭ୍ଯାଂ ନିର୍ମୁକ୍ତାସ୍ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମାନୁଷ୍ଯକଂ ଵପୁଃ

ଏହି ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜିନିଷରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ଶକ୍ତି ଓ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ରଜ ଓ ତମ ଗୁଣରୁ ମୁକ୍ତ, ମଣିଷ ଶରୀରକୁ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି—

ମତ୍ସମୀପମୁପେଷ୍ଯନ୍ତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍ ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତୋ ଭଗଵାନ୍ ବ୍ରହ୍ମା ରୁଦ୍ରେଣ ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ

ସେମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିବେ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ। ଏଭଳି କହିଥିଲେ ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।

ପ୍ରଣମ୍ଯ ପ୍ରଯତୋ ଭୂତ୍ଵା ପୁନରାହ ପିତାମହଃ ଯ ଏଵଂ ଭଗଵାନ୍ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଗାଯତ୍ର୍ଯା ଵୈ ମହେଶ୍ଵରମ୍

ବ୍ରହ୍ମା ଶିର ନମାଇ ଏବଂ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ପୁନି କହିଲେ: 'ଯିଏ ଏଭଳି ଭାବେ ଗାୟତ୍ରୀ ମାନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଜାଣିଥାଏ—'

ଵିଶ୍ଵାତ୍ମାନଂ ହି ସର୍ଵଂ ତ୍ଵାଂ ଗାଯତ୍ର୍ଯାସ୍ତଵ ଚେଶ୍ଵର ତସ୍ଯ ଦେହି ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ତଥାସ୍ତ୍ଵିତି ଚ ସୋ ଽବ୍ରଵୀତ୍

'ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ତୁମେ, ତୁମର ଗାୟତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା। ସେଠିପାଇଁ ସେଠିକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଦିଅ।' ଏଭଳି ସେ କହିଲେ।

ତସ୍ମାଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ ହି ଵିଶ୍ଵତ୍ଵମ୍ ଅସ୍ଯାଶ୍ଚାସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ ସ ଯାତି ବ୍ରହ୍ମସାଯୁଜ୍ଯଂ ଵଚନାଦ୍ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରଭୋଃ

ଏହିପରି, ଯିଏ ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କର ବିଶ୍ୱତ୍ୱକୁ ଜାଣେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରହ୍ମ ସାଯୁଜ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଶ୍ରୁତ୍ଵୈଵମଖିଲଂ ବ୍ରହ୍ମା ରୁଦ୍ରେଣ ପରିଭାଷିତମ୍ ପୁନଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦେଵେଶଂ ରୁଦ୍ରମାହ ପ୍ରଜାପତିଃ

ଏଭଳି ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା ଯେଉଁଥିରେ ରୁଦ୍ର କଥା କହିଥିଲେ, ପୁନି ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ପ୍ରଜାପତି କହିଲେ।

ଭଗଵନ୍ଦେଵଦେଵେଶ ଵିଶ୍ଵରୂପଂ ମହେଶ୍ଵର ଉମାଧଵ ମହାଦେଵ ନମୋ ଲୋକାଭିଵନ୍ଦିତ

'ହେ ଭଗବାନ, ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ବିଶ୍ୱର ଆକାର, ମହେଶ୍ୱର, ଉମାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ମହାଦେବ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ପ୍ରଶଂସିତ।'

ଵିଶ୍ଵରୂପ ମହାଭାଗ କସ୍ମିନ୍କାଲେ ମହେଶ୍ଵର ଯା ଇମାସ୍ତେ ମହାଦେଵ ତନଵୋ ଲୋକଵନ୍ଦିତାଃ

'ହେ ବିଶ୍ୱର ଆକାର, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, କେଉଁ ସମୟରେ ମହେଶ୍ୱର, ଏହି ତୁମ ରୂପଗୁଡ଼ିକ, ମହାଦେବ, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ପ୍ରକଟ ହୁଏ?'

କସ୍ଯାଂ ଵା ଯୁଗସଂଭୂତ୍ଯାଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯନ୍ତୀହ ଦ୍ଵିଜାତଯଃ କେନ ଵା ତପସା ଦେଵ ଧ୍ଯାନଯୋଗେନ କେନ ଵା

'କେଉଁ ଯୁଗର ଆରମ୍ଭରେ ଏଠାରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖିପାରିବେ? କେଉଁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, କିମ୍ବା କେଉଁ ଧ୍ୟାନ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଦେବ?'

ନମସ୍ତେ ଵୈ ମହାଦେଵ ଶକ୍ଯୋ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶର୍ଵଃ ସମ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ତଂ ପୁରଃ

'ହେ ମହାଦେବ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ—ଦ୍ୱିଜମାନେ ତୁମକୁ ଦେଖିପାରିବେ କି?' ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶର୍ବ ସେଠାରେ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।

ସ୍ମଯନ୍ପ୍ରାହ ମହାଦେଵ ଋଗ୍ଯଜୁଃସାମସଂଭଵଃ ତପସା ନୈଵ ଵୃତ୍ତେନ ଦାନଧର୍ମଫଲେନ ଚ

ହସି, ମହାଦେବ ଯିଏ ଋଗ୍, ଯଜୁର୍ ଓ ସାମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, କହିଲେ: 'ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ଚରିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ଦାନ ଓ ଧର୍ମର ଫଳ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ—'

ନ ତୀର୍ଥଫଲଯୋଗେନ କ୍ରତୁଭିର୍ ଵାପ୍ତଦକ୍ଷିଣୈଃ ନ ଵେଦାଧ୍ଯଯନୈର୍ଵାପି ନ ଵିତ୍ତେନ ନ ଵେଦନୈଃ

'ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରାର ଫଳ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ବଡ଼ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞର ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ବେଦ ପାଠ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ଧନ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ—'

ନ ଶକ୍ଯଂ ମାନଵୈର୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁମ୍ ଋତେ ଧ୍ଯାନାଦହଂ ତ୍ଵିହ ସପ୍ତମେ ଚୈଵ ଵାରାହେ ତତସ୍ତସ୍ମିନ୍ପିତାମହ

'ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମୋତେ ଏଠାରେ ଧ୍ୟାନ ବ୍ୟତୀତ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏବଂ ସପ୍ତମ ବାରାହ କଳ୍ପରେ, ତାହାପରେ, ହେ ପିତାମହ—'

କଲ୍ପେଶ୍ଵରୋ ଽଥ ଭଗଵାନ୍ ସର୍ଵଲୋକପ୍ରକାଶନଃ ମନୁର୍ଵୈଵସ୍ଵତଶ୍ଚୈଵ ତଵ ପୌତ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯତି

'ସେହି କଳ୍ପରେ, ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଆଲୋକିତ କରିବେ, ଏବଂ ମନୁ ବୈବସ୍ବତ ତୁମର ନାତି ହେବେ।'

ତଦା ଚତୁର୍ଯୁଗାଵସ୍ଥେ ତସ୍ମିନ୍କଲ୍ପେ ଯୁଗାନ୍ତିକେ ଅନୁଗ୍ରହାର୍ଥଂ ଲୋକାନାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ହିତାଯ ଚ

'ତାହାବେଳେ, ଚାରି ଯୁଗ ଥିବା ସମୟରେ, ସେହି କଳ୍ପର ଯୁଗାନ୍ତରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଲାଗି ମୋ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ—'

ଉତ୍ପତ୍ସ୍ଯାମି ତଦା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ପୁନର୍ ଅସ୍ମିନ୍ ଯୁଗାନ୍ତିକେ ଯୁଗପ୍ରଵୃତ୍ତ୍ଯା ଚ ତଦା ତସ୍ମିଂଶ୍ ଚ ପ୍ରଥମେ ଯୁଗେ

'ସେତିମାନେ, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଏହି ଯୁଗର ଶେଷରେ, ଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ସହିତ, ଏବଂ ସେହି କଳ୍ପର ପ୍ରଥମ ଯୁଗରେ, ପୁନି ଜନ୍ମ ନେବି।'

ଦ୍ଵାପରେ ପ୍ରଥମେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଯଦା ଵ୍ଯାସଃ ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରଭୁଃ ତଦାହଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାର୍ଥାଯ କଲୌ ତସ୍ମିନ୍ ଯୁଗାନ୍ତିକେ

ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପ୍ରଥମ ଦ୍ବାପର ଯୁଗରେ ଯେତେବେଳେ ବ୍ୟାସ ନିଜେ ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ ସେ ଯୁଗର ଶେଷରେ ଆସିଥିଲି।

ଭଵିଷ୍ଯାମି ଶିଖାଯୁକ୍ତଃ ଶ୍ଵେତୋ ନାମ ମହାମୁନିଃ ହିମଵଚ୍ଛିଖରେ ରମ୍ଯେ ଛାଗଲେ ପର୍ଵତୋତ୍ତମେ

ମୁଁ ହିମାଳୟ ପର୍ବତର ସୁନ୍ଦର ଶିଖର ଉପରେ ଚାଗଳେ ନାମକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପର୍ବତରେ ଶିଖାଧାରୀ ଶ୍ୱେତ ନାମକ ମହାମୁନି ଭାବେ ଅବତାର ନେବି।

ତତ୍ର ଶିଷ୍ଯାଃ ଶିଖାଯୁକ୍ତା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ତଦା ମମ ଶ୍ଵେତଃ ଶ୍ଵେତଶିଖଶ୍ଚୈଵ ଶ୍ଵେତାସ୍ଯଃ ଶ୍ଵେତଲୋହିତଃ

ସେଠାରେ ମୋର ଶିଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିଖାଧାରୀ ହେବେ; ସେ ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କର ନାମ ହେବ: ଶ୍ୱେତ, ଶ୍ୱେତଶିଖ, ଶ୍ୱେତାସ୍ୟ ଓ ଶ୍ୱେତଲୋହିତ।

ଚତ୍ଵାରସ୍ତୁ ମହାତ୍ମାନୋ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵେଦପାରଗାଃ ତତସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମଭୂଯିଷ୍ଠା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଗତିଂ ପରାମ୍

ଏହି ଚାରିଜଣ ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁମାନେ ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମପଦକୁ ଅନୁଭବ କରି ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ।