ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ଧ୍ଯାଯତେ ଜୃମ୍ଭତେ ଚୈଵ ରୁଦତେ ଦ୍ରଵତେ ନମଃ ଵଲ୍ଗତେ କ୍ରୀଡତେ ଚୈଵ ଲମ୍ବୋଦରଶରୀରିଣେ

ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା ଓ ଜମ୍ଭାଇ ଦେଉଥିବା, କାନ୍ଦୁଥିବା ଓ ଗଳିଯାଉଥିବା, ଲମ୍ବାଇ ଦେଉଥିବା ଓ ଖେଳୁଥିବା, ବଡ଼ ପେଟ ଥିବା ଶରୀର ଧାରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଽକୃତ୍ଯାଯ କୃତ୍ଯାଯ ମୁଣ୍ଡାଯ କୀକଟାଯ ଚ ନମ ଉନ୍ମତ୍ତଦେହାଯ କିଙ୍କିଣୀକାଯ ଵୈ ନମଃ

ଅସୃଷ୍ଟ ଓ ସୃଷ୍ଟ ଦୁହିଁ, ମୁଣ୍ଡଧାରୀ, କଳା ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଉନ୍ମତ୍ତ ଦେହ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଘଣ୍ଟି ଧାରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଵିକୃତଵେଷାଯ କ୍ରୂରାଯାମର୍ଷଣାଯ ଚ ଅପ୍ରମେଯାଯ ଗୋପ୍ତ୍ରେ ଚ ଦୀପ୍ତାଯାନିର୍ଗୁଣାଯ ଚ

ବିଚିତ୍ର ପୋଶାକ ଧାରଣ କରୁଥିବା, କ୍ରୂର ଓ ଅଡ଼ିଗା, ଅପରିମାପ୍ୟ, ରକ୍ଷକ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଗୁଣର ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ଵାମପ୍ରିଯାଯ ଵାମାଯ ଚୂଡାମଣିଧରାଯ ଚ ନମସ୍ତୋକାଯ ତନଵେ ଗୁଣୈରପ୍ରମିତାଯ ଚ

ବାମ ପ୍ରିୟ, ବାମ ଦିଗର, ଚୂଡ଼ାମଣି ପିନ୍ଧିଥିବା, ସୁକୁମାର ଶରୀର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଅପରିମିତ ଗୁଣ ଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ନମୋ ଗୁଣ୍ଯାଯ ଗୁହ୍ଯାଯ ଅଗମ୍ଯଗମନାଯ ଚ ଲୋକଧାତ୍ରୀ ତ୍ଵିଯଂ ଭୂମିଃ ପାଦୌ ସଜ୍ଜନସେଵିତୌ

ଗୁଣବାନ୍, ଗୁପ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଅପହ୍ରୁତ ମାର୍ଗରେ ଚଳିଥିବା, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଧାରକ, ଭୂମି ତୁମ ପାଦ, ସଜ୍ଜନମାନେ ସେହିପାଇଁ ସେବନ କରନ୍ତି।

ସର୍ଵେଷାଂ ସିଦ୍ଧିଯୋଗାନାମ୍ ଅଧିଷ୍ଠାନଂ ତଵୋଦରମ୍ ମଧ୍ଯେ ଽନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ତାରାଗଣଵିଭୂଷିତମ୍

ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଓ ଯୋଗର ଆଧାର ହେଉଛି ତୁମର ପେଟ; ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶ ଅଛି, ତାରାମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।

ସ୍ଵାତେଃ ପଥ ଇଵାଭାତି ଶ୍ରୀମାନ୍ ହାରସ୍ତଵୋରସି ଦିଶୋ ଦଶଭୁଜାସ୍ତୁଭ୍ଯଂ କେଯୂରାଙ୍ଗଦଭୂଷିତାଃ

ସ୍ୱାତି ତାରାର ପଥ ଭଳି, ତୁମ ଛାତିରେ ଶ୍ରୀମୟ ହାର ଚମକୁଛି; ଦଶ ଦିଗ ହେଉଛି ତୁମ ଦଶଟି ବାହୁ, କଙ୍କଣ ଓ ବାହୁଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।

ଵିସ୍ତୀର୍ଣପରିଣାହଶ୍ ଚ ନୀଲାଞ୍ଜନଚଯୋପମଃ କଣ୍ଠସ୍ତେ ଶୋଭତେ ଶ୍ରୀମାନ୍ ହେମସୂତ୍ରଵିଭୂଷିତଃ

ତୁମର ଗଳ ଚଉଡ଼ା ଓ ମୋଟା, ଗାଢ଼ କାଜଳ ଧଳି ଦେଖାଯାଏ, ସୁନା ତାନିରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ଅତି ଆକର୍ଷକ ଲାଗୁଛି।

ଦଂଷ୍ଟ୍ରାକରାଲଂ ଦୁର୍ଧର୍ଷମ୍ ଅନୌପମ୍ଯଂ ମୁଖଂ ତଥା ପଦ୍ମମାଲାକୃତୋଷ୍ଣୀଷଂ ଶିରୋ ଦ୍ଯୌଃ ଶୋଭତେ ଽଧିକମ୍

ତୁମର ମୁହଁ ଭୟଙ୍କର ଦାଢ଼ିରେ ଭରିତ, ଅପରାଜିତ ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟ; ପଦ୍ମମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଆକାଶକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି ଅଦ୍ଭୁତ ଜ୍ୟୋତି ଦେଖାଏ।

ଦୀପ୍ତିଃ ସୂର୍ଯେ ଵପୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରେ ସ୍ଥୈର୍ଯଂ ଶୈଲେ ଽନିଲେ ବଲମ୍ ଔଷ୍ଣ୍ଯମଗ୍ନୌ ତଥା ଶୈତ୍ଯମ୍ ଅପ୍ସୁ ଶବ୍ଦୋ ଽମ୍ବରେ ତଥା

ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଆକୃତି, ପାହାଡ଼ରେ ଦୃଢତା, ପବନରେ ଶକ୍ତି, ଅଗ୍ନିରେ ତାପ, ପାଣିରେ ଶୀତଳତା, ଆକାଶରେ ଶବ୍ଦ—

ଅକ୍ଷରାନ୍ତରନିଷ୍ପନ୍ଦାଦ୍ ଗୁଣାନେତାନ୍ଵିଦୁର୍ବୁଧାଃ ଜପୋ ଜପ୍ଯୋ ମହାଦେଵୋ ମହାଯୋଗୋମହେଶ୍ଵରଃ

ଅଚଳ ଓ ଅବିନାଶୀ ସ୍ୱରୂପରୁ ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି; ଜପ, ଜପ୍ୟ, ମହାଦେବ, ମହାଯୋଗୀ, ମହେଶ୍ୱର—

ପୁରେଶଯୋ ଗୁହାଵାସୀ ଖେଚରୋ ରଜନୀଚରଃ ତପୋନିଧିର୍ଗୁହଗୁରୁର୍ ନନ୍ଦନୋ ନନ୍ଦଵର୍ଧନଃ

ନଗରର ନାଥ, ଗୁହାରେ ବସିବା, ଆକାଶରେ ଚଳିବା, ରାତିରେ ଘୁରିବା, ତପସ୍ୟାର ଧନ, ଗୁପ୍ତ ଗୁରୁ, ଆନନ୍ଦ ଦେବା, ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇବା।

ହଯଶୀର୍ଷା ପଯୋଧାତା ଵିଧାତା ଭୂତଭାଵନଃ ବୋଦ୍ଧଵ୍ଯୋ ବୋଧିତା ନେତା ଦୁର୍ଧର୍ଷୋ ଦୁଷ୍ପ୍ରକମ୍ପନଃ

ଘୋଡ଼ାମୁଣ୍ଡିଆ, ସାଗରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ପାଳନ କରୁଥିବା, ଜାଣିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା, ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା, ଅପରାଜିତ, ଅଚଳ।

ବୃହଦ୍ରଥୋ ଭୀମକର୍ମା ବୃହତ୍କୀର୍ତିର୍ ଧନଞ୍ଜଯଃ ଘଣ୍ଟାପ୍ରିଯୋ ଧ୍ଵଜୀ ଛତ୍ତ୍ରୀ ପିନାକୀ ଧ୍ଵଜିନୀପତିଃ

ବିଶାଳ ରଥର ମାଲିକ, ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା, ବଡ଼ ଖ୍ୟାତିର ଧନୀ, ଧନ ଜିତିଥିବା, ଘଣ୍ଟାକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା, ପତାକାଧାରୀ, ଛତା ଧରିଥିବା, ପିଣାକ ଧନୁଷ୍ଧାରୀ, ସେନାପତି।

କଵଚୀ ପଟ୍ଟିଶୀ ଖଡ୍ଗୀ ଧନୁର୍ହସ୍ତଃ ପରଶ୍ଵଧୀ ଅଘସ୍ମରୋ ଽନଘଃ ଶୂରୋ ଦେଵରାଜୋ ଽରିମର୍ଦନଃ

କବଚ ପିନ୍ଧିଥିବା, ବଣ୍ଡୁକ ଓ ତଳୱାର ଧରିଥିବା, ଧନୁଷ ଓ କୁଟାର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ପାପ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା, ନିର୍ମଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟବନ୍ଧୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରୁଥିବା।

ତ୍ଵାଂ ପ୍ରସାଦ୍ଯ ପୁରାସ୍ମାଭିର୍ ଦ୍ଵିଷନ୍ତୋ ନିହତା ଯୁଧି ଅଗ୍ନିଃ ସଦାର୍ଣଵାଂଭସ୍ତ୍ଵଂ ପିବନ୍ନପି ନ ତୃପ୍ଯସେ

ପୂର୍ବରୁ ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହରାଇଛୁ; ଅଗ୍ନି ଯେପରି ଶାଗରର ପାଣି ପିଏ ତଥାପି ତୃପ୍ତି ହୁଏନା, ସେପରି।

କ୍ରୋଧାକାରଃ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା କାମଦଃ କାମଗଃ ପ୍ରିଯଃ ବ୍ରହ୍ମଚାରି ଚାଗାଧଶ୍ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଃ ଶିଷ୍ଟପୂଜିତଃ

କ୍ରୋଧର ଆକାର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ମନେ ଶାନ୍ତ, ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଅପାର, ବେଦପ୍ରତି ଭକ୍ତ, ସଦ୍ଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।

ଦେଵାନାମ୍ ଅକ୍ଷଯଃ କୋଶସ୍ ତ୍ଵଯା ଯଜ୍ଞଃ ପ୍ରକଲ୍ପିତଃ ହଵ୍ଯଂ ତଵେଦଂ ଵହତି ଵେଦୋକ୍ତଂ ହଵ୍ଯଵାହନଃ ପ୍ରୀତେ ତ୍ଵଯି ମହାଦେଵ ଵଯଂ ପ୍ରୀତା ଭଵାମହେ

ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅକ୍ଷୟ ଧନାଗାର ତୁମେ; ଯଜ୍ଞ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ; ବେଦ ଅନୁସାରେ ଦିଆଯାଉଥିବା ହବି ଅଗ୍ନି ତୁମକୁ ପହଞ୍ଚାଏ; ମହାଦେବ, ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ।

ଭଵାନୀଶୋ ଽନାଦିମାଂସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମକର୍ତାଦିସର୍ଗଃ ସାଂଖ୍ଯାଃ ପ୍ରକୃତେଃ ପରମଂ ତ୍ଵାଂ ଵିଦିତ୍ଵା କ୍ଷୀଣଧ୍ଯାନାସ୍ତ୍ଵାମମୃତ୍ଯୁଂ ଵିଶନ୍ତି

ଭବାନୀଙ୍କ ନାଥ, ଆଦିହୀନ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରକୃତିରୁ ଉପରେ ଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭାବେ ଜାଣି, ଧ୍ୟାନ ଶେଷ କରି ଅମୃତତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଯୋଗାଶ୍ ଚ ତ୍ଵାଂ ଧ୍ଯାଯିନୋ ନିତ୍ଯସିଦ୍ଧଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଯୋଗାନ୍ ସଂତ୍ଯଜନ୍ତେ ପୁନସ୍ତାନ୍ ଯେ ଚାପ୍ଯନ୍ଯେ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରସନ୍ନା ଵିଶୁଦ୍ଧାଃ ସ୍ଵକର୍ମଭିସ୍ତେ ଦିଵ୍ଯଭୋଗା ଭଵନ୍ତି

ଯୋଗୀମାନେ ସଦା ସିଦ୍ଧ ଭାବେ ତୁମକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଅନ୍ୟ ଯୋଗ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି; ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ, ପବିତ୍ର ଓ ଶାନ୍ତ ହୋଇ, ନିଜ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖି, ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।

ଅପ୍ରସଂଖ୍ଯେଯତତ୍ତ୍ଵସ୍ଯ ଯଥା ଵିଦ୍ମଃ ସ୍ଵଶକ୍ତିତଃ କୀର୍ତିତଂ ତଵ ମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ଅପାରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ

ଏତେ ଅଗଣିତ ତତ୍ତ୍ୱ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆମେ ଯେତେ ଦୂର ଜାଣିପାରିଛୁ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ତୁମର ମହିମା ଗାଇଛୁ, ହେ ଅପାର ମହାନ।

ଶିଵୋ ନୋ ଭଵ ସର୍ଵତ୍ର ଯୋ ଽସି ସୋ ଽସି ନମୋ ଽସ୍ତୁ ତେ ଯ ଇଦଂ କୀର୍ତଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମନାରାଯଣସ୍ତଵମ୍

ଶିବ, ସମସ୍ତଠାରେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର; ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଅଛ, ସେଉଁଠି ଅଛ; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଯେଉଁଠି ଏହି ବ୍ରହ୍ମନାରାୟଣ ସ୍ତବ ଭକ୍ତିରେ ପଢ଼େ—

ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ଵା ଦ୍ଵିଜାନ୍ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଵା ସମାହିତଃ ଅଶ୍ଵମେଧାଯୁତଂ କୃତ୍ଵା ଯତ୍ଫଲଂ ତଦଵାପ୍ନୁଯାତ୍

କିମ୍ବା ଏହାକୁ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଖରେ ପଢ଼ାଏ, କିମ୍ବା ଏକାଗ୍ର ମନେ ଶୁଣେ, ସେ ଦଶ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।

ପାପାଚାରୋ ଽପି ଯୋ ମର୍ତ୍ଯଃ ଶୃଣୁଯାଚ୍ଛିଵସନ୍ନିଧୌ ଜପେଦ୍ଵାପି ଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଯେ କୌଣସି ପାପୀ ମଣିଷ ମଧ୍ୟ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ନିଧାନରେ ଏହା ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଜପ କରେ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯାଏ।

ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଵା ଦୈଵିକେ କାର୍ଯେ ଯଜ୍ଞେ ଵାଵଭୃଥାନ୍ତିକେ କୀର୍ତଯେଦ୍ଵା ସତାଂ ମଧ୍ଯେ ସ ଯାତି ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଽନ୍ତିକମ୍

ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ, ଯଜ୍ଞ କିମ୍ବା ସ୍ନାନ ଶେଷରେ, ଯେଉଁଠି ଏହାକୁ ସଦ୍ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପଢ଼ାଯାଏ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସନ୍ନିଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ଅତ୍ଯନ୍ତାଵନତୌ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମଧୁପିଙ୍ଗାଯତେକ୍ଷଣଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟଵଦନୋ ଽତ୍ଯର୍ଥମ୍ ଅଭଵତ୍ସତ୍ଯକୀର୍ତନାତ୍

ଅତ୍ୟନ୍ତ ନମ୍ରତା ଦେଖି, ମଧୁ ଓ ତାମ୍ବା ରଙ୍ଗର ଆଖିଥିବା, ସେ ମହାପ୍ରଭୁ ଏତେ ସତ୍ୟ ସ୍ତୁତି ଶୁଣି ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଖୁସିରେ ଚମକିଉଠିଲା।

ଉମାପତିର୍ଵିରୂପାକ୍ଷୋ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞଵିନାଶନଃ ପିନାକୀ ଖଣ୍ଡପରଶୁଃ ସୁପ୍ରୀତସ୍ତୁ ତ୍ରିଲୋଚନଃ

ଉମାଙ୍କର ପତି, ତିନି ଆଖିଅଛନ୍ତି, ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଧ୍ଵଂସ କରିଥିବା, ପିନାକ ଧାରୀ, ଭଙ୍ଗା କୁହାଡ଼ି ଧାରଣ କରିଥିବା ଭଗବାନ ବିରୂପାକ୍ଷ, ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।

ତତଃ ସ ଭଗଵାନ୍ଦେଵଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵାଗମୃତଂ ତଯୋଃ ଜାନନ୍ନପି ମହାଦେଵଃ କ୍ରୀଡାପୂର୍ଵମଥାବ୍ରଵୀତ୍

ତାପରେ, ସେ ଭଗବାନ ଦେବତା, ତାଙ୍କ ମଧୁର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସବୁ କିଛି ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମହାଦେବ ହସିକି ଖେଳିମିଶା ଭାବରେ କହିଲେ।

କୌ ଭଵନ୍ତୌ ମହାତ୍ମାନୌ ପରସ୍ପରହିତୈଷିଣୌ ସମେତାଵଂବୁଜାଭକ୍ଷାଵ୍ ଅସ୍ମିନ୍ ଘୋରେ ମହାପ୍ଲଵେ

ଏ ଭୟଙ୍କର ବଡ଼ ବନ୍ୟାରେ, ତୁମେ ଦୁଇଜଣେ କିଏ, ମହାତ୍ମା, ପରସ୍ପର ଭଲ ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ପଦ୍ମ ଖାଇଥିବା, ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଇଛ?