ଏକ ସମୟର କଥା, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଥିଲା। ସେ ହେଲେ କମଳ ରଙ୍ଗର, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ନାଶକ, ଧଳା, କଳା, ଧୂସର ଓ ଲାଲ ରୂପରେ ଅପରିମିତ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଠାକୁର। ସେ ଗଭୀର ଧୂସର ମେଘ ରଙ୍ଗର, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଦୀକ୍ଷିତ, କମଳ ହସ୍ତୀ, ଦିଗମ୍ବର, ଜଟାଧାରୀ। ସେ ଅପରିମାପ୍ୟ, ସବୁଠାରୁ ବଡ, ଅଜର, ଅମର, ନିରନ୍ତର ଓ ଅଟୁଟ ରୂପ ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଧାରଣ କରିଥିବା ଏକ ଶାଶ୍ୱତ ତତ୍ତ୍ୱ। ସେ ପ୍ରାଚୀନ, ବିଶାଳ, ଚାରିପଟେ ଘୁରୁଥିବା, ସିଦ୍ଧ, ଦୁର୍ଲଭ, ମହାପ୍ରଭୁ, କ୍ରୋଧାନ୍ୱିତ, ଧୂସର ରୂପରେ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ଦେହରେ ଜଣାଯାଉଥିବା ଓ ଅଜଣା ଭାବେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦ୍ରୁତ, ବାଲୁକାମୟ, ପ୍ରବାହମାନ, ଧିର, ବିସ୍ତୃତ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି। ସେ ଜ୍ଞାନୀ, କୁମ୍ଭକାର, ଚନ୍ଦ୍ରକଳାଧାରୀ, ବିବିଧ ରୂପରେ, ଅନେକ ରଙ୍ଗରେ, ଅଦ୍ଭୁତ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ବୁଦ୍ଧିମାନ। ସେ ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଗୁପ୍ତ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ସଂଯମୀ, ଅଦମ୍ୟ ଜବାଡ଼ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ଦାନବ ଓ ବିଷ ନାଶକ, ନୀଳକଣ୍ଠ, କ୍ରୋଧରେ ଉନ୍ମୁକ୍ତ। ସେ ଚାଟୁଥିବା, ମୃତ୍ୟୁ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ। ସେ ଆନନ୍ଦମୟ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାତବ୍ୟ, ରୋଗଶୂନ୍ୟ, ସବୁଠାରୁ ବଡ, ମହାକାଳ। ସେ ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଓ ତାହାର ସ୍ୱରର ନାୟକ, ଭଗାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ନାଶକ, ମୃଗ ଶିକାରୀ, ଦକ୍ଷ, ଦକ୍ଷ ଯଜ୍ଞ ଭଙ୍ଗକାରୀ। ସେ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ପୁର ନାଶକ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଧନୁର୍ଧର, ପରଶୁଧାରୀ। ସେ ପୁଷାଙ୍କ ଦାନ୍ତ ଓ ଭଗାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ନାଶକ, କାମନା ପୂରଣକାରୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାମଦେହ ଦାହକ। ମଞ୍ଚରେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ନାଗପତି ମୁହଁ ଧାରୀ, ଦାନବ ନାଶକ, ଦାନବମାନେ ଭୟରେ ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି। ସେ ହିମ ନାଶକ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଭିଜା ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶ୍ମଶାନରେ ଅନନ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା, ବିଶାଳ ମୁଁହ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ଜୀବନର ରକ୍ଷକ, ଖପର ମାଳାଧାରୀ, ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି। ସେ ଅର୍ଧନାରୀଶ୍ୱର, ଦେବୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଜଟାଧାରୀ, ଖପରଧାରୀ, ନାଗ ଉପବୀତଧାରୀ। ସେ ନୃତ୍ୟପ୍ରେମୀ, ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନାଙ୍କ ସାଥିରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ରତିପ୍ରବଣ, ସଙ୍ଗୀତପ୍ରେମୀ, ଋଷିମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଗୀତରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ସେ ଝଙ୍କାର କରୁଥିବା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଅପ୍ରିୟ ଓ ପ୍ରିୟ, ଭୟଙ୍କର, ଦୁର୍ଜୟ, ଭଗା ନାଶକ। ସେ ସିଦ୍ଧମାନେ ଯିଏଁକି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଉଦ୍ଧତ ହାସ୍ୟ କରୁଥିବା, ଘର୍ଘର କରୁଥିବା। ସେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି, ଲାଫିଯାଆନ୍ତି, ଆନନ୍ଦିତ ଆତ୍ମା, କୃପାଳୁ, ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିବା, ଦୌଡ଼ୁଥିବା, ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା। ସେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଜମ୍ଭାଇ ଦେଉଥିବା, କାନ୍ଦୁଥିବା, ଗଳିଯାଉଥିବା, ଲାଫିଯାଉଥିବା, ଖେଳୁଥିବା, ବଡ଼ ପେଟ ଧାରଣ କରିଥିବା। ସେ ଅଜନ୍ମା ଓ ସୃଷ୍ଟିଜନ୍ମା, ଖପରଧାରୀ, କଳା, ମଦମାତ୍ତ ରୂପଧାରୀ, ଘଣ୍ଟାଭୂଷିତ। ସେ ବିଚିତ୍ର ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଭୟଙ୍କର, ଅଦମ୍ୟ, ଅପରିମାପ୍ୟ, ରକ୍ଷକ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଗୁଣାତୀତ। ସେ ବାମପ୍ରିୟ, ବାମଭାଗୀ, ମୁକୁଟ ଧାରୀ, କ୍ଷୀଣ, ଅପରିମିତ ଗୁଣର ଧନ। ସେ ଗୁଣବାନ, ଗୁପ୍ତ, ଅଗୋଚରରେ ଚଳିଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଧାରକ, ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ପାଦ, ଶୁଭମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ପେଟ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଓ ଯୋଗର ଆଧାର, ମଧ୍ୟରେ ବିଶାଳ ଆକାଶ ତାରାମାଳାରେ ଶୋଭିତ। ସ୍ୱାତୀ ତାରାର ପଥ ଭଳି ତାଙ୍କର ଅଲଂକୃତ ହାର ଛାତିରେ ଉଜ୍ୱଳ, ଦଶ ଦିଗ ତାଙ୍କର ବାହୁ, କଙ୍କଣ ଓ ବାହୁଲତାରେ ଶୋଭିତ। ତାଙ୍କର ଗଳା ଚଉଡ଼ା, ଘନ, ମସିର ମାଳା ଭଳି ଦେଖାଯାଏ, ସୁନା ଧାଗାରେ ଶୋଭିତ। ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଭୟଙ୍କର, ଦାଁତ ବାହାରିଥିବା, ଅଜୟ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ; ମୁଣ୍ଡରେ କମଳ ମାଳା ଲଗାଇଥିବା, ଆକାଶକୁ ମଧ୍ୟ ଲଜ୍ଜାଇଦିଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ତେଜ, ଚନ୍ଦ୍ରରେ ରୂପ, ପାହାଡ଼ରେ ଧୃଢତା, ପବନରେ ଶକ୍ତି, ଅଗ୍ନିରେ ତାପ, ଜଳରେ ଶୀତଳତା, ଆକାଶରେ ଶବ୍ଦ ତାଙ୍କର ଅଂଶ। ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଏହି ଗୁଣଗୁଡିକୁ ଅଚଳ ଓ ଅବିନାଶୀ ସ୍ୱରୂପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି; ଯଜୁଷ୍ୟ, ଯଜ୍ଞର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ମହାଦେବ, ପରମ ଯୋଗୀ, ମହାପ୍ରଭୁ। ସେ ପୁରର ନାୟକ, ଗୁହାବାସୀ, ଆକାଶଗାମୀ, ରାତିରେ ଚରଣ କରୁଥିବା, ତପସ୍ୟାର ଭଣ୍ଡାର, ଗୁପ୍ତ ଶିକ୍ଷକ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇଥିବା। ସେ ଅଶ୍ୱମୁଖୀ, ସାଗରଜନ୍ମା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପ୍ରାଣୀମାନେ ତାଙ୍କରେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଜ୍ଞାତବ୍ୟ, ପ୍ରକାଶକ, ନେତୃତ୍ୱଦାତା, ଅଜୟ, ଅଚଳ। ସେ ବିଶାଳ ରଥର ମାଲିକ, ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଧନଜୟ, ଘଣ୍ଟାପ୍ରେମୀ, ଧ୍ୱଜଧାରୀ, ଛତ୍ରଧାରୀ, ପିନାକ ଧନୁର୍ଧାରୀ, ସେନାପତି। ସେ ବର୍ମଧାରୀ, ଶୂଳ ଓ ଖଡ଼ଗ ଧାରୀ, ଧନୁର୍ବାନ ଓ ପରଶୁ ଧାରୀ, ପାପନାଶକ, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ବୀର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା, ଶତ୍ରୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣକାରୀ। ପୂର୍ବେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲୁ; ଯେପରି ଅଗ୍ନି ସମୁଦ୍ରର ଜଳ ପିଇଯିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ତାହା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ରୂପ କ୍ରୋଧମୟ, କିନ୍ତୁ ଆତ୍ମା ଶାନ୍ତ, ଇଚ୍ଛା ପୂରଣକାରୀ, ପ୍ରିୟ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଅଗମ୍ୟ, ବେଦପ୍ରିୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ। ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅକ୍ଷୟ ଧନ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଵେଦ ଅନୁସାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ହୋମ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ, ମହାଦେବ ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ଆମେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏଁ। ସେ ଭବାନୀଙ୍କ ପତି, ଅନାଦି, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଓ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରକୃତିର ପାରେ ଥିବା ପରମ ଜ୍ଞାନି ବୋଲି ଜାଣି, ତାଙ୍କର ଧ୍ୟାନର ସମାପ୍ତି କରି ଅମରତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି ଭାବେ, ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଓ ରୂପର ଧାମ, ସମସ୍ତ ଜୀବ ଓ ଜଗତର ଆଧାର, ମହାଦେବଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିରେ ନମସ୍କାର ଦିଆଯାଉଛି।