ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ରୁଦ୍ରଲୋକଂ ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍ ଯଦାହଂ ପୁନରେଵାସଂ କୃଷ୍ଣଵର୍ଣୋ ଭଯାନକଃ

ସେମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯିବେ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଦୁର୍ଲଭ । ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପୁଣି କଳା ଓ ଭୟଙ୍କର ହେଉଛି ।

ମତ୍କୃତେନ ଚ ଵର୍ଣେନ ସଂକଲ୍ପଃ କୃଷ୍ଣ ଉଚ୍ଯତେ ତତ୍ରାହଂ କାଲସଂକାଶଃ କାଲୋ ଲୋକପ୍ରକାଲକଃ

ମୋର ରଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା, ସେ ସଂକଳ୍ପ କଳା ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ସେଠାରେ ମୁଁ କାଳ ଭଳି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସମାପ୍ତ କରୁଥିବା କାଳ ହେଉଛି ।

ଵିଜ୍ଞାତୋ ଽହଂ ତ୍ଵଯା ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଘୋରୋ ଘୋରପରାକ୍ରମଃ ମତ୍ପ୍ରସୂତା ଚ ଗାଯତ୍ରୀ କୃଷ୍ଣାଙ୍ଗୀ କୃଷ୍ଣଲୋହିତା

ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ତୁମେ ମୋତେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଥିବା ବୋଲି ଜାଣିଛ । ମୋ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ଗାୟତ୍ରୀ କଳା ଦେହ ଓ କଳା-ଲାଲ ଥିଲେ ।

କୃଷ୍ଣରୂପା ଚ ଦେଵେଶ ତଦାସୀଦ୍ବ୍ରହ୍ମସଂଜ୍ଞିତା ତସ୍ମାଦ୍ ଘୋରତ୍ଵମାପନ୍ନଂ ଯେ ମାଂ ଵେତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ଭୂତଲେ

ସେ ସମୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ କଳା ରୂପ ଥିଲେ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲେ । ଏହିପରି ଭାବେ, ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ପୃଥିବୀରେ ଜାଣିବେ,

ତେଷାମଘୋରଃ ଶାନ୍ତଶ୍ ଚ ଭଵିଷ୍ଯାମ୍ଯହମଵ୍ଯଯଃ ପୁନଶ୍ ଚ ଵିଶ୍ଵରୂପତ୍ଵଂ ଯଦା ବ୍ରହ୍ମନ୍ମମାଭଵତ୍

ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଅଭୟ, ଶାନ୍ତ ଓ ଅବିନାଶୀ ହେଇ ରହିବି । ପୁଣି, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଶ୍ୱରୂପ ହେଲି, ହେ ବ୍ରହ୍ମା,

ତଦାପ୍ଯହଂ ତ୍ଵଯା ଜ୍ଞାତଃ ପରମେଣ ସମାଧିନା ଵିଶ୍ଵରୂପା ଚ ସଂଵୃତ୍ତା ଗାଯତ୍ରୀ ଲୋକଧାରିଣୀ

ସେତେବେଳେ ତୁମେ ପରମ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଜାଣିଥିଲ । ଗାୟତ୍ରୀ ବିଶ୍ୱରୂପ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ ।

ତସ୍ମିନ୍ ଵିଶ୍ଵତ୍ଵମ୍ ଆପନ୍ନଂ ଯେ ମାଂ ଵେତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ଭୂତଲେ ତେଷାଂ ଶିଵଶ୍ ଚ ସୌମ୍ଯଶ୍ ଚ ଭଵିଷ୍ଯାମି ସଦୈଵ ହି

ମୁଁ ବିଶ୍ୱତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀରେ ମୋତେ ଜାଣିବେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ସଦା ଶିବ ଓ ଶାନ୍ତ ହେଇ ରହିବି ।

ଯସ୍ମାଚ୍ଚ ଵିଶ୍ଵରୂପୋ ଵୈ କଲ୍ପୋ ଽଯଂ ସମୁଦାହୃତଃ ଵିଶ୍ଵରୂପା ତଥା ଚେଯଂ ସାଵିତ୍ରୀ ସମୁଦାହୃତା

ଯେହেতୁ ଏହି ରୂପକୁ ବିଶ୍ୱରୂପ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେପରି ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱରୂପ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।

ସର୍ଵରୂପା ତଥା ଚେମେ ସଂଵୃତ୍ତା ମମ ପୁତ୍ରକାଃ ଚତ୍ଵାରସ୍ତେ ମଯା ଖ୍ଯାତାଃ ପୁତ୍ର ଵୈ ଲୋକସଂମତାଃ

ଏହିପରି ସମସ୍ତ ରୂପ ମୋରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ହେ ମୋ ପୁଅମାନେ । ଏହି ଚାରିଜଣ, ଯାହାକୁ ମୁଁ ନାମ ଦେଇଛି, ସେମାନେ ମୋର ପୁଅ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ।

ଯସ୍ମାଚ୍ଚ ସର୍ଵଵର୍ଣତ୍ଵଂ ପ୍ରଜାନାଂ ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି ସର୍ଵଭକ୍ଷା ଚ ମେଧ୍ଯା ଚ ଵର୍ଣତଶ୍ ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି

ଯେହେତୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଜାତିର ମିଶ୍ରଣ ହେବ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଭୋଜନଯୋଗ୍ୟ ହେବ, ଏବଂ ଜାତି ଅନୁଯାୟୀ ଭିନ୍ନତା ରହିବ।

ମୋକ୍ଷୋ ଧର୍ମସ୍ତଥାର୍ଥଶ୍ ଚ କାମଶ୍ଚେତି ଚତୁଷ୍ଟଯମ୍ ଯସ୍ମାଦ୍ଵେଦାଶ୍ ଚ ଵେଦ୍ଯଂ ଚ ଚତୁର୍ଧା ଵୈ ଭଵିଷ୍ଯତି

ମୋକ୍ଷ, ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମ—ଏହି ଚାରିଟି ଏବଂ ଏହାର ଦ୍ୱାରା ବେଦ ଓ ଜାଣିବାକୁ ଥିବା ବିଷୟ ମଧ୍ୟ ଚାରିଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେବ।

ଭୂତଗ୍ରାମାଶ୍ ଚ ଚତ୍ଵାର ଆଶ୍ରମାଶ୍ ଚ ତଥୈଵ ଚ ଧର୍ମସ୍ଯ ପାଦାଶ୍ଚତ୍ଵାରଶ୍ ଚତ୍ଵାରୋ ମମ ପୁତ୍ରକାଃ

ଚାରି ପ୍ରକାର ଜୀବ ଓ ଚାରି ପ୍ରକାର ଆଶ୍ରମ ଅଛି, ଧର୍ମର ଚାରିଟି ଆଧାର ଅଛି, ଏବଂ ମୋର ଚାରିଟି ପୁଅ ଅଛନ୍ତି।

ତସ୍ମାଚ୍ଚତୁର୍ଯୁଗାଵସ୍ଥଂ ଜଗଦ୍ଵୈ ସଚରାଚରମ୍ ଚତୁର୍ଧାଵସ୍ଥିତଶ୍ଚୈଵ ଚତୁଷ୍ପାଦୋ ଭଵିଷ୍ଯତି

ଏହିକାରଣରୁ, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ଚାରି ଯୁଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେବ, ଏବଂ ଚାରି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ଏବଂ ଚାରିଟି ଆଧାରରେ ଦଢ଼ ହେବ।

ଭୂର୍ଲୋକୋ ଽଥ ଭୁଵର୍ଲୋକଃ ସ୍ଵର୍ଲୋକଶ୍ ଚ ମହସ୍ ତଥା ଜନସ୍ତପଶ୍ ଚ ସତ୍ଯଂ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକସ୍ତତଃ ପରମ୍

ଭୂଲୋକ, ତାପରେ ଭୁବର୍ଲୋକ, ପୁଣି ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ, ଏବଂ ମହଲୋକ; ଜନଲୋକ, ତପଲୋକ, ସତ୍ୟଲୋକ ଏବଂ ସେଠାରୁ ଉପରେ ବିଷ୍ଣୁଲୋକ।

ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରସ୍ଥିତୋ ଲୋକଃ ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ତଦକ୍ଷରମ୍ ଭୂର୍ଭୁଵଃ ସ୍ଵର୍ମହଶ୍ଚୈଵ ପାଦାଶ୍ଚତ୍ଵାର ଏଵ ଚ

ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ଅବସ୍ଥିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ ସେଇ ଅକ୍ଷର ଅଛି; ଭୂ, ଭୁଵ, ସ୍ୱର୍ ଓ ମହଲୋକ ଏହି ଚାରିଟି ଆଧାର।

ଭୂର୍ଲୋକଃ ପ୍ରଥମଃ ପାଦୋ ଭୁଵର୍ଲୋକସ୍ତତଃ ପରମ୍ ସ୍ଵର୍ଲୋକୋ ଵୈ ତୃତୀଯଶ୍ ଚ ଚତୁର୍ଥସ୍ତୁ ମହସ୍ ତଥା

ଭୂଲୋକ ପ୍ରଥମ ଆଧାର, ତାପରେ ଭୁବର୍ଲୋକ, ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ, ଚତୁର୍ଥ ହେଉଛି ମହଲୋକ।

ପଞ୍ଚମସ୍ତୁ ଜନସ୍ତତ୍ର ଷଷ୍ଠଶ୍ ଚ ତପ ଉଚ୍ଯତେ ସତ୍ଯଂ ତୁ ସପ୍ତମୋ ଲୋକୋ ହ୍ଯ୍ ଅପୁନର୍ଭଵଗାମିନାମ୍

ପଞ୍ଚମ ହେଉଛି ଜନଲୋକ, ଷଷ୍ଠ ହେଉଛି ତପଲୋକ, ସତ୍ୟଲୋକ ସପ୍ତମ ଲୋକ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନାହିଁ।

ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଃ ସ୍ମୃତଂ ସ୍ଥାନଂ ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍ ସ୍କାନ୍ଦମୌମଂ ତଥା ସ୍ଥାନଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିସମନ୍ଵିତମ୍

ବିଷ୍ଣୁଲୋକକୁ ଏମିତି ଏକ ସ୍ଥାନ ବୋଲି ମନାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ; ଏହିପରି ସ୍କନ୍ଦ ଓ ଉମାଙ୍କର ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିରେ ଯୁକ୍ତ।

ରୁଦ୍ରଲୋକଃ ସ୍ମୃତସ୍ତସ୍ମାତ୍ ପଦଂ ତଦ୍ଯୋଗିନାଂ ଶୁଭମ୍ ନିର୍ମମା ନିରହଙ୍କାରାଃ କାମକ୍ରୋଧଵିଵର୍ଜିତାଃ

ରୁଦ୍ରଲୋକକୁ ଯୋଗୀମାନେ ପାଇଁ ଶୁଭ ପଦ ବୋଲି ମନାଯାଏ—ଯେଉଁମାନେ ନିର୍ମମ, ନିରହଂକାରୀ, କାମ ଓ କ୍ରୋଧରୁ ମୁକ୍ତ।

ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ତଦ୍ଦ୍ଵିଜା ଯୁକ୍ତା ଧ୍ଯାନତତ୍ପରମାନସାଃ ଯସ୍ମାଚ୍ଚତୁଷ୍ପଦା ହ୍ଯେଷା ତ୍ଵଯା ଦୃଷ୍ଟା ସରସ୍ଵତୀ

ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏକତ୍ରିତ ଏବଂ ଧ୍ୟାନରେ ମନ ଲଗାଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାକୁ ଦେଖିପାରିବେ; ଏବଂ ତୁମେ ଯେ ଚାରିପଦୀ ସରସ୍ୱତୀକୁ ଦେଖିଛ, ସେହିପାଇଁ।

ପାଦାନ୍ତଂ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ଵୈ କୌମାରଂ ଶାନ୍ତମୁତ୍ତମମ୍ ଔମଂ ମାହେଶ୍ଵରଂ ଚୈଵ ତସ୍ମାଦ୍ଦୃଷ୍ଟା ଚତୁଷ୍ପଦା

ପାଦର ଶେଷ ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଲୋକ, ଶାନ୍ତ ଓ ଉତ୍ତମ କୌମାର, ଏବଂ ଆଉ ଏହି ଔମ ଓ ମହେଶ୍ୱର; ଏହିପରି ଚାରିପଦୀ ରୂପ ଦେଖାଯାଇଛି।

ତସ୍ମାତ୍ତୁ ପଶଵଃ ସର୍ଵେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଚତୁଷ୍ପଦାଃ ତତଶ୍ଚୈଷାଂ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଚତ୍ଵାରସ୍ତେ ପଯୋଧରାଃ

ଏହିକାରଣରୁ ସମସ୍ତ ପଶୁ ଚାରିପଦୀ ହେବେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଚାରିଟି ଦୁଧ ଥିବ।

ସୋମଶ୍ ଚ ମନ୍ତ୍ରସଂଯୁକ୍ତୋ ଯସ୍ମାନ୍ମମ ମୁଖାଚ୍ଚ୍ଯୁତଃ ଜୀଵଃ ପ୍ରାଣଭୃତାଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ପୁନଃ ପୀତସ୍ତନାଃ ସ୍ମୃତାଃ

ଏବଂ ଯେହେତୁ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସୋମ ମୋ ମୁଖରୁ ବହିଛି, ସେଇ ଜୀବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ୱାସ ନେଇଥାନ୍ତି, ଓ ବ୍ରହ୍ମନ, ସେମାନେ ପୁନି ମାଆର ଦୁଧ ପିଇଥିବା ବୋଲି ଅଭିଧାନ ହୋଇଛି।

ତସ୍ମାତ୍ସୋମମଯଂ ଚୈଵ ଅମୃତଂ ଜୀଵସଂଜ୍ଞିତମ୍ ଚତୁଷ୍ପାଦା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଶ୍ଵେତତ୍ଵଂ ଚାସ୍ଯ ତେନ ତତ୍

ଏହିକାରଣରୁ, ସୋମ ନାମକ ଅମୃତକୁ ଜୀବ ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଏ; ସେମାନେ ଚାରିପଦୀ ହେବେ, ଏବଂ ଏହିକାରଣରୁ ସେମାନଙ୍କର ରଙ୍ଗ ଧଳା।

ଯସ୍ମାଚ୍ଚୈଵ କ୍ରିଯା ଭୂତ୍ଵା ଦ୍ଵିପଦା ଚ ମହେଶ୍ଵରୀ ଦୃଷ୍ଟା ପୁନସ୍ତଥୈଵୈଷା ସାଵିତ୍ରୀ ଲୋକଭାଵିନୀ

ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ ଘଟିଥିଲାବେଳେ, ଦୁଇପଦୀ ମହାଶକ୍ତି ମାଁ ପୁଣି ଦେଖାଯାଇଥିଲେ, ଏହି ସାବିତ୍ରୀ ଯିଏ ସମସ୍ତ ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକାରୀ।

ତସ୍ମାଚ୍ଚ ଦ୍ଵିପଦାଃ ସର୍ଵେ ଦ୍ଵିସ୍ତନାଶ୍ ଚ ନରାଃ ଶୁଭାଃ ତସ୍ମାଚ୍ଚେଯମଜା ଭୂତ୍ଵା ସର୍ଵଵର୍ଣା ମହେଶ୍ଵରୀ

ଏହିକାରଣରୁ, ସମସ୍ତ ମଣିଷ ଦୁଇପଦୀ ଏବଂ ଦୁଇଟି ସ୍ତନ ଥିବା; ଏହିପରି ଅଜନ୍ମା ମହେଶ୍ୱରୀ ସମସ୍ତ ରଙ୍ଗରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।

ଯା ଵୈ ଦୃଷ୍ଟା ମହାସତ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵଭୂତଧରା ତ୍ଵଯା ତସ୍ମାଚ୍ଚ ଵିଶ୍ଵରୂପତ୍ଵଂ ପ୍ରଜାନାଂ ଵୈ ଭଵିଷ୍ଯତି

ଯିଏ ତୁମେ ଦେଖିଥିଲେ, ସେଇ ମହାଶକ୍ତି ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି—ଏହିକାରଣରୁ, ପ୍ରଜାମାନେ ବିଶ୍ୱର ଆକାର ଧାରଣ କରିବେ।

ଅଜଶ୍ଚୈଵ ମହାତେଜା ଵିଶ୍ଵରୂପୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଅମୋଘରେତାଃ ସର୍ଵତ୍ର ମୁଖେ ଚାସ୍ଯ ହୁତାଶନଃ

ଯିଏ ଜନ୍ମହୀନ ଏବଂ ଅତି ତେଜସ୍ବୀ, ସେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆକାର ହେବେ; ତାଙ୍କର ବୀଜ କେବେ ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ମୁଖରେ ହେବ ହବନ ଅଗ୍ନି।

ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵଗତୋ ମେଧ୍ଯଃ ପଶୁରୂପୀ ହୁତାଶନଃ ତପସା ଭାଵିତାତ୍ମାନୋ ଯେ ମାଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ

ସେଠାରୁ, ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ପବିତ୍ର, ପଶୁ ଆକାରରେ ଥିବା ଏହି ଅଗ୍ନିମୁଖୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ, ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମନକୁ ପବିତ୍ର କରି ଦେଖିବେ—