ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଲିଙ୍ଗ ପୁରାଣର ପବିତ୍ର ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ଅଭିନବ ଓ ଭକ୍ତିମୟ କଥାରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ପ୍ରୟାସ କରୁଛି: ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତା, ଋଷିମୁନି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜୀବ ଏକଠି ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂଳ ସ୍ତୋତ୍ର କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ—ଯିଏ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଶୂରବୀର, ଅଜୟ, ଦାତା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁରୁଷ ଏବଂ ମହାତ୍ମା। ସେମାନେ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ! ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ, ଯିଏ ସତ୍ତା, ଭବିଷ୍ୟତ୍, ମହାନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଆପଣଙ୍କୁ ତପସ୍ୟା ଓ ଦାନଦେୟ ଦାତା ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର। ଆପଣ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ବୃହତ୍, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ବନ୍ଧନ ଓ ମୋକ୍ଷ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ନରକ ରୂପେ ମଧ୍ୟ ବିରାଜିତ। ଆପଣ ଭବ, ଦେବ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଯଜ୍ଞକାରୀ, ଉଦିତ, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ, ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଗୁଣାତୀତ। ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ପାଶ, ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଭୂଷଣ, ହବି, ଆହୂତି, ସୁହୂତ ଓ ହବିଗ୍ରାହୀ। ଆପଣ ପୂଜ୍ୟ, ସମୃଦ୍ଧ, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମର ଦ୍ୱିଜ, ସଭ୍ୟ, ଦକ୍ଷିଣା ଓ ଅଭିଷିକ୍ତ। ଆପଣ ଅହିଂସା, ଅଲୋଭ, ଗୋ ଓ ଔଷଧ ମନ୍ତ୍ର, ପୋଷକ, ସଦ୍ବ୍ରତ ଓ ସୁଶୀଳ। ଆପଣ ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ୍ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଶୂରବୀର, ଅଜୟ। ଆପଣ ଦାତା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁରୁଷ, ମହାତ୍ମା, ସତ୍ତା, ଭବିଷ୍ୟତ୍, ମହାନ ଓ ଅଭୟ। ଆପଣ ଜରାସିଦ୍ଧ, ଲୌହମୟ, ଦାତା, ଅଧମ, ବୃହତ୍ ଓ ଷଡ଼ାଧିପତି। ଇନ୍ଦ୍ରିୟନାଥ, ଚାଟକ, ମାଳାଧାରୀ, ସର୍ବ, ବିଶ୍ୱରୂପୀ, ସର୍ବମୁଣ୍ଡ, ସର୍ବହସ୍ତପାଦ, ଅପୂର୍ବ ରୁଦ୍ର, ହବି, ପିତୃଯଜ୍ଞ, ହବିବାହକ। ନିପୁଣ, ଶୁଦ୍ଧ, ଅଭିଲଷିତ, ଯଜ୍ଞାତୀତ, ଭୀମ, ଉଗ୍ର, ଅଚଳ, ସର୍ବକ୍ଷୋଭନ। ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ, ମହାବୁଦ୍ଧି, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ, ସୂର୍ୟସମ, ଜାଗୃତ, ଶୁଦ୍ଧ, ବିସ୍ତୃତ, ବୁଦ୍ଧିମାନ। ଷ୍ଠୂଳ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସକଳ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ, ବର୍ଷା, ଦାହ, ବାୟୁ ଓ ଶୀତଳତା। ଘୁଞ୍ଚି ଥିବା କେଶ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଂଘା-ବକ୍ଷସ୍, ସୁନା ଭଳି ଚମକ, ନିତ୍ୟ ସୁନା ଭଳି ଦୀପ୍ତି। ବିଚିତ୍ର ନେତ୍ର, ଚିହ୍ନ, ଧୂସର ଶକ୍ତି, ବର୍ଷାନାଶକ, ସୁମଧୁର ନୟନ। ଧୂମ୍ର, ଧଳା, କଳା, ରକ୍ତ, ମାଂସଳ, ଧୂସର, ପୀତ, ଖଡ଼୍ଧାରୀ। ଭେଦ ଓ ଅଭେଦ, ପୂଜ୍ୟ, ବନ୍ଦ୍ୟ, ସର୍ବାଧାର। ନିରାପଦ, ବୃଦ୍ଧ, ସ୍ନେହି, ଲୋକ, ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟାସତ୍ୟ। ପଦ୍ମବର୍ଣ୍ଣ, ମୃତ୍ୟୁନାଶକ ଓ ମୃତ୍ୟୁ, ଶୁଭ୍ର, କୃଷ୍ଣ, ଧୂସର, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ। ଗଢ଼ା ଗୋଧୂଳି ମେଘ ରଙ୍ଗ, ଶୁଭ୍ର ଦୀପ୍ତି, ଦୀକ୍ଷିତ, ପଦ୍ମହସ୍ତ, ଦିଗମ୍ବର, ଜଟାଧାରୀ। ଅପରିମିତ, ସର୍ବ, ଅକ୍ଷୟ, ଅମୃତ, ରୂପ, ଗନ୍ଧ, ନିତ୍ୟ, ଅଖଣ୍ଡ। ପୁରାତନ ବିସ୍ତୃତ, ଚର୍ୟାଶୀଳ, ସିଦ୍ଧ, ଦୁର୍ଲଭ, ମହେଶ୍ବର, କ୍ରୁଧାନ୍ନ, ଧୂସର। ଉପଲବ୍ଧ ଓ ଅପୂର୍ବ ଦେହ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶୀଘ୍ର, ବାଲୂକା, ପ୍ରବାହମୟ, ସ୍ଥିର, ବିସ୍ତୃତ। ବିଦ୍ୱାନ୍, କୁମ୍ଭକାର, ଚନ୍ଦ୍ରକଳାଧାରୀ, ବିଚିତ୍ର, ଅନେକବର୍ଣ୍ଣ, ଅନନ୍ୟବେଶ, ମେଧାବୀ। ପ୍ରଞ୍ଜଳ, ତୃପ୍ତ, ଗୁପ୍ତ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ନିଗ୍ରହୀତ, ଅଜରାମର ଜଘନ୍ୟ। ଦାନବନାଶକ, ବିଷନାଶକ, ନୀଳକଣ୍ଠ, ଉତ୍କଟ କ୍ରୋଧୀ। ଚାଟକ, ଯମ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ। ଆନନ୍ଦମୟ, ମୋଦମୟ, ଯଜ୍ଞଜ୍ଞେୟ, ନିରୋଗ, ସର୍ବ, ମହାକାଳ। ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଓ ଶବ୍ଦ ର୍ଵ, ଭଗଚକ୍ଷୁନାଶକ, ମୃଗଯୁଦ୍ଧାର, ଦକ୍ଷ, ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞନାଶକ। ସର୍ବଭୂତାତ୍ମା, ସର୍ବେଶ୍ୱର ଉତ୍କ୍ରାନ୍ତ, ପୁରନାଶକ, ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଧନୁର୍ଧର, ପରଶୁଧାରୀ। ପୁଷାନ୍ତ ଦନ୍ତନାଶକ, ଭଗଚକ୍ଷୁନାଶକ, କାମନାପୂରକ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାମଦେହଦାହକ। ରଙ୍ଗମଞ୍ଚରେ, ଭୟାନକ ମୁଖ, ନାଗେଶ୍ଵରମୁଖ, ଦାନବନାଶକ, ଦାନବକ୍ରନ୍ଦନକାରକ। ହିମନାଶକ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଶିତଳଚର୍ମଧାରୀ, ଶ୍ମଶାନବିହାରୀ, ବିଶାଳ ମୁଖଧାରୀ। ଜୀବନରକ୍ଷକ, ଖପରମାଳାଧାରୀ, ବିବିଧ ଦୁଃଖମୁକ୍ତ ଚରାଚରପରିବୃତ। ଅର୍ଧନାରୀ, ଦେବୀପ୍ରିୟ, ଜଟାଧାରୀ, ଖପରଧାରୀ, ନାଗଯଜ୍ଞୋପବୀତ। ନୃତ୍ୟପ୍ରେମୀ, ନୃତ୍ୟାନୁରାଗୀ, କାମୀ, ସଙ୍ଗୀତପ୍ରିୟ, ଋଷିଗୀତସ୍ତୁତ। ଝଙ୍କାର, ତୀକ୍ଷ୍ଣ, କ୍ରୂର ଓ ଶୁଭ, ଭୟାନକ, ଦୁର୍ଦ୍ଦମ, ଭଗନାଶକ। ସିଦ୍ଧଗଣସ୍ତୁତ, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଗଞ୍ଜନ୍ତି, ମୁକ୍ତ ହସ୍ୟ, ନିଶ୍ଵାସ ଓ ଭଙ୍ଗାଧ୍ୱନିଧାରୀ। ଏହିପରି ଦେବ, ଯିଏ ଅନନ୍ୟ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପକ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ମହାଦେବ ଶିବ। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ଭକ୍ତମଣ୍ଡଳୀ ଏହିପରି ଅନେକ ନାମ ଓ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ତାଙ୍କର ଅପାର ମହିମା ଓ ଦୟାର ଅନୁଭୂତିରେ ଭିଜିଗଲେ।